CDA verbergt de macht

Het CDA laat zich graag verkeerd begrijpen met als neveneffect dat sommige CDA’ers het ook niet meer kunnen volgen. De fusiepartij die in 1980 ontstond uit de gouvernementele KVP, de emancipatoire ARP en de conservatieve CHU kent talloze piketpaaltjes die voor buitenstaanders onzichtbaar zijn. Behalve deze interne organisatie geeft de inspiratie op het geloof de partij iets sfinx-achtig.

Van de huidige CDA is meer dan driekwart voor samengaan met rechts. In het openbaar zorgen kiezers, congresbezoekers, (kader)leden, volksvertegenwoordigers, mastodonten of bewindslieden voor ketelmuziek. Constante in een communitaristische partij is dat basis en partijtop elkaar vinden met voorbijgaan aan degenen die de traditie willen vernieuwen. Het collectief gefabriceerde geluidsgordijn verbergt de macht.

Het CDA verandert niet in de kern. Oud zeer jegens de PvdA dat om niets het vorige kabinet opblies. Dominees die zalvend over vrede praten, maar de troepen zegenen voor de strijd. En vooral kaderleden die alles uit de kast halen om op het pluche te blijven. De ketelmuziek wordt telkens opgepakt door links als strohalm om de eigen positie nieuwe hoop in te blazen. Steeds weer wordt het CDA door links verkeerd begrepen.

Mastodonten mogen tegen sputteren en zorgen door hun wrijving voor de glans van de partijleiders. Ze praten recht wat krom is in de ophemeling van christen-democratisch gedachtengoed en christelijke waarden. Maar Nederlandse christen-democraten hebben weinig om op te pochen, behalve een zelfbeeld van voortreffelijkheid dat potsierlijk het verschil tussen schijn en wezen aantoont. Deze uitgevonden traditie is borstklopperij die binnen de partij werkt.

Christen-democraten leven bij rookgordijnen. Sommigen begrijpen dat verkeerd en stappen uit het Byzantisme. Doekle Terpstra is exemplarisch voor een opening die afsluit. Hij afficheert christen-democratie als een beweging die insluit en niet uitsluit. Maar zoals Rudy Kousbroek in zijn fotoboek ‘Opgespoorde wonderen’ zegt: Want dat is wat steeds verdonkeremaand wordt: dat het geloof -geen enkel geloof- geen moderne wereld kan bieden.

Foto: Luxor Tempel, Egypte, rond 1875

Een gedachte over “CDA verbergt de macht

  1. Bij een wijzigend wereld beeld wijzigen ook zin en onzin van voorstellingen wij kunnen nog niet overzien wat de gevolgen van het digitale tijdperk zullen zijn in relatie naar geloof, maar dat veel dingen in een ander perspectief komen dat is zeker.

    Wat gisteren onmogelijk was is vandaag mogelijk ook de klassieke voorstellingen van religie veranderen daardoor en de dominante lijn in de kerkgeschiedenis.
    Maar ze werken eerder verwarrend dan helder.
    Vroeger was het alles of niets. Nu is het niet niets maar iets. Waarbij elk beeld dat iets oproept gewogen moet worden wat de betekenis daarvan is.

    Voor veel christenen is het denken over de wederkomst helemaal niet problematisch, zij houden zich aan de letterlijke tekst van de Bijbel en lezen dit als het scenario van de toekomst. Men kan deze benadering aanduiden als fundamentalistisch dit heeft dus te maken met de absolute vastheid in het geloof. Men heeft oogkleppen op en kan alleen recht vooruit kijken.

    Geloof beinvloedt de hele mens, het begint met een innerlijke overtuiging die gebaseerd is op adequate bewijzen.

    volharding van CDAers
    De evangelisten hebben het verhaal van de verloochening van Simon Petrus niet voor niets zo uitgebreid gebracht.
    Het is het verhaal van het prototype christen onder druk, daarbij maakt het niet uit of de druk doodsdreiging is, vermoeidheid, geweld of de slijtage van de tijd.
    Het gaat er om dat volgelingen van Jezus niet vanzelfsprekend volhouders zijn, eerder is het tegendeel het geval. Als ze volhouden is het omdat Jezus de draad bij het kolenvuur weer oppikt en driemaal over liefde spreekt, daardoor is er volharding van christenen. Ze ontmaskeren de wereld en daardoor zichzelf

    Als de Paus morgen zou verklaren dat homoseksualiteit volkomen aanvaardbaar was voor God, dan zou dit voor een schokgolf zorgen binnen elke religie en de morele rechtvaardiging van een groot aantal wetten uit verleden en heden te niet doen.

    Wie op zondag hoort dat hem na het aardse een aangenaam verblijf bij god wacht, kan de week weer aan.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.