Indonesië halfslachtig in toelaten sharia regelgeving in Atjeh

32729121e

In de Sumatraanse provincie Atjeh namen wetgevers een wet aan die homoseks verbiedt en gebaseerd is op sharia regelgeving. De wet benoemt dat expliciet: anale seks voor homo’s en het wrijven van lichaamsdelen van vrouwen voor stimulatie. Op overtreding staan maximaal 100 stokslagen. Mensenrechtenactivisten noemen deze wetgeving een enorme stap terug. Amnesty roept op tot actie. De wet is ook van toepassing op niet-moslims. De wetgevers stellen onder meer ook gokken, drinken van alcohol, alleen zijn met iemand van de anders seks die geen partner of familielid is (khalwat), seksuele intimidatie en verkrachting strafbaar.

Stokslagen zijn volgens Amnesty een vorm van wrede, onmenselijke en vernederende straf die volgens het internationaal recht verboden is. Dat wordt omschreven in artikel 7 van het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten (IVBPR) en het VN-verdrag tegen foltering en andere wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing. Artikel 7 IVBPR zegt: ‘Niemand mag worden onderworpen aan folteringen, of aan wrede, onmenselijke of vernederende behandeling of bestraffing’. Indonesië is op 23 februari 2006 als verdragspartner IVBPR toegetreden en heeft op 28 oktober 1998 de Conventie tegen foltering geratificeerd. Onverklaarbaar is waarom Indonesië een lokale wetgever de ruimte geeft wetgeving te maken die strijdig is met zowel de IVBPR als de Conventie tegen foltering waar het gedragspartner van is.

Daarnaast schendt de criminalisering van vrijwillige seksuele relaties tussen burgers het recht op privacy zoals artikel 17/1 IVBPR zegt: ‘Niemand mag worden onderworpen aan willekeurige of onwettige inmenging in zijn privé leven, zijn gezinsleven, zijn huis en zijn briefwisseling, noch aan onwettige aantasting van zijn eer en goede naam.’ Opnieuw is het onverklaarbaar dat de centrale regering van Indonesië ondanks haar verplichtingen als verdragspartner in de IVBPR deze regelgeving in Atjeh toestaat. Het is van tweeën een: of Indonesië zegt de VN-mensenrechtenverdragen op waarvan het verdragspartner is of het legt de lokale besturen op in de wetgeving deze VN-mensenrechtenverdragen te volgen of overtredingen ervan in te trekken. Wat Indonesië nu klaarspeelt en in Atjeh toelaat is bestuurlijk zwak en politiek halfslachtig en laf.

De totstandkoming van de wetteksten vraagt om satire waarom men kan lachen, maar die welbeschouwd om te huilen is. Je kunt alleen maar medelijden hebben met deze wetgevende moslims die zich vroom achten en hun geloof aan anderen willen opleggen. Om te komen tot wat zij als het goede zien moesten ze door wat ze als een diep dal zullen hebben beschouwd om zich diep te buigen over de problematiek wat homoseks is en hoe dat moet worden gedefinieerd. Om te stijgen in goedheid moesten de moslims eerst afdalen in het boze. In hun verplichting jegens de God van Atjeh verliezen ze de verplichting tegenover de mensheid uit het oog.

Foto: Stokslagen voor een gokkende man in Atjeh op 19 september 2014. Credits: AFP.

Oekraïners gefrustreerd over rechtspraak. Aanpak corruptie geëist

Kyiv Post bericht dat Oekraïners gefrustreerd raken omdat ze zien dat er geen recht wordt gedaan. Een grote schoonmaak en vooruitgang ontbreken. Niemand is nog veroordeeld of ‘geplukt’. Ondanks voorbeelden van omkoping en corruptie. De aanklager heeft zaken gesloten zonder iemand te veroordelen. De regering lijkt geen grip te krijgen op de oude macht die nog overal in de bureaucratie aan de touwtjes trekt. Om geloofwaardig te worden dient de fysieke bedreiging en intimidatie van politieke tegenstanders te stoppen. Dat past geen democratie die zich meent op Europa te oriënteren. De rechterlijke macht moet snel hervormd worden om de dieven en boeven hun gerechte straf te geven. Oekraïne wacht vele uitdagingen. President Porosjenko heeft afgelopen week de strijd tegen de corruptie de eerste prioriteit genoemd. Nu de aanpak nog.

Iedereen verklaart de islam. Niemand kan anderen ervan uitsluiten

Twee weken geleden meenden president Obama en premier Cameron te weten dat ISIS niet islamitisch was. Want zo zei Obama: ‘No religion condones the killing of innocents’ (= Geen religie gedoogt het doden van onschuldigen). Maar deze week zei Obama wat anders. In de Algemene Vergadering van de VN citeerde hij instemmend de Britse #NotInMyName-campagne van de Active Change Foundation: ‘ISIS is hiding behind a false Islam’  (= Isis verstopt zich achter een valse islam). Is ISIS nou geen islam, een valse islam of islam?

Er is geen afdoend antwoord op de vraag naar de waarachtige islam omdat er geen ultieme instantie is die dat bepaalt. Iedereen kan claimen namens de islam te spreken. Wereldse leiders als Obama of Cameron hebben er al helemaal niets mee te maken. Gevolg hiervan is dat elke criticus de islam als een religie van oorlog kan voorstellen. Alleen religies met een sterke hiërarchie en acceptatie door gelovigen zoals de Rooms-Katholieke kerk weten de eigen godsdienst enigszins af te perken tegen invloeden van buitenaf. Paus en curie zijn continu in de weer om hun ‘merk’ af te schermen, te profileren en zo optimaal mogelijk in de markt te zetten.

Het is logisch dat Britse moslims kritisch zijn op ISIS dat vooral in Syrië en Irak opereert. Hun belangen liggen in Europa en zij hebben last van ISIS omdat het hun positie in de Britse samenleving beschadigt. De islam heeft in het Westen toch al zo’n slechte reputatie opgebouwd. De Britse moslims kunnen menen dat ISIS niet de Britse islam vertegenwoordigt en niet handelt volgens de uitgangspunten waar de islam voor staat. Maar hun mening is even vrijblijvend als die van de jihadisten die menen dat ze wel de islam vertegenwoordigen.

Wedzinga bekritiseert de stand van de democratische rechtsstaat

Wicher Wedzinga heeft het niet zo op het establishment en de pretenties over de zogenaamde democratische rechtsstaat en de rechtspraak zonder rechtsongelijkheid en met onpartijdige rechters. Wedzinga chargeert en trekt de claims in het absurde, maar geeft wel te denken. Want de stand van de democratische rechtsstaat is relatief. Onderzoeken wereldwijd over de rechtsstaat, persvrijheid en algemeen welzijn wijzen steevast uit dat Nederland goed scoort in vergelijking met landen waar het slechter is gesteld. Dat beeld klopt waarschijnlijk wel. Dit betekent niet dat Nederland ideaal is en hier geen onrecht, manipulatie of corruptie bestaat. Wedzinga suggereert dat Nederland er vooral goed in slaagt om het onrecht te verhullen en zich tolerant te tonen.

Politieke partijen functioneren als een gesloten en in zichzelf gekeerd circuit. De ruimte die de bewindslieden Opstelten en Teeven op Veiligheid en Justitie voor hun onbarmhartig beleid krijgen is hiervoor symbolisch. J.W. Oerlemans sprak in 1990 over de zelfvoldane parlementaire democratie in het artikel Eén-partijstaat NederlandTekenend voor de stand van zaken van het politiek-filosofische debat is dat het artikel -evenals de brochure Gastarbeid en Kapitaal (1983) van Anton Constandse– zo goed als onvindbaar is op internet en geen deel uitmaakt van het politieke debat. Nederlandse partijpolitiek en media poetsen de fundamenteel kritische denkers weg. Zoals ook Wedzinga in de marge opereert. Zie hier mijn kritiek en oplossingen van anderen.

Wereldmuseum: heeft Rotterdamse politiek de wil om in te grijpen?

we

Cultuurwethouder Adriaan Visser (D66) beantwoordde op 23 september vragen over het Wereldmuseum aan de Publieksactie Wereldmuseum en woordvoerder Olphaert den Otter. De teneur is dat omdat de gemeente Rotterdam sinds de privatisering van het Wereldmuseum in 2006 op afstand staat, het niet kan ingrijpen in zaken waarover het niks te zeggen heeft. Wel in de collectie die eigendom is van de gemeente, maar niet in de bedrijfsvoering of het beleid. Enerzijds hoeft de Raad van Toezicht (RvT) geen verantwoording af te leggen aan de gemeente, maar anderzijds is er in combinatie met bestuurlijke zeggenschap en het publiek belang -dat door de subsidierelatie wordt gesymboliseerd en bestendigd- sprake van een bestuurlijke participatie.

Cynisch is het Beleidskader verzelfstandiging van de gemeente uit 2007 dat ook over stichtingen gaat en in 5) zegt: ‘Marktwerking wordt daarbij gezien als oplossing voor: oplopende kosten, ondoorgrondelijke beleidssystemen, onvoldoende controle op de uitvoering, gebrekkige verantwoordelijkheidsverdeling, achterblijvende productiviteit en innovatie en onvoldoende variëteit en kwaliteit van de dienstverlening.’

In zijn brief wijst wethouder Visser naar de RvT die een verantwoordelijke en essentiële bestuurlijke rol van toezichthouder, controller en werkgever heeft. De wethouder kan niet anders dan redeneren vanuit de vaststelling dat de RvT goed functioneert, maar heeft weinig sanctiemogelijkheden: ‘Ik kan u verzekeren dat ook ik de ontwikkelingen bij het museum nauwlettend volg en gesprekken voer met de directie en de Raad van Toezicht. Van de Raad van Toezicht verwacht ik goed bestuur volgens de richtlijnen die onder andere vastgelegd zijn in de ‘code cultural governance’. Vanzelfsprekend zal ik niet toestaan dat er besluiten worden genomen die strijdig zijn met wet- en regelgeving of gemeentelijk beleid.’

Naast de typische machteloosheid van een gemeente over een op afstand gezette organisatie meent Visser een instrument in handen te hebben om in te grijpen. Dit kan hij voorbereiden door administratief onderzoek van zijn ambtenaren met als doel dossiervorming. Aan de hand hiervan kan hij door concrete vragen aan voorzitter en leden van de RvT nagaan of het besluiten neemt die strijdig zijn met wet- en regelgeving of gemeentelijk beleid. Aandachtspunt voor het intern functioneren van de RvT is of het voldoende evenwichtig is samengesteld zoals de richtlijnen vereisen. Vanwege de essentie zou focus van verder onderzoek kunnen zijn of de RvT kritisch en onafhankelijk van de directie opereert zoals de profielschets RvT vereist.

In het artikel ‘Vorige toetsingscommissie Wereldmuseum blijkt opgestapt’ in De Groene wijst Sjors van Beek erop dat een toetsingscommissie die namens de gemeente Rotterdam van 2008 tot 2012 opereerde zonder ruchtbaarheid is opgestapt omdat ‘de verhoudingen met museumdirecteur Stanley Bremer onwerkbaar’ waren. Leden waren Christiaan Jörg (oud-conservator Groninger Museum), Arjen Kok (RCE), Josefine Leistra, (voormalig Erfgoedinspectie) en de Amsterdamse kunsthandelaar Jaap Polak. Nu pas komt dit nieuws door toedoen van Van Beek naar buiten. Vraag is of de Rotterdamse raad hierover door het college is geïnformeerd en deze aan de informatieplicht heeft voldaan. Cultuurwethouder Visser kan bestuurlijke participatie tonen.

Foto: Schermafbeelding uit video Samurai voor tentoonstelling in Wereldmuseum, 2012-13.

Arnhem: in Nijmegen bestaat geen anti-semitisme. Hoe kan dat?

De verbeterheid zou kunnen zitten in openheid’, aldus Sylvia Kuster van het Meldpunt Discriminatie Arnhem. ‘Zodat de zorg een stukje weggenomen kan worden’. Want aanpak is het een, maar zorg is het ander, zo concludeert deze vertegenwoordiger van het Meldpunt Discriminatie. Onze zorg. Kuster spreekt namens een sector die vanwege het eigen voortbestaan graag als een goochelaar het misverstand in de lucht houdt dat bespreekbaarheid en openheid belangrijker zijn dan aanpak. Dat in Arnhem gedacht wordt dat in Nijmegen anti-semitisme niet voortkomt is wereldnieuws dat opvallend onder de radar is gebleven. Zodat soms zelfs een aanpak niet nodig is bij gebrek aan een probleem. Het verstand staat er bij stil wat er in Arnhem allemaal gedacht, beredeneerd en uitgekraamd wordt. Voor het maken van onderscheid moeten we in Arnhem zijn.

Facebook en Google blokkeren politieke uitingen. Internetvrijheid?

faceb

Op 23 september sloot Facebook de pagina ‘Cargo 200 uit Oekraïne naar Rusland’ (‘Груз-200 из Украины в Россию) die verslag doet van gedode Russische militairen bij de Russische invasie van Oekraïne. Cargo 200 is de militaire code voor slachtoffers die vanaf het slagveld worden afgevoerd. De pagina is een initiatief van de Russische mensenrechtenactiviste Jelena Vasiljeva maar wordt ondersteund door Oekraïense groepen. Haar eigen pagina werd ook afgesloten. Door protesten op sociale media zoals bovenstaande petitie op change.org heeft Facebook de blokkade van Cargo 200 na een dag beëindigd. Het legt hierover geen verantwoording af zodat het gissen blijft wat de reden was. Op deze dominante positie krijgt Facebook van vele kanten kritiek.

In de RF worden berichten over in Oekraïne gesneuvelde Russische militairen uit de media gehouden omdat het Kremlin ontkent dat het Russische leger in Oekraïne opereert. Jelena Vasiljeva zegt te worden tegengewerkt. Ze verwijt de Russische geheime dienst haar pagina te hebben gehackt. Naar verluidt is sinds de wapenstilstand een deel van de Russische troepen uit Oost-Oekraïne en vanaf de grens teruggetrokken.

In een andere petitie vraagt Dawn Eliz aan Google (eigenaar van YouTube) om herstel van het acht jaar oude kanaal UkeTube dat zonder waarschuwing vooraf door YouTube werd gesloten. Meer dan 1500 video’s dreigen verloren te gaan. Dawn Eliz ziet er censuur in. Google lijkt als reden voor de sluiting van UkeTube  overtreding van de auteursrechten aan te voeren. Hoe zich dat verhoudt tot verslaglegging dat als bewijs in een komende rechtszaak kan dienen is de vraag. Als UkeTube tijdig gewaarschuwd was door Google had het een archief zoals Internet Archief voor kopieën kunnen laten zorgen. Tekenen van deze petitie kan hier.

chan

Foto 1: Schermafbeelding van deel petitie ‘Reinstate the group ‘Груз-200 из Украины в Россию’ immediately‘ op change.org.

Foto 2: Schermafbeelding van deel petitie ‘Restore UkeTube channel’ op change.org.

Eindhoven belooft zichtbaar maken collectie Kempenland voor stad

Wethouder Mary-Ann Schreurs (D66) zoekt een centraal depotgebouw voor de opslag van cultuurhistorische objecten en kunstwerken die eigendom van de gemeente Eindhoven zijn. Schreurs deed de raad de belofte dat de collectie van het sinds januari 2012 gesloten Museum Kempenland snel weer te zien zal zijn. Sinds die tijd in beheer bij Eindhoven Museum. De collectie omvat kleinsculptuur en objecten die met het verleden van Brabant en Eindhoven verbonden zijn: regionale kunst en volkskunde. Daarnaast vestigt de gemeente op het NRE-terrein een Erfgoedcentrum voor registratie, beheer en expositieruimte van bodemschatten.

Enige jaren geleden maakte de Eindhovense politiek het Van Abbemuseum het verwijt met de rug naar de stad te staan. Daarop moest directeur Charles Esche beterschap beloven. De politiek kan nu niet achterbleven bij de eigen pretenties om kunst in de stad zichtbaar te maken. Zie hier over het effectbejag van lokale politiek.

1995_06_360

Foto: Kleinsculptuur uit de collectie Museum Kempenland, Jan Wils, Omhelzing I.

Snowden en Rusbridger winnen Right Livelihood Award. Met ruzie

Hoofdredacteur van The Guardian Alan Rusbridger en Edward Snowden hebben een Right Livelihood Award  gewonnen. Zonder geldprijs. Ze speelden een hoofdrol in de NSA-affaire. Naast Asma Jahangir (Pakistan), Basil Fernando/ Asian Human Rights Commission (Hong Kong, China) en Bill McKibben/ 350.org (USA). De Zweedse prijs wordt beschouwd als een alternatieve Nobelprijs. Het belichaamt het principe dat elke persoon met volledige eerbied voor anderen en de natuurlijke wereld een eerlijk beroep moet uitoefenen. De jury prijst klokkenluider Edward Snowden voor ‘zijn moed en vaardigheid in het onthullen van de ongekende omvang van staatstoezicht dat fundamentele democratische processen en grondwettelijke rechten overtreedt‘.

De bekendmaking van de Awards vindt al sinds 18 jaar op het Zweedse ministerie van Buitenlandse Zaken plaats. De uitreiking is al sinds 1985 in de Zweedse Rijksdag in Stockholm, in december kort voor de uitreiking van de Nobelprijs ceremonie. Maar dit jaar gaat het anders, zo bericht The Local. De minister van Buitenlandse Zaken Carl Bildt die al ruim 30 jaar geadviseerd wordt door de Republikeinse spindoctor Karl Rove zou een stokje gestoken hebben voor de aankondiging op zijn ministerie. Hij ontkent betrokkenheid.

De organisatie van de Right Livelihood Award overlegt met Snowdens advocaten of ze hem op 1 december naar Zweden kunnen krijgen voor de uitreiking in het parlement. Snowden heeft asiel in Rusland omdat vorig jaar op doorreis van Hong Kong naar Zuid-Amerika zijn paspoort door de Amerikaanse regering ingetrokken werd en hij niet verder kon reizen. De kans dat Snowden naar Zweden kan reizen moet klein worden geacht vanwege Amerikaanse druk. Carl Bildt is aftredend minister omdat het rechtse blok de recente verkiezingen verloor. Na de benoeming van de premier kunnen begin oktober de nieuwe ministers worden benoemd.

Braun pleit in advertentie voor beter bestuur in museumsector

ad_1_8_901

Christiaan Braun komt vandaag met een tweede paginagrote advertentie ‘Vuistregels voor musea; (voor dagelijks gebruik)‘ in De Volkskrant. Op 4/5 september verscheen de eerste advertentie ‘Tegen belangenverstrengeling; in het Stedelijk Museum’ in NRC, De Volkskrant en Het Parool. Hoewel de tweede advertentie niet het Stedelijk Museum bij name noemt, gaat het opnieuw over dit museum. Zoals in 5), 6) en 7) over het lid van de Raad van Toezicht (sinds begin 2011) Willem de Rooij waarvan onlangs het werk Blue to Black werd verworven in de museumcollectie. En 1), 2), 3) en 4) herhaalt de kritiek op belangenverstrengeling van directeur, SM Fonds en SM RvT, en de invloed van de kunsthandel in het Stedelijk Museum Fonds.

Alle vuistregels zijn vanuit goed bestuur, gescheiden verantwoordelijkheden en het voorkomen van niet te controleren kunsthandel goed verdedigbaar, op twee ervan na omdat de werking te beperkt wordt opgevat. Regel 8) dient om het Bert Kreuk-scenario te voorkomen dat ertoe kan leiden dat een museum door een verzamelaar gebruikt wordt om de eigen collectie op te waarderen, maar sluit ook goedwillende collectioneurs uit die niet bezig zijn met kunsthandel. Met 9) worden langdurige bruiklenen van andere musea of het RCE (voorheen ICN) uitgesloten zodat men op z’n minst kan zeggen dat deze regel onzorgvuldig geformuleerd is.

De advertenties zijn vanuit persoonlijke motieven tot stand gekomen, maar daar stopt hun belang niet. Ze kunnen andere doelen dienen. Zoals de bewustwording in de Nederlandse museumsector over goed bestuur die verder gaat dan mooie woorden op een symposium of in een glanzend boekje. Christiaan Braun zet vanuit zijn motieven dit debat op scherp. Op de koop toe moet worden genomen dat hij over de museumsector praat, maar feitelijk alleen het Stedelijk Museum op het oog heeft. Wie hier zelfs maar vluchtig de reeks over Museum Gouda, het Armando Museum of het Wereldmuseum -of nu: Sjors van Beek in De Groene over het Wereldmuseum- leest weet dat er vooral waar het de kwaliteit van het toezicht betreft nog heel wat verbeterd kan worden in de Nederlandse museumsector. Dat aan de orde stellen is de verdienste van Christiaan Braun.

Willem de Rooij_bluetoblack_2013-1.2.0135

Foto 1: Schermafbeelding van advertentie ‘Vuistregels voor musea; (voor dagelijks gebruik)’ in de Volkskrant, 24 september 2014. Ook verschenen in de NRC van 25 september 2014. 

Foto 2: Willem de Rooij, Blue to Black, 2012. Aankoop 2013 Stedelijk Museum.