Posts Tagged ‘Sexaanklacht’
Wenst VVD rol Timmermans als bemiddelaar in zaak-Assange?
De Tweede Kamer komt moeizaam in beweging om een bemiddelende rol te spelen in de zaak-Assange. Eerste aanleiding was het voorstel Hewson. SP-Kamerlid Harry van Bommel stelde kamervragen, maar werd door toenmalig minister van Buitenlandse Zaken Uri Rosenthal met een kluitje in het riet gestuurd. Deze minister wilde geen initiatief nemen en sprak aantoonbaar niet de waarheid over garanties die de Zweedse regering zou kunnen geven om de zaak vlot te trekken. Moeilijkheid is dat zijn opvolger Frans Timmermans gebonden is aan deze antwoorden. Hoe dan ook ligt de sleutel bij de beide regeringspartijen VVD en PvdA. Minister Timmermans moet in staat worden geacht om Nederland een actieve, positieve rol te laten spelen.
Uit antwoorden via e-mails van kamerleden of hun medewerkers blijkt dat de VVD moeite heeft om de finesses van de zaak-Assange goed weer te geven. Of het moet bewust haar mening verhullen, maar dat valt moeilijk te geloven. De PvdA houdt zich op de vlakte en de VVD lijkt eerlijk over haar beweegreden. Vandaag antwoordde ik de medewerker van VVD-kamerlid Mark Verheijen. Onder meer lid van de commissies Europese Zaken en Buitenlandse Zaken. Kern van het bezwaar van de VVD is niet makkelijk terug te vinden. Mij gaat het niet om de verdediging van Assange, maar de promotie van een liberaal Nederland dat open de wereld inkijkt. Dat niet afwacht, maar in zichzelf gelooft door ambitie en zelfvertrouwen te tonen. En zo zichzelf terugvindt:
“Van uw antwoord begrijp ik weinig. Julian Assange is in juridische zin geen verdachte in een verkrachtingszaak. Hij is noch in Zweden noch elders aangeklaagd. Julian Assange is een persoon die door diverse leden van de Zweedse sociaal-democratische partij tot onderdeel gemaakt is in een Zweeds onderzoek door de politie. Daarop is vervolgens een beeld gebouwd van iemand die verdachte zou zijn. Juist dat zou naar mijn idee de nieuwsgierigheid van de VVD naar de ware toedracht moeten prikkelen.
Het is correct dat er door WikiLeaks informatie uit Amerikaanse regeringsdocumenten (‘Cablegate’) is gepubliceerd. Andere journalistieke bronnen zoals de New York Times of The Guardian hebben dezelfde informatie geopenbaard. Als er dus al diplomaten of informanten in gevaar zijn gekomen door deze informatie, dan is dat in commissie gebeurd. Dit rechtvaardigt niet waarom alleen WikiLeaks met de publicatie geassocieerd wordt. Uw idee dat er ‘mogelijk’ diplomaten in gevaar zijn gekomen door publicatie is een aanname die tot nu toe niet aangetoond is.
Of Zweden een stabiele rechtsstaat is staat ter discussie. De reputatie van Zweden is niet zo brandschoon als u suggereert. Zoals u wellicht weet heeft The European Convention for the Prevention of Torture in rapportages herhaaldelijk kritiek geuit op de zogenaamde ‘pre-trial detentie’ (‘Häktning’) in Zweden. Precies het regime dat het mogelijk zou maken om Julian Assange zonder mogelijkheden tot communicatie weg te stoppen in detentie.
Zowel Julian Assange, vertegenwoordigers van de Ecuadoriaanse regering, advocaten en juridische adviseurs van Assange hebben sinds herfst 2010 de Zweedse overheid meermalen laten weten bereid te zijn mee te werken aan het Zweedse politie-onderzoek. Zij streven de transparantie na die u noemt. In de publiciteit valt na te gaan dat het de Zweedse aanklager Marianne Ny is die elke samenwerking en zoeken naar een oplossing blokkeert. Over die weigering heeft zij in het openbaar tot nu toe geen verantwoording afgelegd. De Zweedse regering-Reinfeldt die formeel het laatste woord heeft weigert Assange garanties over zijn komst naar Zweden te geven.
Gezien het bovenstaande vraag ik u daarom om uw antwoord te heroverwegen. En de zaak met dhr. Verheijen te bespreken. Assange en Zweden hebben zich ingegraven en zitten vast in hun loopgraven. Een geloofwaardige buitenstaander als Nederland kan behulpzaam zijn om de impasse te doorbreken. Ons land moet naar mijn idee in staat worden geacht om met beide partijen, en de VS, een voldoende verstandhouding hierover op te kunnen bouwen. Ik vermoed dat de regering Rutte-Asscher met een bemiddelingspoging veel te winnen heeft voor Nederland. En het profiel van minister Timmermans lijkt passend om een bemiddelende rol te spelen.
Als u meent dat een neutrale positie als bemiddelaar Nederland vanwege de betrekkingen met het Verenigd Koninkrijk en de VS niet uitkomt, dan begrijp ik dat. Dan moet Nederland om bondgenootschappelijke redenen passen. Maar dan kunt u dat beter zeggen dan de zaak-Assange anders voor te stellen dan deze is.”
Foto: L.M. Cordonnier en J.A.G. van der Steur ‘Centrale hal van het Vredespaleis Den Haag‘.
Zweedse Democraten verbinden zich aan het anti-islamisme
De Zweedse Democraten liggen onder vuur. Zoals er bij Zweden steeds meer vraagtekens zijn te plaatsen. In een schijnheilige omgeving komen racistische schandalen hard aan. Sinds eind 2010 is Zweden de gebeten hond naar aanleiding van de verwikkelingen rond Julian Assange. Hij is nog steeds niet officieel aangeklaagd door de Zweedse aanklager, maar werd in 2010 op verzoek van de Zweden wel op een Interpol-lijst gezet die hem in zijn bewegingsvrijheid beperkte. Volgens critici danst Zweden naar de pijpen van de Amerikanen. Kritiek ontbreekt. Zweden wordt gekarakteriseerd als de eendenvijver, de in zichzelf gekeerde duck pond.
Nu is er het bericht dat 6.000 leden van de rechtse Democratische partij deze maand een anti-islam krant ontvangen. Het gaat om Dispatch International waarin Sam Solomon geciteerd wordt met de uitspraak dat de oproep tot gebed aan de moslims als dreiging moet worden gezien. Ook de als getuige in het Wilders-proces bekende Nederlandse islamcriticus Hans Jansen wordt geciteerd. De Dispatch is gelieerd aan de Free Press Society waarvoor Geert Wilders vorige maand in Malmö nog een toespraak hield. Dispatch International is zelfs een petitie gestart tegen de oproep tot gebed voor moslims in Botkyrka. Al 5.465 mensen tekenden.
Leidt dit tot de conclusie dat de Zweedse Democraten in hetzelfde vaarwater als Geert Wilders, Hans Jansen en andere islamcritici terecht zijn gekomen? Hoofdredacteur Richard Jomshof van de partijkrant SD-Kuriren verklaart dat er vele persoonlijke en ideologische raakvlakken zijn tussen de Zweedse Democratische partij en de Free Press Society. Maar Jomshof ziet de verzending aan de 6.000 leden van de Dispatch International niet in tegenspraak met het zero tolerance beleid dat de Zweedse Democraten recent ingevoerd hebben. Juist om de schandalen in te dammen. En voegt Jomshof toe: ‘Niet alle moslims zijn van hetzelfde ras’. Mooi gesnaterd.
Foto: Stockholm in de winter.
Verdeeldheid binnen Amnesty International over Assange: Zweden
Eindelijk sprak vandaag het Londense hoofdkwartier van Amnesty International over Julian Assange. De mensenrechtenorganisatie vroeg de Zweedse regering de garantie dat Julian Assange door Zweden niet uitgeleverd wordt aan de VS. Vier weken geleden verbaasde ik me er over waarom Amnesty zo angstvallig zweeg over Assange. Het antwoord werd vanmiddag gegeven: interne verdeeldheid binnen Amnesty. De Zweedse afdeling distantieert zich bij monde van landcoördinator Zweden Bobby Vellucci, aldus TheLocal.se.
Vellucci vindt het ongepast dat de Zweedse regering garanties moet geven opdat Assange niet uitgeleverd wordt aan de VS. Vellucci’s commentaar komt na de verklaring van Amnesty in Londen over Assange en gaat daar tegen in. Deze verdeeldheid tussen het hoofdkwartier en de Zweedse afdeling van Amnesty over een kwestie die Zweden raakt is opvallend. Het roept vragen op over de onafhankelijkheid van de Zweedse afdeling en de verbondenheid met de gevestigde politiek. Tevens gaat het in tegen het belang van de twee vermeende slachtoffers van sexueel misbruik door Assange om hun zaak in een rechtszaak te bepleiten. In feite werpt Vellucci dezelfde bezwaren op die zowel de aanklagers, de betrokkenen uit de sociaal-democratische partij als de regering-Reinfeldt hebben. In Zweden vormt zich een front tegen de buitenwereld.
Het blijft de vraag of de oplossing die het hoofdkwartier nastreeft realistisch is. Amnesty veronderstelt dat een garantie van de Zweden om Assange niet uit te leveren aan de VS voldoende is. Da’s echter onduidelijk. De Zweedse rechtsstaat is minder solide dan de beeldvorming doet vermoeden. Een garantie vraagt daarom op zijn minst een garantstelling van souvereine landen als Ecuador. Of Nederland als neutrale partij. Vandaar de oproep van SP-kamerlid Harry van Bommel in kamervragen aan minister Uri Rosenthal om te bemiddelen.
Het is overigens incorrect dat de Zweedse politiek, te weten premier Reinfeldt en minister van Buitenlandse Zaken Bildt niet eigenstandig een garantie aan Assange kunnen geven om niet uitgeleverd te worden aan de VS. Volgens het Zweedse -en ook internationale- recht hebben ze ten alle tijde het laatste woord boven een rechtbank. Alleen als die beslist om Assange niet uit te leveren kunnen ze dat niet omdraaien. Andersom kunnen ze uitlevering tegenhouden. De bewering van de Zweedse regering is dan ook onjuist dat de VS hierover moet beslissen. De kwestie van de uitlevering kan volledig binnen en door Europa geregeld worden.
Van Bommel stelt kamervragen over bemiddeling in zaak Assange
Op 29 mei 2012 sprak ik in een stukje m’n verbazing uit over het gebrek aan initiatief van de politiek: ‘Welke politieke partij neemt het in Nederland op voor Julian Assange? Er is een Nederlands/Belgisch Bradley Manning Steuncomité waar SP’er Harry van Bommel tot is toegetreden. Over Assange zwijgt de Nederlandse politiek of laat het individuele vertegenwoordigers wat tegengas geven.’ Nu is Harry van Bommel tot actie overgegaan.
Kamerleden stuurde ik e-mails over een oplossing in de zaak Assange. Op 22 augustus onder verwijzing naar een posting over het voorstel Hewson en: ‘Graag wijs ik u op het voorstel van de Australische liberaal John Hewson om de impasse te doorbreken in de kwestie Julian Assange. Wellicht dat u via kamervragen een en ander kunt volgen. Kan Nederland als neutraal land van het internationaal recht niet bemiddelen? Andere landen zouden ons land dankbaar zijn om van dit probleem verlost te worden’. En op 30 augustus onder verwijzing naar een posting over een starre Zweedse regering: ‘Er zijn aanwijzingen dat de Zweedse regering een compromis in de kwestie Assange blokkeert. Want niet de Zweedse rechter, maar de Zweedse regering heeft het laatste woord. Ofwel, de oplossing kan vanuit de politiek komen. Met een compromis wordt de rechtsgang optimaal gediend. Dat geeft ruimte voor bemiddelaars als Nederland binnen de Europese Unie‘.
Vandaag stelde SP-kamerlid Harry van Bommel kamervragen over de zaak Assange aan minister van Buitenlandse Zaken Uri Rosenthal (VVD). De SP’er verwijst naar diens antwoorden op vragen van 17 augustus 2012 van het inmiddels terugtreden kamerlid Arjan El Fassed (GroenLinks) waarin de minister meent dat er voor Nederland geen rol weggelegd is om te bemiddelen. Van Bommel vraagt de minister na twee inleidende vragen die naar de bekende weg vragen om terug te komen op een formeel-defensieve houding.
Eerst vraagt Van Bommel: ‘Deelt u de mening dat, als de Zweedse regering niet bereid is tot bovengenoemde oplossingen, er een rol is weggelegd voor Nederland, als de bakermat van het internationaal recht, om een oplossing te bieden voor deze internationale impasse, bijvoorbeeld door Assange op Nederlands grondgebied te laten ondervragen?’ En hij sluit af: ‘Bent u bereid om Nederlandse hulp te bieden om naar deze of andere oplossingen te zoeken?‘. Ik ben benieuwd naar de antwoorden van minister Rosenthal. Harry van Bommel verdient een pluim omdat hij het debat over een bemiddelende rol van Nederland naar een hoger niveau tilt.
Foto: Julian Assange en de VS. Olle Johansson / Sweden, 2010, Politicalcartoons.com
Swedish Sex: hoe Julian Assange de sociaal-democraten redde
Er circuleren twee verklaringen voor de Zweedse inspanningen om Julian Assange te veroordelen. Kevin Gosztola legt uit: ‘(..) Sweden is acting out of a desire to ‘punish Assange and want to prosecute him‘ or are a ‘proxy‘ for more powerful countries like the United States’. Dus: Zweden handelt uit zichzelf of uit dienstbaarheid voor de VS. De twee verklaringen kunnen in elkaar geschoven worden als de publiciteit uit augustus 2010 die de Zweedse sociaal-democraten maken in verband wordt gebracht met de Amerikaanse verbetenheid om Assange te veroordelen. Veel is speculatief, maar bekend is dat eind 2010 de Amerikanen voorbereidingen namen voor een zaak tegen Assange met instelling van een geheime Grand Jury in Virginia.
In ‘Swedish Sex – the new eBook about Sweden and Assange‘ probeert de Zweedse auteur Oscar Swartz door een reconstructie aan te tonen dat de verbetenheid van de Zweden om Assange te vervolgen voortkomt uit partijpolitieke overwegingen. Hij gaat terug naar 19 augustus 2010 toen een schandaal losbarstte waarbij leden van de sociaal-democratische partij betrokken waren. Deze publiciteit maakte de partij kwetsbaar in de aanloop naar de verkiezingen van 19 september. Hier voor een uittreksel uit het boek van Oscar Swartz.
Een aanwijzing dat Swartz gelijk heeft zijn niet zozeer de onregelmatigheden en de verschillen van mening binnen het bureau van de aanklager, maar de hoeveelheid publiciteit waarmee Assange vanaf 21 augustus in de openbaarheid wordt aangepakt. Tegen de regel in dat een verdachte onschuldig is tot het tegendeel bewezen is. Het zorgt precies voor die afleiding waardoor het schandaal binnen de sociaal-democratische partij naar de achtergrond verdwijnt. Al op 24 augustus stapt de sociaal-democraat en kandidaat-minister Claes Borgström naar voren als raadsman voor beide vermeende verkrachtingslachtoffers van Assange. De politicus kan zich ten koste van Assange profileren in de aanloop naar de verkiezingen en zo de onrust in eigen gelederen bezweren. Uiteindelijk verliezen de sociaal-democraten de verkiezingen van 19 september.
Foto: Omslag van Oscar Swartz, Swedish Sex – the new eBook about Sweden and Assange
Julian Assange betaalt de prijs van de westerse dissident
UPDATE 17 augustus: Nederlandse politici maken zich terecht zorgen over de bovenmatige straf van 2 jaar die de leden van Pussy Riot vandaag kregen. Ze buitelen over elkaar heen om hun verontwaardiging te tonen. Maar gisteren toen de Britten met voorbijgaan aan het internationaal recht dreigden Julian Assange uit de Ecuadoriaanse ambassade in Londen te halen zwegen ze. Onze politici spreken op hoge toon over exotische dissidenten, maar zwijgen als het om westerse dissidenten gaat. Toch staat alleen in dat laatste geval onze eigen vrijheid van meningsuiting op het spel. Bij enige logica zou men het omgekeerde verwachten.
Dissident zijn is een kwestie van perspectief. Het beschrijven ervan ook. De Chinees-Australische Outcast Journalist Wei Ling Chua (蔡伟麟) geeft op de radicale nieuwsbrief Dissident Voice een overzicht en analyse van wat Assange is overkomen in zijn stuk ‘Julian Assange: The Price of Being a Western Dissident‘. Hij schetst de tegenwerking die de WikiLeaks-oprichter op initiatief van de regering Obama ondervindt van westerse regeringen. Tot rechteloosheid toe. Assange’s eigen Australische overheid inbegrepen die hem niet bijstaat.
‘Assange is a Western dissident, he does not enjoy the soft-power of being a Chinese one’, stelt Chua. Da’s de prijs die een westerse dissident betaalt. Westerse regeringen en media hebben Assange de rug toegekeerd. De laatsten uit jaloezie en opportunisme. Ook in Nederland steunt geen enkele partij hem van harte. Ligt hier een rol voor de Piratenpartij om haar campagne inhoud te geven? De conclusie is dat het voor westerse steun beter is om dissident in een exotisch dictatoriaal land te zijn, dan in het ‘vrije‘ Westen. Dan stopt elke steun. En werken regeringen, bedrijven en media actief mee om de ‘eigen‘ dissident buiten de orde te plaatsen.
Foto: Schermafbeelding begin artikel Julian Assange: The Price of Being a Western Dissident van Wei Ling Chua op Dissident Voice
FBI zit Assange op de hielen: fabriceert het bewijs voor een aanklacht?
Gasten van het RT-programma The Julian Assange Show die zich binnen de invloedsfeer van de Amerikaanse veiligheidsdiensten bevinden worden gevolgd. En in bepaalde gevallen gevraagd over te lopen om te helpen bewijs tegen Assange te verzamelen. Activist Jeremie Zimmermann die in episode 8 over Cypherpunks optrad werd na de uitzending in de VS door de FBI ondervraagd. De FBI is blijkbaar bezig bewijs te verzamelen om Julian Assange aan te klagen voor een grand jury. Zweden is niet de uiteindelijke bestemming van de voorgenomen uitlevering, vertelden bronnen dicht bij Wikileaks en Julian Assange aan RT. Kijk hier.
Op 3 juni 2012 bezocht de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton Zweden. Waarbij ze sprak met haar Zweedse tegenhanger Carl Bildt en premier Fredrik Reinfeldt. De affaire Assange wordt steeds meer de lakmoesproef voor burgerrechten. Heeft de Amerikaanse regering in samenwerking met bedrijfsleven en militairen het laatste woord, of de rechter en de nationale parlementen? Maar waarom spreken media en parlementsleden zich niet uit ten gunste van een eerlijke rechtsgang voor Assange? Zijn ze ook overgelopen?
Foto: Hillary Clinton met Carl Bildt (links) en Fredrik Reinfeldt, Stockholm 3 juni 2012
Assange krijgt in Nederland geen steun van de politiek. Waarom?
Welke politieke partij neemt het in Nederland op voor Julian Assange? Er is een Nederlands/Belgisch Bradley Manning Steuncomité waar SP’er Harry van Bommel tot is toegetreden. Over Assange zwijgt de Nederlandse politiek of laat het individuele vertegenwoordigers wat tegengas geven. Een gecoördineerde actie ontbreekt.
Assange hoort op 30 mei de beslissing van het Britse Hooggerechtshof op zijn beroep tegen uitlevering aan Zweden om daar te worden ondervraagd voor vermeend seksueel misbruik. Hij is echter niet aangeklaagd en vreest uitlevering naar Stockholm om daar rechteloos en zonder verweer opgeborgen te worden voor zijn uiteindelijke uitlevering naar de VS. Maar ook als het Hooggerechtshof Assange’s beroep toekent is-ie verre van veilig. Dan wordt een Amerikaans verzoek tot uitlevering aan de Britse regering verwacht. Amerikanen hebben afgelopen jaren de Australische regering van de sociaal-democratische premier Julia Gillard onder druk gezet zodat de Australiër Assange evenmin in het land van zijn moeder veilig is.
Assange wil de politiek in en in 2013 opgaan voor een plek in de Australische senaat. Hij is in het bijzonder gebeten op Julia Gillard die hem onvoldoende zou beschermen. Alleen de Australische Greens bij monde van senator Scott Ludlam nemen het consequent voor hem op. Assange ziet zichzelf als libertariër en noemt als voorbeelden voormalig liberale premier Malcolm Fraser en de progressief-vrijzinnig-liberale Don Chippo.
Wat Don Chippo in 1977 bij zijn afscheid van de Liberale Partij zei reflecteert Assange’s denkbeelden: Ik ben ontgoocheld door de partijpolitiek zoals die in dit land wordt gepraktiseerd en met de lobbygroepen die een ongewenste invloed op de belangrijkste politieke partijen hebben. De partijen lijken op bijna elk punt te polariseren, soms schijnbaar alleen voor de vorm, en ik vraag me af of de gewone kiezer niet ziek en moe wordt van de gevestigde belangen die op onrechtmatige wijze de politieke partijen beïnvloeden en of-ie niet verlangt naar het ontstaan van een derde politieke kracht, met middle-of-the-roadbeleid dat geen loyaliteit verschuldigd is aan welke lobbygroep dan ook. De derde weg is blijkbaar al vaak zonder succes bewandeld.
Waarom krijgt Assange geen steun van Nederlandse politieke partijen? Waarom D66, GroenLinks, Libertarische Partij of Piratenpartij zijn pleidooi voor vrije media en tegen het misbruik van pressie door bedrijven en overheden op politiek en rechterlijke macht niet ondubbelzinnig en vol overgave steunen is onbegrijpelijk.
Foto: Gil Elvgren’s bekende kunstwerk “Kom op schatje! Blondjes hebben meer plezier!!” Geretoucheerd met een knappe pet door Professors blogg
Zweedse anti-racisten eten racistische n*g*rtaart
Humor of racisme? De Zweedse minister van Cultuur Lena Adelsohn Liljeroth woonde afgelopen zaterdag een uit algemene middelen gefinancierd feest bij voor de Stockholmse culturele elite, aldus FriaTider. Op World Art Day. De krant ziet er aanzetten tot haat in van de minister die lid is van de Moderate Party, de partij van premier Fredrik Reinfeldt. Officieel staat Adelsohn Liljeroth een streng anti-racisme beleid voor. Juist daarom valt deze onkiesheid des te meer op die bij een ver verleden van kolonialisme en eurocentrisme thuishoort.
Op internet is het filmpje een hit en koren op de molen van critici die de schijnheiligheid van de politieke klasse willen aantonen. Zweden dat zich in de internationale politiek presenteert als neutraal, maar in Europa een van de trouwste partners van de VS is. Tekenend is de behandeling van Julian Assange. Zonder in staat van beschuldiging te worden gesteld wacht hem uitwijzing naar Zweden. En naar hij vreest daarna uitwijzing naar de VS waar hij monddood gemaakt in een cel verdwijnt. Zweden lachen zich in hun habitat een ongeluk.
Foto: De Zweedse Cultuurminister Lena Adelsohn Liljeroth voedt de taart
