George Knight

Debat tussen links en rechts

Het gebazel en de desinformatie van Baudet op publieke omroep roept de vraag op of journalisten op hun taak zijn voorbereid

with 4 comments

Als ik televisiepresentator Rick Nieman zie sputteren en zenuwachtig zie lachen, dan moet ik denken aan vroeger. Is die vergelijking eerlijk? Aan het oude VN met intellectuelen als Martin van Amerongen en Joop van Tijn of aan journalisten als Harry van Wijnen, Laurens ten Cate, W.L. Brugsma en Anton Constandse die niet bang waren voor de politici zoals de huidige journalistieke lichtgewichten, maar voor wie de politici juist bang waren. Of dat ligt aan het gebrek aan academische vorming van de huidige generatie journalisten is de vraag. De politiek is ook veranderd door de macht van de voorlichters en de dwang van de mediamarkt.

Feit is dat intellectueel gevormde journalisten die nog steeds bestaan nu als part-timers worden weggestopt in columns, terwijl ze vroeger continu de hoofdredactionele commentaren, verslaggeving of interviews voor hun rekening namen. De televisie lijkt het afvalputje van de journalistiek te zijn geworden zoals dit voorbeeld aantoont. Het is recycling van oude meningen, niet interessant om er nieuwe ideeën op te doen. Of het moet de boutade van onze pseudo-intellectueel zijn die ruim baan krijgt om zijn nepnieuws te verspreiden en meent dat het fascisme links is. De publieke omroep komt uit de kast als verspreider van desinformatie.

Kan Villamedia of een opleiding journalistiek aan dit aspect van de tekortschietende intellectuele verdieping van journalisten niet eens een symposium wijden? Journalistiek als HBO-opleiding is prima voor de dunne sportjournalistiek of de berichtgeving over BN’ers, maar schiet schromelijk tekort als het over kunst, filosofie, politiek of wetenschap gaat en er intellectuele vorming, journalistiek vakmanschap én moed worden gevraagd.

Advertenties

4 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. “Fascisme is voortgekomen uit het communisme. Mussolini was ook eerst lid van de communistische partij.” Het was een opvallende uitspraak van Thierry Baudet in ‘WNL op Zondag’. Wat zeggen de geschiedenisboeken?

    Op de uitspraak kwam weinig tegenwerping van presentator Rick Nieman, maar het lijkt onwaarschijnlijk. Fascisme wordt eigenlijk altijd in de extreemrechtse hoek van het politieke spectrum geplaatst, totaal tegenovergesteld aan communisme.

    Een nieuwe politieke elite
    Dat bevestigt ook historicus Robin te Slaa, schrijver van het boek ‘Wat Is Fascisme’. “Het fascisme streefde naar een klasseoverstijgende samenleving die in etnisch opzicht zoveel mogelijk homogeen zou zijn. Ze wilden een nieuwe politieke elite, met daarboven een almachtige leider”, legt Te Slaa uit.

    De historicus en schrijver ziet best een aantal paralellen tussen het communisme en het fascisme, zoals de revolutionaire ideeën. Toch zijn de verschillen nog veel groter. “Dit is een typisch staaltje van alleen de feiten pakken die in je betoog passen”, zegt Ter Slaa. De suggestie dat fascisme voortkomt uit communisme wijst hij van de hand.

    ‘Mussolini was nooit een communist’
    “Totale onzin”, zegt Daniël Knegt, historicus aan de Universiteit van Amsterdam en gespecialiseerd in de opkomst van fascisme. Hij noemt communisme en fascisme eerder elkaars tegenhangers.

    Bovendien was Mussolini ook helemaal geen lid van de communistische partij, zoals Baudet stelde. “Hij was wel eerst een socialist en hoofdredacteur van de partijkrant, Avanti. Maar bij het begin van de Eerste Wereldoorlog begon hij zich daarvan af te maken”, vertelt Knegt. Met de oprichting van de fascistische partij sloeg Mussolini een duidelijk andere koers in, legt de historicus uit. Knegt: “Het eerste wat de fascisten deden toen ze onder leiding van Mussolini aan de macht kwamen, was de socialisten met geweld verdrijven.”

    Alt-right-kringen
    Het is overigens niet de eerste keer dat Knegt deze bewering hoort langskomen. “Dit hoor je vaker terug in de Amerikaanse ‘alt-right-kringen’, zegt hij. Dat komt volgens Knegt ten eerste door de afkeer van een sterke overheid binnen deze kringen. Zowel het communisme als het fascisme streven naar een sterke overheid, ‘alleen hebben beiden daar een heel ander doel mee voor ogen’, zegt de historicus.

    Maar Knegt noemt nog een tweede reden. “Binnen het Amerikaanse alt-right is er nogal eens sprake van geweldsverheerlijking of racistische elementen, waardoor ze zelf vaak het verwijt krijgen fascistisch te zijn. Dan is het natuurlijk heel handig als je de fascisten aan de andere kant van de ideologische schutting kunt wegzetten. Zodat je er zelf niet mee geconfronteerd kunt worden.”

    https://eenvandaag.avrotros.nl/item/al-beweert-baudet-van-wel-fascisme-heeft-niets-met-communisme-te-maken/

    dutchguy1958

    18 april 2019 at 14:50

  2. Hier ligt en onderwerp voor het oprapen voor een volgende journalist die Baudet aan de tand wil voelen. Zelf vermoed ik dat Baudet verwijst naar de ideologieën als het Stalinisme en het Maoïsme die door sommige critici in de 30-er jaren van de vorige eeuw werden bestempeld als Rood Fascisme vanwege de overeenkomsten die het vertoonde met het Europese fascisme. Hitler bijvoorbeeld bewonderde Stalin om zijn politiek en geloofde dat Stalin het Bolsjewisme zou transformeren naar Nationaal Socialisme. Uiteindelijk hebben zowel het fascisme als het rood fascisme hun tol geëist in de vorm van miljoenen mensenlevens.

    hooftzaak

    19 april 2019 at 12:01

  3. Mijn commentaar op een FB-post van Mihai Martoiu Ticu bij een tweet van Duk waarin hij om een rectificatie vraagt aan NRC omdat hij door een toevoeging van de redactie in een artikel ‘verslaggever Telegraaf met extreem-rechtse standpunten’ wordt genoemd:

    Wierd Duk lijdt aan het Joop van den Ende-syndroom. Dat bevat twee componenten. Van de ene kant wil het zeggen dat hij op een platte manier bezig is om zijn kerntaken te realiseren. In het geval van Van den Ende geld verdienen met simpel vermaak of in het geval van Duk aanhaken bij en promotor zijn voor het gedachtegoed van ultrarechts/alt-right dat grossiert in ondergangsfantasieën, doemdenken en nihilisme. Van de andere kant willen degenen die aan het Joop van den Ende-syndroom lijden en hun doelen op een platte manier realiseren maatschappelijk gerespecteerd worden. En willen ze dat hun initiële inspanningen waarmee en waarvoor ze bekend zijn geworden, worden vergeten, of op z’n minst worden gerelativeerd.

    Joop van den Ende wil herinnerd en gerespecteerd worden door de kunstelite als kunstsponsor en niet als omroepbaas die zijn kapitaal met pulp heeft vergaard. Waaruit al het andere volgde en waardoor hij vreest blijvend achtervolgd te worden. Duk is een activistische journalist of een politieke activist die zich bevindt in het journalistieke domein. Hij hunkert naar maatschappelijke erkenning door het establishment waar hij fundamentele kritiek op heeft. Duk wil niet als een rechts-radicale of rechts-extremistische activist geafficheerd worden in een parallelle wereld vol gekkies, aluminium-hoedjes en malcontenten, maar wil als een respectabele, evenwichtige journalist herinnerd worden.

    Van den Ende en Duk ontkennen wat ze in de kern zijn. Dat is het Joop van den Ende-syndroom. Om het in dure woorden te zeggen, in hen wordt de gentrificatie van de eigen identiteit veredeld.

    George Knight

    19 april 2019 at 12:15

  4. […] gelijk. Het is een terugkerend verwijt aan de gevestigde media dat ik onder meer hier, hier en hier heb verwoord. Ik schreef in maart 2017 in een commentaar: ‘Baudet is even weinig elitair als […]


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: