George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Irak

Wees alert op Russische propaganda in het Westen. Denk zelf na!

with 7 comments

BpDND_uIIAADkPj.jpg-large

Of het overzicht van Ruslands propaganda-machine in het Westen nou volledig is en klopt, kan ik niet nagaan. Want de propaganda van Rusland wordt beantwoord met tegenpropaganda van Oekraïne. Dus elke bewering moet aan twee kanten gewogen worden. Maar de laatste is bescheidener van omvang en minder ‘vermanteld’ (=verhuld) in het medialandschap. Simpelweg omdat Rusland haar propaganda in jaren heeft kunnen opbouwen, er meer financiële middelen voor beschikbaar kan stellen en meer politiek macht heeft. Niet alleen op het slagveld is Oekraïne een dwerg die het op moet nemen tegen de regionale grootmacht Rusland.

De Oekraïnse televisiejournalist Dmytro Tuzov maakt een prikkelende vergelijking in een artikel voor Euromaidanpress: ‘With all due respect, TV in Russia teaches to hate Ukraine so passionately, until the dying breath and loss of common sense. This technology has become absolute. This is the way Hitler taught to hate Jews once. For everyone. For the very fact that they existed in the world. Of course, enlightenment will come to the Russians sooner or later. Putin and his regime are not eternal. The only question is how many more people will suffer in this undeclared war of the empire for influence and resources in the east of Ukraine.’

Dat zegt iets over de werking van de Russische propaganda die de inwoners van de Russische Federatie elk tegengeluid ontneemt door het de richting van patriottisme en exceptionalisme op te duwen. Opvallend analoog met hoe exceptioneel de VS zichzelf zien. Beide landen zijn verre van exceptioneel, alleen in hun zelfbeeld, zelfbedrog en gebrek aan relativeringsvermogen van eigen kwaliteiten tamelijk bijzonder. Waar de VS vanuit sterkte lijken te opereren en zelfverzekerd genoeg lijken om tegengeluiden niet te blokkeren, zet Rusland de propaganda vanuit zwakte in. Het overdondert, overschreeuwt en laat geen enkel tegengeluid toe.

Propaganda van RT of Voice of Russia is duidelijk herkenbaar. Lastiger is het de minder opzichtige variant te herkennen. Een commentator die het goede beoogt, kan door de context voor het tegendeel worden gebruikt. Pas samenhang geeft betekenis. Twijfelaars worden het best overtuigd door propaganda die niet als zodanig herkenbaar is. Met deze overwegingen in het achterhoofd moeten we media-uitingen beoordelen. Feit dat een opinieleider een harde lijn niet expliciet onderstreept, maar evenmin bekritiseert kan duiden op propaganda. Tussen die twee posities vindt propaganda plaats. Daarmee is het echter nog lang niet altijd propaganda. Daar is die samenhang voor nodig. Voorzichtigheid is geboden om iets tot propaganda te bestempelen. Omgekeerd moeten we evenmin naïef zijn om te denken dat propaganda niet op onvermoede plekken opduikt. Om dat te duiden helpt een schema dat de Russsiche propaganda-machine in het Westen in kaart brengt. Wees alert.

Foto: Deel van een schema van de Russische propganda in het Westen door het pro-Oekraïense ‘East of Brussels’.

Porosjenko en Putin ontmoeten elkaar in Minsk. Wat betekent het?

with 40 comments

-

De Russische en Oekraïense president ontmoeten elkaar volgende week 26 augustus in de Wit-Russische hoofdstad Minsk. Op een topontmoeting waaraan ook leiders van de EU en presidenten van Wit-Rusland en Kazachstan deelnemen. Dit is eerder een gevaarlijke dan een geruststellende ontwikkeling. Want het patroon is dat Rusland de schijn van een diplomatieke opening altijd combineert met het opvoeren van de militaire inzet. Uiteraard kennen westerse diplomaten dit patroon, zodat ze Rusland extra in de gaten houden en regeringsleiders als kanselier Angela Merkel president Putin zullen waarschuwen. Maar met welk resultaat?

Omdat Oekraïne eerst haar positie op het slagveld wil versterken door verdere omsingeling van de grote steden Loegansk en Donetsk, het afsnijden van de toevoer van militair materiaal vanuit Rusland door het contingeren in zones van het gebied dat de separatisten bezetten zal ook dat land haar militaire inspanning de komende week opvoeren. Beide landen gebruiken hun ontmoeting in Minsk om zich mooier voor te doen dan ze zijn. Waarbij Oekraïne de eigen soevereiniteit verdedigt, en Rusland die van Oekraïne aanvalt.

De NRC zegt in een opiniestuk over de topontmoeting in Minsk: ‘Omdat Moskou tienduizenden troepen heeft samengetrokken bij de grens met Oekraïne, is het Westen bevreesd voor een mogelijke inval van het Russische leger in Oekraïne.’ Deze bewering gaat voorbij aan de werkelijkheid. De invasie door Rusland van Oekraïne heeft allang plaatsgevonden. De journalist redeneert vanuit een diplomatieke werkelijkheid waarin regeringsleiders in het openbaar geruststellen. Maar die de wereld een schijnwerkelijkheid voorspiegelt.

Wat doet de EU als tussen nu en 26 augustus de Russen na een provocatie (sabotage, terroristische aanval, raketaanval) dat het als voorwendsel initieert met tienduizenden manschappen Oost-Oekraine binnentrekken? Waarbij ze vanuit Charkov en Mariupol het Oekraïense leger in de tang nemen? Een nieuwe ronde van sancties na een week overleg in Brussel? Europa heeft zich akelig afhankelijk gemaakt van Russische energie zoals een achtergrondartikel van Reuters leert. Ook Nederland is te laat tot inzicht gekomen dat het zich te afhankelijk heeft gemaakt van Rusland en snel alternatieven moet ontwikkelen. Dat duurt minimaal een half jaar. Als diplomatie het gevaar is en niet de oplossing, is de vraag of er een uitweg is uit dit politieke doolhof.

Foto: De Oekraïense president Petro Porosjenko loopt langs de Russische president Vladimir Putin tijdens de herdenking van D-Day in Normandië, 6 juni 2014.

Doorvoer Russisch materiaal naar Oekraïne in Sukhodilsk

with 4 comments

Russische machthebbers ontkennen betrokkenheid bij de levering van militair materiaal en manschappen aan de separatisten in Oost-Oekraïne. In de geheime oorlog vol mist zijn feiten soms lastig vast te stellen. Hoe de separatisten dan wel aan materiaal en financiering komen is het raadsel dat de ontkenners van de Russische betrokkenheid niet kunnen beantwoorden. Het Oekraïense leger is beter georganiseerd dan drie maanden terug en laat de separatisten allang geen materiaal meer ontvreemden. En dat wat ooit ontvreemd is verklaart onvoldoende de bewapening van de separatisten. Moderner en beter inzetbaar dan wat het Oekraïense leger ter beschikking heeft. In analogie met de oorlog in Irak waar ISIS moderner bewapend is dan het Iraakse leger of de Koerden. Opvallend hoe in beide oorlogen de rebellen betere middelen ter beschikking weten te krijgen.

De You Tube-video laat een colonne Russische KAMAZ-vrachtwagens met manschappen en artillerie zien dat vandaag 18 augustus 2014 rond 12.50 uur door de Shosseynayastraat in het grensstadje Sukhodilsk passeert naar Loehansk. Burkonews.info meldt het in een bericht met aanduiding van de geo-locatie van de opname. De transfer van manschappen en materiaal vanuit Rusland geeft aan dat deze oorlog een uitputtingsslag is geworden waarin Oekraïners en Russen materiaal blijven pompen. Het is dweilen met de kraan open omdat de oorlog elke ochtend zo goed als opnieuw begint. Met hopeloos grof geschut. Nieuwe kansen, nieuwe doden.

Complicatie is dat de ontkenning van (militaire) betrokkenheid in Oekraïne door de Russen een diplomatieke oplossing blokkeert. Oekraïne zegt bij monde van buitenlandminister Pavlo Klimkin onder voorwaarden een tweezijdige wapenstilstand te aanvaarden. Gisteren waren er in Berlijn gesprekken tussen beide landen met Duitsland en Frankrijk. Buitenlandminister Laurent Fabius van Frankrijk steunt in een tweet de soevereiniteit van Oekraïne. Een voorwaarde van Oekraïne voor een wapenstilstand is -naast uitruil van krijgsgevangenen en toezicht door de OVSE- dat Rusland de aanvoer van militair materiaal en manschappen naar Oekraïne stopt.

Borstvoeding in het Mauritshuis nu overal toegestaan

leave a comment »

mau

De wereld staat in brand. Deze zomer is het te druk voor komkommertijd. In Irak en Syrië rukken de troepen van ISIS op en worden christelijke- en Jezidi-minderheden vermoord als ze zich niet bekeren tot de islam. In Oekraïne lijkt afgelopen nacht op het nippertje na diplomatieke druk op Rusland een invasie van zogenaamde Russische vredestroepen afgewend. In Gaza, Libië en Zuid-Soedan is het leed evenmin te overzien.

Naast dat grote leed gaat het kleine leed door. Sommigen zullen het een peulenschil of kleinigheid noemen, maar da’s betrekkelijk. Want een onbeduidendheid die zich in iemands hoofd vastzet wordt vanzelf een grote zaak. Hoe klein dat ook is vergeleken bij de doden die aan de randen van Europa, in Afrika of in het Midden-Oosten vallen. Het bezweren van het kleine leed kan ook opgevat worden als een ontsnapping aan het grote leed dat te veel is om te bevatten. Zo wordt uit onmacht het overwinnen van het kleine leed een sublimering van het grote leed. Door zich in te zetten voor het kleine wordt het grote bezworen. En op afstand gehouden.

In bovenstaande verklaring laat het Haagse Mauritshuis weten dat vrouwen die borstvoeding willen geven welkom zijn. In het Engels werd dat ongelukkig vertaald met ‘permit’ wat sommigen weer aanleiding gaf voor nieuwe kritiek omdat het ‘welcome’ moest zijn. Aanleiding voor alle onrust was een borstvoedende vrouw die verzocht werd de Brasserie te verlaten. Die trouwens voor de kaartverkoop ligt. Het museum had voor moeder en kind een aparte ruimte bestemd. De kritiek hierop werd tot een heuse rel. Zie hashtag #borstvoeding. Vol overdrijvingen en valse voorstelling van zaken. Maar het Mauritshuis had blijkbaar geen zin in publicitair gedoe en stond na een beleidswijziging borstvoeding overal in het museum toe. Dus ook op zaal voor Het puttertje of het Meisje met de parel van Vermeer. Het wachten is op de volgende doelgroep die emancipeert.

842jpg

Foto 1: Facebook-pagina van het Mauritshuis met verklaring over borstvoeding, 7 augustus 2014.

Foto 2: Quinten Massys (en/of atelier), Maria met kind, circa 1525-1530. Collectie: Mauritshuis Den Haag (bruikleen van het Rijksmuseum).

Fiyan Dakheel roept in Iraakse parlement op tot redding Jezidi’s

with one comment

Een hartverscheurende oproep van het parlementslid Fiyan Dakheel in het Iraakse parlement. Zij is lid van de Koerdische Alliantie en een Jezidi. Deze 6000 jaar oude religie van zo’n 700.000 gelovigen met christelijke, islamitische en elementen van andere godsdiensten zit klem tussen de Koerden en vooral de soennitische moslims van ISIS. Jezidi’s worden in de naam van Allah nog erger vervolgd dan de Iraakse christenen die toch al zo vervolgd worden en de regio ontvluchten. Volgens de moslims zijn de Jezidi geen christenen, geen moslims en geen joden. Net wat meer dan een muis. Maar niet veel meer. En muizen mogen verdelgd worden.

Leert de oproep van Fiyan Dakheel nou dat religie het slechtste in de mens naar boven brengt? Terwijl zij bescherming voor uitgerekend haar eigen religie zoekt. Het is niet zo eenduidig. Wel lijkt oorlog en religie een explosieve combinatie. In de oorlog geeft religie een extra legitimatie om te moorden en de tegenstander te vernietigen. Immers, religies zijn per definitie in zichzelf besloten en sluiten anderen uit. Het idee van pluriformiteit is strijdig met dat uitsluitingsprincipe van religies dat dienstig is aan het eigen voortbestaan. Daarom is de drempel voor religie om concurrerende religies uit te schakelen laag. Het humanisme is in de oorlog altijd ver te zoeken, maar is in een oorlog die gerechtvaardigd wordt door religie vrijwel onvindbaar.

Het tafereel in het Iraakse parlement toont vervreemdend. Gestileerd en ruw, statisch en dynamisch, genoemd en ongenoemd tegelijk. Als een video van Aernout Mik die over z’n werk zei: ‘Ik ben uit op waarachtigheid. Het is geen opzet om mensen in tranen te krijgen. Maar als het gebeurt en het is relevant, dan is dat… ja, wat er aan de hand is. Ja, wat is hier aan de hand? Wat zich voor ogen ontrolt lijkt nauwelijks gesitueerd in een echt parlement, maar eerder in zo’n studio op een industriegebied waar de pijn en onmacht van onze tijd wordt nagespeeld. Als valse illusie. Fiyan Dakheel illustreert echter geen waarachtigheid, maar echtheid.

Na oorlog komt rouw

with 6 comments

A 7671-1

Vandaag 23 juli 2014 is het in Nederland een dag van nationale rouw voor de slachtoffers van de ramp met de MH17 van Malaysian Airlines. Voor het eerst sinds 1962 toen prinses Wilhelmina stierf. Nederland gedenkt en staat stil. Als een dief in de nacht kwam de oorlog afgelopen donderdag naar Nederland. Zoals de oorlog de afgelopen tijd ook naar Oekraïne, Syrië, Irak, Zuid-Soedan, Israël en de Palestijnse gebieden kwam. Of naar internet als dat als een apart continent beschouwd wordt. Hoe die brandhaarden heten waar mensen elkaar de koppen inslaan is bijzaak. Ze wisselen van naam. Ze heten soms Duitsland, Bosnië, Libanon of Angola, dan weer Honduras of Libië. Oorlog is intelligente domheid. Oorlog is doordachte absurditeit met grove middelen. Krijg is emotie. Daarna wacht herstel en wordt beterschap beloofd. Steeds weer. Ons mensen past treurnis.

Foto: Kazimir Malewich, ‘Suprematistische compositie (met blauwe driehoek en zwarte rechthoek)‘, 1915. Collectie Stedelijk Musuem Amsterdam.

Demonstratie in Den Haag over ISIS: moslims tegen moslims

with 5 comments

2597614

Zo’n 250 voornamelijk sjiietische moslims demonstreerden vandaag in Den Haag tegen het terrorisme. Niet dat van de ETA, de Molukkers, de IRA, de FARC, de RAF, de Rode Brigades, het Japanse Rode Leger of Lichtend Pad, maar het terrorisme van de soennitische moslims van ISIS. Dat was de directe aanleiding. Dus mensen die zich beroepen op de islam demonstreerden tegen mensen die zich beroepen op de islam. Moslims tegen moslims. Demonstranten spraken zich uit tegen ‘de zieke ideologie van terreur’ en riepen het Nederlandse parlement op om sympathiebetuigingen aan ISIS en Al Qaida strafbaar te stellen. Ze lieten op spandoelen weten dat ‘Terrorisme geen geloof kent’ en dat ‘Mens(elijk)heid tegen terrorisme’ is.  Gelijk hebben ze, maar hun demonstratie was minder verhullend en hoogdravend geweest als ze gewoon hadden gezegd waarvoor ze de straat waren opgegaan: ‘Sjiieten tegen Soennieten’. Zo eerlijk en rechtdoorzee kan protest ook zijn.

Foto: Demonstratie tegen terrorisme, Den Haag, 29 juni 2014. Credits: Jade van Doornik

Shavit hoopt op vrede Israël. Dankzij chaos Arabische landen?

with 7 comments

495172694

Twee berichten. In Irak is meer dan 90% van de 40.000 inwoners van Qaraqosh op de vlucht geslagen, aldus het Katholiek Nieuwsblad. Inwoners van deze merendeels katholieke stad bij Mosoel vrezen de jihadisten van ISIS met hun reputatie van meedogenloosheid. De linkse Israëlische journalist Ari Shavit zegt in NRC in een interview met Hendrik Spiering: ‘Ik heb Arabische vrienden die zeer kritisch staan tegenover Israël, maar als ze om zich heen kijken weten ze: het is voor hen beter in Nazareth te leven onder een zionistisch regime dan in Damascus onder de Arabische nationalisten. Het wordt niet hardop gezegd, het is een taboe. En hun politieke leiders en radicale intelligentsia verzwijgen het. Maar het heeft een kalmerend effect.

Deze commentator voor het links-liberale Haaretz meent dat Israël helemaal niet zo rechts is. Shavit hoopt dat als gematigd links aan de macht komt er een realistische vrede kan worden gesloten met ‘een echte acceptatie van het tweestaten-principe: Israël en Palestina’. Hij ziet ook bij de Palestijnen meer realisme. Is de chaos en ellende van Syrië en Irak vol sektarisme de kans voor Israël om zich aan het recente beleid van stuurloosheid en gebrek aan perspectief te ontworstelen? Het valt te hopen dat Israël moreel kan herleven door aansluiting te zoeken bij Europa. Leed van de recente geschiedenis is relatief. Daar ligt het perspectief van Israël op een doorstart. Wel wennen voor de hardliners aan Joods- en Arabisch-nationalistische kant.

Foto: Strijders van het aan Al Qaida gelieerde ISIS marcheren door Raqqa in Syrië, januari 2014. In: Haaretz. Credits: AP.

HRW krijgt kritiek dat het te nauw verbonden is met overheid VS

leave a comment »

In een open brief richten meer dan 100 gezaghebbende critici waaronder Nobelprijswinnaars zich tot mensenrechtenorgansatie Human Rights Watch (HRW). Hun kritiek is dat HRW dat zich profileert als onafhankelijk dat door de nauwe banden met de Amerikaanse overheid niet (meer) is. Ze roepen HRW op om onmiddellijke maatregelen te nemen die de onafhankelijkheid herstellen. De band tussen HRW en de Amerikaanse overheid uit zich in het draaideur-principe dat hoge ambtenaren uit Amerikaanse regeringen de overstap naar  HRW maken, en weer terug. Dat zet volgens de critici een rem op het optreden van HRW tegen de VS. Dat vaak op sociale media en in rapporten doorgaans wel blaft richting VS, maar nauwelijks bijt.

Een van de ondertekenaars Kean Bhatt en HRW-woordvoerder Reed Brody gaan voor Democracy Now! in debat en krijgen alle ruimte voor hun argumenten. Brody kan niet goed uitleggen wat de noodzaak is dat iemand als de oud NAVO-chef als Javier Solana in de adviesraad van HRW zit. Wat zegt dat over het afzwakken van de kritiek door HRW op de NAVO? Of in andere gevallen op de regering-Obama. Dat kritiekpunt blijft hangen.

Dat mensenrechtenorganisaties als Amnesty international (AI) en HRW een verlengde van de buitenlandse politiek van westerse landen -en dan vooral de VS- zijn is een terugkerend kritiekpunt. Het debat concentreert zich op Venezuela, maar veel duidelijker bleek het uit de zuinige steun van AI en HRW voor Julian Assange of Chelsea Manning. Dat verwoordde ik in 2012 zo: ‘Waarom zwijgt Amnesty International over Julian Assange en niet over Pussy Riot?’ Beide mensenrechtenorganisaties hebben alle schijn tegen dat ze zich minder snel of zelfs helemaal niet uitspreken voor westerse dan niet-westerse dissidenten. In maart 2013 noemde WikiLeaks HRW en AI laf en ongeloofwaardig omdat ze Chelsea -dan nog: Bradley- Manning niet als politieke gevangene wensten te erkennen. Joe Emersberger zette in 2013 op een rijtje waarom AI Chelsea Manning niet als gewetensbezwaarde erkende. Dezelfde dubbele standaard constateerde hij in 2012 ook bij Syrië en Palestina.

Beroerde journalistiek over Oekraïne. Waarom zo onzorgvuldig?

leave a comment »

Er is merkwaardigs aan de hand met de berichtgeving van RT over de beschieting van een regeringsgebouw in het Oost-Oekraiense Loehansk waarbij 7 doden vielen. Het zegt niet exact te weten wie de dader is, maar schuift toch de schuld in de schoenen van Kiev. Beelden en commentaar zijn niet in lijn met de redactionele accentuering die eenduidig naar Oekraïne wijst. Daarna mag commentator Neil Clark volledig losgaan tegen ‘het Westen’. Het YouTube-kanaal van RT meldt: ‘The Ukrainian military has reportedly conducted an air raid in the eastern city of Lugansk, hitting a local administration building.’ Maar in andere berichtgeving zet RT alleen gebeurtenissen naast elkaar: ‘The blast came as Kiev deployed fighter jets to the city in eastern Ukraine.’ Gelijktijdigheid van gebeurtenissen zegt immers nog niks over de partij die het gebouw beschoot.

Info Resist (pro-Maidan) geeft een andere reden. Ooggetuigen zouden hebben verklaard dat pro-Russische separatisten met een draagbaar luchtverdedigingssysteem (MANPADS) een Oekraïens vliegtuig probeerden neer te halen, maar uit onhandigheid per ongeluk het gebouw raakten. Gezien de geringe schade aan het gebouw is deze laatste verklaring aannemelijk omdat er slecht een raam in het gebouw vernietigd is. Aanval met een vliegtuig dat een raket afschoot zou meer schade aan het gebouw hebben aangebracht.

Sommige westerse media reageren verwarrend. Nu.nl zegt in een titel: ‘Doden bij luchtaanval op Loehansk’ en zegt in de tweede alinea: ‘Russische media ter plaatse meldden dat er ook veel gewonden zijn gevallen bij de aanval door een Oekraïens gevechtsvliegtuig.’ Pas in de derde alinea staat: ‘In Kiev wordt tegengesproken dat een vliegtuig een aanval heeft uitgevoerd. De autoriteiten in de Oekraïense hoofdstad stellen dat de explosie binnen in het gebouw was en moet zijn veroorzaakt door pro-Russische milities.’ Dit is tegenstrijdig en rechtvaardigt geen titel die eenduidig naar een van de partijen als schuldige wijst. Algemene westerse media die geen Rusland-specialisten in hun staf hebben opereren met blind vertrouwen in dit conflict. Ze volgen eerder de propaganda van een van de partijen dan de geijkte journalistieke codes. Wat Nu.nl doet is een schande voor de professionaliteit van Nederlandse media en zet nieuwsconsumenten op het verkeerde been.

rt

Foto: Schermafbeelding van reportage van RT.

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 213 andere volgers