George Knight

Debat tussen links en rechts

De moslim met liefde haten

with 19 comments

Nederlanders moeten de ander leren haten zoals ze zichzelf haten. Met zelfspot en liefde. Niet hartgrondig, maar ruimhartig. Ze moeten de ander in het hart sluiten vooraleer deze weer uit te bannen. Vanaf dan als iets eigens. Verinnerlijkt. Aardige haat staat haaks op het idee van uitsluiting.

De ander verschijnt in steeds andere vorm. Jacques Lacan noemt het zelfs De Ander, L’Autre. De Hun of de Jap, straks is het misschien de Rus of de Zulu. Nu is het de moslim. Het systeem van deze ander is de islam.

Media en politiek dringen niet door tot de kern van de islam. Kritiek is het begin van vrijheid. Het is tijd voor een snelle integratie van de islam die de weg vrijmaakt voor kritiek. Nederlanders moeten de moslim met liefde gaan haten. De moslim is pas geïntegreerd als-ie gehaat wordt zoals Nederlanders elkaar haten.

Media en politiek negeren de islam vanwege een tekort aan affiniteit. Politiek en media kritiseren liever iets waar ze gevoel bij hebben en diep van binnen kunnen begrijpen. Die emotie ontbreekt bij de islam. Niemand interesseert zich voor de islam en de moslim wordt gezien als afgeleide van een systeem. Komt niet in beeld als zichzelf.

In de politiek is binnen het CDA elke discussie over de islam verboden verklaard. De PvdA is tot op het bot verdeeld en stamelt in stilstand. SP en PVV reageren kritisch op de islam. Met als spiegelbeeld politici die kritisch zijn op de kritiek. Alles gaat voorbij aan emotie en blijft aan de buitenkant. Als spel.

Want wat betekenen deze standpunten? Brengen ze het doorgronden dichterbij? Of wordt de islam door links en rechts gebruikt als verlengstuk van eigen politiek? Zonder de moslim op te willen nemen. Als katalysator die aan het einde van het proces onveranderd is. Het lijkt erop.

Sleutel om deze afstandelijkheid te doorbreken is emotie. Welke emotie is ondergeschikt. Het gaat erom toe te werken naar een toekomst om met liefde te kankeren. Da’s verinnerlijking en een einde aan uitsluiting. Tot nu toe eindigt bejegening van de moslim in negeren. Ondanks alle aandacht.

Niet de werking van de islam is aan de orde, maar wel de ontvangst ervan in de Nederlandse maatschappij. Of liever gezegd, het als cultuurgoed willen accepteren van het vreemde dat van buiten komt. Het gaat niet om het ontkennen van de islam. Da’s ongepast.

Gewenst is dat de islam normaliseert. Door de islam gewoon te maken komt er onderscheid tussen degenen die de islam als religie belijden en die het als middel gebruiken. Dat loopt nu door elkaar. Daartoe moet de islam zich ook openstellen voor de ander. De andere ander. Zodat de liefde van twee kanten kan komen.

Isolatie laat de culturele moslim in een spagaat belanden omdat niet erkend wordt dat-ie gebroken heeft met de islam. De moslim verdient respect en daarbij hoort het besef dat-ie aan religie kan lijden. Waar de moslim een afgeleide van de islam is, is de culturele moslim een afgeleide van de moslim. Een dubbel onzichtbare ander.

Steeds minder kan religie levensvragen over moraal of oorsprong van het leven exclusief claimen. De focus is diffuus. Antwoorden van religies worden door een meerderheid niet meer voor zoete koek aangenomen. Dat dringt religie terug naar het particuliere domein.

Negeren of niet in het hart sluiten houdt zwakke punten uit het licht. Als de islam geen antwoord op de moderniteit formuleert, dan kan het in de zingeving des te beter een onderdak aan religieus geinspireerden bieden. Zonder pretentie van machtsvorming en politiek instrument.

Dat maakt een einde aan een gesprek dat nooit een gesprek was. De islam blijft in alleenspraak achter. Menselijke verwachtingen, frustraties en spanningen van de acceptatie worden veeleer opgelost dan ingelost. En vervagen uiteindelijk.

Ons wacht de passage van de moslim. De moslim wacht de passage van de islam. De culturele moslim wacht de passage van de moslim. Het grijpt in elkaar. Elke ander gaat over en wordt opgevolgd door een nieuwe ander. De moslim komt los uit de actualiteit en kan eindelijk vrij voor zichzelf kiezen.

Foto 1: Erich von Stroheim, The Man You Loved to Hate in Foolish Wives, 1922

Foto 2: Werner Oland in The Mysterious Dr. Fu Manchu, 1929

Written by George Knight

20 januari 2011 bij 07:00

19 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. @George Knight
    Je begaf je op glad ijs. Je moet een tovenaar zijn om tegenpolen als haat/liefde en islam/ Nederlandse maatschappij met elkaar te verzoenen. Door lezing van je overigens interessante tekst ben ik geenszins overtuigd geraakt dat zoiets mogelijk laat staan wenselijk is.

    "Met liefde haten", de blogkop, deed denken aan wat Jasper Grootveld, de Kokadorus van de 20ste eeuw, niet ver voor zijn dood naar buiten bracht. Ik herinner me hoe die Amsterdamse magiër orakelde, dat ‘haat creatief kan zijn’.

    Hij kon het weten, denk ik

    P.S. Geen misverstand,George, door e.e.a. te noemen wilde ik jou zeker niet vergelijken met Kokadorus of Grootveld.

    Egbert Bomers

    20 januari 2011 at 10:35

  2. @Egbert
    Je opmerkingen in goede orde ontvangen. Op glad ijs kom je met goede schaatsen vooruit. Ik kende de uitspraak van de rookmagiër of anti-rookmagiër Robert Jasper Grootveld niet. Dank voor de aanvulling. Toch meen ik serieus dat het met liefde haten van de ander een patstelling kan doorbreken.

    Gisteren stond er een interessant verslag van Bram Vermeulen in de NRC over de Turks-Armeense advocate Fethiye Cetin. Ze heeft een boek geschreven over haar grootmoeder en 1915, de Armeense genocide die de Turken niet willen erkennen. Ze zegt: In Turkije denken we altijd dat iedereen die geen sunnitische moslim is de vijand is. Maar ik probeer te laten zien dat die ander in ons allemaal zit en in al onze families. Degene die je als vijand bestempelt is misschien wel degene van wie je het meeste houdt.
    http://digitaleeditie.nrc.nl/NH/2011/0/20110119___/1_06/index.html

    De uitspraak van Cetin klinkt misschien wat hoogdravend en gezocht, en wordt in de verwoordingen beperkt door het precair manoeuvreren in het politieke kruitvat Turkije, maar maakt wel iets duidelijk. Namelijk dat tegenstellingen overbrugbaar zijn. Mede omdat ze toevallig zijn. Waar in Nederland op dit moment de blanke christen de norm is en de moslim de ander, is in Turkije juist de moslim de norm en is de Koerd, de Armeen, de Griek, de christen of de aleviet de ander.

    George Knight

    20 januari 2011 at 11:37

  3. Mars in horoscoop?

    Fleur

    20 januari 2011 at 11:45

  4. @Fleur
    Mars en venus.

    George Knight

    20 januari 2011 at 11:51

  5. Nighty night:-Maar ik probeer te laten zien dat die ander in ons allemaal zit en in al onze families. Degene die je als vijand bestempelt is misschien wel degene van wie je het meeste houdt.-

    De ander dat ben ik.
    L`une et les autres.
    Doe de deur nooit dicht voor anderen,
    er is geen verschil tussen hen en jezelf.
    Je meest moeilijke kind in de groep, of thuis.
    Het kind dat je alles kost.
    Dat je kan haten,als je er niet zeer veel van hield….
    L`enfer sont les autres .
    Waardoor gingen hoge beschavingen teloor?
    De Romeinen,de Grieken,de Perzen en de Egyptenaren,de Ming dynastie…
    Wandelend in het Amstelpark al filosoferend over het leven.

    Fleur

    20 januari 2011 at 14:39

  6. @Fleur
    We zijn het eens. Maar die Sartre, ik weet het niet, was-ie niet in het bijzonder een vijand voor zichzelf en voor Simone de Beauvoir? In jouw woorden, echt Mars.

    George Knight

    20 januari 2011 at 14:53

  7. Zeer zeker,was geweaun een nette rotzak.
    Een fervente neukert.
    Mars met echte hele noten is Nuts?
    Waar jij toch dat old fashioned fotomateriaal vandaan haalt is mij een raadsel?

    Fleur

    20 januari 2011 at 15:59

  8. @Fleur
    Klopt, en dan die vieze stinksigaretten. Foto’s fladderen over de digitale snelweg. Deze keer was het inderdaad wel erg old fashioned. Op het randje. Meestal zoek ik het in de periode 1950-1960. Ik hou van zwart-wit en scherpe fotografie. De belichting op die tweede foto –still– is toch waanzinnig? Doet me denken aan een van de grootste cameramen ooit: Gregg Toland.

    George Knight

    20 januari 2011 at 18:14

  9. Ja,zwart-wit en loepzuiver.
    En met gevoel voor het object.
    Wieb kan er wat van.
    Een fotograaf moet gevoel in zijn werk leggen.
    Bij dingetje zag ik dat niet altijd.
    Wel veel frusto lust.

    Fleur

    20 januari 2011 at 18:46

  10. `"Zwicht en je zegeviert;
    Buig en je zult niet barsten;
    Maak jezelf leeg en word vol;
    Verslijt en je wordt als nieuw;
    Heb weinig en je zult er bij winnen;
    Heb veel en je raakt in verwarring" -Tau Te Jing, hoofdstuk 22`
    Hecht jij hier geloof aan?

    Fleur

    20 januari 2011 at 18:49

  11. @Fleur
    Ik zou het liever over de ander willen hebben. Maar ik ben dol op paradoxen. De regels uit de TTJ komen gezocht op me over. Het worstelt expressief van werkwoord naar werkwoord.

    George Knight

    20 januari 2011 at 19:00

  12. Bij de Ander betreft het niet een werkelijk bestaande ander, maar een innerlijk conflict. Zou het in dit specifieke geval niet ook zo liggen?

    Joke Mizee

    20 januari 2011 at 20:32

  13. @Joke
    Ik vermoed dat subjecten, om in de gepaste terminologie te blijven, alterneren tussen de ander en de Ander. Tussen individu en structuur. In die alternatie vinden ze hun ontstaan. Maar de terminologie is lastig. Want de Ander is naast symbolische orde, dus dat wat voor en na ons bestaat en waaruit we als individu ons eigen verhaal construeren, ook een verhaal van anderen. Ik vermoed dat je het een innerlijk conflict noemt als je beseft dat het conflict noodzakelijk is voor onze vorming. Met het accent op innerlijk.

    In mijn verhaal hierboven beperkte ik me tot de ander. Da’s al ingewikkeld genoeg. Ik zie daar geen innerlijk conflict in. Of het zou een goedkope uitleg van sociaal-psychologie moeten zijn dat groepswerking erin betrekt. Maar eerder lijkt het me te gaan om sociaal-economische ontwikkelingen van alle tijden. Noem het gentrificatie van groepen.

    George Knight

    20 januari 2011 at 21:04

  14. Slavoj Žižek spreekt in dit verband steevast over "the Other deprived of its Otherness – the decaffeinated Other". Google daar maar eens op – hij koppelt het altijd aan thema’s als globalisering en multiculturalisme. Zie bv. hier:
    http://benatlas.com/2010/11/zizek-mocks-multiculturalism-and-compares-it-to-robert-brasillach/.

    Ik zie in de Nl.se discussie van de laatste jaren veel terug van onze eigen (ont)worsteling aan/met de verzuiling, die op moslims wordt geprojecteerd. Het zo zomaar kunnen dat die daar niets mee ‘hebben’.

    Joke Mizee

    20 januari 2011 at 21:28

  15. Met liefde haten interpreteer ik als de tegenstander in plaats van de zuiver hatende vijand. Van een vijand weet je dat die je gevaarlijk kan verwonden, bij een tegenstander blijf je binnen redelijke spelregels.

    Wanneer je de moslim, of de Hun of de Rus belachelijk kunt maken, zonder dat hij zich daardoor gewelddadig gekwetst voelt, is hij tegenstander. Je haat hem, bent het niet met hem eens, maar toont liefde om hem slechts verbaal aan te pakken en niet verder. En zo wederzijds.

    oszibarack

    20 januari 2011 at 23:01

  16. @Joke
    Ja, zie ook de eerste verwijzing hierboven. Zizek benadeert het marxistisch. In bepaalde kringen zijn Freud en Marx nooit ver weg. In iemand als Louis Althusser kwamen ze zelfs explosief samen. En dus nu Zizek.

    @Oszi
    Dat onderscheid dat je maakt tussen vijand en tegenstander is interessant. Toch blijf ik dan zitten met de uitspraak van Fethiye Cetin die zegt: Degene die je als vijand bestempelt is misschien wel degene van wie je het meeste houdt. Maar je hebt gelijk dat vijand een notie van geweld in zich heeft. Woorden als antigonist, concurrent, rivaal, opponent, tegenstrever, tegenstander en belager geven de glijdende schaal weer.

    Ik bedoelde niet te zeggen dat hem om het belachelijk maken van de ander gaat, hoewel die emotie kan helpen bij de integratie, maar eerder om het afmeten van de verschillen. Dat als de passage goed gaat dat komt doordat het wederzijds werkt ben ik met je eens.

    George Knight

    21 januari 2011 at 00:01

  17. Het aardige van Zizek dat hij niet te traceren is. Net als je denkt dat je weet wat hij wil zeggen, is hij weer verdwenen.

    Dat is de echte ‘Ander’.

    De twijfelzaaiende. Heel gevaarlijk en ongetwijfeld moeilijk te integreren.

    Ik = een ander.
    Nee, ik heb het niet over mezelf,

    alib

    21 januari 2011 at 04:25

  18. @Alib
    De ander als professionele houding is een categorie apart. Of in elk geval een supercategorie.

    George Knight

    21 januari 2011 at 09:55

  19. […] tijdperk kent een favoriete vijand. Kim Jung-Un is de hedendaagse Man You Loved to Hate. Zo dankbaar. Na de hun, de nazi, het gele gevaar, de communist, de Arabier en de moslim is nu de […]


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: