FEMEN verstevigt hip en dwars image door strakke marketing

Het Fuck You, Oligarchs dateert van een vorige fase. Het sluit niet aan bij een westers publiek. Het collectief FEMEN laat zich in de vorm steeds extremer, en politiek listiger gelden. Blote vrouwenborsten volstaan niet meer om voldoende aandacht te trekken. Met de aloude sandwichformule dat vrouwelijk schoon verkoopt. Of dat nou auto’s op de autobeurs zijn of politieke standpunten die tegen de consensus ingaan. En mooi meegenomen, zijdelings ook het fatsoen van de zogenaamde kleinburger ridiculiseren. Da’s fijn scoren voor montere vrouwen. De plaatjes laten aan duidelijkheid steeds minder te wensen over. Iconisch en politiek. Maar waar ligt de grens? Want om zichzelf niet te isoleren van het publieke debat moet FEMEN aan de veilige kant van de pornografie blijven. Seks verkoopt, maar toont geen inwendigheid als het uiterlijk eenmaal getoond is.

femen

FEMEN is idealistisch, maar hoeft niet geïdealiseerd te worden. De van origine Oekraïense organisatie (let op de blauwe en gele steunkleur) maakt sinds herfst 2012 toen het onvrijwillig neerstreek in Parijs de slag naar de markt. Politiek en commercieel. De organisatie moet draaien en heeft daarom een toko, de FEMEN Shop. Breed georiënteerd, zo is er een T-Shirt ‘Fun Netherlands‘ voor 20,26€ te koop. FEMEN weet in de politieke en commerciële marketing een strakke lijn aan te houden. De producten zijn vrouwenrechten en onrecht, het middel publiciteit door naakt vrouwenprotest en het doel verbetering van burgerrechten. Uitdagend is FEMEN zichtbaar op sociale media als FacebookGoogle+, VKontakteVimeo en Twitter. De vrouwen bewegen tegen.

re-1354099351-HOLLAND-FW

Foto 1: Schermafbeelding wisselende ‘header’ van website FEMEN.

Foto 2: Schermafbeelding van T-Shirt ‘Fun Holland’ in FEMEN Shop.

Protestdag tegen harde aanpak Bradley Manning. Ook in Den Haag

BM

Vandaag 23 februari is het Bradley Manning protestdag. Wereldwijd vinden demonstraties plaats. De Amerikaanse soldaat eerste klasse van Welshe afkomst zit al 1000 dagen in detentie. Zonder rechtszaak. Hij stelde oorlogsmisdaden en corruptie aan de kaak. Niet de veroorzakers, maar de klokkenluider is vastgezet. De waarschijnlijk door Manning naar WikiLeaks gelekte informatie heeft de Amerikaanse militaire, politieke en bestuurlijke autoriteiten in verlegenheid gebracht. Uit wraak wordt iedereen die gelieerd is aan WikiLeaks door de regering-Obama hard aangepakt: Julian Assange, Jeremy Hammond, overloper Hector Xavier Monsegur (Sabu)Aaron Swartz en dus ook Bradley Manning. Critici spreken van een heksenjacht zonder weerga.

Nederland spreekt pas komende maandag 25 februari een woordje mee. ’s Ochtends voor het ministerie van Defensie in Den Haag van half 8 tot kwart over 9 wordt personeel van het ministerie voorzien van folders. Slechts acht demonstranten mogen van Defensie deelnemen. De rest moet toekijken. De opzet van het protest is het vergroten van de bewustwording over de oorlogsmisdaden van de regering-Obama en de harde aanpak van klokkenluiders. De uiteindelijke vraag is waarom Nederland en de Nederlandse krijgsmacht kunnen samenwerken of zich zelfs vereenzelvigen met dit Amerikaanse beleid. Contactpersoon is emirjame via twitter.

Foto: Schermafbeelding van aankondiging protestactie voor Bradley Manning bij het ministerie van Defensie, Plein 4 in Den Haag op maandag 25 februari 2013.

Politiegeweld in België leidde tot dode. Roep om onderzoek

Jonathan Jacob overleeft in januari 2010 het politiegeweld van een Antwerps bijstandsteam in een Mortelse cel niet. Agenten sloegen ‘m dood. Een advocaat van een lid van het bijstandteam overweegt een klacht tegen openbaarmaking van de camerabeelden. Het geheim van het strafonderzoek zou geschonden zijn. Een formalistisch standpunt. In de afgelopen drie jaar zijn de betrokkenen ontoereikend ter verantwoording geroepen. De Belgische politiek roept nu op tot een onafhankelijk onderzoek. Het vindt dat politie en rechterlijke macht niet buiten schot kunnen blijven als een psychotische man sterft door overheidsgeweld. Het standpunt dat het afgedaan kan worden met een intern onderzoek lijkt door de openbaarmaking onhoudbaar.

Verantwoordelijken dienen zich te verantwoorden. Dat gaat om vragen als ‘wat is de doodsoorzaak’, ‘was de procedure om in te grijpen duidelijk omschreven’, ‘is de procedure correct nagevolgd’, ‘wie heeft er om bijstand gevraagd’, ‘wie heeft toestemming tot ingrijpen gegeven’, ‘was het verzoek om in te grijpen correct geformuleerd’ en ‘hoe komt het dat na drie jaar  het onderzoek nog niet afgerond is’, ‘wie is verantwoordelijk voor de stagnatie in het onderzoek’ en ‘hoe kan voorkomen worden dat dit in België nogmaals gebeurt’ .

Canada begint Office of Religious Freedom. God weet waarom

GMAC2435-1024x838

De conservatieve Canadese regering van premier Stephen Harper heeft een ‘Bureau voor de bevordering van godsdienstvrijheid’ opgericht. Het moet religieuze vrijheden wereldwijd bewaken en de Canadese waarden uitdragen. Het kost 5 miljoen dollar en de ambassadeur ervan wordt de katholieke Andrew Bennett. Hij is geen theoloog en dat kwam de regering op kritiek te staan. Het was anders voorgesteld. Ook het Bureau krijgt kritiek. Want door religieuze vrijheid boven andere vrijheden te stellen, wordt het beginsel van de scheiding van kerk en staat geschonden. Zo stelt Tasha Kheiriddin in iPolitics. Kritiek die hout snijdt. Maar intussen ontlenen verdrukte religieuze minderheden hoop aan het Canadese initiatief. Zoals kritiek op de Chinese regering leert. Andrew Bennett zal het druk krijgen. Gaat-ie ook bemiddelen tussen shiieten en soennieten?

Foto: Cartoon van Mackay in iPolitics.

Obama zoekt legitimatie voor harde aanpak WikiLeaks en LulzSec

NSA-klokkenluider Thomas Drake (zie 19’15”) kent geen aarzeling. Het is niet de regering-Bush, maar de regering-Obama die de internetvrijheid het meeste aan banden legt. Het verschil tussen wat president Obama met mooie, zalvende woorden zegt en het het beleid van Eric Holder van het ministerie van Justitie is groot, zo merkt Drake op. De drempel om als staatsvijand aangemerkt te worden is klein. De regering-Obama heeft al haar beloften gebroken over internetvrijheid, burgerrechten en transparantie door haar macht over het internet uit te breiden. President Obama heeft als geen andere president voor hem de grondwet opzij gezet.

Minister van Justitie Eric Holder heeft op een bijeenkomst over het inperken van diefstal van Amerikaanse handelsgeheimen hacktivisten afgeschilderd als kwaadwillend. Holder stelt economische spionage, hackers en hactivisten als  WikiLeaks en LulzSec op een lijn. Zijn strategie is duidelijk, maar ook bombastisch. Door politieke of journalistieke activisten bij voorbaat te criminaliseren en af te schilderen als spionnen omdat ze een bedreiging zouden vormen voor Amerikaanse handelsbelangen beargumenteert minister Holder de inperking van de internetvrijheid en de aanpak van hactivisten. Terwijl-ie kan weten dat de grootste dreiging niet van WikiLeaks of LulzSec komt, maar van de Chinese overheid. Waarmee de regering-Obama zaken doet. 

Bibliotheek Almelo schrapt tentoonstelling wegens sponsor Urenco

Een tentoonstelling in een gesponsorde instelling wordt vlak voor opening afgelast omdat het de sponsor tegen de haren in zou strijken. Het gebeurde vorige week in de Openbare Bibliotheek Almelo. Directeur Sweep krijgt kritiek. GroenLinks Almelo zegt: ‘De bibliotheek in Almelo heeft een sponsorcontract met Urenco. Het gaat om een bedrag van €. 100.000, -. Hiervoor heeft de bibliotheek een deel van de nieuwe inrichting gefinancierd. Door deze sponsoring zou er volgens de directeur Gert Jan Sweep geen tentoonstelling en een mini symposium mogen plaatsvinden ter herdenking van de grote demonstratie tegen UCN in 1978.

De reden voor afgelasting op het laatste moment zou dus gelegen zijn in het sponsor-contract van de Openbare Bibiotheek Almelo met het bedrijf Urenco. Want het past niet ‘dat de bibliotheek ruimte geeft aan eenzijdige anti-Urenco activiteiten‘. Aldus een persbericht van een van de organisatoren Stichting Laka. Samen met Stichting VEDAN zegt het een toezegging te hebben gekregen van de Almelose bibliotheek voor een tentoonstelling over de grote demonstratie tegen Urenco in 1978.  Waarom de bibliotheek zich niet aan de toezegging hield is reden tot speculatie. Want het sponsor-contract was op voorhand bekend. Laka en VEDAN spreken over censuur, waarbij het trouwens onduidelijk is wie censureert: Urenco of de bibliotheek.

Directeur Gert-Jan Sweep krijgt van alle kanten kritiek. Terecht. Maar hij heeft ook gelijk dat sponsoring van cultuurinstellingen door het bedrijfsleven consequenties heeft. Een instelling levert zich door het aannemen van sponsorgeld immers over aan de sponsor die altijd een tegenprestatie vraagt. Sweep probeert de bal terug te kaatsen naar de politiek die zo graag bovenmatig op cultuur bezuinigt, maar overtuigt onvoldoende. Terwijl hij het gelijk aan zijn zijde heeft. Sweep lijkt onzorgvuldig en onvast gehandeld te hebben in de contacten met de organisatoren. In het oog springend is dat Sweep opmerkt dat over het afgelasten van de tentoonstelling niet overlegd is met Urenco. Deze atoomproducent suggereert zelfs buiten de beslissing van Sweep te staan.

Wat is de les? Culturele instellingen kunnen voor hetzelfde dilemma komen te staan als Sweep en de Almelose bibliotheek. Om een sponsor te ontzien loert het gevaar dat een tentoonstellingsprogramma vanwege sponsorbelangen wordt ingeperkt. Daarom moeten ze niet te veel concessies doen bij het afsluiten van een sponsor-contract. Daar lijkt het in Almelo te zijn ontspoord. Sweep plukt de wrange vruchten. VVD-wethouder voor Cultuur Gerrit van Woudenbergh die nu Sweep bekritiseert had hier in 2011 toezicht op moeten houden.

Occupy en middenklasse vinden elkaar in kleinere publieke sector

wl-11occupy-mw81650

In VPRO’s Tegenlicht zegt ondernemer en miljonair John Fentener van Vlissingen dat de Occupy-beweging voor een groot deel gelijk heeft. Hij zou er bijna zelf een tentje bijzetten. Raken de machtigen en machtelozen elkaar? Wie maken feitelijk het tussengebied uit? Occupy symboliseert een nieuwe opvatting van burgerschap. Deels uit idealisme, deels gedwongen omdat de  herverdeling van macht en productiemiddelen stagneert. Een jonge generatie wordt buiten de deur gehouden. Maar ook anderen. Da’s het gevolg van een bewust proces.

Wie is de vijand van Occupy en van de anderen met gelijklopende belangen? Da’s iedereen die met een greep naar de macht de zeggenschap in de publieke sector naar zich toe heeft getrokken. En niet meer afstaat. Overheidsgeld houdt die motor draaiende. Hoe meer volume, hoe onoverzichtelijker de geldstromen en de controle erop worden. Verspilling loont. Niet stroomlijnen, maar compliceren is het instrument van deze belanghebbenden. Omdat de middenklasse met belastinggeld in meerderheid de motor van de publieke sector smeert is het de natuurlijke bondgenoot van Occupy. Door een cultuurverschil beseft het dat nog niet. Geholpen door de gevestigde media die de gevestigde belangen verdedigen en Occupy meestal verketteren.

Hoogleraar corporate governance bij Nijenrode Paul Fentrop schreef afgelopen zaterdag een NRC-artikel ‘De elite werd een kongsi die voor zichzelf zorgt‘. Trouwens een bijzondere plek omdat Paul Frentrop ooit de journalistiek van de NRC laakte en NRC-redacteur Menno Tamminga op zijn beurt vragen zette bij de integriteit van Frentrop. Hoe dan ook toont Frentrop overtuigend aan dat ‘de semipublieke mismanagers op een vulkaan vol borrelend ongenoegen leven’. Die overbodige laag van managers in de semipublieke sector die ondernemer spelen zonder eigen risico te lopen. Ingedekt en ingelikt als lid van een politieke partij.

Wat is de oplossing? De publieke sector moet minder zwaar worden. Deze dreigt onder druk van de crisis en de veelverdieners te bezwijken. Ze teren op de beurs van de belastingbetaler. Bijstandsgerechtigden en werklozen worden gekort. De Occupy-generatie komt niet aan de bak. De veelverdieners blijven door hun politieke dekking buiten schot terwijl ze een groter beroep op de schatkist doen. Een en ander kan bereikt worden door overbodige managers te ontslaan en bestuurslagen te schrappen. Een kleine compacte overheid kan dan belastingen verlagen, de economie stimuleren en zorgen dat het geld terechtkomt waar het nodig is.

Is zo’n oplossing binnen handbereik? Nee. De gevestigde belangen in politieke partijen, semipublieke sector en media houden dat uit alle macht tegen. Als een geheim genootschap dat immer indirect reageert. Zo praat de VVD over een terughoudende overheid en lagere belastingen, maar zadelt het de burger op met een BTW-verhoging van 2% en andere lastenverzwaringen. De overeenkomst tussen een echte ondernemer als Fentener van Vlissingen en Occupy is duidelijk. Ze vinden elkaar in de afkeer van de publieke sector en de wens voor transparantie, eerlijkheid, doelmatigheid en overzichtelijkheid. Het eerste doel is de bewustwording van de middenklasse. Het heeft alles te winnen bij wat Occupy voorstaat. Het wordt ze alleen door niemand verteld.

Foto: Tekstbord Occupy Amsterdam, 2011.

Misleiding over ‘no-go’ gebieden vertekent de beeldvorming

20sb

Nieuws uit 2009 dat nog doorwerkt. Met een beroep op de WOB kreeg RTL Nieuws de Top 20 van slechtste buurten boven water. Toenmalig minister Vogelaar vreesde stigmatisering en was niet voor openbaarmaking.

WikiLeaks publiceert sinds februari 2012 de zogenaamde GIF-Files van Stratfor. Formeel een particulier bedrijf dat in inlichtingen handelt, maar nauw samenwerkt met nationale veiligheidsdiensten. Op 31 augustus 2011 publiceert Stratfor het bericht ‘European ‘No-Go’ Zones for Non-Muslims Proliferating‘. Eind 2011 kraakt  Anonymous de servers van Stratfor. Wat is de informatie waard en hoe bepaalt het de beeldvorming?

Het bestaat feitelijk uit een stuk van Soeren Kern voor het Gatestone Institute met de toegevoegde ondertitel ‘Occupation Without Tanks or Soldiers‘. Het gaat uit van het idee dat islamistische extremisten de oprichting van ‘no-go‘ gebieden in de Europese steden intensiveren zodat deze ontoegankelijk worden voor niet-moslims. Volgens de Duits-Amerikaan Soeren Kern zou in veel van de gebieden de sharia wetgeving gelden en hebben de lokale overheden er de grip verloren. Hij zegt het volgende over de Nederlandse ‘no-go‘ gebieden:

Sf20

Soeren Kern vertelt aantoonbare onzin. Stratfor neemt het zonder voorbehoud als analyse en informatie over en stuurt het haar abonnees in overheden en beleidskringen. Dankzij Anonymous en WikiLeaks weten we dat. Tientallen websites en blogs nemen het bericht zonder kanttekening over van het Gatestone Institute. Tot op de dag van vandaag. Doorgaans beredeneerd vanuit een islamkritische, conservatieve of joodse invalshoek. 

Wat Nederland betreft, Kern reduceert het begrip ‘probleemwijk‘ tot ‘Muslim problem neighborhood‘. Veel bewoners van Turkse en Marokkaanse herkomst wonen onmiskenbaar in bepaalde probleemwijken. Tonen van ‘religiositeit‘ hoeft trouwens niet samen te vallen met het belijden van de islam. In andere probleemwijken wonen echter nauwelijks moslims. Zo is het Utrechtse Ondiep op nummer 5 een probleemwijk met vooral autochtone Nederlanders zonder islamachtergrond. In Pendrecht (2) wonen autochtonen en Antillianen.

Moeten we bij Soeren Kern kwade opzet, gemakzucht of slordigheid vermoeden? Hoe dan ook zou een analist zijn informatie beter moeten checken. Want de berichten komen terecht bij het op professionals gerichte Stratfor of de talloze sociale media die door burgerjournalisten of schimmige lobbyisten worden geleid. En in de gevestigde media. In de beeldvorming resteert een verkeerd beeld van de moslims en de ‘no-go‘ gebieden.

Foto 1: Schermafbeelding van Top 20 probleemwijken van RTL Nieuws, 13 februari 2009.

Foto 2: Schermafbeelding van ‘European ‘No-Go’ Zones for Non-Muslims Proliferating‘ dat Stratfor overneemt, 31 augustus 2011.

Behendig schuiven over de weg in Tunesië

En dan nu iets volledig anders. Of toch niet. Surfen op de weg in Tunesië. Het land zonder premier Hamadi Jebali dat in de twee jaar sinds het begin van de opstand niets opgeschoten is met de democratisering. Op de weg is meer beweging. Wat verbeeldt de bravoure achter een Tunesische brommer? De onafhankelijkheid? Het protest? Een uitlaatklep? Jeugdige overmoed? Levenslust? De verveling? De lange neus naar de politiek? De kunst van het brommer onderhoud? Het You Tube-kanaal waarop dit filmpje te zien is heet islam tunisie. Vol nieuws met talking heads die hun boodschap zenden. En dit. Godzijdank: eigen initiatief, ondernemingszin, actie. Plezier en branie tonen een blik achter de schermen van de façade. Als koppeling naar de werkelijkheid.

Of is dit in Pakistan? Of een ander land? Dan wordt het perspectief anders en de uitleg afwijkend. Dan rijst de vraag waarom dit geplaatst wordt. Uiteindelijk komt de verklaring op hetzelfde neer. Maar is actie verder weg.

Bloggers roosteren Obama terwijl de gevestigde media zwijgen

Het is een oud verhaal: de gevestigde media schurken tegen de macht aan en zijn te berekenend om kritisch te zijn. Ze verzaken hun plicht om de macht te  controleren. Cenk Uygur van The Young Turks memoreert dat president Obama in een Google Hangout met (conservatieve) bloggers kritische vragen krijgt over de inzet van drones en de rechtsstaat die journalisten van de gevestigde media hem nooit en te nimmer stellen.

Cenk Uygur en zijn jonge Turken hebben hun eigen positie. Met een online programma op YouTube en een programma op Current TV. Die los van elkaar staan. Omdat Al Gore Current TV heeft verkocht aan Al Jazeera English bezinnen progressieve programmamakers zich. Vinden ze elders onderdak? Bill Press vermoedt dat Al Jazeera alle bestaande programma’s zal vervangen. Uygur geeft zichzelf een bedenktijd van drie maanden om te zien wat Al Jazeera met Current TV doet. In dat spanningsveld zet Uygur zich af tegen de gevestigde media.

De tragiek van de hedendaagse media is het gebrek aan gelijktijdigheid. Afgezien van de uitwassen aan beide kanten is de situatie dat de nieuwe online media en blogs de goede mentaliteit hebben, maar de middelen en het bereik missen. Terwijl de gevestigde media de middelen en het bereik hebben, maar de goede mentaliteit om kritisch te zijn missen. Elk voorzien ze de nieuwsconsument op dit moment onvoldoende van nieuws.

Wat betekent zo’n Amerikaans onderonsje voor Nederland? Hoe dan ook een begin in de bewustwording van de Nederlandse media en politiek om zich te ontworstelen aan de mentale druk van de VS. President Obama en het huidige Amerika zijn immers geen voorbeelden die navolging verdienen in hun buitenlandse politiek. Het is hier herhaaldelijk gezegd, de lakmoesproef van de hervonden vrijheid van denken en het bereiken van de adolescentie is als de Nederlandse politieke klasse zich durft op te werpen als bemiddelaar in de zaak Assange. Minister Frans Timmermans moet ertoe in staat worden geacht als-ie van de VVD de ruimte krijgt.