George Knight

Debat tussen links en rechts

GroenLinks, de partij van heimwee en verlangen

with 3 comments

Een song uit de Broadway-musical ‘One Touch of Venus’ uit 1943 uitgevoerd door componist Kurt Weill. Een song uit het Tin Pan Alley repertoire dat zijn weg als standard vond naar de jazz. De strijd tegen de nazi’s nadert zijn hoogtepunt en Broadway zingt over liefde. Waarbij het door het vette Duitse accent van Weill niet zoveel uitmaakt of hij ‘love’ of ‘low’ zingt. Op GeorgeKnightKort besteedde ik er 5 jaar geleden aandacht aan.

Waarom deze song hier geplaatst? Het doet me aan GroenLinks denken. In 2011 verklaarde ik in een commentaar mijn haat-liefde verhouding tot die partij. En ik denk er nog precies hetzelfde over: ‘Mijn eerste politieke liefde was de PSP. Pacifisten als Bertrand Russell en PSP-er Fred van der Spek opereerden in de marge, maar wisten hun bevlogenheid in een logisch betoog te vangen. Aangevuld met vrijdenkers als Anton Constandse en Laurens ten Cate die verder gingen dan zwart-wit denken, is dat nog steeds wat ik in de hedendaagse politiek mis: onafhankelijkheid, originaliteit en vrijdenken. (..) Ik ben dus sympathisant van elementen binnen GroenLinks. Relicten van vrijdenken en pacifisme zijn wellicht schaars, maar elders binnen de Nederlandse politiek helemaal afwezig. Waarbij het wrange is dat Van der Spek in 1985 afhaakte en tegen het ontstaan van een fusiepartij was. Ik denk dat de geschiedenis hem gelijk heeft gegeven. De PSP had autonoom moeten blijven. Omdat GroenLinks ook talloze anti-democraten en zwart-wit denkers omvat zal ik er niet makkelijk op stemmen. Zo’n blinde sympathisant kan ik nou ook weer niet zijn.

Sinds 2011 is er veel water onder de brug gestroomd. De onderhandelaars van GroenLinks konden in de formatie niet leven met de oplossing voor de vluchtelingenproblematiek in Noord-Afrika. Daarom haakten ze af. Waarbij het mijn vraag is welke rol de anti-democraten en zwart-wit denkers deze keer hebben gespeeld.

Het leven is kort en de kunst lang. Daarom kunnen we naar Kurt Weill achter zijn piano luisteren. De kansen zijn beperkt. In het leven, maar ook in de politiek. Dat maakt weemoedig. Voor we het beseffen is het voorbij. GroenLinks is de partij van het verlangen en het gemis. De partij van de romantiek van Slauerhoff die tegelijk hier en elders wil zijn. Niet alleen onder de Haagse kaasstolp, maar ook op zee of in de velden waar het graan ruist. De partij die ontkent dat in de politiek vuile handen en een schoon geweten samengaan. De partij die wetenschap verwart met praktische politiek. Hoe langer het inlossen van het verlangen wordt uitgesteld, hoe hoger de verwachting. En hoe abstracter het wereldbeeld. GroenLinks, de partij van heimwee en verlangen.

I feel wherever I go that tomorrow is near, tomorrow is here and always too soon
Time is so old and love so brief
Love is pure gold and time a thief
We’re late, darling, we’re late
The curtain descends, everything ends too soon, too soon
I wait, darling, I wait
Will you speak low to me, speak love to me and soon

Advertenties

3 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Eerst was ik wel een beetje boos op Klaver. Immers, nu zou GroenLinks voor het eerst kunnen deelnemen aan de regering en er een positieve invloed op hebben. Voor het land en de korte termijn was het waarschijnlijk de beste oplossing geweest: liever GL in de regering dan CU, PvdA, SP, of PVV. Inmiddels begrijp ik het wel. Ik ben (ook) tijdens Van der Spek lid van de PSP geworden en heb de tendens naar steeds ‘liberaler’ (in de VVD-betekenis van het woord) met lede ogen aangezien. Nu misschien wel weer een socialistisch en pacifistisch GroenLinks. Daar is wat mij betreft niks mis mee. Moet Klaver zich wel nog wat ontwikkelen tot een Van der Spek-stijl debater:-). Ik zie geen aanleiding voor mijzelf om GL nu te laten vallen. Dan maar heimwee en verlangen, daar is veel te weinig van in de hedendaagse politiek. En misschien word ik wel weer lid.

    Blewbird

    15 juni 2017 at 21:39

  2. @Blewbird
    We zullen zien wat het wordt. Maar ik zie het vooralsnog niet in GroenLinks.

    George Knight

    15 juni 2017 at 22:00

  3. Tweede Kamerlid Bram van Ojik (GroenLinks) heeft vorige week de ‘Turkijedeal’ verdedigd, terwijl zijn partij deze overeenkomst voor en na het klappen van de formatie-onderhandelingen steevast bleef afwijzen. De weigering van zijn partij om in de toekomst ‘Turkijedeal’-achtige overeenkomsten te sluiten met Noord-Afrikaanse landen was de belangrijkste reden voor de breuk met VVD, CDA en D66.
    https://www.nrc.nl/nieuws/2017/06/16/ex-leider-van-ojik-van-groenlinks-was-voor-turkije-deal-11126576-a1563446

    George Knight

    17 juni 2017 at 11:55


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: