George Knight

Debat tussen links en rechts

Kwestie Armina Hambartsjumian wordt gepolitiseerd door media en NGO’s

with 2 comments

Wat is er potsierlijker, de opstelling van Defence for Children of van staatssecretaris Klaas Dijkhoff inzake de uitzetting van Armina Hambartsjumian en haar twee kinderen Howick (12 jaar) en Lily (11 jaar)? De kinderen zijn in de Russische Federatie geboren. Moeder Armina werd gisteren uitgezet naar Armenië zonder haar kinderen die op een geheime plek in Nederland achterbleven. Er worden vermoedens de wereld in geholpen dat Armina leugens heeft verteld in haar asielprocedure. Die worden door rechtse media als Elsevier en De Telegraaf naar buiten gebracht en ontlasten Dijkhoff. Zo wordt de kwestie gepolitiseerd door links en rechts.

Opgenomen in de Christelijke gemeenschap van Amersfoort zou Armina zich in de procedure voorgedaan hebben als Azerbeidzjaans. Verre van logisch voor wie de religieuze verschillen tussen beide landen in ogenschouw neemt. De Armeense autoriteiten bevestigen haar Armeense identiteit. Maar ook dat hoeft niet de ultieme waarheid te zijn. Zo resteert een schimmenspel van beschuldigingen, verdraaiingen en rookgordijnen.

Beide partijen komen met een half verhaal waarmee ze hun gelijk claimen. Defence for Children speelt op het gevoel en gaat voorbij aan de feiten van procedure en wet. De staatssecretaris houdt zich aan proceduren en wet en gaat voorbij aan het gevoel. Kinderombudsvrouw Margrite Kalverboer -die om een onmodieuze reden van genderidentiteit kinderombudsman wordt genoemd- heeft vooral kritiek op de gescheiden uitzetting van moeder en kinderen. Daarin heeft ze gelijk, dat is beschamend. Dat ouders en kinderen gescheiden worden en apart uitgezet worden is schandalig en zou niet zo moeten zijn. Dat gaat over een grens van betamelijkheid.

Maar de gescheiden uitzetting is niet de essentie van de kwestie Armina Hambartsjumian. Haar verblijf in Nederland zou niet rechtsgeldig zijn. Al in 2009 viel dit besluit voor het eerst. Dit is keer op keer door rechtbanken beoordeeld en in orde bevonden, aldus RTV Utrecht in een bericht. Aan wie te wijten valt dat het vervolgens nog 8 jaar voortsleepte is de essentie. Het antwoord daarop beantwoordt de schuldvraag.

Critici kunnen met een beroep op emotie of rechtvaardigheidsgevoel beweren dat het toepassen van regels of het niet gebruik maken van de discretionaire bevoegdheid door de staatssecretaris pietluttigheid is, maar er is ook nog zoiets als de rechtsstaat die rechters geen ruimte geeft om af te wijken. Rechters moeten nauwgezet de wet toetsen en hebben weinig marges om daar vanaf te wijken. Altijd zijn er grensgevallen die schrijnend zijn. Type kleermaker Gümüs die in 1997 ondanks publieke verontwaardiging met zijn gezin werd uitgezet. Daarna volgt door de publieke verontwaardiging meestal een tijdelijke verzachting in het beleid. De marges van de wet worden dan anders benut. Maar de wet blijft leidraad. Van de verzoeken van asielkinderen die onder de zogenaamde definitieve regeling vallen omdat ze langdurig in Nederland verblijven wordt minder dan 10% ingewilligd. De situatie van de actuele formatieonderhandelingen is daar niet van invloed op.

De vraag die de journalistiek zich moet stellen is waarom de kwestie Armina Hambartsjumian geëscaleerd is en welke rol de moeder, advocaten en adviseurs, de verantwoordelijke staatssecretaris en de asielprocedure gespeeld hebben in het voortslepen ervan. Het is voor allen ondoelmatig en ongewenst. Erover bestaat veel onduidelijkheid. Er zijn verdachtmakingen over en weer, maar tot nu toe weinig harde feiten. Er is nu eenmaal de logica dat asielmigranten niet meewerken aan hun uitzetting, maar hun dat wel gevraagd wordt. Dat is een tegenstrijdigheid. Dat ouders en kinderen gescheiden worden en apart uitgezet worden is een ander aspect. Maar dat het betreffende gezin uitgezet moest worden ligt nu eenmaal besloten in de toepassing van de wet.

Foto: Timo Vogt, ‘Girls hand out tulips during a celebration to commemorate the capture of Shusha, called Shushi within Karabakh and Armenia.’

Advertenties

2 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. De Telegraaf’s Jan-Willem Navis en Silvan Schoonhoven en in hun voetspoor Elsevier’s Tom Reijner laten geen ruimte voor twijfel. Zij zeggen dat er zal en moet worden uitgezet, omdat dat in de wet staat. De Vreemdelingenwet is gemaakt door volksvertegenwoordigers tijdens het kabinet Kok-II in het jaar 2000. Rechters moeten zich aan de geldende versie met amendementen houden.
    Over het aspect ‘liegen/loog/gelogen’ dat in die artikelen bij monde van anonieme bron(nen) opduikt:
    Als Armenië nu eenmaal bekend staat als een land dat diaspora-Armenen graag tot zijn onderdanen rekent en er eenvoudig identiteitspapieren zoals laissez-passer’s voor verstrekt, dan is het merkwaardig te lezen dat Armina H. gelogen zou hebben over haar Azerbeidzjaanse afkomst. Tegen welke waarheid toetst men dan de waarheid van haar beweringen over afkomst? Die van Armenië – want ze is etnisch Armeens met een dito achternaam – of die van haarzelf met vlucht-verhaal? Komt Armenië plots met reisdocumenten (wie heeft er daar om gevraagd?) dan is de rechter blijkbaar gedwongen om aan te nemen dat die gewenst en correct zijn.
    Het is bij dat aspect van onze rechtstaat dat ik wil stilstaan.
    Indien onomstotelijk bewezen kan worden dat er van malversatie tegen een erkend referentiekader sprake is, dan is er pas sprake van een zg. level playing field. Nu delft iedere dergelijke asielzoeker het onderspit tegen een onwillige overheid, wiens primaire taak het is om voor de zwakkeren in de samenleving op te komen.
    De schreeuwlelijken die raadsvergaderingen in toekomstige AZC-gemeenten verstoren zijn overdrachtelijk gesproken ‘zielig’, maar lang niet verstoken van bestaanszekerheid.
    Deze procedure overziend en de reactie van Armina daarop wegens ben ik niet geneigd de stelling voetstoots over te nemen “…dat het betreffende gezin uitgezet moest worden ligt nu eenmaal besloten in de toepassing van de wet.”
    Dat berust op teveel aannames waar je op gepaste afstand geen zinnige uitspraken over kan doen, laat staa conclusies kunt verbinden.

    dutchguy1958

    15 augustus 2017 at 15:02

  2. @Dutchguy
    De rechtse media moeten voor zichzelf spreken. In mijn optiek hebben ze niet per definitie gelijk, maar evenmin ongelijk.

    Ik weet niet precies wie Armenië om informatie over de identiteit van Armina Hambartsjumian heeft gevraagd. Ik neem aan dat dat niet ongevraagd is gebeurd, maar dat het een antwoord op een verzoek door een vertegenwoordiger van de Nederlandse overheid aan de Armeense overheid was. Het lijkt me een logische stap in dit soort gevallen waarin twijfel bestaat over de nationaliteit van een asielmigrant om mogelijke landen van herkomst om informatie te vragen.

    Maar zeker weten doen we het niet. Het is een witte vlek in het verhaal. Evenmin weten we zeker of Armenië ‘plots’ met reisdocumenten is gekomen.

    Het zou niet de eerste keer zijn als landen als Armenië of de Russische Federatie uit financieel belang documenten in westerse, juridische procedures vervalsen. Nog vers in het geheugen ligt de Yukos-affaire en de telefoon-rechtspraak waarbij rechters naar de pijpen van de politiek dansen. Dus inclusief het vervalsen van juridische documenten.
    https://www.nrc.nl/nieuws/2016/11/24/rosneft-liet-het-vonnis-aanreiken-op-een-usb-stick-5470460-a1533485

    Dus we moeten wantrouwend zijn. Armenië is Duitsland of Luxemburg niet, Armenië is een land dat onder invloed staat van de corrupte Russische Federatie waar de rechtsstaat alleen in naam bestaat. Maar bij Yukos staat er 50 miljard dollar op het spel. Dus kan men manipulatie en fraude verwachten. Ondanks goedgelovige Nederlandse rechters die dit type vervalsing ondenkbaar achten en er daarom geen rekening mee houden.

    Wat is echter het belang van de Armeense overheid om reisdocumenten van Armina Hambartsjumian te vervalsen? Iemand die financieel, economisch of politiek zonder veel betekenis is voor de Armeense autoriteiten.

    Ik kan maar een reden bedenken. Namelijk een bepaald, indirect verband met de Yukos-affaire. Noem het het neerlaten van een brug om de Nederlandse overheid terwille te zijn in de hoop dat zich dat later in de Yukos-affaire terugbetaalt. Niet met gelijke munt, maar met een zekere toegeeflijkheid van Nederland.

    Maar ook hiermee is nog niet gezegd dat Armenië de reisdocumenten van Armina Hambartsjumian heeft vervalst. Juist omdat het voor Armenië in deze kwestie ‘nergens over gaat’ en het kan dienen als smeerolie in het contact met de Nederlandse overheid kan ik me meer voorstellen dat de Armeense overheid niet, dan wel de documenten van Armina Hambartsjumian vervalst.

    Ik zie een procedure die al sinds 2009 rechterlijke uitspraken kent die inhielden dat het verblijf in Nederland van Armina Hambartsjumian niet rechtsgeldig is. Dat is bij herhaling bevestigd in andere juridische uitspraken. Naar mijn idee legt dat de bewijslast bij Armina Hambartsjumian. Zij of haar advocaat moeten openheid van zaken geven als ze vinden dat de overheid in de procedure fouten heeft gemaakt. Maar de advocaat gaf de afgelopen dagen na vragen van journalisten die bijzonderheden niet. Dat vind ik niet sterk voor hun zaak. Ze zijn het niet met de uitkomst eens, maar doorgaans nemen benadeelden in een juridische procedure altijd die houding aan. Dat zegt niets over hun juridische of morele gelijk.

    George Knight

    15 augustus 2017 at 16:44


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: