Haperende EU beïnvloedt Nederlandse verkiezingsstrijd

Het Vlaamse Terzake vertoont een bewerkte uitzending van de RTBF over de Europese instellingen in Brussel. Verdienen de Europese ambtenaren werkelijk zoveel als altijd wordt beweerd? Het antwoord is eenduidig ja. Maar commissievoorzitter Barroso wil 4% extra geld van de belastingbetaler. In welke werkelijkheid leven de Eurocraten? Begrijpen ze de tekens van de tijd? In Nederland vrezen 1 op de 10 werknemers voor hun baan.

Daarnaast hebben veel Europarlementariërs (EMP) meerdere functie. Zodat ze nog meer verdienen. Volgens een onderzoek van Corporate Europe is bij 1 op de 7 EMP’s met een tweede functie het risico op belangenvermenging -‘conflict of interest’- groot. Het voorbeeld van Jean-Luc Dehaene is ontluisterend. Als bestuursvoorzitter van Dexia stemt-ie als EMP over regelgeving voor de  financiële sector. Deze vermenging is er opnieuw  een bewijs voor dat banken de politici kopen en daarom niet stevig aangepakt worden.

Voor de verkiezingen van 12 september geven berichten over Brusselse zelfverrijking eurosceptische partijen de wind in de rug. Naar aanleiding van de Terzake-uitzending stelde de PVV kamervragen aan premier Rutte en staatssecretaris Knapen. Vragen die de zweem van objectiviteit voorbij zijn. Het gaat over ‘zakkenvullende eurocraten’ en ‘perverse salarissen’. In kamervragen aan opnieuw premier Rutte en staatssecretaris Knapen over EC-voorzitter Barroso die meer geld vraagt zet de PVV Rutte neer als iemand die geldverspilling steunt.

De tragiek van het Europese project is dat PVV en SP goede argumenten hebben met hun kritiek op verspilling, ondoelmatigheid en belangenvermenging van de onbestuurbaar geworden Europese kolos. Naar verwachting zal een eurofiele partij als D66 haar virtuele winst in de peilingen verliezen. Dat de verkiezingen over Europa gaan is duidelijk. Daar zorgen de opeenvolgende crises in Griekenland, Spanje en Italië wel voor. En in Brussel.

Zwembad Mitland verboden terrein voor andere cultuur

Bewoners van de multiculturele wijk Kanaleneiland die hun woning moesten verlaten vanwege vrijkomende asbest als gevolg van werkzaamheden zetten in Hotel Mitland de boel op zijn kop. Aldus een bericht in het AD. Het zwembad is voorlopig voor ‘asbesttoeristen’ gesloten vanwege de overlast die ze bezorgden.

Bert Pijnaar verzucht: ‘We proberen de mensen die we hier te gast hebben zo goed mogelijk op te vangen. Wij doen net als de andere opvanghotels ons best om optimale gastvrijheid en service te bieden aan degenen die in deze afschuwelijke situatie zitten. Maar: ‘Dus wat krijg je dan: een zwembad vol met kinderen die er in poepen en plassen, baldadigheden zoals met krukjes gooien. Kijk, het is een kwestie van een andere cultuur‘.

Er komt nu toezicht bij het zwembad. Wat is eigenlijk die ‘andere cultuur‘ waarover Bert Pijnaar praat? Gaat het erom dat de bewoners van Kanaleneiland zich niet weten te gedragen in een 4-sterrenhotel? Weten ze niet wat toegestaan is in een hotelzwembad? Zijn ze opstandig omdat ze hun woning moesten verlaten, mede vanwege de slechte communicatie van de gemeente Utrecht en woningbouwvereniging Mitros?

Het klinkt onbegrijpelijk waarom het misging in het binnenzwembad van Hotel Mitland. Media noemen man noch paard en laten lezers met vragen achter. Mij beklemt de vraag of de terughoudendheid van de media om uit te leggen over welke ‘andere cultuur‘ het gaat, gevolg is van cultuurrelativisme, komkommertijd met onderbezetting of angst om in een verkeerde hoek geplaatst te worden. Of welke reden dan ook. Vreemd.

Foto: Binnenzwembad van Hotel Mitland, Utrecht

Commissie museumbestel als bokswedstrijd tussen zwaar- en lichtgewichten

Wim Pijbes vond afgelopen mei het advies Slagen in Cultuur van de Raad voor Cultuur ‘zeer schadelijk voor de museumsector‘ en ‘onnodig grievend in taalgebruik‘.  Hij noemde de adviseurs van de raadeen stel lichtgewichten‘, want ‘wie zijn zij eigenlijk om de grote musea te beoordelen‘. De angel zit ‘m in dat ‘grote’. De directeur van het Rijksmuseum pikt het niet dat vertegenwoordigers van kleine en middelgrote musea, en enkele adviseurs hem de les lezen. Volgens de verantwoording zijn Marijke Brouwer, Roeli Broekhuis, Edwin Jacobs, Gitta Luiten, Gert-Jan van der Vossen en Diana Wind de lichtgewichten.

Pijbes heeft gelijk dat de toon van het advies onnodig belerend en grievend is. Het culturele veld neemt het de RvC kwalijk dat het in de verantwoording van de bezuinigingen verder ging dan nodig was. Kwaliteit staat daar los van, maar dat verband stopten de commissies er wel in. In de publiciteit beantwoordden Pijbes en anderen de neerbuigendheid van het advies met neerbuigendheid. Demonstratief zeiden ze in hun ongenoegen de RvC te willen passeren en naar staatssecretaris Zijlstra te stappen. Die uiteraard niets te bieden heeft.

De al in mei aangekondigde tegenactie krijgt vorm in een samenwerking van de Vereniging van Rijksmusea (VRM) en de Nederlandse Museumvereniging (NMV). De commissie Asscher-Vonk gaat zich buigen over de toekomst van het museumbestel. De opdracht luidt: ‘Onderzoek de kansen om vanuit de collectie het museumbestel in Nederland te versterken. Welke mogelijkheden zijn er om de samenhang te verbeteren, de samenwerking tussen musea te intensiveren en het publieksbereik te doen toenemen?’. Op 22 oktober wordt in een extra ledenvergadering van VRM en NMV het advies van de commissie Assscher-Vonk besproken.

In de commissie van acht zitten ook directeuren van grote musea: Sjarel Ex, Museum Boijmans; Wim Pijbes, Rijksmuseum; Axel Rüger, Van Gogh Museum en Benno Tempel, Gemeentemuseum Den Haag. Deze zware samenstelling is een correctie van de ‘lichtgewichten’ uit de commissie Musea van de RvC die zich lieten verleiden tot grievende uitspraken over hun collega’s. Spannend wordt het op 22 oktober als zwaargewichten en lichtgewichten elkaar ontmoeten op de ledenvergadering. Hoe snel gaan de lichtgewichten knockout?

Jammer is dat de talentontwikkeling in de beeldende kunst buiten de opdracht van de commissie Asscher-Vonk valt. Dat betreft de postacademische- en ontwikkelinstellingen: Rijksacademie, Ateliers, EKWC en Jan van Eyckacademie.  Ze zijn buitenproportioneel gekort en zullen vanaf 2016 hun rijkssubsidie verliezen. De RvC erkent dat deze afgebroken talentontwikkeling het cultuurbeleid ernstig schaadt, maar kan het niet repareren. Voor de VRM en de NMV biedt dit bijkomende kansen om het advies Slagen in Cultuur stevig aan te pakken.

Foto: Erwin Olaf, Hope – Boxing School, 2005

Pussy Riot protest van Petr Pavlensky: tussen twee kathedralen

Vladimir Putin is bang vergiftigd te worden, hij laat het voedsel van elke maaltijd voorproeven. Putin speelt op safe. Kunstenaar Petr Pavlensky komt niet langer in aanmerking voor de functie, want hij heeft zijn mond dichtgenaaid met draad. Hij stelde zich op voor de Peterburgse Kazan Kathedraal. In protest tegen de behandeling van de meiden van de punkgroep Pussy Riot die door de autoriteiten in detentie worden gehouden vanwege een protest in februari 2012 tegen Putin in de Christus Verlosserkathedraal te Moskou. Ze riskeren 7 jaar cel. Putin perkt de vrijheden in en probeert demonstranten tegen zijn bewind te intimideren.

Volgens ARTINFO maakte het bord dat Pavlensky bij zich droeg het meeste indruk op de omstanders: ‘De performance van Pussy Riot was een herhaling van de beroemde actie van Jezus Christus (Methodius 21:12-13).’ Een verwijzing naar de scène in de bijbel waarin Jezus handelaars en kooplui uit de kerk verdrijft.

Public Enemy #1: Assange

Het leven van Julian Assange gaat verfilmd worden door DreamWorks, Hollywood. Zo wordt gezegd. Actieheld -tot nu toe- Jeremy Renner zou graag Assange spelen. Er zijn meer studio’s en omroepen die WikiLeaks-projecten in de steigers hebben staan, zoals de BBC en HBO. Assange is hot en trekt de aandacht. Het past in de Hollywood traditie van de eenling die het tegen een overmacht opneemt: de Amerikaanse regering is de Goliath van ‘David’ Assange. Ofwel, Julian Assange is public enemy number one van de laatste supermacht.

Interessant is dat er elke dag weer nieuwe ontwikkelingen zijn. Dat kan overal zijn. Soms worden oude feiten afgestoft die nieuwe glans krijgen. Zo werd bekend dat de voormalige Spaanse onderzoeksrechter Baltasar Garzón leiding gaat geven aan het advocatenteam dat Julian Assange verdedigt. Hij gaat de rechtsgang tegen het licht houden om bloot te leggen hoe geheime Amerikaanse processen andere juridische processen hebben gecompromitteerd. En volgens de Ecuadoriaanse krant El Telégrafo zou de zaak tegen Bradley Manning gebruikt worden om Assange voor spionage te kunnen berechten, aldus Marcello Ferrada de Noli op zijn blog.

Het Zweedse centrum-rechtse Expressen heeft het artikel ‘Interrogator in the Assange case friend with woman accusing Wikileaks founder’ in het Engels vertaald vanwege de belangstelling voor de Zweedse zaak tegen Assange. De kleur van Expressen is van belang omdat de sociaal-democratische regeringspartij van Fredrik Reinfeldt bij de aanpak van Assange aan alle touwtjes trekt. Expressen valt de onregelmatigheden in de rechtsgang aan. De politieonderzoeker kende een van de vrouwen die Assange beschuldigde van een sexueel misdrijf. Zonder film toont het leven van Assange al als een film. Schijn en werkelijkheid lopen in elkaar over. 

Foto: Jeremy Renner

Banken kunnen niet vertrouwd worden in zelfregulering

Zegt Boele Staal nu dat de miljarden die de Nederlandse staat in de banken heeft gestopt door deze banken worden terugbetaald? Dat suggereert-ie zonder te zeggen. Maar hoe rijmt dat met de uitspraak van oud-minister van Financiën Gerrit Zalm over de steun aan de banken ABN, Fortis en verzekeraar ASR dat het ‘moeilijk haalbaar [zal] zijn die € 30 mrd terug te halen’, aldus BNR Nieuwsradio? Zalm gaf ‘uiteindelijk toe dat de Nederlandse belastingbetaler een deel van het in ABN Amro gestoken geld waarschijnlijk kwijt is.’ Niets aan de hand volgens Staal, want Nederlandse banken zijn nooit ongezond geweest. Staal is niet te volgen.

De Nederlandse Vereniging van Banken (NVB) behartigt de gemeenschappelijke belangen van de Nederlandse banken. Voorzitter en D66’er Boele Staal legt in het jaarverslag 2011 de schuld van de financiële crisis bij de landen en niet bij de banken. Kees van Dijkhuizen, de voorzitter van de commissie Toezicht stelt: ‘Sluitend toezicht op Europees en nationaal niveau draagt bij aan het herstel van vertrouwen in de banken.’ Welk vertrouwen? Grootschalige, langdurige fraude met de LIBOR-rente doet niet vermoeden dat er een begin van sluitend toezicht is. Twee voormalige Rabobank-handelaren zijn geschorst voor hun werk bij de Rabobank.

Wie heeft het toezicht op het toezicht van de banken? Een belangenbehartiger als de NVB heeft per definitie andere belangen dan de Nederlandse staat of belastingbetaler. James Surowiecki verbaast zich in The New Yorker naar aanleiding van de LIBOR-fraude over de vrije hand van de banken: ‘The most striking thing about this scandal is that it was predictable—the way LIBOR was designed practically invited corruption—yet no one did anything to stop it. That’s because, for decades, regulators and people in the financial industry assumed that banks’ desire to protect their reputations would keep them honest’. De zelfregulering is uitgewerkt.

Het ‘gentleman’s-club ethos‘ van Boele Staal en Kees van Dijkhuizen is niet langer geschikt voor de financiële wereld. Bankiers blijken niet altijd eerlijk te zijn en de financiële industrie is te omvangrijk geworden. Naast de voor de hand liggende financieel-technisch inhaalslag die zowel de buffers als de transparantie vergroot, is er een nieuwe aanpak nodig die het toezicht op de banken aanscherpt, een zero tolerance beleid voor bankiers en handelaren met forse sancties instelt en de Boele Staals van deze wereld niet langer weg laat komen met halve waarheden en een houding dat heren onder elkaar het wel zullen regelen. De politiek is nodig aan zet.

SparkOptimus is leidend in slecht taalgebruik

‘Optimalisatie on- offline budget op basis customer journey SparkOptimus ondersteunt een grote, van origine Nederlandse, internationale verzekeraar bij de optimalisatie van het marketing en sales budget, gebaseerd op de on – en offline customer journey voor het directe en indirecte kanaal. Op dit moment wordt het wereldwijd uitgerold naar de marketing units’. Aldus Spark Optimus, digitaal topmanagement consultancy.

Volgende ‘case’ liegt er evenmin om: ‘Loyalty programma van de toekomst Voor een grote internationale FMCG speler ontwikkelt SparkOptimus het loyalty programma van de toekomst als platform voor digitale marketing en CRM waarbij online/mobile en social kansen benut worden. Hierbij ondersteunen we van visie, inclusief business case, naar een gedetailleerd roll out plan‘. SparkOptimus is de Jiskefet van de consultancy.

De taal van SparkOptimus lijkt op Nederlands, maar is er een echo van. Toch is SparkOptimus een Nederlands bedrijf met hoofdzakelijk Nederlanders van wie men mag aannemen dat ze Nederlands spreken. En schrijven. Alleen op de eigen site dringt het niet door. Advies aan SparkOptimus: vervang een communicatiemedewerker door een Neerlandicus en laat deze de teksten vertalen in goed Nederlands. Want slechte taalbeheersing oogt slordig en weinig professioneel. Daarmee willen digitale topmanagers toch niet geassocieerd worden?

De kans om een nieuwe start te maken is op 4 september 2012. Dan organiseert SparkOptimus consultants ter gelegenheid van de ‘jaarlijkse nazomerreceptie’ een bijeenkomst over ‘The digital age, a golden age for citizens worldwide?’ in het Rijksmuseum. Prinses Máxima houdt ‘een toespraak in haar hoedanigheid van speciale pleitbezorger van de secretaris-generaal van de Verenigde Naties op het gebied van ‘inclusive finance for development” Volgens het Koninklijk Huis staat ‘de stelling centraal dat door digitale ontwikkelingen de toegenomen toegankelijkheid, relevantie en transparantie van diensten en producten mensen wereldwijd tot voordeel zal strekken.’ Na het vergezicht volgt de uitwerking. In het Nederlands. Burgers zijn gewaarschuwd.

Foto: Citaat van SparkOptimus:’Onze cliënten zijn het topmanagement die besloten hebben om leidend in hun veld te willen blijven door de kansen die online, mobile en social media bieden integraal en klantgericht te benaderen. ‘

Sex, Leugens en Julian Assange: Four Corners

De volledige 46 minuten lange aflevering van het Australische ABC Four Corners “Sex, Lies en Assange“. Vandaag uitgezonden. Investigative journalism at its best, zegt Four Corners over zichzelf. Het programma onderzoekt waarom Assange uitgeleverd moest worden aan Zweden. En waarom Assange zich genoodzaakt voelde om naar de Ecuadoriaanse ambassade te vluchten. Wat gebeurde er precies? Four Corners toont in een reconstructie de tegenstrijdigheden aan in het verhaal van de Zweedse aanklagers. Aanbevelingswaardig.

GroenLinks heeft al een jaar geen agenda

Wie googelt op ‘assange groen links’ komt berichten van december 2010 tegen als Tofik Dibi en Arjan El Fassed in de kamer vragen stellen en aandringen op een eerlijke procesgang voor Julian Assange. Op de site van GroenLinks dateert het laatste bericht over WikiLeaks van april 2011 als Mariko Peters zich kritisch uitlaat over de strafvervolging van Rop Gonggrijp. Daarna worden er geen berichten over dit onderwerp genoemd. Peters verlaat de fractie, haar WOB-voorstel voor een transparante overheid is haar politieke testament.

Vandaag publiceert De Volkskrant een interview met scheidend kamerlid van GroenLinks Ineke van Gent onder de titel: ‘Van Gent: GroenLinks heeft al een jaar geen leiding.’  Da’s de mening van Van Gent: ‘Jolande (Sap, red.) is fractievoorzitter, ik vice-voorzitter en Tofik Dibi secretaris. Maar dat bestuur functioneerde sinds de zomer van 2011 niet meer‘. Jolande Sap probeert in een tweet de kritiek klein te maken: ‘Wat een storm in een glas water hoe de #VK vandaag opent. Iets met komkommers?’ In de peilingen doet GroenLinks het ronduit slecht. De lijsstrekkersverkiezing tussen Sap en Dibi bracht de partij veel negatieve publiciteit door de aanpak.

Heeft Jolande Sap gelijk dat het interview met Ineke van Gent nergens over gaat? Vraag is hoe de ambitie van GroenLinks ingeschat moet worden. Je zou de agenda verwachten van het Australische Groene parlementslid Scott Ludlam en diverse nationale Groene partijen: WikiLeaks, privacy, burgerrechten, transparantie, radioactiviteit en cyberspace. Voor het grootste deel de agenda van de Piratenpartij. Sap heeft zich in een groots gebaar verbonden met D66, ChristenUnie, VVD en CDA aan het Kunduz-akkoord. Dat kan na de verkiezingen van 12 september verzilverd worden. Aan de basis zijn echter de kernpunten veronachtzaamd. Daarmee is de noodzaak afgenomen om op een partij te stemmen die de eigen agenda niet langer volgt.

Foto: Fractiebestuur van GroenLinks: Tofik Dib, Jolande Sap (midden) en Ineke van Gent, 2012. Credits ANP

Mini-discussie over minirokken in Kenia

Minirokken op Keniase scholen. De katholieke kerk heeft er niks mee, aldus Newstime Africa. Minister van Onderwijs Mutula Kilonzo is de kwade genius. Hij zegt dat scholen de meisjes niet moeten niet dwingen om lange rokken te dragen als ze kortere willen. Maar eisen de schoolmeisjes kortere rokken of minirokken?

Religie en moderniteit staan op gespannen voet. Onder, op of boven de knie, wie zal het zeggen? De katholieke bisschop Maurice Muhatia verwijst naar ‘de holistische ontwikkeling‘ van kinderen. De Keniase katholieke kerk suggereert dat publieke figuren voorzichtig moeten zijn met hun uitspraken over minirokken. Want voor je het weet leggen ze als het ware de nonnen over de knie door hun eis voor kortere rokken. Foei!