George Knight

Debat tussen links en rechts

De Amerikaanse democratie is er nog nooit zo slecht aan toe geweest. En is zeker geen voorbeeld voor Nederland

with one comment

Cenk Uygur is geen fan van Barack Obama. In z’n analyse is sinds 1978 de rot in de Amerikaanse democratie gekomen. Toen geld van bedrijven een rol kon gaan spelen. En het bedrijfsleven de politiek overnam. Door het kopen van invloed en het omploegen van overheidsgeld en -opdrachten naar zichzelf. Echt fout ging het in de laatste jaren van president Clinton die de deur voor het bedrijfsleven door liberalisering wijd openzette. En de corruptie van de media mogelijk maakte. President Bush en Obama zetten dat beleid voort en accepteren de ongelijkheid in de Amerikaanse democratie. Ze doen er niks tegen. Vergelijkenderwijze zijn de presidenten Johnson en Nixon sociaal, mede onder druk van progressieven die zich toen nog krachtig uitspraken. Conclusie is dat de Amerikaanse democratie er nog nog zo slecht aan toe is geweest. Dat geeft te denken.

Iedere Nederlandse politicus of analist die voortaan nog praat over de gewenste Amerikanisering van de Nederlandse politiek, zou op bijscholingscursus gestuurd moeten worden. En bij herhaling verplicht naar een omscholingscursus om een andere baan te zoeken. Het tegen de plinten klotsen van bedrijfsgeld en de uiterlijkheden van de Amerikaanse politiek kunnen wellicht Nederlandse politici imponeren die niet verder denken. De keerzijde van deze dominantie van het bedrijfsleven is de uitgeklede functie van de democratie waar de ‘basis’ tot zwijgen is gebracht. Politiek die niet iedereen laat spreken en allen probeert ‘mee te nemen’ is belangenbehartiging van een elite geworden die de politiek gijzelt en los van de werkelijkheid staat.

Advertenties

Eén reactie

Subscribe to comments with RSS.

  1. Los van verplichte cursussen die erg doen denken aan ‘Chinese toestanden’ ten tijde van de ‘Culturele Revolutie’, klopt het wel dat de democratie in de VS er beroerd aan toe is. Het is echter nogal simpel om dat toe te schrijven aan de invloed van ‘het bedrijfsleven’. Ten eerste moeten we constateren dat je daar in het Amerikaanse voorbeeld inmiddels louter de ‘financieel-militaire’ sector onder moet verstaan, met de ‘olieindustrie’ in de bijwagen. De rest is ‘outsourced’.
    Daarnaast is het verre van onbelangrijk om je te realiseren dat bedrijven in het ‘Rijnlandmodel’ duidelijk anders worden ‘aangestuurd’ dan in het ‘Angelsaksische’ model, waardoor de invloed van bedrijven op politici in de EU beduidend anders uitpakt dan in de VS.
    Tot slot kennen ze in de VS een twee-partijen-stelsel, waardoor elke partij op zoek gaat naar de kiezer ‘in het midden’ ten tijde van de verkiezingen, om daarna door te buigen naar de ‘heethoofden’ in eigen gelederen, en de wens van de ‘donoren’.

    De Europese situatie is bijna overal beduidend anders. Waarbij het vreemde is, dat we in Europa als regel gemesmeriseerd zijn door wat de Amerikanen ons aan warme-worst voorhouden, en compleet blind in elk opzetje trappen dat ze verzinnen om ‘ons’ een loer te draaien. Misschien kun je zelfs wel zeggen dat degenen die het felst afgeven op ‘de Amerikanen’, er in de praktijk de grootste moeite mee hebben zich aan die invloed te ontworstelen.

    Jake

    20 april 2014 at 23:27


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: