George Knight

Debat tussen links en rechts

Tegenstrijdigheden van Brexit worden door journalistiek niet opgemerkt. Dat is slecht voor onze democratie

with 17 comments

Boris Johnson grossiert in tegenstrijdigheden en spreekt zichzelf tegen. Als zijn woorden worden gewogen dan blijft er niets van over. Door zijn woorden valt ook Johnson door de mand. Hij komt weg met zijn grappen en grollen en wordt niet kritisch bejegend. Dat baart zorgen. Het is niet onwaarschijnlijk dat hij in oktober 2016 David Cameron opvolgt als Brits premier. De leden van de Conservatieve partij beslissen daarover.

Johnson was een van de leiders van het Leave-kamp dat het Verenigd Koninkrijk uit de EU wilde halen. Dat spoort niet met zijn bewering voor meer Europa te zijn. Dat was hij niet gedurende de campagne waarin hij in een controversiële en volgens velen schandelijke vergelijking de ‘autoriteit’ van de EU met het Derde Rijk van Hitler gelijkstelde. Jongeren die in meerderheid voor Remain stemden zien door Johnson hun perspectief op Europa versperd. Dat het Verenigd Koninkrijk niet minder verenigd zou zijn na een Brexit is eveneens onjuist. De kans op het verbreken van de unie uit 1707 met de Engelsen is toegenomen door een Brexit. De Schotten die met 62% voor Remain kozen komen mogelijk met een nieuw referendum over onafhankelijkheid. En sommige Noord-Ieren pleiten voor integratie met de republiek Ierland buiten het Verenigd Koninkrijk om.

De feitenvrije politiek van Boris Johnson hoort thuis in het rijtje anti-democraten van het type Wilders, Trump, Erdogan, Putin, Marine Le Pen en de nieuwe Turks-Nederlandse loot aan deze stam: Kuzu en Ozturk van DENK. Maar het meest verbazingwekkend en verontrustend is nog wel dat iemand als Johnson nauwelijks op zijn woord gewogen wordt. In veel commentaren op deze toespraak waarvan het fragment slecht een deel is werd gezegd dat Johnson de campagne achter zich gelaten had en verzoenende taal uitsloeg. Dat kan zijn, maar dat ontslaat de journalistiek vervolgens niet van de plicht om te kijken of de feiten en beweringen die Johnson geeft kloppen en of ze niet tegenstrijdig zijn met elkaar of met eerdere beweringen van hem. Het tekort van de hedendaagse journalistiek is dat Johnson tegenstrijdig kan zijn zonder dat het opgemerkt wordt.

Als Eton-boy is Boris Johnson de getapte, welbespraakte, flamboyante vertegenwoordiger van de elite die nu een ander deel van de elite mag aflossen. In een machtsstrijd binnen de Conservatieve partij. Dat hem de zorgen van de werkende klasse ter harte gaan en hij de problemen van de leden ervan hoog op de agenda zal zetten is een illusie. Johnson gaat het niet om het uitvoeren van een politiek programma, maar om een machtspositie. Het referendum was geen doel voor hem om de werkende klasse er weer bovenop te helpen, maar een middel om zelf premier te worden. Binnen de klassenmaatschappij Verenigd Koninkrijk is het volstrekt onlogisch dat een lid van de elite van de Conservatieve partij het opneemt voor de werkende klasse.

Referenda lijden aan een vertragingseffect. In Nederland betaalde het verbreken van de belofte voor een tweede EU-referendum na 2005 over de Europese grondwet zich uit in ongenoegen in het recente Oekraïne referendum. Hoewel dat met het onderwerp over de associatie-overeenkomst van de EU met Oekraïne niets te maken had. Frankrijk dat in 2005 ook nee zei in een referendum dat door de politiek werd genegeerd vreest met vertraging terugbetaald te worden in een Frexit-referendum. Zo vervuilt het instrument referendum.

In het Verenigd Koninkrijk is het niet zozeer een eerder referendum, maar ontevredenheid met hun eigen positie van vooral oudere, sociaal achtergestelden die zich vertraagd uitbetaalde in een Brexit. Dat ging uiteindelijk niet over de relatie van hun land met de EU over vreemdelingen, maar over de eigen politieke klasse die de eigen bevolking in de steek heeft gelaten. Een Brexit was de eerste mogelijkheid om die ontevredenheid en dat gevoel van achtergesteldheid te uiten. Volksmenners als Farage en Johnson waren er als de kippen bij om dat terechte gevoel van achtergesteldheid van sociaal zwakkeren te misbruiken. Maar omdat het om tekortschietende sociaal-economische aspecten als arbeidsmarkt, gezondheidszorg, onderwijs, huisvesting of inkomensongelijkheid gaat die Farage of Johnson helemaal niet willen wijzigen is zo’n cultureel debat over immigratie of Britsheid ook een afleiding om niet aan bestaande machtsverhoudingen te tornen.

Dit geeft aan hoe het Remain-kamp het referendum had kunnen winnen. De laatste dagen praten journalisten elkaar na dat de economie geen antwoord was op de problemen over immigratie die het Leave-kamp naar voren bracht. Dit is onjuist, de economie was juist wel het onderwerp geweest om de zorgen over immigratie te weerleggen. Het misverstand is dat deze journalisten economie uitsluitend opvatten als bedrijfseconomie dat de belangen vertegenwoordigt van bedrijven en banken, de aandelenkoersen en een welgestelde klasse en daarbij niet eens beseffen dat dit een behoudend en op z’n minst onvolledige opvatting van economie is. Maar economie heeft ook een politieke dimensie die bestaat uit machtsdeling, inkomensgelijkheid, bezit van productiemiddelen, humanisering van het leven en een ‘maatschappelijke architectuur’. Cameron en Johnson zijn representanten van een elite die uitgaat van een gesloten wereldbeeld dat de status quo per definitie niet ter discussie stelt. Het is de taak van de journalistiek om dat open te leggen en niet dom na te praten.

17 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Wat jou bezielt hier voortdurend tendentieuze verhalen neer te zetten, discussie uit de weg gaan.
    Ik snap het niet.
    Het Leave kamp is heel consistent ‘wij willen best samenwerken met Europa, maar we willen er niet door geregeerd worden’.

    Gilles Wattel

    25 juni 2016 at 13:18

  2. @Gilles Wattel
    Ik ga geen discussie uit de weg. Maar probeer de discussie juist aan te jagen. Altijd reageer ik op inhoudelijke reacties. Ik lees uw naam voor het eerst en kan me niet herinneren dat ik het debat met u uit de weg ben gegaan. Integendeel, ik vind het veel te leuk om zo’n debat te voeren. Ik zou zeggen: brandt los en zeg me hoe het volgens u zit. U krijgt gegarandeerd antwoord.

    Wat u bedoelt met ‘tendentieuze verhalen’ moet u ook maar eens goed uitleggen. Ik vermoed dat u dat verwart met kritiek op populisten. Als u het commentaar leest, dan kan het u opvallen dat ik de scheiding niet zozeer leg tussen de twee kampen, dus Cameron en Johnson, maar tussen de bezitters en de niet-bezitters. En om het niet te complex te maken heb ik Labour-leider Jeremy Corbyn ongenoemd gelaten. Maar tussen de regels door is duidelijk dat als de leden van de werkende klasse zich niet vertegenwoordigd achten door de politiek dat terugslaat op Corbyn die slecht functioneert als partijleider.

    Het Leave-kamp kan consistent zijn. Maar dat zegt niks. Het is er geen garantie voor of het klopt wat het zegt. Een leugenaar kan consistent liegen. Sommige vertegenwoordigers van het Leave-kamp zijn naar mijn idee onwaarachtig omdat het Verenigd Koninkrijk in de afgelopen decennia meer invloed op de EU heeft gehad, dan andersom. Dat weten ze, maar vertellen ze het publiek niet. Cameron was in zijn continue kritiek op de EU trouwens geen haar beter.

    De makke van de EU is juist dat de nationale leiders zoals de huidige premier Cameron zich niet willen laten regeren door de EU. Op belangrijke onderwerpen beslist niet de Europese Commissie, maar de Raad van Regeringsleiders (Rutte, Merkel, Hollande, Renzi, Cameron etc). Daarom is het potsierlijk om te stellen dat de EU zou regeren over de Britten. Federalisten zeggen: ‘was dat maar zo, dan hadden we de huidige ellende en verdeeldheid niet’. Daarnaast is het Verenigd Koninkrijk als een van de drie grote EU-lidstaten politiek, militair en economisch ook veel te belangrijk om zich door de EU te laten regeren.

    George Knight

    25 juni 2016 at 13:59

  3. Mandy Suthi is one of many UK voters expressing regret over their vote to leave the European Union after seeing the damage done. (..)

    Other Twitter users shared their regret with voting to leave the EU, saying they are just now realizing its implications now that it’s too late. Several people tweeted that the only reason they voted for Brexit was to provide more funding to the National Health Services (NHS), though that campaign promise turned out to be a lie
    http://usuncut.com/world/uk-voters-regret-brexit-vote/

    George Knight

    25 juni 2016 at 14:16

  4. Brexit -of dreiging met een Brexit- als breekijzer om een betere deal voor het Verenigd Koninkrijk in de onderhandelingen met het EU te bereiken zonder dat het tot een Brexit komt:

    George Knight

    25 juni 2016 at 15:10

  5. George Knight

    25 juni 2016 at 15:39

  6. If you’ve got money, you vote in,” she said, with a bracing certainty. “If you haven’t got money, you vote out.” We were in Collyhurst, the hard-pressed neighbourhood on the northern edge of Manchester city centre last Wednesday, and I had yet to find a remain voter. The woman I was talking to spoke of the lack of a local park, or playground, and her sense that all the good stuff went to the regenerated wonderland of big city Manchester, 10 minutes down the road.
    http://www.theguardian.com/politics/commentisfree/2016/jun/24/divided-britain-brexit-money-class-inequality-westminster?CMP=share_btn_tw

    George Knight

    25 juni 2016 at 15:43

  7. “If we get a Boris Johnson government, that would annoy Scots even more than Brexit,” said Michael Keating, professor of politics at Edinburgh University. An increasingly English nationalist government in Westminster could spell the end for the three-centuries-old union.

    “Polls before the referendum showed Brexit would add another three or four points, which is not enough,” says Keating. “But if the Brexiteers can be painted as narrow nationalists that would really change things.”
    http://www.politico.eu/article/disunited-kingdom-brexit-united-kingdom-scots-vote-remain-nicola-sturgeon/

    George Knight

    25 juni 2016 at 15:55

  8. De titel “Tegenstrijdigheden van Brexit worden door journalistiek niet opgemerkt. Dat is slecht voor onze democratie” wordt niet gedekt door de lading. En kennelijk leest u alleen de krant(en) van Rupert Murdoch, dus is ook de titel onzin.

    j de kat

    25 juni 2016 at 17:17

  9. @J. de Kat
    Een observatie dat iets niet klopt is nog geen argument. De tegenstrijdigheden die ik in de titel noem en in de tekst uitwerk komen neer op twee aspecten. Dat van een elite die afgestemd en vervangen zou worden en de opvatting wat economie is. Daarnaast de woorden van Boris Johnson over de afstand tot Europa die niet kleiner zou worden evenmin als de eenheid van het VK door een Brexit. Naar mijn idee toon ik genoegzaam aan dat zowel die opvatting van de elite als de economie door (grote delen van) de journalistiek verkeerd wordt weergegeven evenals de woorden van Johnson die tamelijk kritiekloos worden doorgegeven.

    Met uw verwijzing naar Rupert Murdoch stelt u me voor grote raadsels omdat deze media-magnaat een van de ondersteuners van de Brexit was en zijn kranten exact het tegenovergestelde laat beweren van wat ik beweer. Dus als ik inderdaad de kranten van Murdoch zou lezen en dat in mijn gedachten zou beklijven, dan is het merkwaardig dat ik ondanks dat het tegenovergestelde concludeer. Wellicht bedoelt u dat ik de vorm van Murdochs tabloids overneem, maar ook dat lijkt me een onhoudbaar standpunt. Want zoals ik in de alinea hierboven beweer dekt de vlag prima de lading.

    Mijn mediakritiek is breder dan dit onderwerp en komt voort uit mijn mening dat de gevestigde media vaak te kritiekloos en te behaagziek tegen de gevestigde macht aanleunen. Afgelopen half jaar heb ik dat via sociale media gevolgd bij de strijd tussen de Democratische presidentskandidaten Hillary Clinton en Bernie Sanders. De gevestigde media hebben voor Clinton gekozen en bieden Sanders geen eerlijke kans. Zoals ze dat in 2011-12 evenmin met Ron Paul deden. En populisten als Trump of in Nederland tijdens zijn opkomst Wilders en in het VK Farage en Johnson krijgen juist weer veel exposure en een hoop vrije publiciteit voor hun profilering. Mijn kritiek op de journalistiek is dat als politici de posities van het establishment bedreigen de media zich laten sturen om die politici te beschadigen. Dat dat bij Farage of Johnson niet gebeurde geeft aan dat ze geen bedreiging voor het establishment zijn, maar als onderdeel van de elite relatief met rust worden gelaten.
    https://georgeknightlang.wordpress.com/2011/10/14/ron-paul-is-vergif-voor-de-media/

    George Knight

    25 juni 2016 at 18:16

  10. George Knight

    25 juni 2016 at 19:34

  11. Ik schreef, na vele eerdere slechte ervaringen, maar weer eens onder een andere naam, om meteen verdwijnen van mijn reactie te voorkomen.
    Ik zag niet dat je er enig bezwaar tegenin bracht dat de Britten zichzelf willen regeren.
    Engeland kan nu zelf onderhandelen, waar dat op zal uitdraaien weet ik niet.
    Gezien de rancuneuze opstelling van de Brusselse dictatortjes zijn die niet veel goeds van plan, het moet voor eens en altijd duidelijk worden dat op weglopen een zware straf staat.
    Zo deden de plantage eigenaren het ook met weggelopen slaven.

    Gilles Wattel

    26 juni 2016 at 08:10

  12. @Gilles Wattel
    Maar waaruit blijkt nou dat ik de discussie uit de weg ga of met tendentieuze verhalen kom? Ik geef mijn mening zoals u ook uw mening geeft. Nou praten we met als uitgangspunt inhoudelijke argumenten. Dat is zinvoller dan het op de man te spelen. Zoals bekend verwijder ik dat soort opmerkingen.

    We zijn het inhoudelijk oneens. Dat is best. Als de Britten uit de EU willen stappen, dan moeten ze dat doen. Het is hun recht. Maar niet alle mogelijke voordelen komen voort uit nadelen van de EU. Met velen denk ik dat de Britten economisch en politiek beter af waren binnen de EU. Zelfs de problemen met illegale immigratie stoppen niet als de Britten uit de EU stappen. Om dat te beteugelen zal het VK toch weer in gesprek met de EU moeten gaan.

    Het is jammer dat het Britse debat niet beter is gevoerd. Vele feiten klopten niet en veel Britten zeggen zich nu slecht geïnformeerd te voelen. Velen hadden een mening over de EU, maar hadden feitelijk geen idee wat het werkelijk was. Dat is jammer. Want zo komen mensen tot een stem die niet altijd in hun belang is.

    De Britten zijn door vele landen en politici gewaarschuwd dat ze niet uit de EU moesten stappen. Dus als het nu op de Britten terugslaat moeten ze niet verbolgen reageren of stellen dat het hier om rancune gaat. Er is een huwelijk opgezegd en dat gaat altijd met zakelijke afspraken en emoties samen. De EU opereert al slecht en krijgt er nu een Britse boedelscheiding bij die wel 10 jaar in beslag kan nemen. Als de Britten voor hun eigen zaak willen opkomen en daar volop vertrouwen in hebben, dan moeten ze het verlies nemen en snel afscheid van de EU nemen. Dat is voor beide kanten de beste oplossing.

    George Knight

    26 juni 2016 at 09:44

  13. Een stortvloed van woorden leidt zelden tot een heldere visie, meestal tot een verzopen idee. U scheert alle media over één kam, of ze nou van Murdoch zijn of niet. De mening van Murdoch was bij zijn lezers en kijkers (sky) beter bekend dan die van zijn “hoofdredacties”. Ook is zijn visie op persvrijheid mutatis mutandis praktisch dezelfde als die van Poetin. Met feiten moet men niet te kwistig zijn in zijn media.

    Het Barbertje-moet-hangen syndroom speelt u, net als de gevestigde Britse politici, links en rechts, parten. “Ze”, de kiezer als collectief en de politici die verantwoordelijk zij voor hun stemgedrag, bestaan niet. Niemand kan de schuld krijgen van deze uitslag, die nog weer eens, zoals praktisch elk jaar in Zwitserland, dat een referendum familie is van de postcodeloterij.

    j de kat

    26 juni 2016 at 20:12

  14. @J. de Kat
    Nog steeds maakt u me niet duidelijk wat u bedoelt met uw verwijzing naar Murdoch die als een voorstander van een Brexit het tegenovergestelde zegt van wat ik beweer. Los van de onaardige opmerking en aantoonbare onjuistheid dat ik alleen kranten van Murdoch lees. Zoals u kunt weten is dat onjuist omdat ik voornamelijk verwijs naar kranten en media die niets met het Murdoch-concern te maken hebben. En de link die u maakt met Putin via Murdoch slaat nergens op voor wie weet hoe ik over de machthebbers in het Kremlin denk. Uiteraard mag u kritiek hebben. En liefst fundamentele kritiek. Maar het zou wel aardig zijn als u uitgaat van wat ik beweer en niet van wat u denkt dat ik beweer zonder dat te staven aan mijn beweringen. Door nauwkeurig te zijn besparen we de ander een hoop tijd. Ok?

    U hebt gelijk dat er verschil tussen media bestaat. En binnen media zijn er ook kritische eilandjes van vrijdenken. Maar dat zijn de uitzonderingen. Ik heb dat onderscheid hier vaak gemaakt en ga mezelf niet herhalen. Het ging me over de overeenkomsten tussen alle gevestigde media. Ik volsta met te verwijzen naar enkele recente tweets van Bernie Sanders waarmee ik het eens zijn en die exact zeggen wat ik bedoel over de afstand van de media tot het volk die overeenkomt met de afstand van de politiek tot het volk:
    http://thehill.com/blogs/ballot-box/presidential-races/284950-sanders-points-to-disconnect-between-mainstream-media-and

    Nee, niemand moet hangen. Ik wil de politiek hervormen. Ik wil de EU hervormen. Ik wil de burger meer inspraak geven in de politiek. Ik wil de rol van de politieke partijen in de politiek terugbrengen. Ik wil de rol van de populisten als intermediair tussen politiek en volk terugdringen door de burger meer macht te geven.

    De huidige generatie politici in Europa -en vooral het Verenigd Koninkrijk- opereert zwak. Dat zeggen is geen kritiek om ze bij het oud vuil te zetten, maar om ze te bewegen zich te herpakken en nu eindelijk eens met gecoördineerd, sterk en eensgezind beleid te komen. Dat is kritiek zoals het bedoeld is. Vanuit zorgzaamheid en met de beste intenties.

    Per land, periode en groepering moeten we uiteraard onderscheid maken. In geen enkel Europees land is de situatie hetzelfde. Verschillen alom. En iedere Europeaan beseft dat zonder dat het genoemd hoeft te worden. Het gaat om de overeenkomst van malaise die in de EU-overleggen doordringt en de sfeer bepaalt.

    Het gaat evenmin om schuld, het gaat om de oorzaken waarom mensen in het referendum stemden zoals ze stemden. Het is interessant om daar van te leren voor de toekomst. Want wie de wereld wil begrijpen om brede ontwikkelingen te ‘vangen’ moet eerst abstraheren om daarna te onderscheiden. Dat leek me vanzelfsprekend, maar dat was het blijkbaar toch niet. Daarom heb ik het voor de duidelijkheid in deze reactie herhaald.

    George Knight

    26 juni 2016 at 20:42

  15. Is er nog een oplossing voor de crisis waarin de EU terecht is gekomen? Ja, ik pleit voor een snellere ontwikkeling van de internationale burgemeestersbeweging door daaraan een Nieuwe Derde Weg te koppelen. Die mogelijkheid dient zich op korte termijn aan.

    Tussen 10 en 12 september komt in Den Haag het ‘global parliament of mayors’ bijeen. Dit
    ‘parlement’ is ontstaan naar een idee van de Amerikaanse politicoloog Benjamin Barber, auteur van If Mayors Ruled the World en voormalig adviseur van de regering-Clinton. Het is aan de burgemeesters van Europa om de kloof tussen volk en elite te dichten, vooral op het terrein van migratie en inkomensverschillen. Burgemeesters weten doorgaans beter wat er bij de gewone man leeft dan nationale politici.

    Je zou een ‘EU-parliament of mayors’ kunnen vormen – met daarin o.a. de burgemeesters van Rotterdam, Amsterdam, Den Haag, Londen, Glasgow, Edinburgh en Parijs – en dit officieuze parlement zou dan bij een nieuw EU-verdrag – het Verdrag van Rotterdam – de status kunnen verwerven van Europese Senaat, of zelfs het hele EU-parlement vervangen. De EU telt zo’n 100.000 burgemeesters en die kunnen met elkaar een geweldige druk uitoefenen op nationale regeringen.

    Tegelijkertijd kun je dan een Nieuwe Derde Weg ontwikkelen met behulp van gerenommeerde intellectuelen als Benjamin Barber, Francis Fukuyama, Thomas Piketty, Anthony Giddens, Jeremy Rifkin en talentvolle nationale politici zoals de Canadese premier Trudeau.
    Het spreekt vanzelf dat zo’n Nieuwe Derde Weg ook relevant is voor Noord-Amerika.

    Het initiatief voor dit alles zou m.i. moeten komen van de Rotterdamse burgemeester Aboutaleb. Die heeft ‘momentum’ zoals dat heet, en die zou op 11 september 2016 een rede in bovenstaande zin kunnen uitspreken tijdens de genoemde bijeenkomst in Den Haag,

    Kees Versteeg

    26 juni 2016 at 22:18

  16. @Kees Versteeg
    De term ‘derde weg’ is besmet. Het wordt gezien als het eind van het socialisme van de kleine man. Richting overgave aan het neolliberalisme. Sowieso lijkt daarom vanwege de markering een andere term verstandiger. Maar inhoudelijk zijn we het geloof ik wel eens.

    George Knight

    26 juni 2016 at 23:36

  17. George Knight

    29 juni 2016 at 15:47


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: