George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘2001

Rekenkamer blijvend kritisch over transparantie besteding EU-geld

with one comment

AR

De Algemene Rekenkamer is in haar EU-Trendrapport 2013 dat gericht is aan beide kamers opnieuw kritisch over de transparantie van EU-subsidies. Daarin zit nauwelijks verbetering. De ambitie van de lidstaten om verantwoording af te leggen voor goed financieel beheer en betrouwbare verantwoordingsinformatie baart de Rekenkamer zorgen. De tendens is niet goed: ‘In het nieuwe Financieel Reglement van de EU is nog steeds geen verplichting opgenomen voor de lidstaten om hierover jaarlijks een lidstaatverklaring af te geven‘. Nederland en nog drie lidstaten doen dat op vrijwillige basis overigens wel. Maar de andere 23 lidstaten niet.

Europese monetaire noodfondsen lijken zich helemaal aan democratische controle en verantwoording te onttrekken. Twee jaar na oprichting. Positief is dat bij het permanente Europees Stabiliteitsmechanisme (ESM) een auditcomité betaat, hoewel in het verleden de Rekenkamer stelde dat de controle daarop ook niet goed geregeld is. Slechter is het bij de tijdelijke noodfondsen gesteld, zoals het steunprogramma aan Griekenland en het noodfonds EFSF waarop geen publieke externe controle mogelijk is. Dat gaat om € 240 miljard.

De Rekenkamer constateert eveneens dat de rechtmatigheid van de besteding van Europese subsidies niet verbetert. In 2012 bedraagt het foutenpercentage ervan 3,9%. Dat gaat om een bedrag van € 5 miljard. Bij de beleidterreinen cohesie, landbouw en onderzoek constateert de Rekenkamer de grootste problemen.

Functie van een Rekenkamer is om toe te zien op besteding en controle van gelden. Omdat dit per definitie onvolmaakt is komt een Rekenkamer altijd met kritiek. Vaak zo gepresenteerd dat meegedacht wordt om verbeteringen binnen handbereik te brengen. Met het EU-Trendrapport 2013 lijkt wat anders aan de hand.

Naast de professionele grondhouding om de moed erin te houden, klinkt er een haast existentiële somberheid in door. De kritiek van de Algemene Rekenkamer is in lijn met dat gedeelte van zijn toespraak van twee weken terug waarin de Britse premier David Cameron verwees naar het niet nakomen van de Verklaring van Laken uit 2001. Europese instellingen en de lidstaten lossen hun belofte niet in om de EU democratischer, transparanter en doeltreffender te maken. Sinds de economische crisis zijn de burger en goedwillende lidstaten als Nederland nog verder op afstand gezet. Kortom, opnieuw volop munitie om te schieten op de eurocratie.

Foto: Schermafbeelding van de Rechtmatigheid van EU-uitgaven volgens de Algemene Rekenkamer op haar site over Verantwoording EU-geld.

Advertenties

Cameron belooft referendum, pleit voor democratisering en eist vrijhandel

with 2 comments

image_update_c29061e0dd15ffab_1358896637_9j-4aaqsk

David Cameron heeft zijn langverwachte toespraak over Europa gehouden. Hij zegt een ‘in of uit’-referendum toe voor de eerste helft van 2017. De tussenliggende periode moet gebruikt worden om uit de eurozone crisis te komen. Zodat er werkelijk iets te kiezen valt. De vertraging dient om het Verenigd Koninkrijk de komende jaren druk te laten opbouwen door onderhandelingen om de EU in haar eigen richting bij te buigen. Met een koers richting vrijhandel en open markt. Hij solliciteert met een dreigende voet tussen de deur voor invloed in de eurozone zonder het pound sterling op te geven. Maar de anderen moeten dan zijn wensen inwilligen.

Het is een lange toespraak met veel details en een Chuchilliaanse echo. De vrede is gewonnen en de welvaart dreigt verloren te worden. De compromistekst moet iedereen binnen en buiten de Conservatieve partij, het Verenigd Koninkrijk, de Eurozone en de EU tevreden  stellen. Of liever gezegd, niet blijvend voor het hoofd stoten. Dat lijkt gelukt. Maar het is ook een vlucht vooruit om de huidige problemen uit de weg te gaan.

Interessant wordt het ook voor Nederland als Cameron praat over de Verklaring van Laken uit 2001 dat de EU verplichtte om democratischer, transparanter en doeltreffender te worden. Het is het middelste van vijf principes die hij noemt voor een nieuwe EU: concurrentievermogen, flexibiliteit, machtsoverdracht naar nationale staten, democratische verantwoording en economische eerlijkheid. Cameron zegt dat aan de beloften van Laken nooit is voldaan en dat dit principe nu goed uitgevoerd moet gaan worden. Hierin heeft-ie gelijk en prima dat deze kritiek klinkt. Maar of Cameron zo begaan is met de Europese burger is de vraag.

Cameron gebruikt onder het mom van vrijheden een referendum om de macht van zijn land te vergroten. Op andere manieren dreigt echter het gevaar dat-ie de vrijheden weer inwisselt door zijn pleidooi voor ontheffing van EU-richtlijnen: ‘And I want us to be pushing to exempt Europe’s smallest entrepreneurial companies from more EU directives‘. De ideale uitkomst voor de Europese burger zou zijn dat het Verdrag van Laken wordt uitgevoerd zodat de EU eindelijk democratischer, transparanter en doeltreffender wordt, maar de bescherming van de burger niet afgebroken wordt ten koste van vrijhandel. Uitdaging voor het Europese bestuur is om een ander te verenigen. Als dat mislukt dan zal altijd de ene of andere helft fundamentele kritiek blijven hebben.

Foto: De Britse premier David Cameron.