George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Ai

Amnesty: Do Not …

with one comment

Een video van Amnesty International over wat niet mag. Opvoeding, aanpassing en politiek komen er akelig in samen. Zoals deze video zien, op het gras lopen en harde muziek spelen. Of kunst maken die de overheid bevraagt, er grapjes over twitteren, tegenspreken of een blog schrijven dat de overheid bekritiseert. Vrijheid van informatie en expressie. Het ontbreekt in vele landen. Zorgelijk. Hoe moet dat bekritiseerd worden. Zo?

Waarom kiest Amnesty voor een niet-Westerse dissident als Ai Weiwei? Wanneer kiest het voor Assange, Manning of Snowden? Hoe moedig is Amnesty International zelf? Do Not criticise Western governments. Zo.

AI

Foto: Still uit video van Amnesty International, 6 augustus 2013.

Ai Weiwei communiceert verder. De essentie is sociaal

leave a comment »

c68ca0f1-dc24-41e7-921f-09e742f3b72b.img

All Quiet on the Eastern Front? Gelukkig niet, Ai Weiwei laat zich de mond niet snoeren. Op 19 april gaat in het Hampstead Theatre in Londen ‘The Arrest of Ai Weiwei’ in première’. Een nieuw toneelstuk van Howard Brenton dat is gebaseerd op het door Barnaby Martin opgetekende relaas Hanging Man over Ai Weiwei’s problemen met de Chinese autoriteiten. Een registratie is vanaf morgen 20.30 uur te zien via een livestream.

W195

Bij het overlijden van de voormalige Britse premier Margaret Thatcher werd deze week opgemerkt dat ze een eigen -isme had, het Thatcherism. Maar Ai Weiwei heeft het Weiwei-isme. Het doet denken aan De Ideeën van Multatuli. Losse, bondige uitspraken die vlijmscherp zijn verwoord en maatschappijkritiek bevatten. Ze worden bijeengehouden door de wens om te getuigen over de vrijheid van expressie. Het verscheen in 2012 als Weiwei-isms in een uitgave van Larry Warsh. Op de Friends of Ai Weiwei verschijnen de Weiwei-ism nu om en om met bijdragen van de vrienden. Het idee van vrijheid wordt elegant, krachtig en simpel overgebracht.

W156

Foto 1: Benedict Wong als Ai Weiwei in  ‘The Arrest of Ai Weiwei’ van regisseur James McDonald. Credits: Donald Cooper.

Foto 2 en 3: Weiwei-isms op tumblr.

Wikileaks noemt Amnesty en HRW laf en ongeloofwaardig

with 5 comments

WL

Verbazingwekkend nieuws dat allang niet meer verbaast. Amnesty en Human Rights Watch weigeren Bradley Manning als politieke gevangene te beschouwen. WikiLeaks noemt dit op Twitter ongeloofwaardig en ziet het als een laffe houding van beide NGO’s die zich inzetten voor mensenrechten. WikiLeaks heeft gelijk. Amnesty of HRW spreken zich makkelijker uit voor niet-westerse dan westerse dissidenten. Ze zijn terughoudender als het om een westerse dissident gaat. Zo roepen ze de schijn op de confrontatie met westerse regeringen niet aan te durven. Hun hoofdkantoren zetelen in Londen, New York of andere westerse steden. Niet in Teheran, Moskou, Caïro of Beiijng. Deze NGO’s staan onder druk van westerse regeringen en laten zich beïnvloeden.

Bradley Manning betaalt de prijs van de westerse dissident. Zoals Julian Assange ook doet. Hun belangrijkste steun komt vanuit de westerse marge en van niet-westerse media en regeringen. Westerse media en politici winden zich terecht op over de zware straffen die leden van Pussy Riot treft. Of Ai Weiwei. Of welke dissident dan ook in een niet-westers land. Vanaf een afstand wordt deze verontwaardiging in vrijheid geuit. Het is de uitdaging voor Amnesty of HRW om dat vanuit hun westerse kantoren op dezelfde manier te doen als het een westerse dissident betreft. Maar dat gebeurt niet. Zo worden NGO’s tot een verlengde van de Amerikaanse of Britse buitenlandse politiek gemaakt. De globale wetmatigheid is dat regeringen doelgericht de ‘eigen‘ dissident buiten de orde plaatsen. Dat Amnesty en HRW daarin meegesleept worden tekent hun onvermogen.

Foto: Schermafbeelding van Twitter Wikileaks, 17 maart 2013.

Ai Weiwei is meer bij de tijd op internet dan in het museum

leave a comment »

In het Hirshhorn Museum in Washington DC loopt de tentoonstelling ‘According to What?‘ van Ai Weiwei ten einde. De politieke kunst van Ai Weiwei is niet in lijn met de propaganda van de Chinese regering, maar staat er haaks op. Publicist James Panero ziet de basis ervan in het scepticisme van de Punk-beweging. Een wantrouwen tegenover de staat dat ook het Russische Pussy Riot op de been bracht. Opvallend omdat de staat zelf vaak het initiatief neemt voor politieke kunst. Het schrijnt dan als kunstenaars hun eigen weg kiezen.

Ai Weiwei kon niet op de opening van zijn eigen tentoonstelling in Washington DC zijn. Zoals-ie nergens meer kan komen. Geen nieuws omdat het bekend is dat-ie China niet wil verlaten uit angst er niet meer in te mogen. Samensteller en directeur Kerry Brougher ziet een vermenging van Ai’s internet-activiteiten en zijn kunst: ‘There is a blurring of his internet activity and his art.’ In zijn isolement maakt de kunstenaar gebruik van de middelen die hem resten. Internet en sociale media buit-ie uit met de mentaliteit van de punker. Tegelijk relativeert dat het belang van zijn ‘klassieke’ kunst die noodgedwongen in dat isolement blijft steken.

ai-weiwei-new-york

Foto: Ai Weiwei fotografeert in New York (1983-1993). Mirror, 1987.

Is Ai Weiwei even slim als Mao Xinyu?

leave a comment »

Mao Zedong’s kleinzoon Mao Xinyu is majoor-generaal in het Rode Leger en citeert een gedicht op televisie. Is Mao even slim als kunstenaar Ai Weiwei die in strijd met de autoriteiten de vergunning voor z’n bedrijf Fake Cultural Development verliest? Eerder namen ze papieren in beslag die konden bewijzen dat-ie een bedrijf heeft. Dit tekent het absurdisme van de politiestaat. Hij wordt valselijk beschuldigd van belastingontduiking omdat-ie niet zwijgt. Hoewel Ai Weiwei ook stemvast de ‘Bo Xilai Song‘ meezingt. Over de intussen van zijn voetstuk gestoten en uit de partij gezette Bo Xilai die overal van beschuldigd wordt: versieren van vrouwelijke televisiesterren, orgaanhandel op levenden, een staatsgreep, fraude en corruptie, en de gewone criminele activiteiten als moord. En het populariseren van de rode liederen van de Culturele Revolutie. Dan oogt Mao Xinyu completer. Een ongewilde humorist in een meedogenloos regime. Die slim eieren voor zijn geld kiest.

Foto: FAKE Studio van Ai Weiwei zingt de ‘Bo Xilai Song’ (rechtsachter Ai Weiwei).

Waarom zwijgt Amnesty International over Julian Assange en niet over Pussy Riot?

with 11 comments

Wie op de Nederlandstalige site van Amnesty International zoekt op Julian Assange‘ krijgt 1 hit. Een column van Linda Polman over een Somalisch gezin dat ijsjes eet bij de Ecuadoriaanse ambassade in Londen: ‘Het Somalische gezin keek ook‚ maar geërgerd: ze wilden erdóór. De Assange-fans stonden in de weg tussen de Somaliërs en de ijskar verderop.‘ Polman schetst een beeld dat de Assange-fans een Somalisch gezin in de weg staan. Wie het wenst kan het feitelijk opvatten. Polman verwoordt haar afkeuring voor Julian Assange.

Nee, dan de Russische punkgroep Pussy Riot. Zoeken op Pussy Riot‘ levert maar liefst 17 hits op. Wat is hier aan de hand? Is het werkelijk zo dat AI en andere westerse ‘humanistische’ organisaties als Human Rights Watch in het vaarwater van de Amerikaanse regering zijn gekomen? Bij zoeken op HRW levert ‘Pussy Riot‘ tweemaal zoveel hits op als ‘Julian Assange‘, terwijl de kwestie Assange bijna twee jaar langer loopt.

Het lijkt erop dat een westerse dissident als Assange lastiger te plaatsten valt dan niet-westerse dissidenten als de Russische Pussy Riot of de Chinese Ai Weiwei. Diane Johnstone weet het zeker. De regering Obama heeft de ‘humanistische’ organisaties in de zak. De titel van haar artikel op Stop The War Coalition was snoeihard en duidelijk: ‘How Amnesty International became the servant of US warmongering foreign policy’. Ofwel ‘Hoe Amnesty International de dienaar werd van de oorlogszuchtige Amerikaanse buitenlandse politiek.’

Heeft Johnstone gelijk dat organisaties als AI onder de invloed van de Amerikanen zijn gekomen? Het lijkt er sterk op. Het is opvallend dat AI volledig de dreigende vervolging door de Amerikaanse regering van Assange negeert, maar wel volop aandacht aan Pussy Riot besteedt. Dat laatste is aandacht die past in het kraampje van de Amerikaanse regering. Weliswaar zet AI zich in voor Bradley Manning, maar da’s zo’n flagrante schending van het recht door de regering Obama dat zwijgen de geloofwaardigheid van de humanistische organisaties in het hart zou raken. Over Assange verwaardigen ze te zwijgen. Waarom blijft de vraag.

Foto: De Amnesty International-campagne in het Verenigd Koninkrijk (Foto Amnesty International)

Ai Weiwei mag eigen zaak niet bijwonen

with 6 comments

Update 20 juli: Ai Weiwei heeft zijn beroepszaak verloren. Zodat de boete van 15 miljoen yuan gehandhaafd blijft. Critici van de Chinese overheid zeggen dat de boete politiek gemotiveerd is. 

Deze week werd de Chinese kunstenaar Ai Weiwei door de autoriteiten verhinderd om het beroep tegen zijn zaak van vermeende belastingontduiking bij te wonen. Politieauto’s voor zijn deur verhinderden dat. De behandeling was kort van tevoren aangekondigd. Reden die de autoriteiten gaven was dat het niet hem, maar zijn bedrijf zou betreffen. Ai Weiwei ziet de beschuldiging als een straf voor zijn politieke stellingname.

Ai wijst erop dat de behandeling van zijn zaak onrechtvaardig is omdat politie, rechtbank en belastingdienst nauw verweven zijn. Een correctie door in beroep te gaan wordt dan onmogelijk. De uitspraak staat al vast. Advocaat Pu Zhiqiang betitelt de rechtbank als laf, hij kreeg slechts een minuut voor zijn slotpleidooi. Hij ziet de hearing als een lelijke smet op de juridische geschiedenis van China. Uitspraak over een maand.

Foto: Ai Weiwei als Chinese politieagent