George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Compassie

Opnieuw onzin over zwangerschap en verkrachting: Mourdoch

with one comment

De Republikeinse Tea Party-kandidaat Richard Mourdock strijdt in Indiana voor een Senaatszetel. Democraat  Joe Donnelly is zijn tegenstander. Eerder dit jaar versloeg Mourdock de gematigde Republikeinse Senator Richard Lugar. In een debat zegt Mourdock dat zwangerschappen als gevolg van verkrachting ‘iets is dat God liet gebeuren’ ondanks de verschrikkelijke situatie waaruit ze voortkomen. Verder zegt-ie alleen abortus toe te laten als het leven van de moeder in gevaar was. Hij zei er lange tijd moeite mee te hebben gehad, maar tot het besef te zijn gekomen dat leven een geschenk van God is. Mitt Romney heeft zich gedistantieerd van de uitspraken van Mourdock. Romney probeert centrumkiezers en vrouwen achter zich te krijgen.

In een verklaring liet Mourdoch weten dat God het leven schept en dat-ie dat punt wilde maken. Eerder zei de Republikeinse afgevaardigde voor Missouri Todd Akin hetzelfde over zwangerschap en verkrachting. In Nederland kwam de SGP-er Kees van der Staaij eind augustus 2012 in de problemen met een soortgelijke uitspraak waarin-ie zwangerschap door verkrachting vergoeilijkte. Zowel Mourdock, Akin als Van der Staaij moesten achteraf inbinden. Opvallend is dat deze conservatieven namens hun God menen te kunnen spreken. Ze pretenderen de intenties van God in hun politiek te kunnen inpassen om hun politieke doelen te bereiken.

Kees van der Staaij praat onzin over zwangerschap en verkrachting

with 6 comments

SGP-leider Kees van der Staaij is in problemen gekomen door te suggereren dat verkrachte vrouwen zich via een mechanisme kunnen ‘afsluiten’ tegen verkrachting en zo niet zwanger raken. Hij noemt het een ‘feit’ dat de kans op zwangerschap door verkrachting ‘heel klein’ is. Van der Staaij deed deze uitspraak op een vraag naar controversiële uitspraken van de Repubikeinse afgevaardigde Todd Akin die in de race is voor een senaatszetel in Missouri. Mitt Romney verzocht Akin vergeefs vanwege diens uitspraken zich terug te trekken.

De claim waarop Todd Akin en Kees van dert Staaij zich baseren noemen medici klinkklare onzin. Zo is er volgens de hoogleraar verloskunde en gynaecologie Dr. David Grimes geen biologische reden dat vrouwen zich tijdens een verkrachting kunnen afsluiten: ‘to suggest that there’s some biological reason why women couldn’t get pregnant during a rape is absurd‘. Maar zelfs leken klinkt de claim onlogisch in de oren.

In het publicitaire vervolg moest Kees van der Staaij alle zeilen bijzetten. Als verdediging ontkende hij het standpunt van Todd Akin omhelst te hebben, wat hij echter wel degelijk had gedaan zonder het expliciet te noemen. Zodat-ie als een reformatorische Houdini nog net aan zijn eigen onlogica kon ontsnappen. Omdat-ie voor eigen parochie preekt lijkt het er echter niet om dat de uitspraak de SGP publicitair beschadigt.

De verklaring van Akin wordt door tegenstanders van abortus aangewend om een positie te kunnen houden die zegt dat elke vorm van abortus onacceptabel is. Wat trouwens van weinig compassie getuigt met die heel kleine groep van vrouwen die binnen die logica toch zwanger zou raken tijdens verkrachting. Ook daar draait Van der Staaij omheen. Met z’n mooie woorden die lijken te getuigen van compassie kiest-ie niet voor deze vrouwen. De gelegenheidsargumentatie van de anti-abortus lobby maakt feiten ondergeschikt aan geloof. Verkrachte vrouwen worden gemiddeld even vaak zwanger als vrouwen die vrijwillig zwanger willen worden.

Foto: Kees van der Staaij

Sociaal-liberalisme volgen als wereldbeeld

leave a comment »

De StemWijzer stuurt de zwevende kiezer een kant op. Sammy van Tuyll van de LibDem partij noemt in een persbericht de StemWijzer niet democratisch: ‘LibDem laat het hier niet bij zitten en blijft aandringen op een gelijke behandeling van alle partijen die deelnemen aan de verkiezingen. De handelswijze van ProDemos is een democratisch land onwaardig‘. De maker van de StemWijzer ProDemos krijgt overheidssubsidie, beweert dat het transparant is en geeft daarna de kiezer een advies dat objectief zou zijn. Wie gelooft het?

De kiezer kan het beter zelf bepalen. Door uit te maken wat-ie belangrijk vindt en welk wereldbeeld daarbij past. Om vervolgens een politieke partij te zoeken die daar het beste bij past. Dat vermijdt de versimpeling van de StemWijzers en Kieskompassen die een suggestie van objectiviteit geven die niet bestaat. En er zelfs van beticht kunnen worden de zittende macht te begunstigen. Voor mezelf kom ik dan tot het volgende wereldbeeld als uitgangspunt voor mijn keuze. Een samenraapsel en bewerking van citaten op internet:

Sociaal liberalisme houdt in dat de functie van de liberale staat is om mensen te voorzien van de mogelijkheid om voor zichzelf te zorgen door nuttig werk. Het recht op arbeid, het recht op een behoorlijk loon, volledige werkgelegenheid, sociaal welzijn en de bescherming van de mensenrechten. Sociaal liberaal beleid omvat onder meer overheidsingrijpen in de economie om mensen zo harmonieus mogelijk te verbinden met de gemeenschap, en definieert de eerste in termen van een gemeenschappelijk goed en de tweede op het gebied van het welzijn van individuen in relatie tot de rechtvaardigheid van de samenleving. 

De richting die ik voorsta is het sociaal liberalisme. Dat raakt aan links libertarisme, maar voegt er compassie aan toe. Het gaat uit van minder overheidsingrijpen dan de sociaal-democratie, meer overheidsingrijpen dan het libertarisme, minder macht voor het bedrijfsleven dan bij de christen-democratie en het liberalisme, meer gemeenschapsdenken dan het anarchisme en meer individualisering dan religieus denken. Zo kan ieder kiezer als hulpmiddel voor de eigen stemkeuze een individueel wereldbeeld op maat construeren. Zonder de weg gewezen te worden door anderen. Een smal pad door het politieke spectrum om te volgen. Nu de praktijk nog.

Foto: Johann Heinrich Füssli,’Odysseus vor Scilla und Charybdis’, 1794-1796

Maak de Kleinste Politieke Quiz ter Wereld

with 12 comments

De Werelds Kleinste Politiek Quiz geeft in 10 vragen uitsluitsel over iemands politiek voorkeur. Men is Links (Liberal) of Rechts (Conservatief), Libertarisch (Vrijdenker) of Etatist (Gouvernementeel), of Centrist. Ik ben benieuwd naar de score van de bezoekers. Klopt het met het zelfbeeld, of maakt de quiz er een potje van?

Mijn PERSONAL isssue Score is 90% en de ECONOMIC issue Score 30%. Dat maakt me tot een ‘Left (Liberal)’. Het klopt met hoe ik over de wereld denk. Maar het oogt Amerikaans. Ik denk dat de meeste Nederlanders zich kunnen vinden in de mix van vrijheid en overheidsmaatregelen zonder zich een Liberal te beschouwen.

Liberals’ omarmen meestal de vrijheid van keuze in persoonlijke zaken, maar hebben de neiging om belangrijke overheidscontrole op de economie te ondersteunen. Ze ondersteunen over het algemeen een door de overheid gefinancierd ‘vangnet’ om de kansarmen te helpen en pleiten voor strikte regulering van het bedrijfsleven. ‘Liberals’ dringen aan op milieuvoorschriften, verdedigen burgerlijke vrijheden en vrije meningsuiting en ondersteunen overheidsmaatregelen ter bevordering van gelijkheid en tolereren diverse levensstijlen.

Foto: Schermafbeelding van de uitslag van de door GK ingevulde ‘World’s Smallest Political Quiz‘ met als uitkomst Left (Liberal) 

VVD Amsterdam wil vrijheid Occupy-beweging beperken

with 7 comments

De open mind van de VVD is het laatste jaar dichtgeslibd. De huidige VVD verhoudt zich tot het Liberaal Manifest uit 2005 als een sociaal-democraat tot Marx’ Het Kapitaal. Door dit revisionisme krijgt de VVD akelig reactionaire trekken. Ofwel, de Haai in de VVD is dood, leve de VVD!

Een dichtregel in de vertaling van Jorge Luis Borges’ gedichten is: ‘De waarheid is dat niemand ons kan kwetsen behalve de mensen van wie we houden’.  Precies om deze reden trek ik me de ruk naar rechts van de VVD aan. Want ik stemde op Rutte om koste wat kost Job Cohen te vermijden. Maar ik rekende op een VVD waarvan ik dacht dat het me compassie, hervormingen en een weldadig ontbrekend moralisme beloofde.

De VVD schuttert onderhand op alle niveau’s. Nu weer de Amsterdamse fractievoorzitter en beleidsadviseur veiligheidsbeleid bij het Ministerie van Veiligheid en Justitie Robert Flos die vindt dat er volgende week een eind moet komen aan het tentenkamp op het Beursplein van de Occupy-beweging. Want hij vindt niet dat de stad een ‘antiglobalistische minicamping‘ op het plein moet hebben. Flos gaat vragen stellen aan burgemeester Van der Laan als de Occupy-beweging er volgende week nog zit. Of in dit geval: staat.

Da’s de Flos die in een interview op de vraag waarom-ie een Vrije Amsterdammer is het volgende antwoordt: Omdat ik met volle teugen geniet van de vele vrijheden en voorzieningen die Amsterdam biedt. Van het uitgaan, van de cultuur, van de winkels, van het vrije debat. Ik ervaar Amsterdam als een City of Freedom waarin iedereen zichzelf kan zijn. Is dat echte vrijheid? Is het niet zo dat vrijheid er pas toe doet als het schrijnt? Die vrijheid wil Flos blijkbaar niet. Hij lijkt vrijheid eerder als marketing voor zijn stad te zien.

Het valt te voorzien dat burgemeester Van der Laan voor een liberale opstelling kiest zoals New Yorks burgemeester Mike Bloomberg ook consequent doet als het om meningsuiting gaat. Over de Occupy Wall Street beweging zegt Bloomberg dat de demonstranten voor onbepaalde tijd kunnen blijven mits ze binnen de wet blijven. Dit staat in schril contrast met de uitspraken van Flos. Hij zegt dat andere mensen ook gebruik moeten kunnen maken van het plein. Da’s te flauw voor woorden want Amsterdam is groot genoeg.

Flos verwoordt in zijn gebrekkig gevoel voor wat vrijheid van meningsuiting in een open samenleving is oude reflexen die niet bij zijn partij passen. Ze zijn er een Yuppie-achtige vervorming van. Flos mist de essentie als-ie de Occupy-beweging reduceert tot antiglobalisten. Iedereen die er zich in verdiept kan weten dat het meer dan dat is. De uitspraken van Flos geven aan dat de vrijheid bij de huidige VVD in slechte handen is.

Foto: Tentjes op het Beursplein in Amsterdam. © ANP

Terugblik op een optimaal pragmatisch kabinet

with 13 comments

In de aanloop naar de verkiezingen voor de Tweede Kamer waarschuwde Frits Bolkestein in mei 2010 voor Job Cohen in een VK-opinieartikel. Volgens Bolkestein ‘verwende Cohen ten onrechte zijn moslims’. De kritiek is gerechtvaardigd, maar ook overbodig. Het gaat om de economie. Een terugblik op de voorspellingen.

I. Cohen was een onvaste premier geworden. Die verwachting was de reden dat ik met chagrijn en ellende in het hart VVD stemde. Bolkestein staat aan de zijlijn, maar Cohen vindt zichzelf nog steeds terug in de actuele politiek. Tamelijk verloren. Ze spelen dubbelrollen. Want in de jaren ’90 (vdve) beten ze niet door terwijl ze nu een beeld van bekwaam handelen trachten op te roepen.

Het gaat om economie, niet om integratie. Bolkestein en Cohen hebben niets gedaan om de uitwassen van het kapitalisme te dempen, laat staan de controle erop te versterken. Met hun medewerking is de inrichting van de maatschappij verhard en ontspoord in rationalisaties. Hun gepraat over islam en moslims was niet onwaar, maar irrelevant. Ze misten de hoofdzaak. Uit onkunde of moedwil.

Nederland had geen behoefte aan een rechts kabinet, maar aan een goed kabinet dat problemen aanpakte, moderniseerde en over de eigen schaduw heenstapte. Een centrum-rechts kabinet is er gekomen. Het was beter geweest als GroenLinks en D66 de plaats van de PVV hadden ingenomen. Mede doordat deze partijen aan de PvdA kleefden is het niet gebeurd.

Duidelijk is dat PvdA en Cohen door de fundamenteel foute interpretatie van de economie geen inbreng aan een goed kabinet hadden kunnen geven. ECB-president Jean-Claude Trichet zei in mei 2010 in een interview met het Duitse Handelsblatt dat bezuinigingen niet de economie kapotmaken, maar dat uitblijven van juiste fiscale en budgettaire maatregelen dat doen. Cohen miste dit aspect en plaatste zich buiten een kabinet. Niet door Uruzgan of integratie. Hij sleepte GroenLinks en in mindere mate D66 mee.

Wat moet een goed kabinet doen? Het dringt de invloed van banken terug zodat ze nationale staten niet meer in gevaar kunnen brengen. Het vergroot vrijheden van de burger en dringt de macht van de staat terug in het surveilleren, controleren en corrigeren van burgers. Het voert een gezonde fiscale en budgettaire politiek en handhaaft zo de geloofwaardigheid van de Nederlandse economie. Het combineert compassie voor de zwakkeren met werkzaamheid en zelfstandigheid van anderen. Het stopt tijdelijk de instroom van kansarmen zonder nationalistisch en xenofoob te worden. Het handelt doelmatig, treedt trefzeker op, geeft prioriteit aan het oplossen van problemen en zet het algemeen belang van Nederland voorop. Naar schatting wordt door Rutte 25% van deze minimumeisen gevolgd.

II. Welke partijen konden een goed kabinet schragen? In een coalitiesysteem gaat het om een coalitie die een meerderheid vormt in de Tweede Kamer. In pragmatiek kunnen uiteenlopende partijen elkaar treffen. Zodat aanpakken en oplossen van problemen de gemeenschappelijk noemer wordt. Ideologie wordt ondergeschikt. Motorblok VVD-CDA was vanaf voorjaar 2010 duidelijk. Vraag was wie er aan mocht schuiven.

De rol van de VVD was leidend. Het lag op koers voor een goed kabinet, maar wist ideologische afwijkingen niet achter zich te laten. Zoals de hypotheekrenteaftrek. De VVD kent op dit moment automatische reflexen die naar het verleden verwijzen. Het is een schaduw van een vrijzinnig liberale partij geworden.

Het CDA dat christelijke scherpslijperij achter zich kan laten is een pragmatische partij die alle kanten op kan buigen. De CU wordt bepaald door christelijke ideologie om met overtuiging pragmatische politiek te kunnen voeren. De CU kan nooit over de eigen schaduw heenstappen omdat het aan de bijbel haar bestaansrecht ontleent. De SGP is bestuurlijk zuiver en lijkt daardoor pragmatisch, maar streeft naar een theocratie. Het tegenovergestelde van pragmatiek.

De PvdA en Cohen hadden zelfs een half jaar later nog steeds een verkeerde opvatting over de rol van de economie, overheidsfinanciën en bezuinigingen. Erger is dat de PvdA onduidelijk in haar beweegredenen blijft. SP en GroenLinks zijn rechtlijniger. Maar dat maakte deze partijen nog niet geschikt voor regeringsdeelname. Van deze drie partijen had GroenLinks toch als enige in staat moeten worden geacht om door de pragmatische en open opstelling van Femke Halsema over de eigen schaduw heen te stappen. Dat lukte niet omdat zij onvoldoende afstand nam tot de PvdA.

D66 is in de kern een pragmatische partij die in verkeerd vaarwater is terechtgekomen. Koerswijziging lijkt mogelijk. Dan moet de macht verschuiven. Pragmatici als Alexander Rinnooy Kan of Hans Wijers zouden gemeenschappelijke grond met de VVD kunnen vinden. Onder meer in het vergroten van burgerrechten, het verkleinen van het belang van de staat en het moderniseren richting kenniseconomie. Jammergenoeg blijft Pechtold zijn partij gijzelen.

Resteert de PVV. Een partij die zich ideologisch profileert en onderscheidt van pragmatische partijen. Vraag is echter hoe dik dit ideologische vernis is. Omdat het eerder een instrument van politieke marketing is dan een kernwaarde kon de PVV buigen in de onderhandelingen met VVD en CDA. De PVV blijft een twijfelgeval, mede omdat het als organisatie zwak is. Affaires rond kamerleden wijzen daarop.

Conclusie is dat voor een goed kabinet een coalitie VVD-CDA-PVV realistisch was, maar een coalitie van VVD-CDA-D66-GroenLinks optimaal. Een onwaarschijnlijk scenario. Immers de combinatie van de meest vrijzinnige partijen die mogelijk was. Bovenal waren het de enige partijen die pragmatisme boven ideologie hadden kunnen stellen en in staat waren geweest om samen te opereren. Het is er niet van gekomen.

Foto: Marcel van Eeden, 5 september 2006 [1854] tekening; credits Marcel van Eeden

Liberale democratie

with 19 comments

I. Liberale democratie kan een voorbeeld zijn. Er zit perspectief in een kleine, krachtige nationale staat, vrijheid voor het individu, een grondwet met grondrechten en een open samenleving met een krachtig publiek debat. De politieke filosofie die dat schraagt is het liberalisme. Als onderstroom van het conservatisme. Da’s geen tegenstelling van progressiviteit, maar van anti-revolutionarisme. Daarom kan er progressief liberalisme bestaan, maar geen revolutionair liberalisme. Vandaar dat de ongelijksoortige VVD, D66 en GroenLinks in dezelfde stroming onder te brengen zijn.

Dit houdt in dat iedereen vrijheid heeft te doen wat-ie wenst, maar niet met voorbijgaan aan bepaalde uitgangspunten. Een duidelijke grens zijn de voorwaarden van de rechtsstaat die uitmonden in het secularisme waaronder de meest uiteenlopende meningen gebracht kunnen worden zonder dat ze conflicteren. Iedereen die de vrije keuze van de open samenleving en het levendig publieke debat accepteert kan er een plaats vinden. Alles gegarandeerd door een neutrale overheid.

Vanzelf gaat het niet. Verhoogde dijkbewaking is nodig. De waakvlam moet aanblijven. De liberale democratie moet elke dag verdedigd worden. Het getuigt van naïviteit om te denken dat er nooit gecorrigeerd hoeft te worden. Ofwel, dat een kleine staat niet optreedt. Anderen de eigen wil opleggen of beperken hoort niet thuis in een liberale democratie. Zo is het ongewenst dat godsdienstig geïnspireerden anderen hun normen opleggen. Hierop kan niet afwachtend gereageerd worden. De staat dient pro-actief op te treden.

De liberale democratie staat van verschillende kanten onder druk. Merkwaardig is dat de grootste dreiging van binnenuit komt. Het is een mechanisme dat fijn afgestemd moet zijn om optimaal te werken. Partijen dienen terughoudend te zijn om hun eigen doelstelling erin te willen verwezenlijken. Daar gaat het mis. Politieke partijen verwarren hun verschillende functies van controleren, beleid maken en besturen. Het is ongewenst dat een regering partij kiest tussen burgers. Daarom is het de vraag of politieke partijen bij de liberale democratie passen.

In elk geval moet voorkomen worden dat partijen een loopje met de rechtsstaat nemen. Zo is de ene partij (PvdA) selectief in het formuleren van plichten en de andere (PVV) in het formuleren van rechten. Zo handhaven partijen (CDA, CU, SGP) de extra juridische bescherming van religie in het publieke debat. Zo zijn bijna alle partijen onvoldoende kritisch jegens het bedrijfsleven.

Partijen die actief het mechanisme van instituties en waarden in standhouden verdienen onze voorkeur. Op dit moment zie ik dat het beste vertegenwoordigd door de liberale partijen van Nederland. Het komt voort uit de uitgangspunten van hun politieke filosofie en doordat ze de laatste jaren het minste zijn blootgesteld aan de verleidingen van de macht.

II. Aan de huidige VVD zijn onvolkomenheden te herkennen. De omgang met duurzaamheid, met cultuur, met veiligheid boven burgerrechten, met de gevolgen van de bankencrisis en de hypotheekrenteaftrek komt gemankeerd over.

Interessant zou zijn om een actuele vorm van liberalisme te formuleren die de meest waardevolle elementen uit het gedachtengoed van de VVD, D66 en GL combineert. Immers levensvatbare parlementaire partijen met een gemeenschappelijke liberale kern. Een vorm die optreedt waar de gemeenschap wordt beschadigd en vrijlaat waar initiatieven worden genomen. Maar partijen zitten zichzelf in de weg.

Dan resteert een vorm van liberalisme waarin duurzaamheid, compassie met de zwakkeren, culturele en educatieve focus, rust in huis boven open grenzen, individualisering en vergroting van burgerrechten, actief burgerschap, politieke hervormingen en een kleinere overheid samengaan met een straf bezuinigingsbeleid, geen staatssteun voor banken en afschaffen van allerhande overbodige subsidies. VVD, D66 en GL kunnen dat afzonderlijk niet bieden, maar samen wel. Door een verstandige uitruil van programmapunten. Een idee voor de toekomst.

Foto: Eugène Delacroix, De Vrijheid leidt het volk (La Liberté guidant le peuple), 1830

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 217 andere volgers