George Knight

Debat tussen links en rechts

Kritiek met Lubach op besluitvorming over CETA, TTIP en ISDS

with 2 comments

Arjen Lubach overdrijft. Niet over de werking van de handelsverdragen van de EU met respectievelijk Canada (CETA) of de VS (TTIP), maar over zijn eigen rol in het debat daarover. Die is minder groot dan hij beweert. Mogelijk probeert Lubach zijn eigen gewichtigheid te relativeren door deze ongerijmde claim. CETA en TTIP dreigen de burger buitenspel te zetten. Er is al jaren veel politieke en buitenparlementaire weerstand tegen.

Een constante in de strategie van degenen die regels als obstructie beschouwen en niet als bescherming is dat ze de weg met de minste weerstand kiezen om hun doel te bereiken. In die zin dat de voorstanders van vrijhandel die de regelgeving maximaal willen beperken een verdrag dat te veel politieke en publicitaire tegenstand krijgt opgeven om het via een achterdeur via een ander verdrag te realiseren. Michael Geist wees er in 2012 op dat ACTA dat tegenstand kreeg werd omgekat tot CETA. En nu dreigt CETA een zijdeurtje voor TTIP te worden omdat het Amerikaanse bedrijven via Canada op zachte voorwaarden toegang tot de EU geeft.

De opstelling van het Nederlandse kabinet geeft weinig reden tot optimisme zoals blijkt uit de beantwoording van kamervragen van Jan Vos en John Kerstens (PvdA) aan minister Lilianne Ploumen van Buitenlandse Handel. Het gaat om de gewraakte investeringsbescherming ISDS binnen CETA waarvan Ploumen instemmend zegt dat de Zweedse Eurocommissaris Cecilia Malmström daarover de onderhandelingen met Canada niet heropent.

Haar antwoord wordt er onbegrijpelijk op als ze zegt dat ‘de voorstellen die Nederland met een aantal EU-lidstaten hebben (sic) gedaan voor vernieuwing van het mechanisme voor investeringsbescherming in TTIP van belang zijn voor alle verdragen die afspraken over investeringsbescherming bevatten, dus ook voor CETA’. Ploumen vermengt onderhandelingsrondes met uiteenlopende looptijden die blijkbaar terugwerkende kracht naar andere verdragen hebben, verdragsteksten en technische aanpassingen op zo’n complexe manier dat de vraag gerechtvaardigd is of ze binnen het kabinet werkelijk mandaat heeft om voor de burger op te komen.

2 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. De kern: onder het mom van zgn. ‘vrije handel’ behelst TTIP, net zoals het Trans-Pacific Free-Trade Agreement, in feite het bestuur (managen) van handelsrelaties en investeringen en bescherming van de daarbij behorende belangen van handelspartners. Overheden en democratisch gekozen instituten van de deelnemende landen en marktpartijnen, gebonden aan deze verdragen, kunnen over en weer hierdoor verstrikt raken in eindeloze juridische veldslagen over talloze onderwerpen (producten, intellectuele eigendommen, concurrentie, subsidies, etc.) die juist daardoor op termijn vrije handel, innotiviteit en de bereidheidheid tot investeringen verstikken. Met als resultaat dat de machtige en financieel sterkste marktpartijen aan het langste eind trekken ten koste van de rechten en verworvenheden van burgers, die geacht worden te beschermd door hun overheid.
    De EU, die in tegenstelling tot de VS staatsrechtelijk geen Staat is, maar aan wie veel souvereiniteit is overgedragen -en dat wordt allleen maar meer- is t.a.v. dit laatste aspect daar echter onvoldoende toe in staat jegens lidstaten en burgers, zonder vooruitzicht dat dit op korte termijn fundamenteel verandert.
    In het verleden is gebleken dat overhaaste en ondoordachte stappen binnen EU-verband veel ‘reparatie’ maatregelen vergden. Gezien de politieke discussies door heel Europa onderscheidt het omstreden TTIP verdrag zich niet van eerdere ambitieuze projekten, hoezeer Obama ook graag ziet dat Europa hem dit na zijn tweede ambtstermijn als afscheidscadeau’tje mee te geven.

    King Billy

    5 oktober 2015 at 16:40

  2. @King Billy
    En daar komt nog iets anders bij waar Roland Duong afgelopen vrijdag in een artikel in NRC op wees. Namelijk dat Nederland als het traditioneel meest Europese Amerikaansgezinde land dat vrijhandel hoog in het vaandel heeft staan een dubbelrol speelt. En de eigen burgers besodemietert. Het kabinet zegt rekening te houden met consumenten, maar heeft tegelijk belang bij het voortbestaan van die schaduwwereld van brievenbusfirma’s en belastingfaciliteiten op eigen bodem. Ze houden met elkaar verband:
    ‘Veel multinationals kiezen bewust voor een holding in Nederland om via de Nederlandse investeringsverdragen ISDS te kunnen inzetten tegen andere landen waarin zij investeren. Net als belastingontwijking is ook ISDS een belangrijk kenmerk van het zogenaamde hoofdkantorenbeleid waarmee onze overheid internationale bedrijven naar Nederland lokt.

    Schijnheiligheid dus van minister Ploumen die het een doet en het ander zegt. Hoewel onderhand niemand die zich in de zaak verdiept haar nog gelooft.

    George Knight

    5 oktober 2015 at 16:59


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: