Gedachten bij foto ‘Fiskare vid Genua’ (1909)

Bernhard Åström, ‘Fiskare vid Genua, i juni-juli 1909′ [Visser bij Genua, juni-juli 1909]. Collectie: Society of Swedish Literature in Finland. Glasplaat 8,8 bij 11 cm.

Je moet goed kijken om te zien wat de constructie op de vooruitspringende rots in de buurt van het Italiaanse Genua is. Men zou het maaksel ook ‘uitstekend’ kunnen noemen vanwege positie én status. Het houten staketsel heeft zich op de eerste plaats genesteld.

Het kan een uitkijkpost zijn voor een overheidsdienst. Of een bouwwerk van een bezeten outsider kunstenaar als postbode Cheval. Maar dat is het niet. Daarvoor ziet het er te provisorisch uit. Het is door vissers gebouwd. Hun hengels staan in de aanslag.

Het gebouwtje op de rots roept de vraag op hoe het tot stand is gekomen. Montage? Reconstructie? Met sloopwerk bouwen is constructief hergebruik. Nu soms als maniertje, maar toen uit pure noodzaak.

Hoe dan ook toont het gewrocht op de rots tijdloos. Omdat het iets primitiefs heeft dat nooit verandert en altijd hetzelfde blijft. Het past bij de onbevangenheid van de kindertijd. Het is een foto uit 1909, maar het had evengoed 1950 of 2022 kunnen zijn.

Dat maakt het beeld bijzonder omdat het niet aan mode onderhevig lijkt. Hoewel bij nader inzien een hedendaags bouwsel ongetwijfeld andere materialen als kunststof en metaal had bevat. Uitvergroting doet vermoeden dat de visser uit de titel de fotograaf in de smiezen heeft.

Uitvergroting van Bernhard Åström, ‘Fiskare vid Genua, i juni-juli 1909′.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.