George Knight

Debat tussen links en rechts

Slecht bestuur in de museumsector

with 9 comments

Update: Terugblik. Onderstaande tekst is een jaar oud. In de reacties wordt de verkoop voorspeld van ‘The Schoolboys’ van Marlene Dumas door museumgoudA die pas op 30 mei 2011 zou worden aangekondigd. Maar wat zijn andere overwegingen een jaar later waard? Een vraag naar de waarde van een blog. 

De afgelopen maanden besteedde ik aan twee museumkwesties aandacht. De mogelijke verhuizing van het Armando Museum naar landhuis Oud-Amelisweerd bij Utrecht en de neergang van museumgoudA. Toevallig speelde op de achtergrond bij beide kwesties Gerard de Kleijn een hoofdrol. Hij is daarnaast in opspraak gekomen als voorzitter van de Amsterdamse Kunstraad bij het vertrek van secretaris Bert Janmaat.

Oud-Amelisweerd. Er zijn twee grote nadelen aan de verhuizing van het Armando Museum naar Oud-Amelisweerd.

1. De gewenste bestuurlijke zorgvuldigheid ontbreekt en betrokkenen geven geen volledige openheid van zaken. Gerard de Kleijn kwalificeerde de gebroken beloften van de gemeente Amersfoort eerder als woordbreuk en onbehoorlijk bestuur.

Schijn van belangenverstrengeling bestaat tussen directeur Ploum van het Armando Museum en Jacobs van het Centraal Museum die als man en vrouw leven. Het overtreedt de ongeschreven regel dat een bestuurder privé en zakelijk altijd gescheiden moet houden. Zelfs als Oud-Amelisweerd de beste optie zou zijn en beide partners op afstand gezet zouden zijn was er al een ethische code doorbroken in de eerste fase en zouden de plannen afgebroken moeten worden. Betrokkenen bij provincie en gemeente Utrecht en gemeente Amersfoort corrigeren dit niet.

Het bestuurlijk onvermogen wringt des te meer omdat er opdracht is gegeven om de haalbaarheid van slechts de locatie Oud-Amelisweerd te onderzoeken. Da’s merkwaardig omdat in Midden-Nederland meerdere locaties beschikbaar zijn. Utrechts Cultuurwethouder Lintmeijer legt de beslissing over de locatie-keuze bij het Armando Museum. Deze uitspraak is des te opvallender omdat het de vraag oproept hoe breed beredeneerd de gegeven opdracht naar de haalbaarheid van Oud-Amelisweerd eigenlijk is. Breder dan het belang van Armando Museum en het Centraal Museum?

Initiatiefnemers laadden de verdenking op zich met voorbijgaan aan inhoudelijke toetsing en onafhankelijke experts de slag om de publiciteit te willen winnen. En zo de lokale politiek met een voldongen feit te confronteren.

Mede door personele belangen en tunnelvisie is de uitkomst van het haalbaarheidsonderzoek daarom al bij voorbaat positief. De echte uitkomst zal af te lezen zijn aan de hoeveelheid randvoorwaarden. Als ze het woord nog vragen, mogen raadsleden uit Utrecht en Amersfoort achteraf de procedure en de bestuurlijke zorgvuldigheid toetsen.

2. Het uit 1770 daterende Oud-Amelisweerd is eigendom van de gemeente Utrecht en wordt beheerd door het Centraal Museum. Het kent kwetsbaar interieur dat onder andere bestaat uit antiek Chinees behang dat uniek is in de wereld. Restauratie van behang en interieur verklaart de afgenomen toegankelijkheid van Oud-Amelisweerd. Deze tijdelijke situatie eindigt als de restauratie afgerond is.

Oud-Amelisweerd is een zomerverblijf in een natuurgebied dat in de winter praktisch onleefbaar is door de kou. Voor het behoud van behang en interieur is het principe van conservation heating leidend. Er kan slechts spaarzaam bijverwarmd worden om de luchtvochtigheid niet te hoog op te laten lopen. Want vocht bespoedigt het verval. In de praktijk betekent dit dat de binnentemperatuur niet meer dan 5 graden Celsius boven de buitentemperatuur gebracht kan worden.

Dit maakt Oud-Amelisweerd in de winter praktisch onbruikbaar als publieksbestemming. In het verleden vonden vanwege de kou publieksactiviteiten dan ook doorgaans niet in de winter plaats. Daarbij komt dat relatief grote aantallen bezoekers de luchtvochtigheid doen toenemen.

Aan de TU Eindhoven promoveerde Marco Martens op een onderzoek naar de klimaatbeheersing van musea en monumentale panden. Hij stelt dat minder installatie soms beter is. Zijn betoog ondersteunt het idee dat extra technische voorzieningen om Oud-Amelisweerd om te bouwen tot een museale bestemming ongewenst zijn en geen oplossing brengen.

MuseumgoudA krijgt structureel te weinig geld van gemeente Gouda. Dat zet een keten in gang die tot ongewenste gevolgen leidt. Wegens een niet sluitende begroting valt museumgoudA buiten de voorwaarden voor subsidies. Zoals de BankGiroLoterij die jaarlijks meer dan 50 culturele instellingen steunt. Niet museumgoudA. Vergelijk het met een andere stad met zo’n 70.000 inwoners, namelijk Assen. In 2010 kreeg het Drents Museum € 200.000 van de BankGiroLoterij. Weliswaar geoormerkt en niet bestemd voor exploitatie, maar aparte projecten vinden snel goedkeuring. Waarom is dat bedrag aan museumgoudA voorbijgegaan?

Gerard de Kleijn is sinds 2010 directeur. Hij is voormalig bestuurder van Amersfoort in C en heeft geen kunsthistorische of museale achtergrond. Zijn benoeming was opmerkelijk. Zijn beleidsplan Tussen Hemel en Aarde is defensief, kent weinig visie en ambitie, en schetst geen nieuw initiatief. Wie als museumdirecteur geen nieuwe initiatieven ontplooit, noch sponsoring en fondsenwerving op een hoger plan brengt, maakt zich afhankelijk van bestaande budgetten.

De musea bevinden zich in zwaar weer. Bezuinigen is een kwestie van maatvoering. Als het boven de 25% gaat dan is het buiten proportie. Dat dreigt te gebeuren met museumgoudA. Het dreigt niet alleen organisatorisch en kunsthistorisch uitgekleed te worden, maar zelfs fysiek. Dan dreigt museumgoudA terug te vallen naar de situatie van haar ontstaan van eind 19de eeuw.

Volgens laatste gegevens wordt museumgoudA door de gemeente een bezuiniging opgelegd van € 400.000 in 2015, te weten 25% van het budget. Een bezuiniging van € 600.000 zweeft als schrikbeeld boven de markt. Dat laatste bedrag komt na aftrek van huur neer op een korting van 50% op de exploitatie. Op een tekort van € 100.000 resteert dan als het ware een opgelegde bezuiniging van € 700.000 dat elk initiatief verlamt.

Goudse raadsleden zouden zich uit moeten spreken over de richting van het museum en minder over geld. Lastig is dat een verzelfstandigd museum op afstand staat en in principe haar eigen koers bepaalt, en de gemeente juist op het gebied van geld iets te zeggen heeft. In de praktijk betekent dat geld en koers in een politiek raadsdebat of een maatschappelijk debat in Gouda niet samenkomen. Gerard de Kleijn is nu bezig alle hedendaagse kunst uit het museum te verwijderen. Komt dat overeen met de wensen van de Goudse gemeenteraad en bevolking? Of is deze discussie nooit gevoerd?

Amsterdamse Kunstraad. Het Parool heeft ruimschoots aandacht besteed aan het vertrek van secretaris Bert Janmaat bij de Amsterdamse Kunstraad. Hij is naar eigen zeggen gedwongen om te vertrekken. Zijn zwijgen is door cultuurwethouder Carolien Gehrels afgekocht als vertrekregeling. Oud-bestuursleden bevestigen het beeld dat Janmaat niet vrijwillig is vertrokken, maar is gedwongen door de gemeente. Door het afgedwongen zwijgen kan er geen inhoudelijk debat met de wethouder gevoerd worden.

De spanning tussen Gehrels en Kunstraad was hoog opgelopen, toen de Kunstraad zich keerde tegen Gehrels’ plan zogenoemde kunstschouwen te benoemen, zegt oud-voorzitter Jan Riezenkamp in Het Parool. Sindsdien is de Kunstraad niet meer om advies gevraagd. De samenwerking met Gehrels was van meet af aan ongemakkelijk. Spanning tussen een adviseur en de geadviseerde is normaal, maar Carolien neemt alles persoonlijk.

Riezenkamp is nog betrokken geweest bij de selectie van de nieuwe voorzitter, Gerard de Kleijn, oud gemeentesecretaris van Amersfoort en een bekende van Gehrels: Het leek een goede man, maar op zijn eerste dag op kantoor zei hij tegen Bert Janmaat dat diens aanwezigheid niet langer op prijs werd gesteld. Het lijkt er sterk op dat voorzitter Gerard de Kleijn de onafhankelijkheid van de Amsterdamse Kunstraad op het spel zet. Hij kiest de kant van de gemeente.

Conclusie: De voorbeelden van Armando Museum en het Centraal Museum, museumgoudA en de Amsterdamse Kunstraad leren dat bestuurlijke zorgvuldigheid ver te zoeken is. Amateurs en professionals werken samen. De cultuursector die budgettair toch al zo onder vuur ligt wordt onnodig beschadigd door slecht bestuur. Good governance is ver te zoeken. Goed bestuur, adequaat toezicht en transparante verantwoording ontbreken.

Achterliggende vraag is waarom de Nederlandse kunsthistorische opleidingen onvoldoende voorzien in de opleiding van museumdirecteuren met goede bestuurlijke kwaliteiten. Veel Nederlandse musea hebben geen Nederlandse kunsthistoricus aan het roer. Tot wat dat leidt leren de tragische ontwikkelingen bij het Centraal Museum en museumgoudA waar in genoemde voorbeelden de inhoud tot sluitpost is geworden.

Foto: Chinees behang rond 1870, kasteel D’Ursel, Hingene, Antwerpen

9 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. "MuseumgoudA krijgt structureel te weinig geld van gemeente Gouda."
    Waar baseer je dat op? Het beleidsplan spreekt van een incidenteel tekort van € 700.000, te weten:
    • schuld aan de gemeente van € 170.000
    • particuliere schenking die tijdelijk is aangewend voor exploitatietekorten, maar expliciet bestemd is voor collectie: € 200.000
    • achterstand in restauratie € 30.000
    • ontbreken eigen vermogen: € 200.000, hetgeen niet gevormd is bij de start van de verzelfstandiging.
    • oninbare vordering op NFM: € 100.000.

    De meerjarenraming is sluitend en ziet er niet dramatisch uit. Wat wel opvalt is bv. dat het personeel inkrimpt met 40% terwijl de kosten slechts dalen van 880.000 naar 745.000.
    "Het dreigt niet alleen organisatorisch en kunsthistorisch uitgekleed te worden, maar zelfs fysiek."

    Je bedoelt het afstoten van het monument? Het kan zelfs nog veel gekker: de middeleeuwse Pieterskerk gaat de proveniershuisjes verkopen om uit de kosten van de restauratie te komen: http://www.sleutelstad.nl/nieuws/archief/2011/02/vvd-blijft-hameren-op-faillissement-pieterskerk

    "…Gerard de Kleijn, oud gemeentesecretaris van Amersfoort…"
    Kijk, dàt zegt alles! Dat is de ergste soort die er bestaat. Het verklaart ook meteen waarom de personeelslasten nauwelijks dalen….
    Maar waarom zou hij het image van de culturele sector schaden? Ten eerste komt hij niet uit de sector en ten tweede hoest hij precies de cijfers op die de overheid-als-aandeelhouder verlangt. Grootste probleem lijkt mij de eenkoppige directie: naast de zakelijk directeur hoort er ook een artistiek directeur te zijn.

    Joke Mizee

    21 februari 2011 at 15:55

  2. @Joke
    Een museumdirecteur lijkt me verantwoordelijk voor de woordvoering en het beleid. Hij representeert met zijn culturele instelling zijn deel van de cultuursector. Los van zijn opleiding en achtergrond.

    Er is meer dan het budgettaire dictaat dat voortkomt uit de relatie college-burgemeester en museumdirecteur. Een passend maatschappelijk debat zou allerlei partijen aan het woord moeten laten: raadsleden, bevolking, bezoekers, kunstenaars, bedrijfsvrienden en bedrijfsleven, sponsors en vermogensfondsen, kunstfondsen en expertisecentra, apothekersbranche, museumsector. Deze partijen staan allen buitenspel. Ze mogen hoogstens aan een vormgevormd inspraakcircus zonder echte inspraak meedoen. Als streep onder het reeds genomen besluit.

    De eenzijdigheid van de discussie over de bezuinigingen gaat nu bijvoorbeeld voorbij aan de vraag of het gewenst is dat hedendaagse kunst en vrouwenkunst volledig wordt afgestoten. Ik kan me niet voorstellen dat Goudse progressieve partijen als GroenLinks, SP en D66 hier blij mee zijn. Maar waarom spreken ze zich niet in het openbaar uit? Valt dit nog te begrijpen en te billijken? Ik denk het niet.

    MuseumgoudA dreigt inderdaad te eindigen in een kelder met Goudse pijpen, plateel en historische collectie. Het benadert de rancune van de landelijke PVV jegens en het gebrek aan affiniteit met de beeldende kunst. In Gouda wordt de wraakzucht vormgegeven door een conservatieve PvdA.

    Ik ben niet onder de indruk van wat De Kleijn in zijn beleidsplan op een hoop veegt onder het kopje incidentele maatregelen. Wat heeft in hemelsnaam een particuliere schenking van € 200.000 te maken met een tekort? Da’s kort door de bocht, in elk geval oncontroleerbaar en naast de waarheid. Het telt lekker snel op, maar is niet onderbouwd. Trouwens, het ontbreken van € 200.000 aan eigen vermogen bevestigt mijn eerdere conclusie dat de gemeente Gouda het museum met een structureel tekort heeft opgescheept.

    Want bezuinigen was een van de doelstellingen van de gemeente Gouda bij de verzelfstandiging van de stedelijke musea. Bovenop de gestopte indexering in de tijd dat de kosten in de cultuur bovenmatig stegen. De verzelfstandiging maakte onderdeel uit van de bezuiningsprogramma Optima Forma. Een brief van de gemeente van 14 november 2004 zegt:
    Het veranderingsvoorstel van de Stedelijke Musea heeft 2 doelen te realiseren:
    • de verzelfstandiging van de museumorganisatie. Hierdoor kan de gemeente de regie gaan voeren over de Stedelijke Musea. De regie wordt vormgegeven in een opdracht aan de nieuwe stichting;
    • de financiële doelstelling is een bezuiniging van € 18.200 in de jaarlijkse exploitatie.

    Een grotere vinger in de pap en minder uitgaven, is het een wonder dat de toenmalige directeur Tjan in 2006 door de sluiting van het museum op zondag in de publiciteit bracht dat er bij de verzelfstandiging addertjes onder het gras waren verstopt door de gemeente? Nee, het is alleen onbegrijpelijk dat zijn opvolger dat niet begrijpt of wat erger is, er zonder tegenspraak nu mee akkoord gaat. Het maakt museumgoudA onnodig kwetsbaar.

    Het echte verwijt aan De Kleijn is niet dat-ie optreedt en bezuinigt, maar dat-ie alle overal aanwezige positieve en goedgezinde krachten niet weet te mobiliseren. Da’s immers bij uitstek de taak van een directeur van een instelling in nood. Een fatalist aan het roer is dodelijk voor museumgoudA.

    George Knight

    21 februari 2011 at 18:06

  3. Er zijn heel weinig mensen die zowel een goed zakelijk als artistiek beleid kunnen voeren. Bovendien zijn de belangen op die terreinen vaak zo strijdig, dat ze beter elk door 1 persoon behartigd kunnen worden. Tegenwoordig zijn de eisen zo zwaar, dat er voor zakelijke zwaargewichten wordt gekozen die ‘vuile handen durven te maken’. Een gemeente kiest natuurlijk niet voor een dwarsligger, maar juist voor een medestander als deze ex-gemeentesecretaris. Raadsleden die begrijpen waar het over gaat zijn zeldzaam – wij zitten zelf ook al jaren vergeefs tegen die mensen aan te praten. V.w.b. verzelfstandigingen is het zelfs de vraag in hoeverre B&W erover gaat, want zulk beleid valt onder de ambtenarentop.

    Niemand (uit de sector dan) staat te juichen bij een verzelfstandiging, maar men zoekt zelden de openbaarheid. Tjan heeft het blijkbaar wel geprobeerd, maar uiteindelijk eieren voor zijn geld gekozen. Blijkbaar heeft hij dus rekeningen betaald van geld wat er niet was, ipv aan de bel te trekken – zo niet, dan is dat een lelijke aantijging van dhr. de Kleijn – en gezwegen over een (mogelijk) structureel tekort van 2 ton. Het is een groot taboewoord, je hoort het nooit iemand hardop zeggen. Anders had Tjan denk ik zijn carrière verder kunnen vergeten. Maar dit is overal het ritueel: na een reorganisatie (meestal gecombineerd met nieuwe huisvesting) wordt steevast de directie vervangen. Bezuinigingen zijn altijd de drijfveer, maar de overhead van de organisatie neemt juist toe. Het is salami-tactiek, want tegen de tijd dat alle ellende aan het licht komt zitten er allemaal nieuwe mensen.

    Maar sinds de invoering van het dualisme is het niet meer zo de bedoeling dat raadsleden zich inhoudelijk ergens mee bemoeien, zolang het aan de kaders voldoet die zij van tevoren hebben vastgesteld. De overheid, die zich op haar kerntaken heeft teruggetrokken, schijnt het nog wel tot haar taak te rekenen om de partners in de stad met elkaar in contact te brengen. Dat gebeurt inderdaad veel te weinig en te selectief, en zeker niet over zoiets als dit.

    Joke Mizee

    21 februari 2011 at 20:31

  4. @Joke
    De huidige directeur is formeel niet door de gemeente Gouda benoemd, maar door de eigen Raad van Toezicht van museumgoudA. Het kan zijn dat het informeel geregeld is tussen gemeente en Raad, door bestuurders en ex-bestuurders met een PvdA-achtergrond. Dan wordt in een intern circuit een directeur gezocht die past in het bestaande beleid en niet noodzakelijkerwijze het belang van het museum behartigt.

    MuseumgoudA is te klein voor een tweekoppige directie. Nogmaals, het is denk ik een tekort van de opleidingen kunstgeschiedenis dat inhoudelijke kunsthistorici met een bestuurlijk profiel ontbreken.

    Raadsleden die de cultuur begrijpen bestaan wel degelijk, maar hebben het vaak niet voor het zeggen. En bij een verzelfstandigde instelling en het dualisme hebben ze in dubbel opzicht geen invloed op de inhoud. Da’s een gemis, zeker als de cultuurwethouder weinig culturele kennis heeft. Dan is er vanuit het openbaar bestuur geen enkele inhoudelijke toetsing of discussie meer. Dat schijnt in Gouda het geval te zijn.

    Je gaat bij het opereren van een directeur voorbij aan de accountsverklaring en een goedgekeurde jaarrekening van een culturele instelling met een budget van meer dan 1,5 miljoen. Daar kan geen enkele directeur mee sjoemelen. Of de externe accountantsdienst moet in het complot zitten, maar da’s vergezocht. Een ritueel van een directeur die weggaat is dat-ie achteraf schuld in de schoenen geschoven krijgt. Een nieuwe directeur verwerkt het vervolgens in zijn beleidsplan waarmee hij een nieuw wiel opnieuw uitvindt. Of afbreekt.

    Bij een directeurswisseling van een instelling is de gemeente sterk en de instelling kwetsbaar. Een wethouder speelt dat uit. Da’s dus een moeilijk moment voor een instelling. Bij museumgoudA werd door de Raad van Toezicht om onduidelijke redenen ook nog eens gedraald met het opstarten van de sollicitatie. Zodat het museumgoudA nog eens onnodig kwetsbaar werd. Zodat de gemeente de tijd kon benutten om nieuwe eisen te stellen. En een directeur te vinden die daar in mee wilde gaan.

    George Knight

    21 februari 2011 at 21:21

  5. In RvT’s zitten inderdaad vaak ex-wethouders e.d., maar van allerlei pluimage – het maakt immers niets uit. Vaak is het een heel netwerk van steeds dezelfde figuren die overal opduiken. En besturen hebben vaak ambities die op de werkvloer niet gedeeld worden. Na verzelfstandiging wordt de gemeente vaak aandeelhouder.

    "MuseumgoudA is te klein voor een tweekoppige directie." Weet ik niet, het is zo te zien een deeltijdbaan. Het probleem is dat toppers als de Kleijn rond de Balkenende-norm opstrijken.

    Je kan als wethouder nog zo’n hart hebben voor cultuur, maar als er zo gesneden moet worden als nu blijven alleen de lievelingsspeeltjes over. Maar er werd sowieso al langer naar publieke sectoren gekeken als naar een melkkoe*.

    Als het museum uitgaven gedekt heeft met een bedrag dat op zijn rekening geboekt stond, vindt de fiscus dat niet erg maar de gulle gever wel, bij de verantwoording van de bonnetjes achteraf. Misschien is het wel met deze of gene zo afgesproken, want een nieuw bestuur bv. start niet op met een negatief saldo. Als de liquiditeitsproblemen nooit gemeld zijn, dan is dat kwalijk.

    * Er worden bijna altijd extra kosten op de exploitatie van de organisatie afgewenteld die de gemeente kan incasseren, terwijl je op je vingers na kan tellen dat dat niet realistisch is. Meestal zijn dat gebouwkosten: de Pieterskerk moet bv. de komende 30 jaar mee afbetalen aan zijn eigen restauratie. Net als dat geschuif met die gebouwen rondom Amersfoort. ‘Exploitatie’ is een soort algehele sluitpost geworden.

    Joke Mizee

    21 februari 2011 at 22:44

  6. @Joke
    MuseumgoudA heeft slechts twee conservatoren, dus het zou gek zijn als er ook twee directeuren waren. Het museum is ook te klein om twee directeuren werk te verschaffen.

    Ik weet uit eigen ondervinding dat subsidiegevers je de duimschroeven aan kunnen schroeven als je niet aan de voorwaarden voldoet. Dan moet je diep door het stof. Uiteraard is er altijd ruimte om te schuiven met posten, maar ook dat kent zijn beperkingen. Ik doelde op fiscus noch subsidiegever, maar op de controle op de jaarrekening door een externe accountant . Als dat meer is dan een technische verificatie, dan moet dat kloppen.

    Als de gulle gever van de particuliere schenking met museumgoudA afspraken heeft gemaakt over de vrije besteding van € 200.000, dan is het des te opmerkelijker dat dit nu wordt opgevoerd als een tekort omdat het verkeerd besteed zou zijn. De frase dat het tijdelijk aangewend is voor de exploitatie maakt de opmerkingen van de nieuwe directeur des te raadselachtiger en onlogischer.

    Je vraagt je eigenlijk af waarom er zo slecht is nagedacht door de Raad van Toezicht. Door twee goede besluiten was men uit de brand geweest. Het aantrekken van een ambitieuze, jonge directeur die weet te enthousiasmeren en motiveren en de verkoop van de Marlene Dumas (Schoolboys) als noodgreep om het eigen vermogen op te krikken en beter aansluiting en ingang te vinden bij de vermogensfondsen en de BankGiroLoterij. Want straks gooit De Kleijn de vrouwenkunst en hedendaagse kunst toch de deur uit. Gaat de Marlene Dumas dan alsnog geveild worden? Wat gebeurt er dan met de opbrengst die misschien wel 2 of 3 miljoen bedraagt? Raadsels, raadsels.

    George Knight

    22 februari 2011 at 00:18

  7. Tja, bij het ‘keuzes maken’ sneuvelt meestal de kip, zonder aan de eieren te denken. Zoals de verkoop van de proveniershuisjes van de Pieterskerk, waar ze nu huur van betrekken.

    De Kleijn kiest voor de volgende constructies:
    "Om dit incidenteel tekort in een klap weg te werken, zijn incidentele maatregelen nodig. MuseumgoudA stelt twee maatregelen voor:
    Verkoop van het pand Moriaan, na vertrek NFM. Geschatte opbrengst: € 500.000.
    Ons voorstel is om de opbrengst te delen, zodat de gemeente eenmalig een voordeel inboekt van € 250.000 en museumgoudA:
    • schuld aan de gemeente kan voldoen
    • investeringen in NFM kan afboeken
    • eigen vermogen kan opbouwen

    Tweede maatregel betreft de collectie moderne kunst. Onderdelen van deze collectie die behoren tot het eigen aangekocht bezit en geen relatie met Gouda hebben, worden aan andere musea en vervolgens ter verkoop aangeboden. De opbrengst dient om de genoemde particuliere schenking te activeren en als budget voor gericht aankoopbeleid en restauratie."

    Joke Mizee

    22 februari 2011 at 00:55

  8. @Joke
    De huidige directeur slacht de kip en kijkt niet verder. Zijn legitimatie voor de slacht kan niet anders dan als onzinnig gekarakteriseerd worden. Doodzonde. De penibele situatie waarin museumgoudA wel degelijk verkeert had door een open, slimme en minder boekhoudkundige kijk op de zaken veel verstandiger benut kunnen worden.

    Alle actoren (burgemeester, wethouder financien, cultuurwethouder, voorzitter Raad van Toezicht, museumdirecteur) hebben defensief en kortzichtig gehandeld. Bedrijfseconomisch inzicht en cultureel ondernemerschap ontbreekt bij allen. Het lijkt niet toevallig dat alle actoren uit een ambtelijk-bestuurlijke omgeving komen.

    Ik aarzel nog met het antwoord op de vraag of de huidige neergang van museumgoudA moedwil of misverstand is. Ik neig te geloven dat het een bewuste actie van enkele van de genoemde actoren was om het museum een kopje kleiner te maken. Er zijn teveel kansen gemist. Waarbij enkele goedwillenden niet begrepen waaraan ze meededen, en waarvoor ze gebruikt werden. Vraag is of ze het achteraf begrijpen.

    Heeft nog iemand opmerkingen over het Armando Museum en Oud-Amelisweerd?

    George Knight

    22 februari 2011 at 09:44

  9. […] of Jacobs de belangen van zijn museum nog optimaal kon behartigen. Hoofdtaak van een directeur. Maar: Zelfs als Oud-Amelisweerd de beste optie zou zijn en beide partners op afstand gezet zouden zijn […]


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: