George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘FBI

HRW krijgt kritiek dat het te nauw verbonden is met overheid VS

leave a comment »

In een open brief richten meer dan 100 gezaghebbende critici waaronder Nobelprijswinnaars zich tot mensenrechtenorgansatie Human Rights Watch (HRW). Hun kritiek is dat HRW dat zich profileert als onafhankelijk dat door de nauwe banden met de Amerikaanse overheid niet (meer) is. Ze roepen HRW op om onmiddellijke maatregelen te nemen die de onafhankelijkheid herstellen. De band tussen HRW en de Amerikaanse overheid uit zich in het draaideur-principe dat hoge ambtenaren uit Amerikaanse regeringen de overstap naar  HRW maken, en weer terug. Dat zet volgens de critici een rem op het optreden van HRW tegen de VS. Dat vaak op sociale media en in rapporten doorgaans wel blaft richting VS, maar nauwelijks bijt.

Een van de ondertekenaars Kean Bhatt en HRW-woordvoerder Reed Brody gaan voor Democracy Now! in debat en krijgen alle ruimte voor hun argumenten. Brody kan niet goed uitleggen wat de noodzaak is dat iemand als de oud NAVO-chef als Javier Solana in de adviesraad van HRW zit. Wat zegt dat over het afzwakken van de kritiek door HRW op de NAVO? Of in andere gevallen op de regering-Obama. Dat kritiekpunt blijft hangen.

Dat mensenrechtenorganisaties als Amnesty international (AI) en HRW een verlengde van de buitenlandse politiek van westerse landen -en dan vooral de VS- zijn is een terugkerend kritiekpunt. Het debat concentreert zich op Venezuela, maar veel duidelijker bleek het uit de zuinige steun van AI en HRW voor Julian Assange of Chelsea Manning. Dat verwoordde ik in 2012 zo: ‘Waarom zwijgt Amnesty International over Julian Assange en niet over Pussy Riot?’ Beide mensenrechtenorganisaties hebben alle schijn tegen dat ze zich minder snel of zelfs helemaal niet uitspreken voor westerse dan niet-westerse dissidenten. In maart 2013 noemde WikiLeaks HRW en AI laf en ongeloofwaardig omdat ze Chelsea -dan nog: Bradley- Manning niet als politieke gevangene wensten te erkennen. Joe Emersberger zette in 2013 op een rijtje waarom AI Chelsea Manning niet als gewetensbezwaarde erkende. Dezelfde dubbele standaard constateerde hij in 2012 ook bij Syrië en Palestina.

Terugblik op een jaar Edward Snowden: held of held?

leave a comment »

Op 5 juni 2013 begonnen de onthullingen van Edward Snowden. Ik schreef een dag later onderstaande tekst die naar mijn idee een jaar later nog onverminderd geldig is. Alleen met het verschil dat een deel van de Amerikaanse en internationale gemeenschap zich nu bewuster is van wat er mis is met de privacy. Edward Snowden wacht een beter lot dan met een ingetrokken paspoort wachten op betere tijden in Rusland. Op 5 juni 2014 is het een jaar geleden. Kritische burgers zijn iets opgeschoten. Maar ze zijn er nog niet.

In de VS wordt iedere burger zonder onderscheid, laat staan kennisgeving door de overheid aangemerkt als verdachte. Zonder directe aanleiding. Dat kan onder de Patriot Act. Als legitimatie wordt er achteraf het label ‘terrorisme’ opgeplakt. Indien iets uitkomt dat verborgen had moeten blijven. Maar dat label is niet geloofwaardig, want de aanpak kan veel doelmatiger en gerichter. Daartoe hoeven niet de gegevens van miljoenen burgers opgeslagen te worden. Inclusief volksvertegenwoordigers, advocaten en journalisten.

In de VS is dus iedereen schuldig tot het tegendeel bewezen is. Wat Glenn Greenwald in zijn Guardian-column openbaart is nog steeds een effect van 9/11. Amerikanen lijken nu te schrikken hoe diep de overheid in hun leven ingrijpt. Maar klokkenluiders, activisten en politici waarschuwen al jaren dat de privacy in de VS zo goed als dood is. Burgers hadden het kunnen weten. Er zijn genoeg blogs die benadrukken dat de controlestaat in opbouw is. Zie wat Steven Rambam zegt. Of William Binney. Of Glenn Greenwald. Of Julian Assange. Of Thomas Drake. Hoe kan het dat Amerikaanse burgers zich zo slecht informeren? Er lijkt iets fundamenteel verkeerd aan de huidige Amerikaanse politiek. En de gevestigde journalistiek. Ze verzaken hun plicht.

NSA bespioneerde pornografisch surfgedrag van radicale moslims. Wie meer?

with 4 comments

274990805_ac09fdcc9b

Is NSA-directeur Keith Alexander de reïncarnatie van de directeur van de FBI gedurende 48 jaar J. Edgar Hoover? Die het establishment chanteerde met z’n dossiers vol geheimen van belangrijke politici? Het begint erop te lijken. De zielsverhuizing van het lichaam van Hoover naar dat van Alexander lijkt  succesvol verlopen.

In The Huffington Post schrijft Glenn Greenwald samen met Ryan Gallagher en Ryan Grim dat in oktober 2012 Alexander zich persoonlijk bezighield met een project om radicale moslims te pakken op hun surfgedrag. Deze onthulling is gebaseerd op een document dat Edward Snowden kopieerde. Keith Alexander is er de opsteller (‘originator‘) van. Van zes moslims die geen terroristische activiteiten ondernamen werd gemonitord dat ze porno-sites bezochten. Zo zou hun geloofwaardigheid, reputatie en autoriteit ondermijnd worden.

Waarom zouden inlichtingendiensten als de NSA stoppen bij het surfgedrag van radicale moslims? Technisch maakt het niet uit een moslim in Pakistan of een politicus in Washington te volgen. Dat maakt het griezelig. Dat roept het chanteren van politici door Hoover in gedachten die 48 jaar hoofd van de FBI kon blijven. Een overklaarbaar lange periode. En de moord op Kennedy niet kon voorkomen, maar wel zijn eigen kop redde.

Wat weten we ervan hoe bepaalde politici door geheime diensten in allerlei landen onder druk worden gezet met belastende informatie? Waarom is president Obama van een progressieve politicus veranderd in een evenbeeld van president Bush? ‘Don’t you remember what happened to Martin Luther King Jr.?‘, antwoordde Obama op de vraag aan oude vrienden waarom-ie niet meer stond voor de dingen waarvoor-ie ooit stond. Is Obama zo bang gemaakt dat-ie voor z’n leven en dat van z’n gezin vreest? Complotdenken neemt het soms over van de rede. Maar als dan het complotdenken in een document aangetoond wordt, dan is cynisme zo gek nog niet. En realistischer dan zogenaamd politieke realisme dat niet stopt met praten over strategie of beleid.

benglis

Foto 1: ‘President John F. Kennedy with Robert F. Kennedy and J. Edgar Hoover by Cecil Stoughton (NARA)‘, mei 1963.

Foto 2: Lynda Benglis met advertentie in 1974 in Artforum: kunst

Wat is het bewijs dat Michael Hastings vermoord werd? Luie journalistiek

with one comment

Op 18 juni stierf onderzoeksjournalist Michael Hastings in een auto-ongeluk. ‘s Nachts om 04.25 uur reed z’n Mercedes met hoge snelheid tegen een palmboom. De politie hield het na onderzoek op een ongeluk. Al gelijk vatte het idee post dat Hastings vermoord was door de FBI of een andere veiligheidsdienst. Hastings was bezig met een verhaal over de CIA. Zie voor de achtergronden en het onderzoek hier en hier.

In de week na het incident verklaarde veiligheidsexpert Richard Clarke dat het mogelijk was dat Hastings computergestuurde auto gehackt was en-ie zo de dood ingejaagd was. Hij stelde dat inlichtingendiensten zoals die van de VS de besturing van een auto van een afstandje over kunnen nemen. Dat zou zelfs relatief makkelijk zijn. Aldus de theorie. Hacken is een gevaar dat inzittenden van computergestuurde auto’s lopen.

Maar waar vinden theorie en bewijs elkaar? In elk geval niet in bovenstaand filmpje van 2 november 2013 dat zegt: ‘Security Experts Saying Michael Hastings Car Was Hacked! Which Means He Was Murdered!’ Maar veiligheidsexperts beweren helemaal niet dat Hastings auto was gehackt, maar dat het theoretisch mogelijk is dat het soort auto waarin-ie reed gehackt kan worden. Wel een aanzienlijk verschil. Dat heeft Richard Clarke immers al op 24 juni in The Huffington Post verteld. Dit filmpje voegt er vier maanden later niets aan toe.

Er zijn geen nieuwe feiten behalve oude feiten die eigenlijk vermoedens zijn. Maar vele YouTube-kanalen nemen vervolgens hijgerig dit filmpje over met de conclusie dat Michael Hastings vermoord werd. Het kan en is zelfs aannemelijk. Een vermoeden met hoofdletters en uitroeptekens is echter nog geen bewijs. Maar slechte journalistiek die de nagedachtenis van onderzoeksjournalist Michael Hastings geweld aandoet.

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 217 andere volgers