George Knight

Debat tussen links en rechts

Keir Starmer loopt zich warm om Corbyn op te volgen en Boris Johnson uit te dagen

with 4 comments

Houdt 2 mei 2024 in gedachten. Volgens plan zijn er dan algemene verkiezingen in het Verenigd Koninkrijk. En houdt Keir Starmer in gedachten. De Labour-politicus die nu koploper is in de peilingen om Jeremy Corbyn op te volgen zou wel eens de opvolger van minister-president Boris Johnson kunnen zijn. Vandaag sluit de aanmelding. Kandidaten moeten een zekere steun hebben om genomineerd te worden. Starmer wordt door velen binnen Labour als de meest kundige, vaardige en minister-president waardige politicus gezien. Maar hij behoort niet tot de harde kern van links-radicale aanhangers van Jeremy Corbyn. Ondanks zijn lippendienst aan Corbyn in het fragment dat duidelijk bedoeld lijkt om de weerstand van de Corbynites te neutraliseren.

Bij Labour trekken twee radicale machtsblokken aan de touwtjes: de Unite-vakbond van vakbondsleider Len McCluskey en de Momentum-beweging die in 2015 begon om de partij te vernieuwen, maar uiteindelijk een campagnevehikel voor radicalisering werd. Rebecca Long Bailey is de gedoodverfde kandidaat van de links-radicale Corbynites die Starmer eerst nog maar eens moet verslaan. Daar moet advocaat-miljonair Sir Keir Starmer tegenop boksen. Zijn pogingen om zijn werknemersachtergrond te benadrukken doen kluchtig aan.

Niet toevallig wijst Starmer erop dat de verdeeldheid, het factionalisme overwonnen moet worden. Omdat hij objectief als beste kandidaat gezien wordt is het in zijn belang om de partijstrijd achter zich te laten en te pleiten voor eenheid. Juist in het weekend dat in de VS de ene progressieve kandidaat Bernie Sanders de aanval opende op de andere progressieve kandidaat Elizabeth Warren is het de waarschuwing voor linkse politieke partijen om elkaar niet af te maken en de opponent de lachende derde te laten zijn. In de VS uiteraard president Trump. Boris Johnson heeft in 2024 het meest te vrezen van een Labour-politicus die de centrumkiezers kan aanspreken. Dat is Keir Starmer. Of de leden van zijn partij hem dat gunnen is afwachten.

4 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Wat heeft een miljonair en advocaat nu te zoeken in een Arbeiders Partij? Waarom gaat hij niet naar de liberalen? Ook in de UK is dit een typische partij voor dubbele dubbelverdieners die het volstrekt normaal vinden om bruto een ton per jaar een gemiddelde inkomen te noemen.

    Raymond Horstman

    14 januari 2020 at 10:20

  2. @Raymond
    De vraag die je stelt is de vraag die Starmer achtervolgt. Of hem door zijn tegenstanders aangewreven wordt.

    Dit heeft te maken met representativiteit. Lenin was geen arbeider, maar een intellectueel. Politieke leiders zijn vaak hoogopgeleid, zoals de Britse Labour premiers Clement Attlee of Tony Blair. Met de hoge verdiensten die daarbij horen. In de Tweede Kamer zijn geen arbeiders meer te vinden, ook niet bij de PvdA of de SP. Als die overigens nog bestaan. De paradox is dat een van de laatste handwerkslui in de Tweede Kamer de VVD’er Wim Keja was. Dat is ook alweer 30 jaar geleden.

    De Britse rechtse pers stookt het vuurtje op door aandacht te besteden aan het vermogen van Starmer en het feit dat hij miljonair is. Nog los van de vraag hoe bijzonder dat is. Zo kent Nederland zo’n 115.000 miljonairshuishoudens. Met het iets hogere pond, maar de grotere bevolking had het VK in 2018 zo’n 3.600.000 miljonairshuishoudens op een totaal van 26 miljoen huishoudens. Dus zo’n 14% is miljonair.
    https://www.dailymail.co.uk/news/article-7808767/Keir-Starmer-Wikipedia-WAR-hes-MILLIONAIRE.html

    De logica is waarom een Labour-leider geen miljonair zou kunnen zijn en een Tory-leider wel. Moet een voorzitter van een vereniging van blinden of gehandicapten zelf blind of gehandicapt zijn? Of is het de essentie dat de voorzitter de doelstelling van de vereniging behartigt? Zo lijkt me het vermogen of de slimme investering door op een goed moment een huis op een goede plek te kopen minder belangrijk dan de overtuiging van de politicus. Starmer is jarenlang een mensenrechten-advocaat geweest en komt zelf uit een arbeidersgezin. Je zou het zelfs om kunnen keren. Een politicus die enige financiële reserves heeft is minder beïnvloedbaar dan een politicus die de eindjes aan elkaar moet knopen.

    Ik begrijp de kritiek van links op het vermogen van linkse politici als Keir Starmer, Bernie Sanders of Lodewijk Asscher. Het is een aspect dat bekeken moet worden. Dan niet zozeer over de vraag hoeveel vermogen iemand heeft, maar op welke manier het vergaard is. Als dat onethisch is gebeurd, dan is het einde verhaal. Anders lijkt me er geen probleem te zijn. Bij radicaal-links ontaardt deze vraag naar mijn idee te snel in zelfbeschadiging en een onrealistische houding. Waarna radicaal-rechts de kritiek overneemt en hier een langlopend item van maakt.

    George Knight

    14 januari 2020 at 11:14

  3. George Knight

    19 januari 2020 at 10:34

  4. George Knight

    19 januari 2020 at 10:40


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: