George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘2002

Vragen over een achtergrondartikel van de NYTimes over Demmink

leave a comment »

1668r

Diana Jean Schemo is een Amerikaanse journaliste die in 2003 door haar toenmalige werkgever de New York Times werd voorgedragen voor de Pulitzer Prijs, maar deze niet won. Haar specialismen zijn kindermisbruik, armoede, religie en cultuur. Ze is tegenwoordig als mede-oprichter, bestuurslid en eindredacteur werkzaam bij 100 Reporters dat meent nieuwe journalistiek te bedrijven. In mei 2008 verliet Schemo volgens haar LinkedIn-pagina de Times als nationale verslaggever onderwijs. Haar laatste artikel voor de Times dateert van 29 juni 2008, dat is dus ruim zes jaar geleden. Daarna wordt ze nog tweemaal ‘former reporter’ genoemd.

Op 17 december 2014 meldt Vincent Verwey voor Crimesite dat The New York Timesbinnenkort’ komt met ‘een groot achtergrondartikel over Demmink  waaraan een half jaar is gewerkt. Volgens bronnen van Crimesite komt de NYT met een onthulling over de gang van zaken rond de benoeming van Demmink tot SG in 2002.’ Verwey noemt de naam van de journalist niet. Joris Demmink is de voormalige hoogste ambtenaar van Justitie die in verband wordt gebracht met pedofilie, obstructie van de rechtsgang en chantage van Justitieministers.

Vandaag verwijst Klokkenluideronline van Micha Kat naar Crimesite en naar dit achtergrondartikel in de New York Times dat ‘na ongekende intimidaties van ambassadeur Rudolf Bekink en het Koninklijk Huis’ door de Times niet zou worden gepubliceerd. Bronnen die dit zouden aantonen worden aangeduid als ’bronnen uit de VS’ en worden dus niet gespecificeerd. De aanname van Kat valt dus niet te checken.

Nog vreemder wordt het als Kat het achtergrondartikel verbindt met Schemo: ‘Er zal zelden een artikel zijn geschreven in de geschiedenis van de journalistiek dat zo gevaarlijk wordt geacht als dat over Demmink en Nederland door journaliste Diana Schemo.’ Maar Crimesite noemt in het bericht van 17 december Schemo niet. Kat verwijst naar een eigen bericht van 17 december: ‘Micha was een belangrijke bron voor journaliste Diana Schemo die dit artikel schreef. Schemo sprak anderhalf jaar geleden vier uur lang met Micha over de zaak-Demmink in hotel Krasnapolsky in Amsterdam. Schemo heeft anderhalf jaar lang geprobeerd haar artikel gepubliceerd te krijgen.’ Met de omschrijving ‘dit artikel’ verbindt Kat de Times en Schemo aan elkaar.

Er resteren volop vragen over een achtergrondartikel van Diana Schemo over Demmink dat The New York Times zou publiceren, maar onder druk van de Nederlandse regering en het Koninklijk Huis ingeslikt zou hebben. Nog los van de inhoud van mogelijke onthullingen. Het past trouwens wel in een patroon van de Times als gezagsgetrouwe krant die buigt voor de macht, waarop Glenn Greenwald meermalen heeft gewezen. Maar Schemo is al zes jaar niet meer verbonden aan de Times, doet daar geen klussen meer voor en is nu betrokken bij 100Reporters. Crimesite praat over een onderzoek van een half jaar en Kat van anderhalf jaar.

Maar het grootste raadsel van deze episode is waarom de Nederlandse media niet met de ultieme onthulling komen ‘rond de benoeming van Demmink tot SG in 2002’. Mogelijk kan het gewraakte achtergrondartikel elders verschijnen. Het beste zou zijn als Nederlandse media samenwerking zoeken met Diana Schemo of The New York Times om het artikel alsnog te laten verschijnen. Als ultiem bewijs dat het geen spookverhaal is.

Foto: Strobridge & Co. Lith., Thurston the great magician, circa 1910.

Advertenties

Pim Fortuyn 10 jaar later. Wat heeft het opgeleverd?

with 9 comments

UPDATE 6 mei: Tien jaar geleden werd Pim Fortuyn vermoord. Nederland was in schok en is nog niet bekomen van de schrik. Nabeschouwingen schetsen het belang van Fortuyn. Als bij een verloren voetbalwedstrijd. 

Het is 1997. Marcel van Dam en Pim Fortuyn gaan in het VARA-programma Het Lagerhuis in debat over de islamisering van Nederland. Fortuyn zit nog niet in de politiek en heeft een boekje ‘Tegen de islamisering van onze cultuur‘ geschreven. Van Dam doet de volgende uitspraak tegen Fortuyn: U bent een buitengewoon minderwaardig mens. Weet u dat? Door deze emotionele uitbarsting verliest Van Dam het debat.

Daarna ontkent Van Dam dit gezegd te hebben en worden door de VARA beelden jarenlang niet vrijgegeven. In terugblikken moet Van Dam alsnog door het stof. Het voedt de mythe van de linkse kerk. De uitspraak wint aan belang wanneer Fortuyn in 2001 de politiek ingaat. Eerst voor Leefbaar Nederland en daarna voor de LPF. De uitspraak ondersteunt de claim van Pim Fortuyn dat-ie gedemoniseerd wordt door de gevestigde politiek.

Vandaag is het 10 jaar geleden dat het debat na afloop van de gemeenteraadsverkiezingen van 6 maart 2002 werd uitgezonden. Op 7 maart kort na middernacht. Paarse regenten Ad Melkert (PvdA) en Hans Dijkstal (VVD) begrijpen Fortuyn niet, hebben geen antwoord op hem en vergooien hun politieke toekomst. Balkenende opereert handiger en wordt minister-president. De landelijke verkiezingen van 15 mei 2002 komen eraan.

In de media wordt 10 jaar later terugblikt op het debat tussen een vrolijke Fortuyn die voor het eerst aan de tafel van de macht mag plaatsnemen met een zure, wrokkige Melkert en een geïrriteerde Dijkstal. Ik herinner me goed het met stijgende verbazing te hebben bekeken in de wetenschap dat hier iets historisch gebeurde. Toch had ik vaak op Hans van Mierlo (D66) gestemd en was fan van Paars. Maar de claim op het pluche van deze leiders oogde potsierlijk omdat ze hun eigen tijd niet begrepen en hun eigen rol overschatten.

Wat is de oogst van Fortuyn? Da’s een kwestie van perspectief. Sommigen zeggen dat-ie de weg voor Geert Wilders heeft gebaand. Om Wilders te demoniseren wordt Fortuyn met terugwerkende kracht opgehemeld. Politieke omgangsvormen zijn door Fortuyn losser geworden, maar het politieke systeem is nog even gesloten als 10 jaar geleden. Functies in het openbaar bestuur gaan nog steeds door de trechter van de partijpolitiek. Nog slechts 2% van de bevolking is partijlid en 98% mag niet op eigen kracht meedoen. Erg minderwaardig.