George Knight

Debat tussen links en rechts

Israëls weigering om Omar en Tlaib toe te laten is onverstandig

with one comment

Wat moeten we met informatie die zich presenteert als objectief, maar dat bij nader inzien niet is? In de regel niets. Erop reageren vergt een dagtaak, en wellicht meer dan dat. Maar vooruit, voor deze keer, want Hananya Naftali nodigt uit in de toelichting bij deze YouTube-video ‘Do you support this move? Write in the comments’. Waarvan acte in onderstaande reactie (zie voor een grotere weergave en vertaling bij reacties):

Ik ben trouwens geen aanhanger van de radicale en soms naïeve en ondoordachte politiek van Omar en Tlaib omdat het de Democratische partij onnodig kwetsbaar maakt en de eenheid om Trump te verslaan bedreigt.

Eén reactie

Subscribe to comments with RSS.

  1. ENG:
    The commentator follows President Trump’s talking points. This is a missed opportunity to arrive at an objective assessment of this issue. The commentator compares apples with oranges and does not reason purely. He interweaves all sorts of irrelevant issues so that he does not have to deal with the main issue.

    That is the following. It is the Israeli government that denies two American congressmen access to Israel and the West Bank. The essence of the Omar and Tlaib issue is that a country (Israel) denies access to two MPs from a friendly country (US). That is remarkable and highly unusual in the traffic between friendly nations.

    Israel is playing high stakes. It receives more than $ 3 billion in financial support from the US every year. It is not only Democrats who criticize this decision of the Netanyahu government. Someone like the Republican senator Marco Rubio also criticizes it. And the Republican minority leader in the House Kevin McCarthy commented on the decision.

    The decision gives critics from both parties in Congress a means to put pressure on the Netanyahu government and to cut back on financial aid to Israel. In other words, with the decision Israel makes itself vulnerable. It is therefore questionable whether Prime Minister Netanyahu has made a sensible assessment.

    Netanyahu’s horizon is the snap elections in his country on September 17, 2019, and he doesn’t seem to look any further. According to all polls, Netanyahu’s Likud party is at a loss. Tactically Netanyahu may limit the damage by a strong campaign, but he also strategically isolates himself further in his relationship with Western partners. Including the current US and a possible US with a Democratic president from January 2021 on.

    In addition, his decision gives the governments of European countries, Canada and similar countries the opportunity to deny right-wing representatives of the Knesset access to their country if political or social action is called for. Netanyahu’s refusal has created this precedent and has made it easier for other countries to deny Israeli MPs access to a country.

    It is unclear what Israel expects to win. It could have been a stupid assessment error by Netanyahu. Giving Trump his own may work temporarily in internal Israeli politics, but in the long term it may turn out to be counterproductive for Israel to place itself beyond the consensus of the Western alliance with this. And this country no longer has so many loyal allies left.

    The commentator is not objective. He makes all kinds of unusual and additional demands on the visit to Israel of the two MPs. But it is not necessary to agree with Rep. Ilhan Omar and Rep. Rashida Tlaib to disagree with the Israeli government’s decision to deny access to two MPs from a friendly country. The commentator tries to derive from that, but does not succeed.

    NED:
    De commentator volgt de talking points van president Trump. Dit is een gemiste kans om tot een objectieve beoordeling van dit probleem te komen. De commentator vergelijkt appels met peren en redeneert niet puur. Hij verweeft allerlei irrelevante kwesties, zodat hij de hoofdkwestie niet hoeft aan te pakken.

    Dat is het volgende. Het is de Israëlische regering die twee Amerikaanse congresleden de toegang tot Israël en de Westelijke Jordaanoever ontzegt. De essentie van de kwestie Omar en Tlaib is dat een land (Israël) de toegang van twee parlementsleden van een bevriend land (VS) ontzegt. Dat is opmerkelijk en zeer ongebruikelijk in het verkeer tussen bevriende landen.

    Israël speelt hoog spel. Het ontvangt elk jaar meer dan $ 3 miljard aan financiële steun van de VS. Het zijn niet alleen Democraten die kritiek hebben op dit besluit van de Netanyahu-regering. Iemand als de Republikeinse senator Marco Rubio bekritiseert het ook. En de Republikeinse minderheidsleider in het Huis Kevin McCarthy plaatste kanttekeningen.

    Het besluit geeft critici van beide partijen in het Congres een middel om druk uit te oefenen op de regering Netanyahu en te korten op financiële hulp aan Israël. Met andere woorden, met de beslissing maakt Israël zichzelf kwetsbaar. Het is daarom de vraag of premier Netanyahu een verstandige beoordeling heeft gemaakt.

    Netanyahu’s horizon zijn de tussentijdse verkiezingen in zijn land op 17 september 2019, en hij lijkt niet verder te kijken. Volgens alle peilingen staat de Likud-partij van Netanyahu op verlies. Tactisch kan Netanyahu de schade beperken door een sterke campagne, maar hij isoleert zich strategisch verder in zijn relatie met westerse partners. Inclusief de huidige VS en een mogelijke VS met een Democratische president vanaf januari 2021.

    Bovendien geeft zijn besluit de regeringen van Europese landen, Canada en soortgelijke landen de mogelijkheid om rechtse vertegenwoordigers van de Knesset toegang tot hun land te ontzeggen indien politieke of sociale actie daarom vraagt. De weigering van Netanyahu heeft dit precedent gecreëerd en heeft het voor andere landen gemakkelijker gemaakt om Israëlische parlementsleden toegang tot een land te weigeren.

    Het is onduidelijk wat Israël verwacht te winnen. Het kan een stomme beoordelingsfout zijn geweest van Netanyahu. Trump zijn zin geven kan tijdelijk werken in de interne Israëlische politiek, maar op de lange termijn kan het contraproductief blijken te zijn voor Israël door zichzelf hiermee buiten de consensus van de westerse alliantie te plaatsen. En dit land heeft niet zoveel loyale bondgenoten meer over.

    De commentator is niet objectief. Hij stelt allerlei ongebruikelijke en aanvullende eisen aan het bezoek van de twee parlementariërs aan Israël. Maar het is niet nodig om het eens te zijn met vertegenwoordiger Ilhan Omar en vertegenwoordiger Rashida Tlaib om het niet eens te zijn met het besluit van de Israëlische regering om de toegang van twee parlementsleden uit een bevriend land te weigeren. De commentator probeert daarvan af te leiden, maar slaagt daar niet in.

    George Knight

    19 augustus 2019 at 12:06


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: