George Knight

Debat tussen links en rechts

Vluchtgedrag van populisten wordt beantwoord met vluchtgedrag van hun critici

with 2 comments

Het is verbazingwekkend dat rechts-populisten als Nigel Farage, Donald Trump, Geert Wilders het laten bij kritiek op en afbraak van het bestaande, maar geen moeite doen om via uitwerking en beschrijving van hun programma na te denken over de beste weg naar hun einddoel. Zo hadden Nigel Farage en Boris Johnson werkelijk geen idee hoe de Brexit vormgegeven moet worden. Omdat ze er nooit over hadden nagedacht en omdat ze niet verwachtten dat de LEAVE-campagne het zou winnen. Maar toen zich dat aandiende hadden ze geen idee en moest notabene iemand uit het REMAIN-kamp leiding geven aan de Brexit: premier Theresa May.

Lui denken en gemakzucht is de kritiek die past op de populisten. Schoppen tegen de gevestigde orde is hun middel om een politieke positie voor zichzelf te veroveren. Ze verrekken het echter om gewoon hun huiswerk te doen. Ze gooien oude schoenen weg voordat ze nieuwe hebben, maar claimen wel een marathon te lopen. Het merkwaardige is dat de populisten met die gemakzuchtige houding er in de publieke opinie tot nu toe nog meer wegkomen ook. Hoe vreemd is dat? Het is vluchtgedrag in het kwadraat. Populisten vluchten voor haalbaarheid, realisme en het maken van huiswerk en critici van de populisten uiten hun kritiek niet frontaal. Wat resteert is een fragiel evenwicht tussen populisten die willen, maar niet kunnen, en critici van populisten die kunnen, maar niet willen. Dat zorgt voor stilstand en onzekerheid in betreffende samenlevingen.

In de Nederlandse politiek is het gebruik dat in de Tweede Kamer politici financiële dekking moeten hebben voor hun alternatieve voorstellen. Dat ontaardt soms in fetisjisme door de economisering van de politiek. Alles wordt in cijfers en budgetten gevangen. Dat is onzinnig. Maar als populisten met een wereldbeeld komen dat verregaander is en een streep zet door de EU of de Europese samenwerking, dan vraagt niemand in media of politiek tot het einde door wat de programmatische dekking daarvoor is. De routekaart, de blauwdruk naar de realisering van het populistisch programma ontbreekt. Populisten ontwijken het geven van een antwoord.

Het uitblijven van zulke kritiek op de populisten die tot het einde doorvraagt is absurd. Populisten bereiden zich slecht voor en maken er tot nu toe een puinhoop van. President Trump heeft geen idee waarmee hij bezig is en zwalkt van tweet naar tweet. Farage en Johnson vluchtten weg voor de verantwoordelijkheid van de Brexit en Geert Wilders heeft een programma dat op 1 A4-tje past en vooral zegt wat hij niet wil. In theorie zijn deze populisten met hun wanprestaties en de kloof tussen wat ze zijn en wat ze pretenderen te zijn de ideale focus voor kritiek. Maar in de praktijk blijkt daar niets van. Het verschijnsel dat populisten nog steeds wegkomen met wanprestaties geeft aan dat er nog geen afdoend antwoord op hun retoriek wordt gegeven.

Zolang dat uitblijft kunnen de populisten hun vrijblijvende vernielingstocht waar ze geen verantwoordelijkheid voor nemen ongestraft voortzetten. Waarschijnlijk schieten ze uiteindelijk gewoon in eigen voet wegens incompetentie, opportunisme, onderlinge verdeeldheid (UKIP) of  gebrekkige voorbereiding en vernietigen ze op termijn zichzelf. Men zou hopen dat dat door de constructieve krachten in de samenleving zou gebeuren.

Foto: ‘The UK’s permanent representative to the EU, Tim Barrow, leaves after delivering a letter triggering Brexit to EU Council president Donald Tusk.’ Credits: Yves Herman/ Reuters.

Advertisements

Written by George Knight

2 april 2017 bij 19:42

2 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Ik denk dat de categorie in dit spel die moet dóórvragen het veel gemakkelijker vindt om een voor- en een tegenstander op te zoeken in de hoop dat die elkaar geruchtmakend afmaken – geeft niet wie wint, zonder dat het ook maar enigszins noodzakelijk is zich zichzelf in de materie te verdiepen.

    André Horlings

    3 april 2017 at 02:00

  2. We leven blijkbaar in een populistisch tijdperk. Denken, analyseren, beleid uitstippelen is blijkbaar zo twintigsteeeuws dat het gewoon niet meer kan.

    Raymond Horstman

    3 april 2017 at 12:07


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: