George Knight

Debat tussen links en rechts

Leiding Defensie dient paal en perk te stellen aan verzet van het Korps Mariniers tegen verhuizing van kazerne naar Vlissingen

with 6 comments

Stel je de volgende situatie voor. Een detachement Russische mariniers dreigt van een kazerne in een bosrijke regio in het centrum van Rusland verplaatst te worden naar het zuidwesten van het land. Zeg naar Temjroek in de Koeban aan de Zee van Azov. Het besluit is in 2012 bekrachtigd door de Doema. Maar om sociale redenen zijn mariniers het er mee oneens omdat het ten koste van hun gezin zou gaan. De hoogste marinier generaal Jevgeni Motrovich geeft zes jaar na het besluit in een column in een mariniersblad zijn opinie waarin hij zich verzet tegen de verhuizing en de politiek oproept het besluit terug te draaien. Ook leidinggevende mariniers voelen zich gesterkt door de opinie van Motrovich en verzetten zich op sociale media en in de pers tegen de verhuizing naar Temjroek. Ze sturen zelfs een brandbrief naar minister Sergei Shoigu van Defensie waarin ze uitleggen waarom ze tegen het besluit zijn. En tegen het parlement dat het besluit nam. Parlementariër Andrei Balakrishnan die de belangen van de Koeban behartigt en zich uitspreekt voor de verhuizing naar Temjroek wordt op sociale media door mariniers tegengesproken. Als klap op de vuurpijl worden generaal Motrovich en drie mariniers uitgenodigd voor een gesprek met de Defensie-commissie van de Doema.

Dit scenario is in landen met een serieuze krijgsmacht onvoorstelbaar. Russische mariniers mogen blij zijn als ze niet naar oorlogsgebieden (Syrië of Oost-Oekraïne) of het Verre Oosten gestuurd worden. In serieuze landen is de krijgsmacht ondergeschikt aan de politiek. Als militairen zich verzetten tegen een politiek besluit dan worden ze tot de orde geroepen of de dienst uitgeschopt. Als ze hun verzet al overleven.

Ik licht graag toe waarom ik denk dat het lopende verhaal over de verhuizing van de marinierskazerne van Doorn naar Vlissingen een onderwerp is dat aandacht verdient en tot nu toe verkeerd is geanalyseerd door politiek en media. Vanuit de top van het Korps Mariniers is bij monde van brigadegeneraal Jeff Mac Mootry in de openbaarheid van een commercieel uitgegeven mariniersblad enkele maanden terug in een column gezegd dat hij zich verzet tegen die verhuizing. Dit betreft een in 2012 genomen politiek besluit. Daarna hebben op sociale media allerlei leidinggevenden van het Korps Mariniers dit standpunt van generaal Mac Mootry gevolgd en zoals het ernaar uitziet in een semi-georkestreerde campagne naar buiten gebracht.

Het is in mijn ogen een doodzonde dat militaire leidinggevenden zich in het openbaar opstellen tegenover een politiek besluit. Belangenbehartiging van een sector is prima, maar daarbij passen beperkingen om niet in een bananenrepubliek te belanden. Leidinggevenden zoals Mac Mootry die in gesprek zijn met de top van Defensie kunnen niet tegelijk twee petten op hebben: die van onderhandelaar en belangenbehartiger, en die van activist in de (semi)-publiciteit. Aan leidinggevende militairen is door de samenleving het geweldsmonopolie uitbesteed, en zij moeten daar zorgvuldiger dan wie dan ook mee omgaan en niet het idee geven zich boven de politiek op te stellen. Of zelfs maar het idee geven de politiek onder druk te zetten.

Juist dat laatste is nu aan de orde. De leiding van Defensie kan dit op straffe van eigen irrelevantie niet over haar kant laten gaan en moet generaal Mac Mootry en zijn staf tot de orde roepen met een zwijgverbod. Dat ‘gewone’ mariniers en hun familieleden actie voeren is van een andere orde. Dat mogen ze en dat past binnen de normale sociale Nederlandse verhoudingen. Een rode lijn wordt echter overschreden als dat geen individuele uitingen van zorg meer zijn, maar de organisatie Korps Mariniers vanuit de coulissen bij monde van de leidinggevenden stilzwijgende richting aan zo’n protestactie geeft. Dat overschrijdt een rode lijn.

Daarbij komt dat in het bespelen van de publieke opinie door (kader)leden van het Korps Mariniers over Zeeland nepverhalen de media in gebracht over de arbeidsmarkt en de infrastructuur van de regio Zuid-West Nederland. Het is onaanvaardbaar wat Mac Mootry doet. Hij kan en moet binnenskamers kritiek uiten als hij zijn zaak wil bepleiten, maar hij gaat naar mijn idee een rode lijn over als hij de publieke opinie bespeelt en anderen binnen zijn organisatie het idee geeft aan hun kant te staan in het verhinderen van de verhuizing.

Op 17 mei is Mac Mootry uitgenodigd om te praten met de vaste kamercommissie voor Defensie over de verhuizing van de kazerne naar Vlissingen. Dat is een onterechte beloning voor zijn ondermijnende acties. Nogmaals, dat Mac Mootry voor zijn wapen opkomt is logisch en past binnen zijn functie, het gaat erom hoe hij dat doet. Hij doet dat niet alleen in de binnenkamers van Defensie, maar ook in de (semi)-openbaarheid.

Hij zou op dit laatste afgerekend moeten worden door de politiek, maar die durft (nog) niet door te bijten. Met de complicatie dat de mariniers radicaal-rechts munitie geven om tegen het kabinet Rutte te ageren. Die ontwikkeling baart me zorgen als democraat die niet wil dat de krijgsmacht ook maar op enige wijze de politiek onder druk zet. Zo zijn de Nederlandse verhoudingen niet en behoren ze niet te zijn. De muiterij in 1933 op pantserschip de Zeven Provinciën eindigde met een bom op het voordek van het schip. Als mariniers het binnen de krijgsmacht om sociale redenen voor gezien willen houden, dan moeten ze gaan. Chantage behoort averechts te werken en als minister Bijleveld en staatssecretaris Visser van toeten en blazen weten, ruggengraat tonen en zich niet onder druk laten zetten dan geven ze de leiding van het Korps Mariniers te verstaan dat het afgelopen moet zijn met het verzet tegen de verhuizing van de kazerne naar Vlissingen.

(Zelf heb ik als dienstplichtige gediend in de landmacht, ben ik voor een sterke Defensie en vind dat er vanwege het zogenaamde vredesdividend te veel is bezuinigd. Bij een goed functionerende krijgsmacht passen politieke visie, voldoende middelen, een goede militaire leiding en een perfecte afstemming tussen politieke en militaire leiding. Ik vind dat de opstelling van Mac Mootry de Nederlandse krijgsmacht verdeelt en verzwakt en hij zo via een omweg de vijanden van Nederland in de kaart speelt. Daar verzet ik me tegen.)

Foto 1: Schermafbeelding van artikelBrandbrief mariniers over verhuizing kazerne’ van Olof van Joolen in De Telegraaf, 15 mei 2018.

Foto 2: ‘Het schip De Zeven Provinciën in de Straat van Malakka met erboven een “van Berkel W-A” watervliegtuig’.

Advertenties

6 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Mac Mootry: “Verhuizen ligt daarentegen voor velen ook lastig. Ze zijn bijvoorbeeld veel, langdurig en soms onverwacht van huis voor oefeningen en missies. De partner valt dan vaak voor ondersteuning terug op familie en die wonen veelal niet in de buurt van Zeeland. Het is dan ook te begrijpen dat zij niet staan te juichen om te verhuizen naar de omgeving van Vlissingen. We kijken daarom op dit moment naar uiteenlopende mogelijkheden om de ongemakken voor de marinier en zijn thuisfront te beperken.”
    https://www.veteraneninstituut.nl/verhalen-van-veteranen/uitdagingen-korps-mariniers-dwingen-tot-creatieve-oplossingen/

    George Knight

    15 mei 2018 at 09:49

  2. Wat een waardeloos stuk schrijven dit zeg, als de commandant zich niet vrijuit mag ventileren dan is het geen democratie maar een dictatuurschap waar wij ons in bevinden. Want de politiek veegt lachend de mening van de ruggengraat van hebt Korps Mariniers van tafel. Maar niet als hun commandant dezelfde mening bedeelt is. En dit dus ook openlijk doet, nu zal en moet de politiek hier correct op moeten reageren. En kan niet met een kontsmoes op de proppen komen. De werkvloer of het personeel komt op de eerste plek zoals de minister van defensie dit jaar geroepen heeft. Dan is het nu tijd om dat te laten zien. En in 2012 was er al verzet tegen deze kazerne, maar toen gaf die commandant daar geen ruchtbaarheid aan en werd dit dus onder de pet gehouden door de hogere legerleiding en de politiek. En nu in dat niet meer,….het standpunt van de ruggengraat van het Korps is duidelijk,…de bal is nu in de spreekwoordelijke court van de politiek. And use it wisely….want u heeft 1 kans om het vertrouwen van deze 2300 man (die per dag minder word) te behouden/winnen.

    Rens

    8 juli 2018 at 11:46

  3. @Rens
    U legt me woorden in de mond en geeft mijn mening niet eerlijk weer. Dat is geen inzet voor een zinvol debat. Ik leg uit wat ik bedoel.

    Ik maak een onderscheid tussen de mariniers die net als u en ik Nederlandse staatsburgers zijn en gewoon zoals elke andere Nederlandse burger zich mogen uiten in de publieke opinie én de leiding van het Korps Mariniers dat een andere (zeg: hogere) verantwoordelijkheid heeft. Die leiding is in onderhandeling met de top van het ministerie van Defensie en maakt daarmee afspraken.

    Het is naar mijn mening ongewenst als die leiding van het Korps in de openbaarheid afwijkende signalen afgeeft die haaks staan op de eigen onderhandelingen met de Defensietop. Dat werkt verwarrend.

    Dus nogmaals, ik ontzeg de mariniers niet het recht om actie te voeren en voor hun persoonlijke belangen op te komen. Integendeel, dat hoort bij de Nederlandse sociale traditie. Ik zeg alleen dat de leiding van het Korps een politiek verantwoordelijkheid heeft en daarom in de openbaarheid niet op dezelfde wijze kan opereren als de ‘gewone’ mariniers.

    De geëigende en gepaste stap is dat de leiding van het Korps achter gesloten deuren met de Defensietop in gesprek gaat en daarbij de secundaire arbeidsvoorwaarden van de mariniers naar voren brengt als bezwaar tegen de verhuizing van de kazerne van Doorn naar Vlissingen. Het is vervolgens aan de staatssecretaris om daar antwoord op te geven. Etc. Zo dient zo’n gesprek tot stand te komen en gevoerd te worden.

    Militairen zijn net als andere ambtenaren ondergeschikt aan de politiek en de besluiten van het parlement. In Nederland hebben niet de militairen, maar het parlement het laatste woord. Dat ligt des te gevoeliger vanwege het geweldsmonopolie van de krijgsmacht. Daarin zijn militairen uniek. Daarom dient de leiding van het Korps Mariniers of andere krijgsmachtonderdelen nog omzichtiger dan welke andere leiding van een overheidsdienst om te gaan met wat het in de openbaarheid aan kritiek op de politiek ventileert.

    Dat kan namelijk al snel als dreiging opgevat worden, met die gewapende militairen op de achtergrond. Dat past niet bij de Nederlandse traditie en is meer iets voor bananenrepublieken en generaalsregimes.

    Naar mijn idee is commandant Jeff Mac Mootry zijn boekje te buiten gegaan door wat hij in de column van het semi-publieke mariniersblad heeft geschreven. Hij had die kritiek beter in het overleg met de staatssecretaris kunnen uiten. Die gelegenheid heeft hij volop als politiek verantwoordelijke militair en kan hij zo slim mogelijk als hij kan aan de staatssecretaris presenteren. Maar als Mac Mootry de grenzen van zijn functie niet beseft en buiten de lijntjes van zijn functie gaat, dan beschadigt hij vooral zichzelf en indirect ook het Korps Mariniers waarvan hij de leiding heeft.

    George Knight

    8 juli 2018 at 13:00

  4. Het Zeeuws provinciebestuur is woedend over de berichtgeving rond de vervuilde grond waarop de nieuwe marinierskazerne gebouwd gaat worden. Gedeputeerde Carla Schönknecht spreekt van ‘schandalige journalistiek, zonder wederhoor’. (..)

    Daarmee zijn deze publicaties munitie in handen van de tegenstanders van de verhuizing van de marinierskazerne van Doorn naar Vlissingen. De vakbonden verzetten zich al maandenlang hevig tegen die verhuizing, maar tot nu toe blijft het kabinet de verhuizing steunen. Onlangs nog zei staatssecretaris Barbara Visser van Defensie geen redenen te zien om de voorbereidingen voor de verhuizing stil te leggen.
    https://www.omroepzeeland.nl/nieuws/106927/Vervuilde-grond-kazerne-was-al-bekend-Dit-is-schandalige-journalistiek

    George Knight

    10 juli 2018 at 19:35

  5. Ik heb uw antwoord gelezen, en u begrijpt niet wat er zich op de werkvloer afspeelt. De politiek is heer en meester in het onder de pet houden van inhoudelijke zaken. En zal gemakkelijk het sentiment die momenteel binnen het korps heerst van tafel vegen met een niet gestaafde motivatie. Dit besluit is ook genomen terwijl men wist dat in 2012 er al protest tegen was vanuit het Korps. En even heel simpel gezegd heeft de politiek daar “schijt aan” en dat blijkt keer op keer. En dat gebeurt nu weer, we gaan onderzoeken waarom er een leegloop is, we gaan onderzoeken waarom deze helden niet naar Vlissingen willen. …..dat hoeft niet, dat is al bekend ….maar dat antwoord is niet wat de politiek wilt horen…dus gaan ze zelf een onderzoek instellen waar uit gaat komen “ dat de mariniers best wel naar Vlissingen willen en dat de leegloop er is omdat de economie aangetrokken is” dus….ze gaan!!
    Of we gaan stilzwijgend voorbij het PONR (point of no return) en dan moeten ze wel….aaaahhhhh…sorry zullen ze dan zeggen. Maar is wel HUN zin doorgedrukt. Dus de politiek heeft een eigen agenda net zoals Hillen met Peijs dat hadden en dat de Mariniers maar een speelstuk zijn in hun brainfarts, doet ze helemaal niks, kijk maar naar de woorden van Hillen toen der tijd “ ik hoef Mariniers niet te pleasen” en McMootry….een-op-een top Generaal net zoals Michiel Adriaanszoon de Ruijter was, die stond ook voor zijn Mariniers…
    Kortom er zijn alleen maar verliezers als er voor Vlissingen gekozen gaat worden….en dat zal dan nog jaren doordreunen binnen defensie…maar ach dat zien we dan wel weer…

    Rens

    13 juli 2018 at 21:14

  6. @Rens
    Het is me te makkelijk om ‘de politiek’ de schuld te geven. Want de politiek zijn u en ik. Het brekende punt is dat de krijgsmacht in een parlementaire democratie als de Nederlandse ondergeschikt is aan de politiek. Dat is een uitgangspunt en een rem op het eigenmachtig handelen van de krijgsmacht. In Nederland heeft de politiek per definitie het laatste woord.

    Mijn kritiek is niet dat ‘gewone’ mariniers zich uitspreken in het openbaar noch dat de top van het Korps Mariniers binnenskamers op het ministerie van Defensie verzet aantekent tegen de verhuizing van de kazerne van Doorn naar Vlissingen. Dat is volslagen normaal en geaccepteerd. Als het een slecht onderbouwd en doordacht plan is, dan is het aan generaal Mac Mootry en zijn beleidsmedewerkers om op die plannen in te hakken. Het Korps kan en mag ook TK-leden benaderen om de eigen zaak te bepleiten.

    Mijn kritiek is dat Mac Mootry met zijn column buiten de orde trad, buiten die geslotenheid trad en (waarschijnlijk niet eens bewust) de schijn wekte dat hij op een oneigenlijke manier de politiek onder druk zette. Zo wordt het spel in Nederland niet gespeeld en dat past niet binnen de Nederlandse traditie.

    George Knight

    13 juli 2018 at 21:31


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: