Kevin McCarthy blijft duister in zijn eigen schaduw en valt Biden aan

Kevin McCarthy is de minderheidsleider van de Republikeinen (GOP) in het Huis, de Amerikaanse Tweede Kamer. Hij wordt zowel door Democraten als hardliners binnen zijn eigen partij gezien als zwak. Hij opereert niet autonoom en laat zich onder druk zetten door Trump. Om het met een gezegde uit de serie Handmaid’s Tale te zeggen: Under His Eye. God kijkt altijd mee.

Als in november 2022 de Republikeinen de meerderheid in het Huis dreigen over te nemen is het geen uitgemaakte zaak dat McCarthy de huidige Democratische voorzitter van het Huis Pelosi opvolgt. Vanaf de radicale Trumpiaanse flank ligt hij onder vuur. Het is trouwens evenmin een uitgemaakte zaak dat de Republikeinen de meerderheid behalen, want met zijn continue inmenging die leidt tot radicalisering en terugkijken naar zijn verlies in 2020 stoot Donald Trump de gematigde vleugel van de Republikeinen af. Gaan zij in november 2022 wel naar de stembus?

McCarthy mist de grootmoedigheid en de persoonlijkheid om uit zijn eigen schaduw te stappen. Hij symboliseert het failliet van de Amerikaanse partijpolitiek en dan vooral dat van de GOP.

We moeten trouwens bedenken dat dat tijdens WOII niet fundamenteel anders was. Ook toen waren Republikeinen als Charles Lindbergh voor isolationisme en wilden ze buiten de oorlog blijven. Ook Democraten baseerden hun twijfel op de verschrikkingen van WOI. Zoals nu Amerikanen en westerse bondgenoten hun twijfel om in de Oekraïens-Russische oorlog te stappen baseren op de verschrikkingen van WOII. Het duurde nog tot eind 1941 voordat de VS als oorlogspartij ging deelnemen aan die oorlog.

Hieronder mijn reactie bij de video van het ultra-rechtse Fox News dat de laatste jaren zoveel begrip voor Poetin opbracht, maar nu met zo weinig mogelijk schade en zonder dat het teveel opvalt de bakens moet verzetten vanwege de oorlogsmisdaden van de Russische krijgsmacht in Oekraïne die niet te verdedigen zijn. Alleen de ergste rechts-radicalen in de GOP blijven Poetin nog steunen:

Kevin McCarthy symbolizes the bankruptcy of American party politics. That is useless and childish. In addition, he personally comes across as a small person without vision and courage. The question with everything he says is always who is he repeating.

A Third World War threatens due to Russian aggression in Eastern Europe and in the US the GOP leadership knows no better than to play old gray grooves. Is that GOP statecraft? One makes it unnecessarily partisan, the other (Lindsey Graham) makes it extra difficult for the government by publicly advocating Putin’s assassination.

Is this the best the GOP has to offer the US in times of need? Can’t the GOP leadership even step out of its own shadow when it needs to? This GOP leadership always talks about Winston Churchill’s role in WWII, but forgets that in his war cabinet he took in left-wing leaders like Clement Attlee as Deputy Prime Minister to work with because the situation called for it.

Why can’t the GOP take that step? The current GOP looks hopeless and apparently can only adopt one attitude: that of resentment and bitterness. Even if the situation calls for national fortitude and determination. Kevin McCarthy knows how to symbolize the bankruptcy of the GOP very well. Under His Eye.

Advertentie

3 gedachten over “Kevin McCarthy blijft duister in zijn eigen schaduw en valt Biden aan

  1. De GOP heeft nu eenmaal veel te danken aan Trump. Bijvoorbeeld de benoeming van drie reactionaire leden in het Hoog Gerechtshof. Plus een gewonnen en bijna gewonnen presidentsverkiezing. Dit lag niet in de lijn der verwachting. Op grond van demografische ontwikkelingen leek de GOP bezig met een onvermijdelijke terugtocht. Dat valt mee. Ze hopen in november om de meerderheid in beide Huizen van het Congress terug te veroveren. Bij de te verwachten heel lage opkomst kan dit nog lukken ook. Zolang Trump levert blijven ze hem volgen.

    Like

  2. @Raymond
    Niet iedereen vindt dat Trump een politiek succesnummer is. In 2020 verloor hij het Witte Huis met groot verschil en de Senaat (door zijn domme inmenging in Georgia) en bleef het Huis in Democratische handen. De scherts dat Trump in 2016 niet won, maar Hillary Clinton verloor is al vaak gemaakt. Clinton was een slechte kandidaat waar iedereen van had kunnen winnen. Dat is al met al geen palmares om trots op te zijn.

    Daarnaast was de Trump van 2016 minder radicaal en ‘versleten’ dan de Trump van nu of van 2024. De GOP neemt langzaam afstand van Trump omdat hij geen overwinningen meer levert. Radicale en vaak onevenwichtige kandidaten die hij bij lokale verkiezingen nomineert en steunt delven vaak het onderspit. Gouverneur van Florida Ron DeSantis wordt op dit moment beschouwd als de beste presidentskandidaat in 2024 voor de Republikeinen.

    De demografische ontwikkelingen van de VS gaan gestaag door en zijn in het voordeel van de Democraten. Maar door het oneerlijke en onrechtvaardige politieke systeem worden die ontwikkelingen vertraagd, onderdrukt en zelfs buiten de politiek gehouden.

    Denk aan het hertekenen van districten bij verkiezingen voor het Huis (waar trouwens Democraten zich ook aan bezondigen) en het ouderwetse Electoral College waar het overwegend Republikeinse platteland oververtegenwoordigd is en de stedelijke gebieden die in meerderheid Democratisch zijn ondervertegenwoordigd.

    En zelfs dat gemankeerde systeem is in haar kromheid onlogisch. Democratische staten als DC en Puerto Rico tellen niet mee in de vertegenwoordiging van Senatoren in de Senaat. Terwijl ze meer inwoners hebben dan een Republikeinse staat als Wyoming dat op een half miljoen inwoners twee Republikeinse Senatoren levert. Vergelijk dat met California dat met 40 miljoen inwoners ook twee (Democratische) Senatoren levert. Dat is factor 80 in het voordeel van de GOP.

    Het politieke systeem is de inwoners ontstolen. Het is verziekt en waarschijnlijk niet reparabel. De politiek is in handen gekomen van belangengroepen als multinationals en grootindustrie en Big Money dat zoals gezegd ook nog eens werkt met een achterhaald systeem van vertegenwoordiging dat niet meer van deze tijd is.

    Dan is er ook nog het Hooggerechtshof dat zich steeds meer plat politiek opstelt en waar vijf rechts-radicalen, een gematigd conservatief (opperrechter John Roberts) en drie progressieven niet de vertegenwoordiging van het land is die aansluit op de stemming, demografische ontwikkelingen en politieke overtuiging. Denk aan het gedogen van de nieuwe abortuswet in Texas die in strijd is met de grondrechten, maar de rechts-radicale rechters om louter politieke redenen steunen. Dit gerechtshof is met de rug naar de toekomst gaan staan. De geloofwaardigheid ervan is onder opperrechter Roberts afgenomen.

    Tel dat disfunctioneren van het Hooggerechtshof op bij het disfunctioneren van Huis en Senaat, en de dominante rol in de politiek van Big Money, en zet dat af tegen de demografische ontwikkelingen van burgers die de andere kant op wijzen. Het kan niet anders of die kloof tussen schijn en wezen wordt in de nabije toekomst zo groot dat het tot een volksuitbarsting komt.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.