George Knight

Debat tussen links en rechts

Waarom werken burgerjournalistiek en gevestigde media niet samen?

with 5 comments

Voor de verandering maak ik een lovende reactie tot uitgangspunt. Marthijn Uittenbogaard was uiterst kritisch op de gevestigde media en positief over dit 1-persoonsblog. Dat laat ik me natuurlijk graag aanleunen. Maar is alleen handelen geen voordeel? Luidt het gezegde om iemand het ergste te wensen niet ‘ik wens u veel personeel toe’? Ik leg uit:

Ik probeer steeds naar alle kanten kritisch te zijn. Toen ik nog op de Volkskrant blogde leverde me dat onbegrip en verwijten op. Niet van iedereen trouwens. Sowieso werden daar bloggers door hun opinies snel ingedeeld bij het ene of het andere kamp. Ik werd uitgemaakt voor crypto-Fortuynist of crypto-D66′er. Ook als simpele blogger voelde ik de sociale druk om dan maar wat op te schuiven naar de hardste schreeuwers om niet helemaal alleen te staan. Dat toch weerstaan en dan maar alleen verder gaan in een -tijdelijk- isolement leerde me dat ik bij mezelf moest blijven. Oei, wat klinkt dat CDA, hopelijk begrijp je wat ik bedoel. Wat overigens niet wil zeggen dat in die felle discussies af en toe mijn mening niet bijstelde. Maar alleen als ik me liet overtuigen door betere argumenten. Tja, da’s toch het kenmerk van een debat?

Je snijdt in ieder geval een belangwekkend onderwerp aan: de teloorgang van de gevestigde media. Mij baart het ook zorgen. Typerend wat gebeurde met Amerikaanse kranten die zich als makke schapen achter de inval in Irak schaarden. Pas jaren later beseften ze dat ze voor de gek waren gehouden door de regering Bush, maar wat erger was, op hun beurt het publiek voor de gek hadden gehouden omdat ze hun democratische taak van kritisch de macht volgen hadden veronachtzaamd. En hun geloofwaardigheid hadden verspeeld.

Volgens velen is wat Julian Assange nu overkomt daar een direct gevolg van. Gewone jaloezie vanwege zijn onthullingen die grote organisaties als de NY Times niet voor elkaar kregen. Op de achtergrond nog eens aangestuurd door een in het buitenlands- en mensenrechtenbeleid reactionaire regering-Obama. Dat soort media zijn hun zelfvertrouwen kwijt. En daarbij komt dat de meeste nieuwsmedia onderdeel uitkomen van beursgenoteerde ondernemingen met veel economische belangen. Daar helpt geen redactiestatuut aan. Uiteindelijk moet elke hoofdredactie zwichten.

Maar journalisten bij gevestigde media staan van alle kanten onder druk. Hoe vaak heb ik afgelopen jaren geen contact gehad met journalisten om ze te vragen of ze wel beseften dat ze om de tuin waren geleid. En niet omdat ze slechte journalisten waren, integendeel, maar omdat ze op een onderwerp waren gezet waar ze geen verstand van hadden. Daar werd ik niet gelukkig van, de journalist evenmin, de lezer ook niet en de hoofdredactie leverde een ondermaats product af. Hoe dat tij te keren? Da’s de 1 miljoen-vraag. ‘Nieuwe verdienmodellen’ via internet?

Ik zie veel in samenwerking tussen gevestigde- en burgerjournalistiek. Maar ik voel de weerstand bij de gevestigde journalistiek. Heel concreet zelfs. Een verschil in tempo, mentaliteit, onafhankelijkheid, organisatie, grootte, manier van werken en journalistieke code zit de samenwerking in de weg. Maar wat me zeer verbaast is dat geen enkel Nederlands nieuwsmedium zelfs maar een proef in die richting doet. De afwijzing is de afgang in de toekomst. Van de gevestigde media dus.

Foto: Quick take, cartoon Don Addis

5 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Tja, ‘Put your mouth where the money is’. The ‘Huff’ uiteindelijk. Een (indirect) bloggersportaal behoort wel degelijk tot de mogelijkheden. Een fraai voorbeeld daarvan is tot op zekere hoogte de zondagseditie van de FAZ, hoewel, ahum…, een beetje ‘elitair’. Veel ruimte voor wisselende gastschrijvers, die elders er ook lustig op los bloggen en schrijven vanuit hun specifieke kennis.
    Uiteraard reciproque. Desondanks, niets voor niets sleept deze zondagseditie keer op keer hoofdprijzen in de wacht. Echter, het gros van de goed doorwrochte artikelen worden niet op internet gezet.

    King Billy

    11 mei 2012 at 21:51

  2. @GK: Ook ik vind je blog een zeer welkome aanvulling en verdieping van een aantal onderwerpen die journalistiek zouden moet worden benaderd. Dwz, zaken die geplaatst dienen te worden in een breder kader. Maar laat ik wat opmerkingen plaatsen bij je blog:

    = Ik probeer steeds naar alle kanten kritisch te zijn. =

    Dat is ook altijd mijn standpunt en invalshoek, maar het kan ook worden gezien als cherry picking. En dat kan weer worden gezien als een vorm van laf of slinksheid. Veel mensen zijn geen voorstander van het zoeken naar de nuance maar ‘kicken’ op uitgesproken – vaak zwart-wit – meningen.

    = Ik werd uitgemaakt voor crypto-Fortuynist of crypto-D66′er. ………een -tijdelijk- isolement leerde me dat ik bij mezelf moest blijven. Oei, wat klinkt dat CDA, hopelijk begrijp je wat ik bedoel.

    Ik snapte wat je bedoelde totdat je riep Oei…. Hopelijk begrijp je wat ik bedoel. Toen dacht ik, wat zou het je kunnen schelen wat mensen over jou denken in dit opzicht. Vooral (semi?) anonieme reageerders en reaguurders. Je hebt een mening en of het die ander nu wel of niet bevalt of hoe het overkomt is irrelevant, of je moet natuurlijk een agenda hebben die je onbewust(?) (voorlopig?) probeert geheim te houden. Ik bedoel: Wil je vooral intelligent en aardig gevonden worden? Is het belangrijk dat mensen je erudiet vinden enz, enz.

    Ik ben er altijd vanuit gegaan dat je een erudiet persoon bent die zijn mening zegt zoals het is, zonder enige ander bedoeling dan mensen die daarin geïnteresseerd zijn van je mening op de hoogte te stellen. Punt uit! Die mening is voor mij alleen maar interessant daar waar hij die van mij niet helemaal of helemaal niet dekt. Dat hoeft voor mij niet te worden toegelicht. Graag niet!

    Mensen die om aandacht vragen om ‘speciaal’ gevonden te worden zijn er op het blog te over en natuurlijk meestal UITERST oninteressant.

    = Maar journalisten bij gevestigde media staan van alle kanten onder druk.=

    Ik weet niet – en betwijfel zelfs – of dat door veel journalisten zo wordt ervaren, maar zelfs als dat wel zo is, so fucking what? Dat geldt volgens mij voor elk serieus beroep. En het gezegde ‘wiens brood men eet wiens woord men spreekt’ maakt gelijk dat ik het niet helemaal eens ben met je volgende opmerking.

    = Ik zie veel in samenwerking tussen gevestigde- en burgerjournalistiek. =

    Op het eerste gezicht zie ik ook altijd veel in samenwerking, maar als puntje bij paaltje komt gaat het uiteindelijk toch niet om het delen van de macht – in de journalisiek onder anderen, het hebben van de juiste informatie en dus vaak voorkennis – maar botweg om het hebben van de macht. Ik weet dat ik cynisch klink, maar denk dat ik deze opmerking vrij eenvoudig kan onderbouwen. De jacht op primeurs onder anderen.

    Dat laat onverlet dat ik het weer volledig met je een na laatste opmerking eens ben:
    = Maar wat me zeer verbaast is dat geen enkel Nederlands nieuwsmedium zelfs maar een proef in die richting doet.=

    Maar volledig oneens ben met je laatste opmerking.
    = De afwijzing is de afgang in de toekomst. Van de gevestigde media dus.=

    Deze hebben de macht en het geld en zoeken gewoon een andere weg. Dat is juist de kracht van de macht geld en voorkennis. Iets wat ze absoluut nooit (zolang het kan) uit handen zullen geven. Ik ben ervan overtuigt dat er al velen op het blog in dienst zijn van die gevestigde macht en er een behoorlijk aantal bloggers – vooral op politiek en ideologisch gebied – op de loonlijst staan bij verschillende instanties of organisaties.

    jack pastoor

    12 mei 2012 at 10:35

  3. @King Bllly
    Dus het schort toch aan echte samenwerking? Je hebt gelijk dat er positieve uitzonderingen zijn.

    @Jack
    Nuancering van een mening wordt soms inderdaad opgevat als het ontlopen van een stellingname. Terwijl ik in die nuancering de stellingname zie. Maar ik begrijp die critici die zeggen dat hier en nu krachtig stelling genomen moet worden en de nuancering maar even moet wachten. Echter, er is altijd wel een aanleiding te vinden om die nuancering op te schorten. Misschien kan het een naast het ander bestaan met twee verschillende functies en spanningsbogen.

    Ik meende duidelijk te hebben gemaakt dat ik me van die sociale druk juist geen mallemoer aangetrokken heb. Maar daarom voelde ik de druk wel. Het is zoals Hans Jansen die zei zich tijdens het dinertje met Tom Schalken bij Bertus Hendriks onder druk gezet te hebben gevoeld, maar daar totaal niet in meeging.

    Over mijn beweegredenen kan ik kort zijn. Ik wil de wereld begrijpen en giet gedachten in een vorm. Leuk als anderen dat waarderen, maar da’s niet waar het me om gaat. Toch moet een blogger oppassen. Soms is een misverstand snel gezaaid. Iedereen opereert in een omgeving. Als ik vanuit Japan of Rusland blogde had dit blog een andere vorm. Dus geheel autonoom is niemand, de omgeving drukt altijd. Maar ik meen dat ik dat besef en probeer het te minimaliseren.

    Wat je zegt over bloggers die voor een karretje gespannen worden vrees ik ook. In de vele contacten die ik voor dit blog buiten dit blog heb is altijd een van de eerste vragen aan wie of wat ik verbonden ben. Ik begrijp die vragenstellers wel, het is blijkbaar niet vanzelfsprekend als iemand ongebonden is. Met journalisten die ik ontmoet heb ik doorgaans nog net iets meer mededogen dan cynisme. Vaak zitten zij als krullenjongens en -meisjes klem buiten hun schuld om. Wat onverlet laat dat de aandeelhouders of eigenaren dat cynisme hartgrondig verdienen.

    George Knight

    12 mei 2012 at 22:45

  4. Sorry voor de “vind ik leuk”, het betekent dat ik waardering heb voor het artikel.
    Overigens wel merkwaardig dat “een Boekesteintje” wel als uitdrukking wordt gebruikt, maar dat “een Powelltje” nooit ingang heeft gevonden.

    blutch1

    12 mei 2012 at 23:32

  5. @Blutch
    Geen sorry, dank. Waarschijnlijk wordt er niet gesproken van een ‘Powelltje’ omdat deze gematigde Republikein en gewaardeerd militair respect geniet. Duidelijk is dat-ie door Cheney en Rumsfeld op het verkeerde been is gezet met zijn uitleg in de Veiligheidsraad over de Iraakse massavernietigingswapens. Die krengen bestonden dus in het echt niet, maar alleen in de verbeelding van de leden van de toenmalige regering-Bush. De echte krengen. Maar ik lever deze uitleg graag in voor een betere.

    George Knight

    13 mei 2012 at 08:56


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: