Posts Tagged ‘FBI’
Beslommeringen en luxe zorgen van een hedendaagse blogger
Tijd voor een meta-bericht. Dus een bericht over een bericht. Een hedendaagse manier van navelstaren. Ik ontkom er niet aan. Op 12 september 2012 liet ik sociale media de wereld verbinden. Met de verwijzing een week ‘George Knight’ . Een titel die langs het randje van het betamelijke scheert. Want welk fatsoenlijk mens verwijst nou naar zichzelf? Toch eerder iets voor politici, BN’ers van wie verondersteld wordt dat men ze kent terwijl dat zelden zo is of de categorie gewetenloze narcisten. Enfin, negen maanden later kan het wel weer.
Constant is dat zo’n 25% van de bezoekers van dit blog van buiten Nederland komt. Niet valt na te gaan of dat Nederlanders zijn of mensen die het Nederlands machtig zijn. Sinds 25 februari 2012 geeft WordPress een overzicht per land. Voor wie dol is op landkaarten, getallen en de relatie tussen landen een waar genot.
Enkele dagen geleden schreef ik in een stukje over het jihadistische tijdschrift Inspire: ‘Wat is verdacht in de ogen van Amerikaanse veiligheidsdiensten? De berichtgeving over de elektronische programma’s die elke toetsaanslag op een computer registeren roept die vraag op. En de twijfel over wat geoorloofd is.’ Ik voel als blogger de adem van de veiligheidsdiensten in mijn nek. Ik heb geen idee of die zorg realistisch is. Hopelijk niet. Tevens moet ik oppassen dat al te hardop uit te spreken want voor ik het weet gaan sommigen me in verband brengen met interessantdoenerij. Overbodig om te zeggen dat ik het zo uiteraard niet bedoeld heb.
Denkend aan de woorden van president Roosevelt uit 1933 moet zorg of voorzichtigheid geen angst worden. Hij liet ‘the only thing we have to fear is fear itself‘ volgen door ‘nameless, unreasoning, unjustified terror which paralyzes needed efforts to convert retreat into advance‘. Dus ‘naamloos, redeloze, ongerechtvaardigde terreur die de benodigde inspanningen verlamt om een terugtocht in vooruitgang om te zetten’. ‘Terror‘ dient dan eerder geassocieerd te worden met de noties angst, doodschrik en paniek dan met wat we nu onder terreur of terrorisme verstaan. Het gaat erom de eigen geest niet te laten wegzinken in onverschilligheid.
Hoe kom ik hier nou op? Vanuit de VS werden vandaag 169 blogpostings elk driemaal bezocht. Zoiets gebeurt wel vaker en wijst op een automatisch programma dat de inhoud langsscant. Controle van WordPress? Advocaten van auteursrechtenfirma’s die de rechten van foto’s bewaken? Een collega-blogger die teksten kopieert? Of toch GI Joe die vanuit een kantoorcomplex in Maryland de veiligheid van zijn land bewaakt? Maar zij laten toch geen sporen na? Het zijn de zorgen van een internetgeneratie die de oude zorgen vervangt.
Foto 1: Schermafbeelding van een wereldkaart met het bezoek aan dit blog van de afgelopen week. 14 juni 2013.
Foto 2: President Franklin Delano Roosevelt in zijn inaugurele speech van 1933.
Edward Snowden: held en verrader. Maar wat het meest?
Meningen verschillen of Edward Snowden klokkenluider of ‘lekker’, held of verrader is. Enkele posities zijn duidelijk. Progressief Amerika vindt ‘m een held, tegenstanders van president Obama grijpen de onthullingen aan om aan te tonen dat de president de grip op het landsbestuur kwijt is en de gevestigde partijen vinden Snowden een verrader. Merkwaardig is dat ze alledrie gelijk hebben. In de publiciteit wordt nu de slag gevoerd om de zwijgende meerderheid. Opmerkelijk krijgt Obama veel kritiek uit progressieve kring. Niet te verwarren met de Democratische regenboogcoalitie die Obama door dik en dun blijft steunen. James Bamford beschrijft in Wired de militarisering van de veiligheidsdiensten en de VS met aan het hoofd generaal Keith Alexander die meer macht lijkt te hebben dan de president. Een verklaring voor Obama’s weinig daadkrachtige optreden.
Edward Snowden is zowel verrader als held. Dat wordt inzichtelijk in een debat tussen de progressieve journalist Chris Hedges en de aan de Democratische partij gelieerde rechtsgeleerde Geoffrey Stone. De laatste noemt Snowden een verrader. Hij heeft formeel-juridisch gelijk, maar wordt er door de eerste van beschuldigd zo het recht te verzwakken en uit te leveren aan de partijpolitiek. Wie heeft het meest gelijk? Iedereen die vindt dat Edward Snowden vooral een held is kan bij Avaaz en het Witte Huis een petitie ondertekenen.
Foto 1: Schermafbeelding op 14 juni 2013 van petitie ‘Stand with Edward Snowden‘ voor Avaaz.
Foto 2: Schermafbeelding op 14 juni 2013 van petitie ‘Pardon Edward Snowden‘ voor ‘We the People’.
NSA-onthullingen zijn topje van ijsberg. The Best Is Yet To Come
Amerikaanse parlementsleden die een briefing bijwonen mogen niet uit de school klappen. Ze dienen te zwijgen. Maar weten hoe erg het is. Zoals blijkt uit de woorden van de Californische Congresswoman Loretta Sanchez. Ze kan het weten, want ze is de tweede Democraat in het committee van Homeland Security. Sanchez praat zonder iets te mogen zeggen. Maar ze zegt wat ze kan zeggen. Let op de omvang, magnitude, van de geheime programma’s. Ze suggereert dat die omvangrijker zijn dan we denken. Terwijl ze al omvangrijker waren dan we dachten. Als de ijsberg niet tot Sanchez komt, zal Sanchez tot de ijsberg gaan. De door Glenn Greenwald van The Guardian opgetekende onthullingen van Edward Snowden zijn nog niet ten einde. Ze worden optimaal gepresenteerd, begeleid en vertraagd. Om spanning op te wekken, aandacht vast te houden en de verdediging van de regering-Obama te bemoeilijken. Een omvangrijk complot kondigt zich aan, de geloofwaardigeid van de liberale democratie staat op instorten, maar enerverend zijn de ontwikkelingen wel.
Cenk Uygur: Rebellen tegenover Establishment. Het komt erop aan
Er zijn nu twee onderwerpen die het hart van Cenk Uygur van The Young Turks raken. Door de persoonlijke betrokkenheid en de urgentie die hij probeert over te brengen maakt dat z’n optredens overtuigend en in mijn ogen bijzonder. Het zijn uit wanhoop geboren hartenkreten. Ze omvatten zijn verleden en zijn toekomst.
Er is de opstelling van de Turkse premier Erdogan die zich onverzoenlijk opstelt tegenover de demonstranten en de islamisering van Turkije voortzet. Samengevat in het motto ‘Resistanbul‘. De geboorteplaats van Cenk is Istanbul. En er is de Amerikaanse president Obama die een verandering bracht waar niemand op rekende. Hij veranderde niet de VS, maar zijn beloften en mooie woorden. Obama zet het beleid van Dick Cheney voort.
Merkwaardig is dat de meerderheid van Democraten niet wenst te erkennen dat Barack Obama hetzelfde doet als president Bush. Waarbij over de laatste nog gezegd kon worden dat-ie zijn eigen waanideeën en principes volgde. Cenk Uygur is er pessimistisch over dat genoeg druk gezet kan worden om de macht die in beide middenpartijen verenigd is te veranderen. De opbouw van de controlestaat ziet-ie als niet meer te stoppen. Ondanks de publicitaire storm die opsteekt naar aanleiding van de onthullingen door Edward Snowden.
De enige kans om het beleid van president Obama nog te keren is een verenigd front van opposanten. De meerderheid van politici van de Democratische en Republikeinse partij is volgens Cenk Uygur te verregaand gecorrumpeerd om nog voor een verandering te gaan die gunstig uitpakt voor de burgers. Inclusief de gevestigde media. De rebellen vormen een zooitje ongeregeld van progressieve en conservatieve signatuur. Voor een hoger doel moeten ze hun meningsverschillen opzijzetten om een gelegenheidscoalitie te smeden.
Foto: Schermafbeelding van Cenk Uygur in item ‘Erdogan Clamping Down On Gezi Park Protests in Turkey‘ voor The Young Turks
Peter King wil journalisten vervolgen wegens openbaarmaking geheime informatie
Het Republikeinse lid van het Permanent Select Committee on Intelligence van het House of Representatives Peter King wil journalisten aanklagen die gelekte informatie publiceren. Dit vanwege de staatsveiligheid. Met deze criminalisering zit King op het spoor om journalisten en activisten als co-conspirator, samenzweerder te beschouwen. Hetzelfde overkwam FoxNews journalist James Rosen hoewel tegen hem nooit een aanklacht werd ingediend. De beschuldiging van co-conspirator diende voor de veiligheidsdienst om toestemming te krijgen zijn gegevens in te zien. Maar King gaat verder en pleit voor het actief vervolgen van journalisten.
Peter King noemt Edward Snowden een overloper of verrader. Om hem juridisch aan te pakken verwijst King naar de Espionage Act uit 1917. Met deze wet pakt de regering-Obama ook Tom Drake, John Kiriakou, Bradley Manning en andere klokkenluiders aan. King suggereert dat Snowden Amerikaanse levens op het spel gezet heeft en door zijn onthullingen Al Qaeda en zijn bondgenoten op detailniveau inzicht heeft gegeven in de werkwijze van de Amerikaanse veiligheidsdiensten. King relativeert het liegen van DNI-directeur James Clapper in de senaat. Hij meent dat-ie vanwege de staatsveiligheid mocht liegen tegenover een parlementslid.
Voor King heiligt het doel alle middelen. Af te wachten valt of deze conservatieve hardliner representatief is voor de stemming in het Amerikaanse parlement. Een inschatting is dat zijn kwalificatie van Edward Snowden niet erg afwijkt van die van andere volksvertegenwoordigers. Hoewel het een onderschatting van Al Qaeda is om te veronderstellen dat ze details die uit de onthullingen blijken nog niet kenden. Dat moet eerst nog maar vastgesteld worden. Met het goedpraten dat een NSA-directeur in een openbare zitting tegenover een senator mag liegen ondergraaft King het belang van het parlement. Opvallend geluid van een volksvertegenwoordiger.
Met zijn stellingname dat journalisten die gelekte informatie publiceren aangeklaagd moeten worden verlaat King de constitutionele democratie die de controle en het evenwicht van checks and balances kent en treedt de politiestaat binnen. Zijn standpunt zet het beroep van journalist onder druk omdat nooit op voorhand duidelijk is welke informatie de staatsveiligheid in gevaar brengt en welke publicatie tot een aanklacht kan leiden. Mogelijk gemaakt door een Espionage Act met een cultuur van geheimzinnigheid en bureaucratie. Dit perspectief verlamt de journalistiek, probeert deze tandeloos te maken en de staatsmacht te vergroten.
Foto: Schermafbeelding van afgevaardigde Peter King en CNN-pournalist Anderson Cooper, 11 juni 2013.
Vragen en twijfels bij een verslag van Inspire Magazine
Wat is verdacht in de ogen van Amerikaanse veiligheidsdiensten? De berichtgeving over de elektronische programma’s die elke toetsaanslag op een computer registeren roept die vraag op. En de twijfel over wat geoorloofd is. Neem nou Inspire Magazine. Een Arabisch en Engelstalig online tijdschrift dat gelieerd is aan al-Qaeda op het Arabisch Schiereiland. In april 2013 werd de in Melbourne wonende 24-jarige Bosnische Adnan Karabegovic gearresteerd omdat-ie vier nummers van Inspire op een USB-stick op zak had. Op zijn computer werden nog twee nummers gevonden. Met onder meer de artikelen ‘What to expect in Jihad‘ en ‘Make a bomb in the kitchen of your mum‘. Karabegovic identificeerde zich met jihadistische islamstrijders.
Het 10de nummer van Inspire trok begin maart publiciteit omdat het een ‘dodenlijst’ bevatte. Met onder meer Kurt Westergaard en Geert Wilders. De lijst werd in de media vertekend weergegeven. Mede door toedoen van de Nederlandse journalist Harald Doornbosch. Hier om de herinnering op te frissen. Nu is er het 11de nummer. Het verscheen op 30 mei en valt makkelijk via Google te vinden. Amerikaanse veiligheidsdiensten probeerden dit 11de nummer te saboteren in een poging de propaganda van Al-Qaeda te verstoren, aldus de Washington Post. Zo’n poging werkt slechts tijdelijk, zo’n nummer valt op internet toch niet tegen te houden.
Inspireert het een beetje? Er staan verhalen in over de Boston Marathon Bomber en de aanslag op de Britse militair in Londen. Propaganda van het opzichtige soort dat niet weet te verbergen dat het propaganda is. In goed Nederlands: Van Dik Hout. Maar geen dodenlijst, geen recept om een bom in de keuken te maken of het advies om veilig te internetten buiten de controle van de Amerikaanse veiligheidsdiensten om. Is het gewoon door de NSA en CIA in elkaar gezet? Zonder dat jihadstrijders in spe het doorhebben? Mijn twijfel over wat wel en niet mag op internet neemt door dit vermoeden niet af, maar brengt mijn binnenste tot rust. Voor even.
Foto: Schermafbeeldingen van de omslag en p. 12-13 van de Engelstalige versie van Inspire Magazine, nummer 11. 30 mei 2013.
William Binney: VS op een hellend vlak naar een totalitaire staat
Klokkenluider William Binney zegt: ‘The government is not trying to protect [secrets about NSA surveillance] from the terrorists. It’s trying to protect knowledge of that program from the citizens of the United States.‘
Ook regeringen van bondgenoten als Nederland proberen de kennis over het volgen van de eigen bevolking te verbergen. Of het onder het mom van een strijd tegen terrorisme te rechtvaardigen. Binney en journalist Glenn Greenwald merken op dat terroristen allang de kennis hebben die nu aan het publiek onthuld is. Vandaar dat de claim van politici dat Edward Snowden door zijn onthullingen de staatsveiligheid in gevaar heeft gebracht onzinnig is. Snowden richt zich op het publieke debat en wil enkel de opbouw van de controlestaat een halt toeroepen. Hij wil de veiligheid van de VS niet ondermijnen. Greenwald legt uit dat Snowden toegang had tot top secret documenten en in z’n selectie zorgvuldig was om de veiligheid van de VS niet in gevaar te brengen.
Video op YouTube-kanaal van Democracy Now!
Foto: Veilig onder moeders vleugels.
Zie ook op George Knight: Binney bevestigt dat in controlestaat iedereen onderzocht wordt.
Klokkenluider NSA maakt zich bekend: Edward Snowden
Zie hier voor interview van Glenn Greenwald met Edward Snowden. Zie hier voor toelichting door Greenwald. Zie hier voor Q&A met Ewen MacAskill. Zie hier voor het bedrijf waar Snowden werkte. Alles in The Guardian.
Journalist Glenn Greenwald en filmmaker Laura Poitras spraken in Hong Kong op 6 juni 2013 met Edward Snowden. De 29-jarige Amerikaanse inlichtingen-analist blijkt de klokkenluider van het PRISM-surveillance systeem dat dagelijks het communicatieverkeer van 300 miljoen Amerikanen en buitenlanders volgt en registreert. Snowden wil niet in een controlestaat leven dat het soort dingen doet die hij naar buiten bracht. Opvallend is dat-ie zichzelf bekend maakt. Doorgaans verbergen klokkenluiders zich. Hij meent echter dat het publiek een verklaring over de openbaarmaking nodig heeft. Zo kan-ie ook verklaren dat de gelekte gegevens authentiek zijn. Edward Snowden wil de Amerikaanse overheid niet het alleenrecht op de publiciteit geven.
De tragiek is dat Edward Snowden weet dat-ie zijn lot niet kan ontlopen. De Amerikaanse veiligheidsdiensten en zijn partners zullen de rest van zijn leven achter hem aan blijven jagen. Als ze hem al niet snel te pakken krijgen. En in de diepste kerker opsluiten. Ter vergelijking, de documenten die Snowden openbaarde over het PRISM-syteem zijn ‘top secret‘ terwijl de documenten die Bradley Manning openbaarde op zijn hoogst ‘secret‘ waren. Een hemelsgroot verschil in classificatie. En Bradley Manning wordt door de regering-Obama al zo snoeihard aangepakt dat het op marteling uitliep. Zoals VN-rapporteur Juan Mendez vorig jaar vastlegde.
De grootste vrees van Edward Snowden is dat de onthullingen niets zullen veranderen aan de praktijken van de Amerikaanse overheid. Dat het zelfs de greep op de eigen samenleving en die in andere landen nog verder zal vergroten. Dan is zijn actie vergeeft geweest. Hij laat doorschemeren dat de controlestaat die nu wordt opgebouwd in handen van minder democratische leiders tot rampzalige gevolgen kan leiden voor Amerikanen en burgers in andere landen. Snowden steekt zijn nek uit en riskeert de guillotine. Als held in een tragedie.
Foto: Schermafbeeldingen uit interview door Glenn Greenwald en Laura Poitras met Edward Snowden. Hong Kong, 6 juni 2013.
Spin PRISM probeert waarheid te verdraaien
Hoe reageren Europese politici op het nieuws dat president Barack Obama de spionage van miljoenen burgers goedkeurt? En goedpraat. Met grensoverschrijdende effecten voor Europese burgers. Hoe werken Amerikaanse en Europese geheime diensten samen? In Duitsland waar grondrechten worden getoetst in tegenstelling tot Nederland roept de liberale politicus Jörg-Uwe Hahn uit Hessen op tot een boycot van de internetbedrijven die hun gegevens aan de Amerikaanse veiligheidsdienst NSA geven. Maar hoe praktisch is dat voor gebruikers? Directeur Ot van Daalen van Bits of Freedom vindt dat niet de burgers, maar overheden aan het werk moeten.
In hun verdediging voeren bedrijven aan dat de Amerikaanse overheid geen ‘direct access‘ had. Maar deze ICT-term verwijst naar een specifiek soort toegang die alleen eigen technici hebben. Chris Soghoian legt het uit. De baas van Google Larry Page zegt zelfs nooit van PRISM gehoord te hebben. Dit zijn geen ontkenningen van een samenwerking tussen overheid en bedrijfsleven, maar het leggen van een rookgordijn om dat te verhullen. Of is het de bedrijven door de overheid verboden om te erkennen dat ze kennis van PRISM hadden?
Zoals vaker gaat de prijs voor de slechtste timing, het minste politieke besef en de grootste ongevoeligheid naar minister Opstelten die op de dag met onthullingen over de aantasting van de privacy zegt het zorgelijk te vinden dat het beschermen van persoonsgegevens het Nederlandse bedrijfsleven 1,1 miljard euro gaat kosten: ‘Databescherming mag niet ten koste gaan van het bedrijfsleven’. Nattevingerwerk van Veiligheid en Justitie.
Naschrift: In een nieuwe onthulling komt The Guardian vandaag met informatie over Boundless Information. Een globaal datamaning-programma waarmee de NSA land voor land kan doorzoeken op gegevens.
Foto: Overzicht van de resultaten van programma Boundless Information. De kleur varieert van groen (minst onderhevig aan toezicht) via geel tot oranje en rood (meeste toezicht). The Guardian. 8 juni 2013.
