George Knight

Debat tussen links en rechts

Kremlin kiest wapens boven boter, maar kan ze niet betalen

with 3 comments

22russia-web-superjumbo

Wie recente berichten combineert krijgt het benauwd over de verslechterende veiligheidssituatie in Oost-Europa en de confrontatiepolitiek van de Russische Federatie. In een artikel in NRC schetst Eva Cukier hoe slecht het gesteld is met de Russische economie. Naar verwachting is halverwege 2017 of zelfs nog enkele maanden eerder het reservefonds uitgeput. Een bericht van Reuters uit juli 2016 beweert hetzelfde. Dat betekent dat de gaten in de begroting als gevolg van de dalende olieprijzen niet meer gedicht kunnen worden. Sociale smeerolie is op. Cukier eindigt positief in de constatering dat Russen door hun geschiedenis hebben geleerd de tering naar de nering te zetten en sociale onrust niet te verwachten valt: ‘Maar de Rus kan veel hebben en de situatie is nog lang niet uitzichtloos genoeg om protesten uit te lokken, denken experts.

Paul Goble komt in een overzicht van de Russische pers met gegevens die noodgedwongen leiden tot een andere inschatting. Hij constateert dat de Russische regering zich de huidige hoge defensie uitgaven niet kan veroorloven en allerlei noodverbanden aanlegt die ten koste gaan van de burgers, inclusief de militairen. Hij citeert de liberale Yabloko-politicus Lev Shlosberg uit Pskov: ‘the Putin regime is throwing Russian society under the bus in its pursuit of military strength and doesn’t seem to care how much Russians suffer as a result’. Goble wijst op een maatregel om het defensiebudget te verlagen die bij het ministerie van Financiën ter discussie staat: verlaging van militaire pensioenen. Dat kan het ‘contract’ tussen overheid en krijgsmacht beschadigen. Dat deze optie besproken wordt geeft aan hoe slecht de budgettaire situatie van de overheid is. Het risico voor de zittende macht is dat ontevreden militairen gevaarlijker zijn dan ontevreden burgers.

Nationalisme en militair machtsvertoon van de Russische Federatie in Syrië, Oekraïne, aan de kusten en in het luchtruim van Europa, en in de cyberspace hebben vele doelen. Het stelt krijgsmacht en veiligheidsindustrie tevreden, beschermt het patronage-systeem dat overheidsgeld doorsluist naar relaties die het bewind steunen en moet vooral afleiden van de slechte economische situatie. Dat gebeurt  door het schetsen in staatsmedia van een revitaliserend land dat de schande van de Jeltsin-jaren uitwist en aansluit bij de glorie van de Sovjet-Unie. Maar als die slechte economische situatie zich direct doet voelen in de samenleving en in de financiering van de krijgsmacht dan raakt dat ‘contract’ uitgewerkt. Daarbij komt dat de Russische krijgsmacht geen partij is voor Westerse landen en zich slechts op twee terreinen onderscheidt: als kernmacht, en half in cyberspace en de informatie-oorlog. Door extra inspanning kan het Westen die laatste twee bedreigingen overwinnen.

Het gevaar voor de Europese veiligheidssituatie is dat een Kremlin-kat in het nauw rare sprongen maakt. Talloze commentaren wijzen daarop. Tel maar na. Naar verwachting is halverwege 2017 het geld op om gaten in de begroting te dichten, dreigt er gesneden te worden in militaire pensioenen en arbeidsvoorwaarden, dreigt de in Syrië en Oekraïne al zwaar belaste conventionele krijgsmacht nog verder overbelast te worden en heeft het Westen geleerd om gepast te antwoorden op de Russische dreigingen. Het Kremlin weet dat de tijd tegen haar werkt en het Westen kan afwachten. De stempel die het Kremlin op de krijgsmacht kan drukken neemt bij een teruglopende economie verder af. Wat rest is een sprong in het ongewisse met de inzet van de kernmacht. Of de enige uitweg uit dit onheilsscenario amnestie voor de leiders in het Kremlin en de daaraan gelieerde zakenelite is lijkt nu nog een vraag die ver weg is. Maar die met rasse schreden dichterbij komt.

Foto: ‘Admiral Kuznetsov, Russia’s sole aircraft carrier, in the English Channel on Friday. CreditDover-Marina.com’.  

 

3 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Defense Minister Sergei Shoigu claimed that Russia’s military operation in Syria has revealed the shortcomings of Russian military equipment, the Interfax news agency reported on Friday.
    https://themoscowtimes.com/news/syrian-operation-reveals-russian-military-equipments-shortcomings-55831

    George Knight

    22 oktober 2016 at 16:27

  2. Deze ontwikkeling hoeft niet te verbazen. Rusland is een stuk kleiner dan de USSR was en die kon de wapenwedloop met het westen ook niet vol houden. Vooral niet toen onder Reagan het Westen even een tandje bij zette. Opnieuw een argument om de defensie uitgaven van met name de Europese NATO landen fors te verhogen. Gelijktijdig dienen we diplomatieke kanalen maximaal in te zetten om de Russen een andere minder gevaarlijke koers te laten varen.

    Raymond Horstman

    23 oktober 2016 at 10:17

  3. @Raymond
    Mee eens. De krijgsmacht van de Russische Federatie is vele malen minder sterk dan die van de Sovjet-Unie was. En dan als blok nog eens extra minder sterk omdat de toenmalige legers van het Warschaupact nu aan de kant van de NATO staan. Zoals de omvangrijke Poolse krijgsmacht van zo’n 80.000 militairen.

    Ik denk niet dat de koers van het Westen overwegend van invloed is op de koers van het Kremlin. Dat redeneert voornamelijk vanuit binnenlandse redenen en ontstaat betrekkelijk los van de Westerse opstelling. Het is waar dat in de informatie vanuit het Kremlin om publicitaire en politieke redenen deze koppeling wordt gelegd. Er wordt beweerd dat het land ingeperkt en in het nauw gebracht zou worden door het Westen, en dan vooral de VS. En daarom moet reageren.

    Maar de opstelling van de Russische Federatie die in 2012 mede leidde tot het afketsen van de ‘reset’ van de relatie met de VS wijst op een isolationistisch-nationalistische koers waar het Westen weinig invloed op heeft. Het idee dat een welwillende opstelling van het Westen het Kremlin tot een coöperatieve opstelling brengt is dan ook onaantoonbaar en niet in lijn met de huidige buitenlandse politiek van het Kremlin.

    Het lijkt eerder andersom. De leiders van het Kremlin stellen zich eerder terughoudend op door een krachtige Westerse politiek die de kosten voor de Russische Federatie zo groot mogelijk maakt, dan voor een welwillende houding van appeasement. Dat werkt in het huidige Kremlin averechts. De diplomatieke kanalen met het Kremlin openhouden is uiteraard prima, maar dat moet niet samengaan met het idee dat Putin door concessies te doen in zal binden. Eerder het omgekeerde is waar.

    George Knight

    23 oktober 2016 at 12:06


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: