Politieke partijen schofferen kunstsector. Daar kan eenheid uit ontstaan door oprichting van een Partij voor de Kunsten

Racial purity is America’s security
Creator(s): Ku Klux Klan (1915- ), sponsor/advertiser
Date Created/Published: Denham Springs, La. : Ku Klux Klan, [between 1965 and 1980]

Er zijn historische voorbeelden dat eenheid ontstaat door een tegenstander die als gezamenlijk wordt beschouwd. Wat tot dan toe verdeeld was beseft ineens dan dat het met elkaar samen iets kan zijn. Het besef breekt dan door dat de onderlinge verschillen overbrugbaar zijn.

Denk aan het ontstaan van de Duitse eenheid in de vroege 19de eeuw die door pogingen van keizer Napoleon om staten als Beieren, Saksen en Württemberg te verenigen (onder Frans gezag) en de constructie van modelstaat Westfalen dichterbij kwam. In reactie. Of denk aan de pogingen van de Nederlanders om de eilanden in de Oost-Indische archipel te verenigen waar Indonesië in 1948 op voort kon borduren. Zonder die Nederlandse voorgeschiedenis was het in die vorm nooit gelukt.

Politieke eenheid ontstaat soms ondanks zichzelf en dankzij een gezamenlijke buitenstaander die gezien wordt als gemeenschappelijke vijand. Het is een klassieke wijze van opereren van politici om binnenlandse eenheid te smeden door het oproepen van het beeld van een buitenlandse vijand. Waar iedereen zich vervolgens tegen keert. Maar hier gaat het om iets anders, namelijk het ontstaan van eenheid of het besef van eenheid dat tot dan toe niet bestond.

De racistisch poster van de Amerikaanse Ku Klux Klan dateert uit de tijd dat deze beweging actief door de Amerikaanse regering werd tegengewerkt. Door tegenpropaganda en undercover acties die tamelijk succesvol waren. Daarnaast sprak de boodschap over raciale zuiverheid weliswaar een harde kern van racisten aan, maar keerden de meer gematigde burgers zich ervan af omdat het voor hen te ver ging.

Overigens is het wachten op het moment dat de pro-Trump beweging die zich tegen de Amerikaanse democratie keert eveneens te ver gaat en de steun van de kiezers in het midden verliest. Ogenschijnlijk is dat proces al in gang gezet voor wie de populariteitscijfers van president Biden van boven de 60% ziet. Hoewel Trump nog even populair blijft. Voor de Amerikaanse overheid is het lastiger om net als bij de KKK door anti-terrorisme infiltratie en tegenpropaganda deze beweging op de knieën te krijgen omdat het om een politieke partij gaat.

De gedachtensprong is welk onderwerp in de Nederlandse politiek zich leent voor het ontstaan van eenheid. De vervolgvraag is waarom de eenheid niet al is ontstaan rond bepaalde netelige onderwerpen. Zoals de Toeslagenaffaire. Die kwestie voldoet waarschijnlijk niet aan de voorwaarde voor het ontstaan van eenheid, omdat niet de hele politiek eraan deelnam.

Wel zo’n onderwerp dat het in zich heeft om een scala van gelijkgestemden en niet-gelijkgestemden te motiveren is de aversie, animositeit, vijandschap of in het beste geval het links laten liggen van de kunstsector door de gehele politieke klasse. Geen enkele politieke partij of politicus neemt het tot nu toe ondubbelzinnig op voor de kunst. Dat is opvallend.

Bordelen, caféterrassen, sportscholen, dierentuinen en winkels gaan in de derde golf van de COVID-19 pandemie open met vaak grote drukte van wachtende rijen tot gevolg, maar musea, schouwburgen en muziekpodia die in Nederland uiterst professioneel geleid worden en goed voorbereid zijn moeten nog even dicht blijven vanwege de pandemie. Dat is een regelrechte schande en een schoffering van de kunstsector. Een openbare oorvijg die aangeeft hoe in Nederland de politiek de kunsten waardeert.

Het lijkt bijna onvermijdelijk dat daar eenheid door ontstaat omdat het besef doorbreekt dat de kunst op het Binnenhof laag in de rangorde staat . Die eenheid zou zich kunnen manifesteren in de oprichting van een Partij voor de Kunsten.

3 gedachten over “Politieke partijen schofferen kunstsector. Daar kan eenheid uit ontstaan door oprichting van een Partij voor de Kunsten

  1. Ook de directeur van het Frans Hals Museum in Haarlem, Ann Demeester, snapt niet waarom kunst en cultuur wederom ‘onderaan de prioriteitenladder bungelen’. “Wij hebben ons lang stil gehouden uit respect voor de situatie en iedereen die het moeilijk heeft. Maar nu op allerlei vlakken risico’s worden genomen, valt niet meer te verklaren waarom een museum niet open mag. De sector wordt gediscrimineerd.” (…)

    Echt verbazingwekkend vindt Albrecht de opmerking van De Jonge dinsdagavond overigens niet, ‘eerder bevestigend’. Volgens hem blijkt al een jaar lang dat de sector niet hoog op het prioriteitenlijstje staat van de overheid. Sterker nog, ze komen niet eens voor op de lijstjes. “In al het cultuurgerelateerde coronabeleid gaat het over recreatie, zoals festivals en pretparken. De kunst wordt daarmee over een kam geschoren. Maar de python in de Efteling is geen kunst.”
    https://www.parool.nl/kunst-media/kunstsector-reageert-op-minister-de-jonge-wat-een-minachting~b082f1a3/

    Like

  2. “Trek het je niet persoonlijk aan. We zijn allemaal kunstliefhebbers tot en met. Maar als we een dagje zonder moeten, dan kan dat.” Het zijn de woorden van Hugo de Jonge gisteren bij de persconferentie naar de culturele sector. (..)

    Gosselink was met stomheid geslagen toen ze de uitspraak van De Jonge gisteren hoorde. “Natuurlijk kunnen we een dag zonder musea, er zal niemand dood om gaan. Maar het gaat niet om een dag, inmiddels gaat het om meer dan een jaar. In deze tijd zijn we soms even open geweest en hebben we geweldige steun gekregen van de overheid waardoor het grootste deel van het personeel kon blijven.”

    Maar de uitspraak van De Jonge gaat voor Gosselink over iets veel groters: “Wie bepaalt wat essentieel is? En wie bepaalt of ik liever naar een terras ga dan naar het museum”, zegt Gosselink.
    https://www.nporadio1.nl/binnenland/31535-directeur-maurishuis-met-stomheid-geslagen-door-uitspaak-de-jonge-over-cultuursector

    Like

  3. Hè, hè, eindelijk een opiniemaker die het begrijpt en verschil maakt tussen kunst en cultuur. Doorgaans worden in het Nederlandse publieke debat kunst en cultuur aan elkaar gelijkgesteld. Dan gaat het in de taal gelijk al fout, zonder dat beleidsmakers, opiniemakers of zelfs degenen die kunst een warm hart toedragen begrijpen wat ze zeggen. Of ze nou de fundamentele functie van kunst niet kennen of niet willen erkennen. Het resultaat komt op hetzelfde neer. Dat gebrek aan nuancering tekent het niveau van het debat over kunst in Nederland:

    Volgens Kees Vuyk, cultuurfilosoof en auteur van het boek Oude en nieuwe ongelijkheid: Over het failliet van het verheffingsideaal , is het probleem dat Nederlandse beleidsmakers geen onderscheid maken tussen kunst en cultuur. „Maar dat is er wel. Cultuur als systeem van waarden en normen is alledaags, taai en weerbarstig. Ze blijft ook onder moeilijke omstandigheden gewoon bestaan. Kunst is kwetsbaar. Wie het onderscheid niet maakt, denkt: ach die cultuursector dat gaat toch wel door, die is niet essentieel, die kan wel wachten. Dat klopt voor de brede cultuur. Maar niet voor de kunst. Kunst is inderdaad geen alledaagse behoefte, meer een lange-termijnproject. Maar als haar werking te lang geblokkeerd wordt, is dat funest voor de samenleving als geheel.”
    https://www.nrc.nl/nieuws/2021/05/13/hugo-de-jonges-opmerking-over-een-dvdtje-is-een-sneer-naar-de-kunst-a4043477

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.