Sneeuw valt en mensen vallen voor de sneeuw. Gedachte bij een sneeuwploeg in Morez (1904)

Een sneeuwploeg (chasse-neige) wordt door 11 paarden door de Hoofdstraat van het Franse dorp Morez in de Jura getrokken. Het is een beeld uit 1904, nog zonder auto’s. De gang van de sneeuwploeg is een belevenis. Of dat lijkt het in elk geval voor de kinderen én volwassenen die erachter lopen. En voor de uitgever die er een ansichtkaart van maakt. Maar ook voor andere uitgevers die deze foto gebruiken voor hun ansichtkaart (met spelfout: chase-neige) of hun ansichtkaart.

Aardig aan dit soort oude foto’s is dat er wel altijd enkele toeschouwers naar de fotograaf kijken. Hier zijn dat er best veel, toeschouwers op de stoep van de kledingwinkel van Ostas Chevassu en kinderen in de optocht. Want wees nou eerlijk was zo’n fotograaf in 1904 niet een even grote belevenis dan de magnifieke sneeuwploeg met 11 paarden?

Wat is ervoor nodig om kinderen en volwassenen tot verrukking te brengen over sneeuw en wat daar mee samenhangt? Dat is de mate van geestvervoering die het normale te buiten gaat en de sleur doorbreekt. Mits men het zichzelf toestaat om de dagelijkse beslommeringen die zo zwaar kunnen drukken even aan de kant te zetten. Hoewel in regio’s waar doorgaans weinig sneeuw valt de exaltatie groter en de beslommeringen geringer zullen zijn dan in regio’s waar veel sneeuw valt.

Sneeuw is als een circus, een kermis, een jaarmarkt of de visite van een koning of president aan dorp of stad. Het eenmalige bezoek geeft een feestelijke sfeer die gewillig wordt omarmd. De sneeuwploeg is de voorstelling van een schaar die zowel de sneeuw als de inwoners trimt, omwoelt en loswerkt. Meer hebben mensen niet nodig om uit de cirkelgang van het dagelijkse leven te ontsnappen. Ze zijn erop getraind en maken er daarom een treffen van. Voor het ogenblik.

Foto: ‘CPA 39 Jura Morez Le Chasse-Neige dans la Grande Rue animé’ (‘Jura Morez De sneeuwploeg in de levendige Hoofdstraat), 1904.

Een gedachte over “Sneeuw valt en mensen vallen voor de sneeuw. Gedachte bij een sneeuwploeg in Morez (1904)

  1. Het is altijd weer een fantastisch gezicht. Al is de sneeuwploeg niet meer door een span van 11 paarden voorgetrokken. Het is nu een tractor aan verbonden en er zijn geen kinderen die met verbazing en verrukking toekijken. Slechts een paar mensen die hun hond uit laten en een enkele heel dappere fietser. Voor de rest zijn de straten hier uitgestorven. Heel langzaam wordt mijn huis ingesneeuwd en zal ik door een raam moeten klimmen om eerst de ergste sneeuwduinen te verwijderen alvorens door de deur weer naar binnen te gaan. Zelfs de ramen zijn bezig om dicht te sneeuwen. het is al weer lang geleden dat het Beast from the East hier toesloeg. het kan nog steeds maar door de opwarming van de Aarde wordt de kans hierop iedere winter kleiner net zoals de kans op een hittegolf iedere zomer groter wordt. Maar het blijft een fantastisch gezicht.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.