George Knight

Debat tussen links en rechts

Logisch is dat de EU kiest voor federalisme. Maar het zit er nu niet in

with 5 comments

1324502956_hamburg-amerika-line

Het is hier vaker gezegd. Secularisten dachten zo’n 25 jaar geleden dat de politieke macht van religie voorgoed was teruggedrongen tot achter de achterdeur. Dat zeiden ze niet genoegzaam, maar vanuit hun idee van emancipatie dat ze uit de loop der gebeurtenissen afleidden. Francis Fukuyama meende in zijn boek The End of history and the Last Man (1992) dat na het einde van de Koude Oorlog en de val van het ijzeren gordijn de strijd tussen ideologieën voorbij was en de Westerse liberale democratie het pleit gewonnen had.

Maar er kwam geen eind aan de geschiedenis of de machtsvorming van religie. In West-Europa verbijten vele leden van de zwijgende meerderheid  zich over machten die als opdringend en exotisch worden gezien. En hier niet thuis zouden horen. Zoals de islam of het autocratische bewind van Putin of Erdogan dat afstand neemt van Europa maar tegelijkertijd niets anders doet dan zich volop met Europa bemoeien. En dan zijn er de rechts-populisten die terug naar de natiestaat willen en de nationale regeringen die niet voluit durven kiezen voor een Verenigd Europa. Het is vaak geconstateerd, Europa is verdeeld en verkeert in crisis.

De klok terugdraaien kan alleen ten koste van grote offers. De Britse Brexit toont aan dat wat verknoopt is niet zomaar ontstrengeld kan worden. Dat is een proces van jaren dat Europa nog verder afleidt van de aanpak van de hoofdzaak. Terwijl in de tussentijd Nederland steeds weer opgezadeld wordt met incidenten. Nu is er weer het gekissebis tussen de ene groep Turkse islamistische conservatief-nationalisten (Erdogan) met de andere groep Turkse islamitische conservatief-nationalisten (Gülen). Dat hindert en ontstemt Nederland nog verder. Deze met elkaar vechtende groepen het land uitknikkeren kan praktisch en rechtsstatelijk niet.

Het is verleidelijk om te denken aan een nationaal kabinet dat vanuit het algemeen belang overeenstemming vindt om Nederland op orde te brengen. En zo het landsbelang optimaal behartigt. Maar dat is onwerkbaar omdat Nederland allang niet meer het laatste woord over Nederland heeft en politieke partijen niet autonoom opereren en gestuurd worden door de marktwerking, de economie of supranationale organisatios. In Brussel, New York of Londen wordt beslist over de bandbreedte waarbinnen landen kunnen opereren. De logische stap is om de landen van de EU op een lijn te brengen, verantwoordelijkheid terug te laten pakken en zo een sterk bastion te maken tegenover andere machtsblokken. De EU onderschat zichzelf. Als het wil is het  economisch en militair machtiger dan respectievelijk de VS en de Russische Federatie. Maar De EU laat zich verdelen tussen centrum (Brussel) en de nationale staten die in een voortdurende competentiestrijd gewikkeld zijn.

Zo modderen we in de EU voort. Onderscheid tussen eigenheid en verandering die volgt uit de loop van de geschiedenis wordt niet meer gemaakt. Europa kwijnt weg in nostalgie naar een tijdperk toen het almachtig was en weet geen stip op de horizon van de toekomst te zetten. Geschiedenis is niet voorbij, maar ontwikkelt zich verder. Vanuit de Zuid- en Oostgrens van de EU dringen exoten zich op, zo vat een meerderheid aan Europeanen dat op. Ook nog eens aangejaagd door een foute interpretatie van het Vluchtelingenverdrag door nationale regeringen en vluchtelingenorganisaties. Binnen de EU doen velen vuile zaak met de vijand. Of dat nu de Russische militaire ketelmuziek, het opdringend Amerikaanse cultureel imperialisme of de Chinese stille kracht is. Federalisme is de vloek die de EU kan redden. Maar niemand durft dat nog volmondig te opperen.

Foto: Oost-Europese landverhuizers naar de VS, begin 20ste eeuw.

5 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. waar is een touw? sombere conclusie zonder zicht op eind van de tunnel.

    André Horlings

    1 september 2016 at 21:10

  2. @André
    Het schetsen van een somber beeld was niet m’n opzet. Maar blijkbaar kon ik er niet aan ontkomen.

    George Knight

    1 september 2016 at 22:21

  3. Foute insteek
    Het ottomaanse rijk was toen almachtig en trachtte Europa e verkrachten. Door Jan van Polen werd dat nipt voorkomen. Eeuwen eerder was het Karel Martel (Tours/Poitiers). O ja en nog eerder de halfbroer van Philips II t.w. Don Juan van Oostenrijk die de Turkse vloot de grond in boorde. (slag bij Lepanto).
    Het heeft niets van doen met federalisme, maar behoud van eigenheid om overheersing (zie de Balkan) niet nog weer eens o ver zich heen te halen.
    Xenofobie is een wijd verbreid doekje voor het bloeden, idem dat afwijzen van het totalitaire federalisme. Dwang is geen vrijheid.
    Op basis van gelijkheid kan er op diplomatiek niveau onderhandeld worden, maar wel eerst het eerste, zijnde gelijkheid.

    toetssteen

    5 september 2016 at 02:11

  4. @Toetssteen
    Uiteraard kan de EU vergeleken worden met historische voorbeelden. Met landen of personen die streefden naar dominantie. Karel de Grote, Karel de Vijfde en de Habsburgers, Napoleon Bonaparte, de Oostenrijk-Hongaarse dubbelmonarchie en Adolf Hitler kunnen ook in dat rijtje genoemd worden.

    Vooral het voorbeeld van Oostenrijk-Hongarije is leerzaam in de vergelijking met de EU omdat er zoveel overeenkomsten zijn. Het wordt ook wel als een soort voorloper van de EU gezien. Het gaat dan wel degelijk om federalisme, dus het delen van soevereiniteit tussen het centrale niveau en de deelstaten om nationale en etnische verschillen te overbruggen door een verschil in eenheid. De consolidatie van het deel van het Ottomaanse rijk dat in Europa was gelegen kende min of meer dezelfde spanning tussen centraal gezag en delen. Dat leverde meer autonomie voor de landsdelen op dan het nu lijkt en wat anders is dan de initiële verovering van het gebied.

    Vooral het voorbeeld van Kroatië met een personele unie met Hongarije is leerzaam voor wie het federalisme wil doorgronden. De grote Kroatische schrijver Miroslav Krleža heeft er inzichtelijke boeken over geschreven zoals de roman De terugkeer van Filip Latinowicz.

    Zo’n federatie is een continue afweging tussen nationale eigenheid, centrale aansturing, correctie op de aansturing en perioden van lossere of straffere inmenging van bovenaf om orde op zaken te stellen.

    George Knight

    5 september 2016 at 08:52

  5. De vergelijking tussen de EU en de Russische Federatie wordt weinig gemaakt. Maar de kritiek van het Kremlin op de EU komt in feite neer op zelfkritiek. De Russische Federatie is diverser, uitgestrekter en meer verdeeld dan de EU. De vergelijking van de EU met de Russische Federatie leert ons wat de EU precies is.

    What Putin is touching on is something that has plagued Russia for most of its history: the fact that Russia is an incredibly large, diverse and socially unstable country. Currently, Russia has more than 185 different ethnic groups, 21 national republics and 85 regional subjects that span nine time zones. Every Russian leader — be they Czarist, Soviet or post-Soviet — has struggled to consolidate this disparate population. The Czars divided the peoples of the Russian Empire into various subjects to try to keep them segregated, but this led to constant uprisings among specific regional subjects against the czars.
    https://www.stratfor.com/geopolitical-diary/uniting-russia-21st-century?utm_source=Twitter&utm_medium=social&utm_campaign=article

    George Knight

    5 september 2016 at 11:04


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: