George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Humor

Noorse Radiator Awards werken aan beeldvorming Afrika

with one comment

‘Who Wants to Be A Volunteer‘ van de Noorse Students’ and Academics’ International Assistance Fund (SAIH) heeft twee doelen. Het is kritisch op stereotyperingen in de beeldvorming over Afrika, zoals de noodzaak van ‘witte hulp’ aan dat continent en slachtofferschap en passiviteit van Afrikanen. Indachtig het verhaal dat er te weinig weeskinderen zijn om weeshuizen te vullen waar vrijwilligers aan de slag kunnen. Hulp creëert immers een eigen dynamiek. Kennis is nodig om de problemen aan te pakken en Afrika zelf een stem te geven. En het vestigt de aandacht op de Radiator Awards van de SAIH die filmpjes waarderen omdat ze vooroordelen bevestigen (Rusty) of doorbreken (Golden). Op 2 december worden de winnaars van 2014 bekendgemaakt.

Merkwaardig is dat ‘Who Wants to Be A Volunteer’ genomineerd is voor een Rusty Radiator Award en niet voor een Golden Radiator Award, hoewel het met een dubbele bodem van humor en overdrijving de stereotypering over vrijwilligershulp aan Afrika juist ter discussie stelt. Was er een tekort aan slechte voorbeelden?

rusty

Foto: Schermafbeelding van rustyradiator.com, Rusty Radiator Awards 2014

Frans Bauer gaat van Ratada Dadada voor amusement in Hilversum

with 2 comments

Levensliedzanger Frans Bauer (40) vindt het maar niks dat amusementsprogramma’s waarin hij optreedt niet langer bij de publieke omroep te zien zullen zijn. In het AD vindt Bauer de plannen van staatssecretaris Sander Dekker ‘te gek voor woorden’: ‘Dat de Nederlandse overheid zich wil bemoeien met de inhoud van uiterst succesvolle tv-programma’s riekt naar censuur. Dat mag nooit gebeuren! We leven in Holland. Niet in China of Noord-Korea.’ Bauer: ‘Worden we als tv-kijkers beter van de ideëen van de staatssecretaris? Het lijkt me toch niet. Dan nog wat. Laat hij het maken van goede tv overlaten aan mensen die er echt verstand van hebben. Enne: niet hij maar de kijkers zelf bepalen nog altijd wat ze willen zien.’  Bauer meent zelf goede tv te maken, maar de politiek wil iets anders met het bestel. Hij geeft met het nummer Ratada Dadada de staatssecretaris onbedoeld een perfect instrument in handen om amusement uit het publieke bestel te bannen. Merci, Frans.  

Putin is een eikel. Hekel verwoordt Oekraïense onmacht

with one comment

‘Putin — khuylo!’ is een favoriet lied bij Oekraïense voetbalfans die de Russische bemoeienis met hun land niet zien zitten. En bij velen meer zoals Wikipedia op een rijtje zet. Uit de wedstrijd Wit-Rusland – Oekraïne bleek dat Wit-Russische voetbalfans de Oekraïners bijvielen. Acht Oekraïners belandden erdoor in de cel omdat het beledigend, en zelfs obsceen zou zijn. Tegen het fatsoen van autocraten valt niet op te boksen.

PX*5613298

Het lied zegt dat Putin een eikel is: Pu-tin Khui-lola-la-la-la-la-la-la-lala-la-la-la-la-la-la-lala-la-la-la-la-la-la-la. Meer is het niet, maar het verenigt wel de woede van een meerderheid aan Oekraïners tegen het Putin-regime. Waar Oekraïne het af moet leggen door verdeeldheid, corruptie en een Russisch spookleger op eigen bodem dat ontkent daar te zijn wacht het woede en satire. Meer wapens heeft het niet. Monty Python paste dit beeld van Putin afgelopen juli in de show Monty Python Live (mostly). En voorspelde: gecensureerd. 

Foto: Clip uit: Monty Python Live (mostly), 2014.

Voetballers tegen homofobie. Met een lolletje

leave a comment »

Homofobie? Spelers van de Engelse voetbalclub Arsenal spreken zich ertegen uit. Seksualiteit heeft men niet voor het uitzoeken. Deze actie is blijkbaar nodig. Maar tegelijk ondermijnt het het idee dat sportbestuurders altijd onderstrepen dat sport en politiek niks met elkaar te maken hebben. Dat hebben ze wel degelijk. De spelers spreken zich uit voor een politiek doel. De voorliefde voor voetbal heeft ieder gelukkig wel voor het uitzoeken. Die kan men laten voor wat het is. Voor velen de belangrijkste bijzaak in het leven. Maar meer niet.

Fluxus uit 1962 is voorbeeld voor kunst van nu. Opvolgers? Waar?

with one comment

Fluxus is alles wat kunst vandaag niet meer mag zijn. Daarom is dit verslag uit 1962 van een Fluxus-festival verhelderend over 2014. Twee reacties bij een vorige posting over het hedendaags cultuurbeleid vatten twee aspecten daarvan samen. Karin Wolfs: ‘De kunsten hebben zich instrumenteel laten maken aan hoger gewaardeerde belangen als economie (geld!) en goede doelen waar geen weldenkend mens bezwaar tegen kan hebben (denk aan natuurbehoud of mensenrechten). Waar de overheid terugtreedt op cultureel gebied, sprongen belangenclubs en bedrijven in het gat. Die partijen zijn er niet op uit de vrijheid van kunstenaars te faciliteren, maar naar hun hand te zetten. Met elke zak geld komen er nieuwe eisen bij waar makers rekening mee hebben te houden’ . Jamie Rann: ‘En dit is waar Manifesta 10 hetzelfde probleem tackelt als hedendaagse kunst overal: hoe kan het een breder publiek bereiken dan een smalle coterie van kenners en meelopers?’

Fluxus was tamelijk elitair. Wat maakt het uit? Het lot van de avant-garde is om in de eigen tijd niet begrepen te worden. Begrip en waardering komen per definitie later. Waarom wringt een kunstenaar zich in bochten om publiek en beleidsmakers te behagen? Wat levert dat meer op dan verwaterde kunst die niemand smaakt en schaamte achteraf bij de kunstenaar over eigen behaagzucht? In dat proces van domesticatie en aaibaarheid. Verzeild in dat foute circuit van verkeerde mensen die om de verkeerde redenen met kunst in de weer zijn.

Ok, er moet brood op de plank komen om de huur te betalen. Maar zelfs dan moet een kunstenaar de ruimte nemen om de eigen vrijheid te bevechten. Niet bij voorbaat zonder het gevecht aan te gaan de witte vlag hijsen. Speelsheid, dwarsigheid, spelen met verwachtingen, maatschappijkritiek, het is allemaal mogelijk. Fluxus (of Dada) is geweest, keert niet meer terug, is tijdgebonden en moet niet geïdealiseerd worden. Maar de onverschrokkenheid en de serieuze onzin doen nog steeds navolgen. Dat mist de kunst anno nu. Immens.

Turkse vice-premier: vrouwen moeten niet lachen in het openbaar

with 6 comments

1354169783_20120225

De Turkse vice-premier Bulent Arinc is niet wat je een lachebekje noemt. Hoewel hij echt blijkt te kunnen lachen. Deze gematigde zelfverklaarde islamist roept vrouwen op in het openbaar niet te lachen omdat dit volgens de islam onrein is. Je vraagt je je af waar Arinc deze interpretatie vandaan haalt. Of mannen in het openbaar volgens Arinc evenmin mogen lachen is de vraag. Morele corruptie kan immers niet alleen vrouwen aangewreven worden. Integendeel, mannen hebben het in Turkije voor het zeggen. Eh, voor het lachen. Dus zij moeten het goede voorbeeld geven. Arinc die ooit verklaarde om toespraken van premier Erdogan te moeten huilen. Dus als Arinc zo recht in de leer is als het lijkt, dan mag straks in Turkije niemand meer in het openbaar lachen. Dat wordt een treurige boel. Het gezegde luidt ‘de humor ligt op straat’. In Turkije ligt de humor in de politiek. Turkse vrouwen reageren op sociale media lachend op Arinc. Groot gelijk hebben ze.

FBL-EURO-2008-SUI-TUR-MATCH 10

Foto 1: De Turkse vice-premier Bulent Arinc lacht in het openbaar.

Foto 2: Turkse vrouwen kunnen lachen.

Written by George Knight

30 juli 2014 at 14:08

Gebrek aan humor bij islam en islamkritiek. Wat zegt dat?

with one comment

peti

Een paar jaar geleden constateerde ik dat islam en humor nauwelijks zijn te combineren, zoals ik ook betwijfelde of religie en humor kunnen samengaan. Mijn antwoord was ontkennend. Humor en religie kunnen gewoon niet samen door een deur. Begrijpelijk, want religie heeft niks te winnen bij ongerijmdheden of spot. Het beweegt zich op een ander niveau. In religie heeft alles een vaste plek waaraan beter niet getornd kan worden. Want voor je het weet dondert het hele bouwwerk in elkaar dat werk aan miljoenen biedt en gelovigen onder de duim houdt. Men kan het ontbrekend gevoel van humor van religies als een onoverkomelijk nadeel van religie zien. Men kan er ook een voordeel in zien, weg van alle grollen en zotheid die toch tot niks leidt.

Dat religie niet samengaat met humor wil niet zeggen dat anti-religie dat wel doet. Integendeel, zoals de kaart bij bovenstaande petitie verduidelijkt. Dat burgers vragen om de bouw van moskeeën te stoppen is hun goed recht. Zoals andere burgers kunnen verzoeken om juist meer moskeeën te bouwen. Het is maar net welk gedachtengoed men aanhangt. Maar de overduidelijk grappig bedoelde ‘islamitische’ namen steekt het gebrek aan humor van de islam naar de kroon. Ossama (Oss), Allahkmaar (Alkmaar) of Couscousvorden (Coevorden), het is van het niveau ‘lach of ik schiet’. Je stelt je petitionaris Djeannette voor die met een atlas of een lijst van Nederlandse plaatsen gierend aan de slag gaat. Clownerie is de ultieme droefenis. Te triest voor woorden.

Pierrot_photographe

Foto 1: Schermafbeelding van petitie ‘Stop de bouw van nieuwe moskeeën’.

Foto 2: Félix Nadar (1820-1910), Adrien Tournachon, Pierrot the Photographer, also called The Mime Artist Deburau, 1854

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 216 andere volgers