Wilders onverklaard

Eenzijdige berichtgeving in de media over Wilders is gebaseerd op een bizarre klontering van conservatief-islamisme, multiculturalisme anno 1998, anti-secularisme, christen-evangelische machtsvorming, recycling van linkse opiniemakers en denkbeelden, linkse omroeppolitiek en deskundologie. Het domineert het publieke debat. Een monsterverbond dat over de houdbaarheidsdatum heen is. Daarnaast bakt de rechtse pers er evenmin veel van in de kritiekloze steun en bewondering voor Wilders.

Een aanval op Wilders is een verdediging van de gevestigde politiek. Het afgelopen jaar werden alle middelen ingezet om Wilders in diskrediet te brengen. Zelfs juridische, wat grandioos mislukte. Deels terecht vanwege idiote gedachten van Wilders. De aanval is de beste verdediging moet de gevestigde politiek denken. Het gaat voorbij aan een aanzienlijk deel van de eigen kiezers dat overliep naar de PVV. De oorzaak daarvoor countert de politiek liever met de demonisering van Wilders dan in een analyse van het eigen tekort.

Wilders is een interessante politicus omdat-ie reactionaire en liberale aspecten in zich verenigt. Daarin is-ie uniek. Hij overschrijdt politieke grenzen. Dat maakt hem lastig grijpbaar. Om Wilders te begrijpen helpt het niet een karikatuur van hem maken. Of de opzet zou moeten zijn hem als vijandbeeld in stand te houden. Macht in de coulissen vindt in Wilders een afleiding.

Sommigen krijgen een waas voor de ogen als de naam Wilders valt. Komt het door de pseudo-wetenschap van de Jaap van Donselaars? Of zijn het de Pechtolds die hun lot als deel van een Siamese tweeling aan de demonisering van Wilders verbonden hebben? Of is het het zeuren en trekken in de media waarvan iets blijft hangen?

Gemiste kans is dat zakelijke kritiek op zowel islam als Wilders nauwelijks voorkomt in het Nederlandse publieke debat. Het eerste wordt geblokkeerd en het laatste weet de gepaste methode niet te vinden. Zo sukkelen islam en Wilders voort. Onverklaard blijft wat ze Nederland te bieden hebben.

Paul Lucardie gaat verder en analyseert in Rechts-extremisme, populisme of democratisch patriottisme? de aard van de PVV. Hij definieert allerlei termen waarmee de PVV geassocieerd wordt en beredeneert een plaatsbepaling: De conclusie van deze analyse luidt dan ook dat Wilders en zijn fractiegenoten als rechtse, halfslachtig-liberale nationalisten en populisten, maar niet als rechts-extremisten beschouwd moeten worden.

Deze plaatsbepaling is getoetst aan partijprogramma, uitspraken en opereren van de PVV en nauwelijks in het publieke debat terug te vinden. De PVV blijft binnen de wet en is binnen de Europese familie van rechtse populisten of nationalisten gematigd en liberaal te noemen.

Waar blijven de onafhankelijke intellectuelen die moed en onafhankelijkheid, scherpzinnigheid en inzicht combineren met de behoefte om vanuit kennis van de recente politieke geschiedenis een dwingende lijn naar de toekomst te schetsen? Dit type intellectuelen bestaat nauwelijks in Nederland of houdt zich verre van het publieke debat. Kritische geluiden naar alle kanten door Paul Scheffer plaatsten hem onterecht in het rechtse kamp. Die afrekening doet de rest zwijgen.

Toch bladdert het laagje politieke correctheid af. In media en politiek zitten kopstukken op leeftijd nog in de klem van het correcte denken. De jongere generatie weet beter en kijkt breder. En zoals het in Nederland vaker gebeurt, gaat men collectief door de wind als het tijd is. Te laf om het eerder te doen en te laf om het later te doen. Het wachten is op het juiste moment. Dan pas wordt Wilders verklaard.

Foto: Nederlandse meisjes in klederdracht, omstreeks 1920

4 gedachten over “Wilders onverklaard

  1. Een nuttig overzicht van Lucardie om de ideeën van Wilders in een kader te plaatsen.

    Wat je niet kunt doen is van een gedachtegoed spreken (hun gedachtegoed – dat overigens nog niet helemaal uitgekristalliseerd lijkt). Het is kenmerkend voor populisten dat ze weinig consistentie in hun opvattingen kennen. Ze jagen hypes achterna of creëren die zelfs zelf.

    En de bijzonderheid van Wilders, zijn anti-islam houding, komt te weinig uit de verf. Zijn patriotisme is niet zozeer Nederlands – hij heeft zelfs een Hongaarse vrouw – maar is vooral afgeleid van een zich afzetten tegen de islam.

    Dat hindoeïsme dezelfde eerwraak drama’s kent, is onbelangrijk. Het gaat om en tegen de moslims. Omdat die volop zichtbaar zijn in de maatschappij. Het gaat niet om een afkeer van eerwraak of een andere vorm van primitiviteit in zijn algemeenheid, maar om datgene wat nabij ongenoegen oproept. En daarmee is hij populistisch.

    Like

  2. Je suggereert dat duidelijk zal worden wat Wilders Nl. te bieden heeft als we eenmaal de PC-reflex achter ons laten en ‘door de wind gaan’. Waarin moeten we dan overstag, de suggestie dat vreemdelingen de oorzaak van al onze problemen zijn?

    "Een aanval op Wilders is een verdediging van de gevestigde politiek." Je impliceert dat het slechts gaat om etiketten plakken door personen & instanties die aan de kant van ‘de’ gevestigde politiek staan. Maar het OM wilde GW niet vervolgen en Guusje ter Horst heeft hemel en aarde bewogen om van Donselaar te doen bijdraaien. En als Wilders wordt aangesproken op de rechtsongelijkheid die hij nastreeft, is dat dan soms niet inhoudelijk en ‘zakelijk’?

    Wilders lift gewoon mee op de golven van de tijdgeest. Aangezien de hele gevestigde orde daarin meegegaan is, zullen de meesten ervoor passen hem als symptoom te benoemen – dat dan weer wel. Er is de laatste 10 jaar een rechts discours ingeslopen, doorspekt van flinkheid en met een statische opvatting van wat cultuur en identiteit zijn, waar hij slechts een radicale positie in inneemt.

    Het is niet de oude politieke correctheid maar de nieuwe – die allang bon ton is – die ervan weerhoudt om fundamentele kritiek te leveren op de politiek die Wilders voorstaat. Zelfs zijn grote vriend Meindert Fennema zegt dat hij alléén over de schreef gaat waar hij pleit voor fysiek buitensluiten (i.e. grenzen sluiten), maar dat de regering daarin nou juist teveel boter op het hoofd heeft.

    Like

  3. @Oszi
    Om alle redenen die je noemt pleit ik juist daarom voor zakelijke kritiek op Wilders.

    @Joke
    Ik suggereer dat we Wilders pas kunnen verklaren als we hem zakelijk benaderen. Inderdaad is politieke correctheid een sta-in-de-weg voor beter begrip. Je conclusie dat vreemdelingen de oorzaak van alle problemen past in elk geval niet in mijn betoog. Het voegt evenmin iets toe in ons begrip van Wilders.

    Met mijn afwijzen van de gevestigde politiek bedoel ik te zeggen dat het tegen Wilders aanschopt, wellicht terecht, maar daar toch zelf niets mee construeert. Het zet Wilders continu in het middelpunt. Ik acht dat niet zo zinvol.

    Waarom en door toedoen van welke krachten op welk niveau er uiteindelijk een zaak tegen Wilders begonnen werd, zal de toekomst uitwijzen. Ik zie de uitkomst en de publicitaire ruis, maar kan me niet aan de indruk onttrekken dat politieke belangen dachten profijt te hebben van een zaak tegen Wilders.

    Of het nou oud linkse of nieuw rechtse pudeur is om kritiek te hebben op Wilders weet ik niet en lijkt me ondergeschikt. De uitkomst is teleurstellend. Opeenvolgende regeringen hebben hoofden vol boter, vanaf staatssecretaris Cohen die als het hem uitkomt nu een andere pet opzet. Dat gebrek aan logica tekent de politiek.

    Like

  4. Allereerst de beste wensen voor het nieuwe jaar.

    Wat ik probeer te zeggen is dat ‘politiek correct’ een dooddoener is en dat het niet-correcte in feite een nieuwe correctheid introduceert, met nieuwe taboes. De kritiek op Wilders komt erop neer dat het kwalijk is om hele bevolkingsgroepen over 1 kam te scheren en op grond daarvan uitzonderingen te creëren op de grondrechten. Als iemand dat zakelijk benoemt krijgt het geen media-aandacht; zodra het wordt gekoppeld aan ‘racisme’ en aanverwanten (al dan niet in brede zin) treedt het taboe in werking.

    In het algehele klimaat van angst en onzekerheid en de controlereflex van de overheid is het echter veel makkelijker en lucratiever daarin mee te gaan dan er tegenin te roeien, m.a.w. het komt de gevestigde orde maar wat goed uit. Maatschappelijke problemen van sociaal-economische aard kunnen dan immers worden afgedaan als culturele problemen, plus dat de roep om veiligheid een handige voedingsbodem creëert voor allerlei maatregelen ter beperking van burgerlijke vrijheden. Die ontwikkeling is al minstens 10 jaar aan de gang en werd al beschreven vóór de opkomst van Wilders, bv. in de WRR-rapporten In debat over Nederland en Identificatie met Nederland.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.