George Knight

Debat tussen links en rechts

Cedric ter Bals tekent de Grote Oorlog in felle kleuren

with 5 comments

Op de kunstbeurs Art The Hague die tot en met 30 september te zien is heeft de Haagse galeriehouder Maurits van de Laar een tekeningententoonstelling ingericht. Onder meer met werk van Cedric ter Bals die Van de Laar ook vertegenwoordigt in zijn eigen galerie. Ter Bals’ tekeningen lijken nergens op en zijn daarom zo interessant. De inspiratie voor de getoonde selectie is duidelijk de Eerste Wereldoorlog. De tekeningen doen in de verte denken aan het werk van Marcel van Eeden, maar toch ook weer niet. Het expressionistische zwart-wit-rood is ingewisseld voor vrolijke kleuren die detoneren met de morbide sfeer van de voorstelling die desondanks in de beste tekeningen iets lichts behoudt. Aangevuld met een vleugje Kuifje en Glen Baxter. Maar de ironie van de laatste wordt vermeden. Zo resteert mistroostigheid om vrolijk van te worden. Wonderlijk.

Foto’s: Tekeningen van Cedric ter Bals.

Advertenties

Written by George Knight

29 september 2018 bij 16:47

5 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Mijn God. Ondanks de felle kleurtjes, wat een treurigheid. Dan bedoel ik niet het feit dat het over WO I gaat, maar over de tekenvaardigheid van deze Ter Bals. Dat zijn ‘werk’ ook nog in een galerie mag hangen, maakt het nog triester.

    Muis

    2 oktober 2018 at 20:00

  2. @Muis
    Je zult begrijpen dat ik het volkomen met je oneens ben. Ik ga maar niet uitleggen waarom.

    George Knight

    2 oktober 2018 at 20:35

  3. Ik denk dat het lastig zal zijn me te overtuigen. Bij iedereen is namelijk de waardering van bepaalde kunstwerken anders. Maar soms vraag ik me wel af waarom anderen bepaalde kunstwerken wél kunnen waarderen, zoals jij met Ter Bals, of anderen een voor mij onbegrijpelijke afkeer hebben van het wrk van Marc Chagall: https://mainzerbeobachter.com/2018/09/16/er-komt-geen-einde-aan-de-kleurenkladder/. Dus enige uitleg zou ik niet erg vinden. Ik beloof er niet over in discussue te gaan.

    Muis

    3 oktober 2018 at 12:29

  4. @Muis
    Het is alsof je gevraagd wordt een grap uit te leggen. Dat is altijd minder dan de grap zelf. Enfin. Met de tekenvaardigheid van Ter Bals is niks mis. Hij heeft de kunstacademie in Den Haag afgerond.

    Wat me in zijn werk aantrekt is de onderwerpkeuze die hij in mijn ogen geloofwaardig verbeeldt. Ofwel, ik geloof in wat ik zie. Je vergelijking met Chagall is minder toevallig dan het lijkt. De gesloten wereld van de Joodse sprookjes en vertellingen zijn bij Ter Bals visioenen over de Eerste Wereldoorlog. Ter Bals vertelt dat hij in een vorig leven een Duitse soldaat uit de Eerste Wereldoorlog was. Echt? Het doet er voor mij niet echt toe. Het gaat om wat anders.

    Er zijn vele verdelingen tussen kunstenaars mogelijk. Bijvoorbeeld zij die een eigen wereldbeeld, beeldtaal, betekenis en zelfs theorie over dat alles creëren en daarvanuit hun oeuvre opbouwen, en zij die dat niet doen en directer op de wereld reflecteren. Bij museumdirecteuren is de eerste categorie populair, onder meer omdat het werk eenduidiger te collectioneren valt en in zekere zin omlijnder en coherenter is. Dus je zou kunnen zeggen voorspelbaarder omdat het tussen de contouren blijft hoewel je nooit weet hoe het ingevuld, doorgewerkt of gerecycled wordt.

    Maar het wordt ook kunsthistorisch interessanter bevonden omdat dat soort kunstenaar meer de diepte ingaat en binnen de beperking van dat omsloten wereldbeeld zich niet af laat leiden. Die kunstenaar reflecteert eveneens op de wereld, maar doet dat binnen de eigen thematiek en beeldtaal. De verwerking ervan geeft weer een nieuwe verdieping van dat werk. Het is beter ’te volgen’ als onderdeel van een stap voor stap proces. De signatuur van het werk klinkt vorm en inhoud organisch samen omdat het wereldbeeld het werktuig wordt.

    Ter Bals lijkt in zijn presentatie over zichzelf als scheppende bron van zijn werk bijna een pastiche te maken van dat soort kunstenaar met die eigen theorie, dat eigen wereldbeeld dat ik beschrijf. Is de karikatuur een karikatuur, of niet? Dat houdt hij meesterlijk in het midden met zijn mystificatie waarover we niet zeker weten of hij het meent. Of is hij het door zelfinbeelding zelf gaan geloven? Dat soort vragen geeft voor mij een meerwaarde aan het werk van Cedric ter Bals. Ik kende het werk niet, maar sprak er op Art The Hague kort over met Maurits van de Laar die er lovend over was. Ik begrijp goed waarom hij dat is.

    George Knight

    3 oktober 2018 at 13:45

  5. George Knight

    9 oktober 2018 at 11:14


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: