George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Aad van den Heuvel

Cultuurrelativisme op terugtocht: Cohen, Al-Haddad en Kashgari

with 10 comments

Wat hebben Job Cohen, Haitham al-Haddad en Hamza Kashgari met elkaar te maken? Hun aanwezigheid of aftocht markeert het afscheid van het cultuurrelativisme. Ineens moesten hoofdpersonen die afgelopen week het nieuws haalden het veld ruimen omdat duidelijk werd dat ze niet meer geaccepteerd werden. Cohen en Al-Haddad ogen als relicten uit een vorige fase. Kashgari is een speelbal die ongekende reacties oproept.

Job Cohen heeft de afgelopen jaren z’n eigen demonen bestreden. Een kansloze strijd. Het valt Wouter Bos te verwijten dat-ie Cohen begin 2010 uit de hoge hoed toverde. Los van zijn onmin met de media en gebrekkige debattechniek miste Cohen aansluiting bij zijn tijd. Hij dacht nog in compenserende neutraliteit toen die door de Amsterdamse raad al bij het huisvuil was gezet. Door het krachtige en heldere optreden van Eberhard van der Laan als burgemeester van Amsterdam komt Cohens tijd in Amsterdam hevig overgewaardeerd over.

Met de komst van Haitham al-Haddad naar Nederland diende deze Brits-Pakistaanse shariageleerde zijn zaak niet. Hij profileerde zich als malloot die met vrouwonvriendelijkheid en gebrek aan openheid niets in een pluriform land te zoeken heeft. Meest interessant waren nog de reacties die Al-Haddad bij kamerleden en programmamakers opriep. Ze grepen terug op cultuurrelativisme zonder vertrouwen in de open samenleving.

Probleem van het Nederlandse publieke debat is dat het richting volle vrijheid van de VS laveert, maar daar nog niet is aangeland. Onbegrijpelijk was dat Al-Haddad eenzijdige voorwaarden aan gesprekspartners mocht opleggen. Zoals het niet accepteren van een vrouw aan tafel. Hoe halen gespreksleiders het in hun hoofd om daaraan toe te geven? Wat is er simpeler om Al-Haddad te verstaan te geven dat-ie welkom is, maar geen enkele bijkomende eis kan stellen. Verouderde journalisten kiezen in hun cultuurrelativisme tegen de vrouw.

De Saoedische blogger Hamza Kashgari is een pion in een spel dat nieuwe krachten mobiliseert. De reputatie van moslims en de islam wordt in diskrediet gebracht door het gedrag van beeldbepalende moslimstaten als Saoedi-Arabië en Maleisië die beweren te handelen in de naam of ter verdediging van de islam. Voor het eerst wordt die pretentie ontkend en wereldwijd doorgeprikt. Gewone moslims zijn het slachtoffer. Het recht van Kashgari om een beroep te doen op universele waarden wordt thema en gaat ten koste van islam-apartheid.

Cultuurrelativisme staat al jaren onder druk, maar nu lijkt de terugtocht te versnellen. Overblijfselen worden opgeruimd. Vertraagd rolt Nederland de 21ste eeuw in. Voorwaarde voor een geslaagde overgang is wel dat individuen voldoende beschermd worden door de staat. Daaraan te werken is de uitdaging voor de toekomst.

Foto: Cartoon van Andrew Dyson. Credits: Andrew Dyson.

Advertenties

Strijd om de verkeerde moslim met Haitham al-Haddad

with 16 comments

De zich vrijzinnig noemende Marrokkaans-Nederlandse moslim en Rotterdams PvdA-raadslid Fouad el Haji zegt dat de vrijzinnige Marokkanen in Nederland in de meerderheid zijn. Maar omdat ze in de media niet uitgenodigd worden, valt dit niet op, aldus El Haji. Radicalen zorgen voor nieuws en dat haalt het nieuws.

El Haji debatteert met de Brits-Pakistaanse shariageleerde Haitham al-Haddad tegen wie naar aanleiding van een ander debat een aanklacht is ingediend door Ehsan Jami. Hij vindt dat Al-Haddad oproept tot moord door diens uitspraak dat afvallige moslims gedood moeten worden. Op zijn beurt heeft Al-Haddad aangekondigd iedereen die hem een extremist noemt voor de rechter te slepen. Onbekend is of die aanklacht al is ingediend.

Probleem met Al-Haddad is tweeledig. Hij brengt verschillende publieken in verschillende tallen verschillende boodschappen. Zoals ook Tariq Ramadan doet die zich in het Frans of Engels gematigder uitlaat dan in het Arabisch. En hem worden de verkeerde vragen gesteld. Beledigingen of vrouwonvriendelijkheid zijn niet de hoofdzaak. Lakmoesproef is of Al-Haddad erkent dat de islam onvoorwaardelijk ondergeschikt is aan de rechtsstaat van de landen waarin het opereert. Dat doet-ie niet. Dat diskwalificeert hem als gesprekspartner.