Bidens verwijzingen naar God en gebed in toespraak over Afghanistan passen niet bij een veranderende VS

Ik ben teleurgesteld en ook wel verrast over presidents Bidens verwijzing naar God en de stilte voor gebed die hij vroeg in zijn toespraak over Afghanistan. Hierin stond hij stil bij de dood van 13 Amerikaanse militairen die hij helden noemde. Ik dacht dat deze president verder was in zijn denken en zijn persoonlijk geloof niet goedgelovig rechtstreeks zou verbinden met zijn functie.

Het is ongepast voor elke Amerikaanse president om in zijn functie te verwijzen naar God. Persoonlijk geloof moet men voor zichzelf houden en niet verbinden met een functie.

Als president Biden de Amerikanen wil verbinden, dan moet hij niet religie centraal stellen omdat hij daarmee andersdenkenden uitsluit. Door te verwijzen naar God bereikt Biden het omgekeerde van wat hij beoogt. Hij verbindt niet, maar verdeelt.

President Biden die zijn katholiek geloof niet verbergt geeft ermee een signaal af aan vooral de jongere generaties dat hij iemand van het verleden, van oude tradities is die op de terugtocht zijn. Hij prijst onbewust zichzelf ermee uit de tijd. Tevens schept hij in de beeldvorming het idee dat het christendom, want daar verwijst hij impliciet naar, een soort staatsgodsdienst is en andere levensovertuigingen en godsdiensten door de regering minder belangrijk worden gevonden.

Bidens spirituele verwijzingen zijn electoraal onverstandig omdat hij zich richt tot een minderheid. Volgens onderzoek van Gallup uit maart 2021 zegt nog slechts een minderheid van 47% te behoren tot een kerk, moskee of synagoge. Een derde van de Millennials (1981-1996) en de daarna komende Generatie Z zegt geen religieuze affiliatie te hebben. Onder oudere generaties is sinds 2000 het percentage verdubbeld dat van traditionele denkbeelden naar ‘geen religieuze affiliatie’ is veranderd.

Politiek is Bidens verwijzing naar God en gebed alleen te begrijpen als een poging om de activistische witte, radicaal-rechtse christenen de pas af te snijden. President Biden probeert er ongetwijfeld mee duidelijk te maken dat geloof geen exclusief rechts thema is.

Maar hij schat het gevolg van zijn verwijzing verkeerd in. Hij breekt weliswaar in in een homogeen wit, rechts christendom door dat binnen te dringen en daarin een rol als wereldlijk en spiritueel leider op te eisen, maar hij vergeet dat demografisch de VS de laatste decennia in snel tempo gediversifieerd is en hij zich met de verwijzing naar God en gebed vervreemdt van vele landgenoten.

Bidens staf moet hem duidelijk maken dat het ongepast is om in zijn functie te verwijzen naar religie of een specifieke wijze van interreligiositeit omdat hij zich hiermee richt tot een VS die allang niet meer bestaat. Het automatisme van autoriteiten om bij calamiteiten te verwijzen naar thoughts and prayers is niet alleen verworden tot een lege formule, maar sluit ook steeds minder aan bij de mentaliteit in het land. Hoewel het op Capitol Hill tegen de landelijke trend in nog steeds de leidende mentaliteit is. Het parlement is ook in dit opzicht behoudend en mist de koppeling met de veranderingen in het land.

Uiteraard zijn de VS nu nog een door en door religieus land dat zichzelf met de geestelijke paplepel heeft gevoed, maar onder de oppervlakte gist het en lijkt weinig nodig om door de schil van godsvrucht, vanzelfsprekendheid en christelijke taboes te breken. Dat levensgevoel weigert Biden aan te spreken en zal hem door delen van zijn progressieve achterban aangerekend kunnen worden.

Het er nauw mee verbonden idee dat de VS een exceptionele natie is met een speciale opdracht is ook aan erosie onderhevig. De mislukking van het Afghanistan-beleid zet dat idee opnieuw onder druk.

Biden benadrukt met zijn christelijke referenties onbewust zijn ouderdom en zijn gegrondheid in traditionele denkbeelden die slecht passen bij een divers land dat etnisch en in levensovertuiging op weg is een land van minderheden te worden. Dat kan niet de bedoeling zijn van een president die zegt zijn land te willen verbinden, maar in die verbinding de verkeerde aanpak en toon kiest.

3 gedachten over “Bidens verwijzingen naar God en gebed in toespraak over Afghanistan passen niet bij een veranderende VS

  1. ‘Parsons’ health rapidly deteriorated after he was diagnosed with the virus on Aug. 9. He was hospitalized a few days later. Congregants prayed earnestly for God to restore the pastor in an online service last week. A day before Parsons’ death was announced, the church embarked on a period of prayer and fasting. They pleaded with God for his healing and a list of other needs.’
    https://www.christianpost.com/news/center-point-church-pastor-dies-from-covid-19.html

    Like

  2. Het wordt nu eenmaal van presidenten verwacht dat ze bij een ramp waar Amerikanen omkomen hun “thoughts and prayers” uitspreken voor de doden en hun nabestaanden. Daar kan ook Joe Biden zich als president niet helemaal aan onttrekken. Vooral omdat hij zich behoorlijk verslikt heeft aan de snelheid waarmee Afghanistan door de Taliban is verovert. Hij heeft heel wat uit te leggen. Want er waren we degelijk aanwijzingen dat het regime op instorten stond en het leger niet zal vechten omdat het niets heeft om voor te vechten.

    Like

  3. @Raymond
    Daarom zeg ik in het commentaar: ‘Het automatisme van autoriteiten om bij calamiteiten te verwijzen naar thoughts and prayers is niet alleen verworden tot een lege formule, maar sluit ook steeds minder aan bij de mentaliteit in het land.’

    Biden kan zich daar niet volledig aan onttrekken, ok, maar hij had er wel een andere, eigentijdse invulling aan kunnen geven die beter aansluit bij de veranderende demografie van zijn land. Dat hij dat niet doet en op de automatische piloot van zijn voorgangers blijft varen is mijn kritiek. Ik had hem creatiever en wat levensovertuiging betreft ruimdenkender ingeschat. Juist als seismograaf van de verandering in het land waar het progressieve deel van zijn achterban bij zweert.

    Blijkbaar wordt van Amerikaanse presidenten nog steeds verwacht dat ze ook een rol als geestelijk leider spelen. Het is een bouwsteen in de façade van een land dat claimt exceptioneel te zijn. Ook als overduidelijk is dat ze in hun gedrag, levenswandel en beleid daar haaks op staan. Denk aan Trump die zich amuseerde met een pornoster toen zijn vrouw in verwachting was.

    Het is dus een toneelstuk waarvan iedereen kan weten dat het onwaarachtig is. Juist dat had president Biden de ruimte gegeven om er van af te wijken. Maar hij pakt die gelegenheid niet. Dat verbaast me oprecht.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.