George Knight

Debat tussen links en rechts

EU omcirkeld door landen die afglijden naar dictatuur. Oplossing is ambitie en zelfvertrouwen. Weg van de natiestaat

with 8 comments

Het zijn interessante tijden. Turkije en de Russische Federatie glijden af naar dictatuur, hun leiders Erdogan en Putin zetten de democratie op sterk water. De EU biedt onvoldoende tegenwicht omdat het nauwelijks nog militaire macht heeft. Autocratische leiders buiten dat uit. De VS hebben in Obama een president die zwak opereert in z’n buitenlandse politiek. Het land met de grootste militaire macht laat zich in Syrië vernederen.

In Europa laten extremistische partijen zich of financieel of mentaal opkopen door het Kremlin dat uit is op verzwakking van de EU door het zaaien van verdeeldheid. Zo ontstaan er merkwaardige monsterverbonden die inhoudelijk onlogisch zijn. De SP die ooit ging voor het internationaal socialisme neemt het idioom over van de natiestaat van Thierry Baudet die zijn carrière vervolgt door zich te profileren als voorman van het NEE-kamp in het Oekraïne-referendum. Vraag is hoe echte SP’ers dat verteren. En allerlei partijen die de mond vol hebben over vrijheid, democratie, de verzorgingsstaat en verworven rechten schurken aan tegen het Rusland van Putin waar van alles in opmars is, maar niet de vrijheid, democratie, verzorgingsstaat en rechtsstaat.

De EU valt ook het nodige te verwijten, of beter gezegd de EU-lidstaten die zich onverantwoord gedragen. Het is een prachtig project dat door de EU-lidstaten om zeep wordt geholpen. In haar columns in NRC wijst Caroline de Gruyter vanuit Wenen op de tegenstrijdigheden: ‘Zo werkt Europa: regeringen zorgen dat het machteloos is, en klagen vervolgens dat het niets kan. En de burger applaudisseert: „Europa heeft gefaald, het wordt tijd dat we onze zaakjes weer zelf regelen.”’ Maar er is geen alternatief voor de EU. Zo bekeken is de 19de eeuwse natiestaat van Baudet niet de redding voor de EU-lidstaten, maar juist de grootste bedreiging ervan. Trouwens zonder dat het nodig is dat de EU verder moet federaliseren zoals Eurofielen zeggen. De EU-lidstaten moeten gewoon doen wat ze jaren geleden toegezegd hebben te doen. En wat ze nu nalaten.

Zo verkruimelt alles. Turkije en de Russische Federatie zetten de EU onder druk. Onder meer door de stroom vluchtelingen en economische migranten Europa in te jagen wat de verdeeldheid tussen EU-lidstaten verder aanwakkert. Nationale regeringen zijn in de greep van de partijpolitiek en hebben het contact met de burger verloren. Ze trekken zich ook niets meer aan van de burger die zich terecht bedonderd voelt. Premier Mark Rutte lacht zich vaardig door debatten heen, maar straalt geen enkel gezag uit als geloofwaardige, integere staatsman. Zo is de politiek niet meer iets van de mensen, maar van een in zichzelf gekeerde kaste van partijpolitici. De oppositie met Geert Wilders en Emile Roemer is geen haar beter en biedt geen alternatief.

Ondanks alle tekortkomingen is de EU de enige uitweg uit de misère. De EU moet niet grondig veranderen om hetzelfde te kunnen blijven, maar de EU-lidstaten moeten veranderen om de EU hetzelfde te laten worden. De vooruitzichten zijn slecht. In Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk zijn respectievelijk president Hollande en premier Cameron zwakke leiders die niet doorbijten en strategische fouten maken. Duitsland worstelt met een onverwerkt verleden dat het land ontvankelijk maakt voor donkere sentimenten. Maar er is geen alternatief in afglijdende landen als Turkije en de Russische Federatie die zich nog minder bekommeren om hun eigen burgers. Of in de verdeeldheid van de natiestaat die ook op wereldniveau de Europese landen nergens laat. De ‘soft power’ van de EU mag wel wat harder worden door het op te tuigen met militaire macht, machtspolitiek en economische politiek die uitgaat van het Europees belang. Kortom, ambitie en zelfvertrouwen gevraagd.

Advertisements

8 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Méér Europa is de enig mogelijke manier om deze crisis het hoofd te kunnen bieden. Er moet een krachtige centrale regering komen. De regeringen van de individuele landen krijgen een beperkte beslissingsbevoegdheid.

    Blewbird

    5 maart 2016 at 22:38

  2. Meer Europa zou misschien inderdaad de oplossing zijn. De vraag is of de bevolkingen van de lidstaten dit wel willen. Er lijkt veel weerstand te zijn tegen een sterke Europese centrale regering. Ik geloof niet dat de regeringen en parlementen bereid zijn om nog meer macht af te dragen dan ze nu al gedaan hebben.

    Raymond Horstman

    6 maart 2016 at 12:02

  3. Ik opteer niet voor meer Europa, maar voor het nakomen van oude afspraken. Over onder meer de bewaking van de buitengrenzen. Dat kan uitstekend binnen de bestaande kaders. Ik vermoed ook dat op dit moment meer Europa bij de bevolkingen op weerstand stuit. Hoewel politiek meer zou moeten zijn dan een Idols-competitie.

    Kortom, ik pleit niet voor de teruggang naar de natiestaat of verdere federalisering zoals iemand als Guy Verhofstadt voorstaat, maar voor het inrichten van de EU zoals in allerlei verdragen en afspraken al lang geleden is overeengekomen. Eerst moet de EU democratiseren voordat er gedacht kan worden aan verdere federalisering. Dus een pas op de plaats, maar wel zonder trucs, foefjes en kinderachtig gedrag van de politieke leiders van de EU-lidstaten.

    Enfin, ik zal het wel te rooskleurig en te simpel inschatten. Anders was het meest voor de hand liggende scenario waaronder alle lidstaten hun handtekening hebben gezet toch al uitgevoerd?

    George Knight

    6 maart 2016 at 12:49

  4. De Europese Unie heeft zaterdag haar zorgen uitgesproken over de overname van de grootste krant van Turkije, het kritische dagblad Zaman, door de regering.

    Dat ”brengt de vooruitgang die Turkije op andere terreinen heeft geboekt in gevaar”, twitterde Eurocommissaris Johannes Hahn (Uitbreiding). ”We zullen deze zaak nauwlettend blijven volgen”, aldus Hahn. ”Turkije moet, als kandidaat-lidstaat, de persvrijheid eerbiedigen.’’
    http://www.zamanvandaag.nl/nieuws/turkije/13704/eu-en-vs-spreken-zorg-uit-over-persvrijheid-turkije

    George Knight

    6 maart 2016 at 12:57

  5. Populisten hebben iets minder te klagen.
    De Balkan route is min of meer afgesloten met behulp van middelen die Tusk veroorloofden tegenover de wereldpers te kunnen zeggen, “Kom niet naar Europa, het is zinloos”.

    Alhoewel het tijd kost, zo machteloos is de verzameling van EU-lidstaten blijkbaar ook weer niet.

    Of eenmaal aan de macht zijnde populistische xenofoben die inspelen op emoties dit resultaat eerder hadden bereikt zonder oproer onder de buitenlanders, met name het Turkse en Koerdische aandeel in de EU is zeer de vraag. Spitsroeden lopen m.b.t tot de gecompliceerde internationationale politiek en onderhandelingen op topniveau zijn niet bepaald hun sterkste kant. Vanuit parlementen en bewegingen aanschoppen tegen ‘het establishment’ en ‘het beleid van carriere politici’, is één aspect, maar o.a. Wilders met zijn gedachtengoed temidden van wereldleiders laten functioneren?

    King Billy

    7 maart 2016 at 09:01

  6. @King Billy
    Wilders aan de macht? Waar? Onderminister Religieuze Zaken onder president Trump?

    George Knight

    7 maart 2016 at 10:24

  7. Och, “o.a.Wilders”, Le Pen bijvoorbeeld.

    King Billy

    7 maart 2016 at 10:47

  8. George Knight

    7 maart 2016 at 13:21


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: