George Knight

Debat tussen links en rechts

Trump verliest in de tussentijdse verkiezingen van 2018

with 4 comments

De tussentijdse verkiezingen in de VS zijn ook weer geweest. De spin doet nu het werk zodat het er per definitie verwarrend op wordt wie nou eigenlijk gewonnen heeft. Zo wordt iedereen winnaar en verliezer. Het doorslaggevend feit is dat de Republikeinen de meerderheid in het Huis hebben verloren door verlies in de voorsteden en die in de Senaat hebben uitgebreid. Voor het eerst sinds 2016 heeft president Donald Trump het niet langer alleen voor het zeggen en dient hij rekening te houden met de Democraten in het Huis.

Dat is verlies. Des te meer omdat het voorzitterschap van Huiscommissies naar de Democraten gaat, zodat daar het Rusland-onderzoek niet langer geblokkeerd kan worden. Speciale aanklager Robert Mueller ligt genoeg op stoom met zijn onderzoek om het Huis nog nodig te hebben, eigenlijk uitsluitend voor het verdedigen van zijn positie. Via de belastingdienst IRS dreigen vanuit het Huis Trumps belastingaangiften geopenbaard te worden zodat zijn vermenging van zakendoen en criminaliteit duidelijk wordt. Vox geeft een overzicht van mogelijke onderzoeken. Het verlies in de Senaat was ingecalculeerd omdat vele Democratische zetels op het spel stonden. In 2020 geldt het omgekeerde en moeten Republikeinen vele van hun zetels verdedigen, zodat zij zich in een nadelige positie bevinden. Het oneerlijke van het Amerikaanse kiesstelsel is dat de Democraten met 44 miljoen tegen 33 miljoen Republikeinse kiezers toch Senaatszetels verloren.

Voor de langere termijn is de demografische ontwikkeling van de VS van belang. Het land wordt steeds minder wit en steeds diverser. Minderheden worden electoraal belangrijker, hoewel de Republikeinen deze ontwikkeling succesvol vertragen door kiezersonderdrukking (in onder meer Georgië, Florida, Nebraska) en het herindelen van kiesdistricten, de zogenaamde gerrymandering. Daarbij komt ook nog eens een oneerlijk kiesstelsel dat de Democraten ernstig benadeelt. Maar uiteindelijk kan deze ontwikkeling niet gestuit worden.

Democraten kijken naar de toekomst en geven deze ontwikkeling goed weer door de diversiteit in de selectie van hun kandidaten, terwijl de Republikeinen daarin achterblijven. Het actuele effect van de verbreding in de Democratisch partij is dat deze diversiteit in de partij geïntroduceerd wordt. Centristen staan er tegenover radicalen. Omdat de onderzoeken tegen Trump alle Democraten tevreden stellen omdat ze niet raken aan partijfinanciering of de partijorganisatie valt te verwachten dat de Democraten daar vol op gaan inzetten.

Het kan best dat er geen sprake was van een ‘blue wave’ van Democratische overwinningen, maar de Republikeinen hebben wel verloren. Ondanks een oneerlijk kiesstelsel en manipulatie van het electorale proces. President Trump voerde campagne in regio’s die hij toch al in zijn zak had en liet de kwetsbare voorsteden lopen waar vooral witte vrouwen hem massaal de rug toekeerden. Toch is het bizar en zelfs beschamend dat een president die zich zo racistisch en kleinerend naar minderheden opstelt een grote minderheid van het electoraat achter zich heeft verzameld. De positie van speciale aanklager Robert Mueller is versterkt door zijn dekking in het Huis. Nu de radiostilte van de campagne achter de rug is zal hij naar verwachting met aanklachten of dagvaardingen komen tegen mensen uit de naaste omgeving van Trump.

Vraag is of de Republikeinse partij nu meer de partij van Trump is, zoals Amerika ‘deskundige’ Willem Post denkt. Dat is een gemengd beeld. De luis in de pels Senator John McCain is overleden, maar Mitt Romney maakt zijn entree als Senator in Utah en zou wel eens de nieuwe John McCain kunnen worden die zich tamelijk onafhankelijk opstelt. Hoe dan ook zal Trumps grip op het Congress kleiner worden door de Democratische winst in het Huis en het valt te bezien welke dynamiek dat oplevert. De president flirtte eerder onsuccesvol met de Democratische leiders in het Congres. Met de nieuwe meerderheidsleider in het Huis Nancy Pelosi die een middenkoers vaart moet Trump het in principe goed kunnen vinden, hoewel de onderzoeken in het Huis een goede samenwerking vermoedelijk in de weg zitten. Zodat Trump weliswaar zijn grip op grote delen van de Republikeinse partij mag verstevigen, maar hij daar door het toegenomen belang van de Democraten in het Huis en de demografische en electorale vooruitzichten daar uiteindelijk minder profijt van heeft.

Foto: ‘Anti-integration protest at Little Rock, 1959 © Library of Congress’.

Advertenties

4 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Winning the House represented the culmination of a master plan that was simple and straightforward. With Trump and his fellow Republicans expecting a full-frontal assault on the president himself, leading Democrats—from House leader Nancy Pelosi, to Democratic Congressional Campaign Committee chairman Ben Ray Luján, to the party’s biggest donors and elder statesmen—advised House candidates to run hyper-local, non-hysterical campaigns that made little mention of the president.
    https://www.politico.com/magazine/story/2018/11/07/please-stop-saying-red-wave-inside-democrats-takeover-of-the-house-222228

    George Knight

    7 november 2018 at 19:02

  2. But some were left questioning why Democrats suffered a series of setbacks that prevented the party from picking up even more seats and, perhaps most consequentially, left the US Senate in Republican hands.

    Among the most eye-catching was a statistic showing Democrats led Republicans by more than 12 million votes in Senate races, and yet still suffered losses on the night and failed to win a majority of seats in the chamber.
    https://www.theguardian.com/us-news/2018/nov/08/democrats-republicans-senate-majority-minority-rule

    George Knight

    8 november 2018 at 14:44

  3. Bob Woodward, in an interview regarding his latest book, Fear, admits to not finding any evidence of Trump/Russia collusion. https://youtu.be/7Lh93e21DAc

    daan van K

    13 november 2018 at 21:19

  4. @daan van k
    Dank voor de reactie. U introduceert een onderwerp dat ietwat off focus is. Het heeft weinig met de midterms verkiezingen te maken. Maar het is interessant genoeg voor een reactie.

    Jimmy Dore is een radicaal-progressieve Democraat die claimt dat de aanvallen op Trump een afleiding zijn voor het verbergen van het falen van Clinton. Niet geheel toevallig is dat ook precies het standpunt van alt-right en Trump zelf. Dat Hillary Clinton een slechte politicus en kandidaat is lijkt onderhand duidelijk, maar dat haar slechtheid de slechtheid van Trump witwast lijkt me onaantoonbaar.

    Het betoog van Dore oogt niet sterk. Hij voert oude bekenden als William Binney en John Kiriakou ten tonele die ooit kritische patriotten waren, maar evenals iemand als Julian Assange uiteindelijk in radicaal-rechts of Russisch vaarwater terecht zijn gekomen. Of zijn geworven door ‘de tegenpartij’. Ze zweren bij complotten. Soms zelfs bij Alex Jones. Daarnaast zijn beide heren al jarenlang uit overheidsdienst en hebben ze geen specifieke kennis van binnenuit over de Russische inmenging in de verkiezingen van 2016 en de samenspanning van Team Trump met het Kremlin. Dus hun beweringen zijn gedateerd en niet relevant.

    Het citaat dat Dore bij de video plaatst valt op z’n minst als selectief en onvolledig te karakteriseren. In het interview met Hugh Hewitt antwoordt Woodward dat hij geen ‘collusion’ heeft gevonden, maar dat hij niet uitsluit dat speciale aanklager Bob Mueller dat wel heeft gevonden. Daarbij moeten we bedenken dat Woodward een politieke journalist is met z’n contacten in het Congres en het Witte Huis en hij geen specialist is op het gebied van inlichtingen- en veiligheidsdiensten. Het terrein waarop de ‘collusion’ speelt.
    http://www.hughhewitt.com/bob-woodward-on-his-new-book-fear/

    Kortom, we weten (nog steeds) niet of er in 2016 sprake van collusion was, maar tegenvoorbeelden dat het niet zo was zijn er evenmin. Daarom is het betoog van Dore voorbarig en niet zo heel zinvol voor ons begrip van de zaak. Muellers onderzoek zal naar verwachting duidelijkheid brengen.

    Daarbij is ‘collusion’ maar een van de mogelijke aanklachten tegen Trump. Dat ook nog eens lastig te bewijzen valt omdat onderzoek in de Russische Federatie praktisch onmogelijk is. Velen denken dat het aantonen van obstructie van de rechtsgang, belastingontduiking en witwassen, en de overtreding van de zogenaamde Emoluments Clause over het gebruik van het politieke ambt voor eigen zakelijk belang stukken makkelijker is.

    George Knight

    13 november 2018 at 22:45


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: